บทที่ 68 ปฏิกิริยาที่ไม่คาดคิด

เมื่อทริสตันพูดจบ เขาก็ยื่นรองเท้าบูทคู่หนึ่งให้วัลเลียร์ ซึ่งเมื่อเขาได้เห็นรูปลักษณ์ของมันก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างยิ่ง ท้ายที่สุดแล้ว ดีไซน์ของรองเท้าบูทนี้คล้ายกับหนึ่งในมอนสเตอร์ที่พวกเขาต่อสู้ด้วยระหว่างคลื่นมอนสเตอร์ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นหนึ่งในผู้ที่เผชิญหน้ากับมันโดยตรง แต่เขาก็อยู่ใกล้พอที่จะเห็นมันอย่างชัดเจน แน่นอนว่า มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งขนาดต้องให้ยอดฝีมือร่วมมือกันรับมือ ย่อมต้องเป็นบอสของคลื่นมอนสเตอร์

"ไทด์มาเธอร์ระดับต่ำ"

เมื่อเข้าใจถึงที่มาของรองเท้าบูทที่อยู่ในมือ วัลเลียร์ก็หันกลับไปมองทริสตันด้วยความตกตะลึง ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ แน่นอนว่าทริสตันย่อมเพลิดเพลินกับปฏิกิริยานั้น เขาพยายามกลั้นหัวเราะแต่ก็ล้มเหลวในท้ายที่สุด

เมินเสียงหัวเราะของทริสตัน วัลเลียร์ก้มลงพิจารณารองเท้าบูทที่ได้รับมา เขารู้สึกอึ้งไปเล็กน้อยกับลวดลายอันประณีตของมัน รวมถึงพลังที่แผ่ซ่านออกมาจากอุปกรณ์นี้ ตัวรองเท้าดูราวกับสร้างขึ้นจากไทด์มาเธอร์ ส่วนที่หุ้มข้อเท้าและบางส่วนของต้นขาถูกปกคลุมด้วยขนสีเทาเข้มนุ่มนวล มีลวดลายสีแดงฉานสลักอยู่ทั่วรองเท้า เลียนแบบลวดลายที่ปรากฏบนใต้ท้องของบอส

ส่วนที่ปกป้องเท้านั้นดูเหมือนทำจากโลหะแข็ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเปลือกแข็งที่ห่อหุ้มขาของบอส วัลเลียร์ลองเคาะมันเบาๆ ด้วยมือเพื่อทดสอบความหนา เมื่อเสียงสะท้อนกลับมา เขาก็อดรู้สึกทึ่งไม่ได้ เพราะโลหะส่วนนี้หนากว่าที่เขาคิดไว้มาก

"นี่ เจ้าแค่แกล้งข้าเล่นแล้วจะเอาคืนใช่ไหม?" หลังจากตรวจสอบรองเท้าเสร็จ วัลเลียร์วางมันลงบนพื้นก่อนจะมองไปที่สองคนตรงหน้า

เดเมียนส่ายหัวก่อนจะพูดขึ้น "พวกเราตั้งใจมอบมันให้กับเจ้าจริงๆ วัลเลียร์ เพราะในการต่อสู้กับคลื่นมอนสเตอร์ครั้งนี้ เจ้ามีส่วนช่วยเหลือมากที่สุด รองจากพวกเราทั้งหกที่สู้กับบอสโดยตรง เจ้าสมควรได้รับรางวัลที่มากกว่าสิ่งที่เควสต์ฉุกเฉินมอบให้เสียอีก"

วัลเลียร์ยกมือเกาหัวพร้อมหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะหันไปมองทริสตัน ซึ่งมองกลับมาด้วยความงุนงงเล็กน้อย "มองข้าทำไมล่ะ? เดเมียนพูดความจริงนะ พวกเราตัดสินใจมอบอุปกรณ์ที่ได้จากบอสให้กับเจ้า เพื่อตอบแทนการเสียสละของเจ้า"

"แต่ถ้าเจ้ายังไม่แน่ใจ เจ้าลองไปถามอีกสี่คนที่ร่วมต่อสู้กับพวกเราดูก็ได้" ทริสตันพูดพลางชี้ไปยังนักรบอีกสี่คนที่ร่วมศึกกับพวกเขา คนเหล่านั้นลุกขึ้นพยักหน้ามาทางวัลเลียร์ ก่อนจะกลับไปทำสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่

เมื่อเห็นว่าทุกคนมอบรองเท้าบูทให้เขาด้วยความตั้งใจจริง วัลเลียร์ก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะกล่าวขอบคุณทุกคน จากนั้นจึงใช้ [การวิเคราะห์] เพื่อตรวจสอบมัน เขายังแอบส่งสายตาไม่พอใจไปทางทริสตันที่ทำให้เขาเข้าใจผิด

ติ๊ง!

ทันใดนั้น หน้าต่างข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ดึงดูดความสนใจของทั้งสามคน รวมถึงคนอื่นๆ ที่อยู่รอบๆ ต่างพากันชะโงกหน้าเข้ามาดูรายละเอียดของรองเท้าบูท เมื่ออ่านข้อความทั้งหมดจบ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพราะพวกเขาคิดว่ารองเท้าคู่นี้อยู่เหนือระดับของวัลเลียร์มากเกินไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดให้รอบคอบ พวกเขาก็เห็นพ้องต้องกันว่าผู้ที่ได้รับฉายา "ผู้พิชิตคลื่นมอนสเตอร์" ควรได้รับรางวัลในระดับนี้เป็นอย่างน้อย

สำหรับวัลเลียร์แล้ว ดวงตาของเขาส่องประกายด้วยความตื่นเต้น ขณะที่ปากของเขาอ้าค้างไปเล็กน้อยด้วยความตกตะลึง

[เกราะขาของไทด์มาเธอร์ระดับต่ำ] (เลเวล 15)

ระดับความหายาก: เหนือสามัญ

พลังป้องกัน: 25-33

รองเท้าคู่นี้ถูกสร้างขึ้นจากชิ้นส่วนของไทด์มาเธอร์ ยังคงไว้ซึ่งความดุดันและความทรหดของบอสก่อนที่มันจะถูกสังหาร พลังบางส่วนของไทด์มาเธอร์ยังคงสถิตอยู่ในรองเท้า ทำให้ผู้ใช้สามารถเข้าถึงหนึ่งในทักษะของมันได้ แม้จะมีพลังและขอบเขตที่ลดลงก็ตาม

รองเท้าคู่นี้แผ่พลังงานแปลกประหลาดที่เกิดการสั่นพ้องกับอุปกรณ์อื่นๆ หากผู้ใช้พบอุปกรณ์อื่นที่ปล่อยพลังงานในลักษณะเดียวกัน อาจเกิดผลพิเศษบางอย่างขึ้น

<ทักษะติดตัว: ไทด์มาเธอร์สตอมป์>

- อนุญาตให้ผู้ใช้กระทืบพื้นอย่างรุนแรง สร้างความเสียหายเทียบเท่า 50% ของพลังโจมตีของผู้ใช้ในรัศมี 2 เมตร

- มีโอกาสเล็กน้อยที่จะทำให้ศัตรูติดสถานะมึนงง

- คูลดาวน์: 10 วินาที

————

<เซ็ตไทด์มาเธอร์ระดับต่ำ | 1/6>

เอฟเฟกต์เซ็ต:

- 2 ชิ้น – พลังโจมตี +5%

- 4 ชิ้น – พลังป้องกัน +5%

- 6 ชิ้น – ค่าความทนทาน (VIT) และค่าพละกำลัง (STR) +10%

หมายเหตุ: แข็งแกร่งขึ้นซะ ตอนนี้เจ้ายังใช้มันไม่ได้ด้วยซ้ำ

————

"อุปกรณ์เซ็ตงั้นเหรอ..." วัลเลียร์พึมพำกับตัวเอง ขณะที่ร่างกายของเขาสั่นสะท้านไปด้วยความตื่นเต้น เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งของประเภทนี้มีความสำคัญเพียงใด

จากความทรงจำของเขา อุปกรณ์ที่ดรอปจากคลื่นมอนสเตอร์เป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากในทุกเวอร์ชันของเกม ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอุปกรณ์จากบอสในคลื่นมอนสเตอร์มีระดับสูงกว่าอุปกรณ์จากดันเจี้ยนปกติ บางครั้งอาจสูงกว่าถึงสองระดับในบางกรณี

แต่เหตุผลหลักที่ทำให้อุปกรณ์เหล่านี้เป็นที่ต้องการ ก็คือมันเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดในการได้รับอุปกรณ์เซ็ตโดยไม่ต้องลำบากมากเกินไป

ตามชื่อของมัน อุปกรณ์เซ็ตคืออุปกรณ์ที่เมื่อสวมใส่รวมกันแล้วจะเกิดการสั่นพ้องของพลังพิเศษ ทำให้ผู้ใช้สามารถดึงศักยภาพของอุปกรณ์ออกมาได้มากขึ้นและก้าวนำหน้าผู้เล่นคนอื่น ๆ

ด้วยเหตุนี้ วัลเลียร์จึงมองรองเท้าที่ได้รับเป็นสมบัติล้ำค่า และอยากจะครอบครองชิ้นส่วนที่เหลือของชุดไทด์มาเธอร์ระดับต่ำให้ครบโดยเร็วที่สุด

'น่าเสียดายที่ข้าต้องไปถึงเลเวล 15 ก่อนถึงจะใส่มันได้'

แม้ว่าจะรู้สึกตื่นเต้นที่ได้รับอุปกรณ์ล้ำค่าเช่นนี้ แต่วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ เมื่อเห็นว่าเลเวลที่แนะนำของมันสูงกว่าเลเวลปัจจุบันของเขาถึงห้าเลเวล อย่างไรก็ตาม แทนที่จะรู้สึกผิดหวัง มันกลับเป็นแรงผลักดันให้เขาต้องการก้าวสู่แรงค์ 1 โดยเร็วที่สุด

เขาวางรองเท้าไว้ข้างตัว ก่อนจะหันกลับไปมองทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้า พลางสงสัยว่านี่จะเป็นรางวัลเพียงอย่างเดียวที่เขาจะได้รับหรือไม่

เมื่อเห็นสีหน้าของวัลเลียร์ ทริสตันก็หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหยิบขวดแก้วใบหนึ่งจากกล่องแล้วโยนไปให้เขา

"ข้าไม่รู้ว่ามันจะมีค่าพอๆ กับรองเท้าที่เจ้าได้รับไหม แต่ในฐานะช่างตีเหล็ก สิ่งที่อยู่ในขวดนี่คงเป็นอะไรที่น่าสนใจสำหรับเจ้าแน่นอน"

เมื่อได้ยินคำพูดของทริสตัน วัลเลียร์ก็อดไม่ได้ที่จะสนใจในทันที เขาเอียงขวดเล็กน้อยเพื่อตรวจสอบ พบว่าของเหลวสีแดงเข้มที่อยู่ข้างในนั้นมีความหนืดสูงมาก แทบจะเหมือนน้ำเชื่อมมากกว่าน้ำธรรมดาเสียอีก

แต่ก่อนที่เขาจะใช้ [การวิเคราะห์] เพื่อตรวจสอบว่ามันคืออะไร ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงการสั่นไหวเล็กๆ ของหอกไม้ที่สะพายไว้บนหลัง

'เกิดอะไรขึ้นกับหอกของข้า...?'

แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรต่อ คำพูดประหลาดบางอย่างก็ดังขึ้นในหัวของเขา

'ข้า... ต้องการมัน...'

'ให้... ข้า...'