บทที่ 21 ราชสีทองคำ: ว่าไงล่ะ แข็งพอมั้ย?

บทที่ 21 ราชสีทองคำ: ว่าไงล่ะ แข็งพอมั้ย?

"ดาบธรรมดาน่ะ เวลาปะทะกันกับดาบที่คมยิ่งกว่า มักจะบิ่นหรือไม่ก็หักเป็นสองท่อนอยู่ร่ำไป"

สีหน้าของ ชิกิ ราชสีทองคำ เคร่งขรึมขึ้นทันตา ขณะกล่าวต่อว่า

"แต่ ดาบดำ นั้น... ถูกหล่อหลอมขึ้นด้วย ฮาคิเกราะ ทำให้ทั้งคมและแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาบใด!"

"ตราบใดที่ฮาคิของนายแกร่งกล้าพอ ดาบของนายก็จะไม่มีวันหัก!!"

"ต่อให้เวลาผ่านไปเป็นร้อยปี ก็ยังฟันเหล็กได้ดั่งตัดโคลน!"

"นั่นแหละคือ ดาบดำ!!"

ในที่สุด ความแข็งแกร่งของดาบดำก็ขึ้นอยู่กับ พลังฮาคิเกราะ ของผู้ใช้!

ขณะเขากล่าวอยู่นั้น…

ชิกิยกมือคว้าดาบยาวเล่มหนึ่งที่คาดไว้ข้างเอวออกมา ทันใดนั้น แขนของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นโลหะดำแวววาว ดุจเหล็กกล้าขัดมันสะท้อนประกายเย็นเยียบ

ฮาคิเกราะทะลักออกมาจากแขนอย่างรวดเร็ว ไหลไปจนถึงใบดาบซึ่งเคยวาววับ

จนกระทั่งดาบทั้งเล่มกลายเป็นสีดำสนิทในพริบตา

ชิกิ ราชสีทองคำ อมซิการ์ไว้ในปาก ก่อนกล่าวอย่างภาคภูมิ

"นี่แหละ...ดาบดำ!"

"ฮู~"

เขาหันหน้าไปพ่นควันสีขาวออกมา พร้อมโพสท่าอย่างเท่

ดวงตาของ อาเรส ทอประกายทองสุกสว่าง เขาตื่นเต้นจนแทบระเบิดออกมา

"ด้วยฮาคิเกราะ... ร่างของชั้นจะสามารถแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาบได้เลยใช่มั้ย!"

"ตราบใดที่ฮาคิเกราะของชั้นแกร่งพอ ชั้นจะเหนือกว่าพวกดาบเลื่องชื่อพวกนั้นได้!"

"ไม่สิ!"

"ไม่ใช่แค่ดาบเลื่องชื่อ...แต่ต้องเป็น 12 ดาบชั้นเลิศ!!"

สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นสุดขีด ดวงตากลมโตราวไฟหน้ารถจับจ้องไปยังชิกิอย่างเร่งเร้า

"เร็วเข้า! สอนฮาคิเกราะให้ชั้นที!"

โดยไม่รู้ตัว ทั้งสามได้มาถึงหน้า ปราสาทหัวกะโหลก

หนวดขาว ยิ้มก่อนกล่าว "เข้าไปข้างในกันก่อนเถอะ ด้วยร่างกายของนาย นายจะเรียนรู้ฮาคิเกราะได้เร็วมาก!"

ทันทีที่เข้าไปในปราสาทหัวกะโหลก…

หนวดขาวกับราชสีทองคำก็เริ่มโต้เถียงกันอีกครั้ง ต่างฝ่ายต่างจะพาอาเรสไปยังห้องของตนเอง

หนวดขาวโวยวาย "เจ้าสิงโตหัวทอง ห้องของแกมันรกจะตาย แล้วยังกล้าใช้รับรองอาเรสอีกเหรอ?!"

ราชสีทองคำสวนกลับทันที "ถ้าห้องชั้นพัง จะให้ไปห้องลูกน้องชั้นก็ได้ไม่ใช่เหรอ?!"

"อาเรสน่ะจะเรียนฮาคิเกราะจากชั้น หนวดขาวหัวหงอก แกจะมายุ่งอะไร?!"

“········”

"ถ้าแกสอนฮาคิให้เขาได้ แล้วทำไมชั้นจะสอนไม่ได้ล่ะ?!"

"หนวดขาวหัวหงอก! แกน่ะรู้มั้ยว่าการหล่อหลอมดาบดำต้องทำยังไง?!"

“······”

ทั้งสองยืนนิ่งปะทะกันด้วยสายตา

ยืนประชิดกันแทบจะหน้าชนหน้า หากชิกิไม่มีซิการ์ในปาก หน้าของหนวดขาวคงแทบชนกับเขาไปแล้ว

"พอเลย! ไปห้องชั้นก็ได้!"

อาเรสหยุดศึกของสองอริที่ยังมีชีวิตอยู่ และเสนอแนวทางแก้ไข

หนวดขาวกับราชสีทองคำหันมามองอาเรสพร้อมกัน แล้วถอยไปยืนคนละฝั่งของอาเรส

ทั้งสองตอบรับข้อเสนอของเขา

เมื่อปัญหานั้นยุติ ทั้งสามก็เดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปยังห้องของอาเรส

เหล่าโจรสลัดที่พบเห็น ต่างก็ถึงกับอ้าปากค้าง

ภายในห้องมีเพียงเฟอร์นิเจอร์พื้นฐานไม่กี่ชิ้น แต่หนวดขาวกับชิกิหาได้สนใจไม่ เพราะเป้าหมายของทั้งคู่คือ...อาเรส

ชิกิปรายตาไปยังหนวดขาวอย่างคมกล้า ก่อนหันมาพูดกับอาเรสว่า

"เจ้าฮาคิเกราะน่ะ มันคือ...พลังปราณที่ซ่อนอยู่ในร่างกาย!"

"การฝึกฮาคิเกราะ ต้องอาศัยการควบคุมร่างกายอย่างสมบูรณ์แบบ!"

"ศักยภาพและความแข็งแกร่งทั้งหมดของร่างกายจะถูกปลดปล่อยออกมาได้!"

ในสายตาของเขาที่มองอาเรสนั้นเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขาเฝ้าคิดว่า... เจ้าสัตว์ประหลาดอย่างอาเรสจะสามารถพัฒนาฮาคิเกราะไปได้ถึงระดับไหนในอนาคต

เขากล่าวอีกครั้งด้วยความตื่นเต้นว่า

"อาเรส วางมือลงบนแขนชั้นซะ แล้วสัมผัสให้ชัดๆว่าชั้นใช้ฮาคิเกราะยังไง!"

เมื่อได้ยินดังนั้น…

อาเรสก็รีบวางมือขนาดใหญ่ลงบนแขนของชิกิทันที ก่อนพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

"โอเค ให้ชั้นได้ประจักษ์ถึงฮาคิเกราะหน่อยเถอะ!"

วินาทีนั้นเอง

บึ๊ง!!

เสียงสั่นกระเพื่อมดังขึ้น พร้อมกับที่แขนของชิกิเปล่งแสงสีดำสนิท เงาวาวเหมือนโลหะขัดมันในพริบตา

"สุดยอด!!"

อาเรสอุทานเสียงดัง ดวงตากลมโตดุจระฆังฉายแสงระยิบระยับ

"นี่แหละ ฮาคิเกราะ! มันสามารถทำให้เนื้อหนังมนุษย์แข็งยิ่งกว่าเหล็กกล้า!!"

"แข็งแกร่งชะมัด!!"

"แบบนี้แหละที่ชั้นต้องการ!!"

หัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบจะระเบิด

เขามองเห็นแสงแห่งความหวังว่า... ร่างกายของเขาจะเหนือกว่าดาบชั้นเลิศทั้งมวล

ด้วยพลังฮาคิเกราะ ร่างของเขาจะต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาบเลื่องชื่อเหล่านั้นแน่นอน!!

เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของอาเรส ชิกิก็ยิ้มภาคภูมิออกมา

"ว่าไงล่ะ แข็งพอมั้ย?"

ทันใดนั้น ภาพแห่งความหฤหรรษ์เมื่อคืนก่อนก็ผุดขึ้นในใจของเขา...เสียง ‘ร้องเพลง’ อันดังกังวานของ มิสบัคกิ้น ยังแว่วอยู่ในหู

ฮาคิเกราะ นั้นแข็งแกร่งจริงแท้ ใช้งานได้สารพัด!!

แต่เขาก็รีบสะบัดหัวไล่ความคิดทะลึ่งออกไป แล้วกล่าวต่ออย่างจริงจัง

"การโจมตีทั่วไปไม่มีทางเจาะผ่านฮาคิเกราะของชั้นได้หรอก"

"อาเรส... ฮาคิเกราะน่ะ เป็นสิ่งจำเป็นบนเส้นทางของผู้แสวงหาความแข็งแกร่ง!"

"มันจะเสริมพลังให้นายได้อย่างมหาศาล!"

หนวดขาวที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็ยิ้มกว้างก่อนกล่าวเสียงดังกึกก้อง

"กุระระระระ... ชิกิพูดถูก! ถ้าอยากเป็นยอดคนบนท้องทะเลอันกว้างใหญ่ จำเป็นต้องมี...ฮาคิเกราะที่แกร่งกล้า!!"

เสียงที่ดังก้องกังวานของทั้งสองดังสะท้อนไปในโสตประสาทของอาเรส ทำให้โลหิตในกายเขาเดือดพล่าน

เขาหวนระลึกถึงความรู้สึกประหลาดเมื่อสัมผัสแขนของชิกิเมื่อครู่

ร่างกายของมนุษย์นั้นสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ด้วยการฝึกฝน

การโดนโจมตีซ้ำๆ ทำให้ผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูกของอาเรสแข็งแรงขึ้นเรื่อยๆ

แต่เมื่อเทียบกับการแปรเปลี่ยนด้วยฮาคิเกราะของชิกิแล้ว...

ความแตกต่างนั้น ชัดเจนจนไม่อาจเปรียบได้!

อาเรสมั่นใจแล้วว่า ฮาคิเกราะนั้นคือ ‘ความแข็งแกร่ง’ ที่เขาแสวงหามาโดยตลอด!

และเป็นพลังที่สามารถทำให้ร่างของเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาบชั้นเลิศทั้งหลาย!

เขาเริ่มทบทวนภาพชิกิใช้ฮาคิเกราะในหัว ราวกับฉากภาพยนตร์ที่เล่นวนซ้ำอย่างช้าๆ

โดยทั่วไป มนุษย์จะจดจำได้เพียง ‘ความรู้สึกเด่นชัด’ เท่านั้น ส่วนรายละเอียดมักถูกลืม

เว้นเสียแต่ว่าจะฝึกซ้ำหรือจดจำอย่างจงใจ

ถึงได้มีสุภาษิตว่า “ความทรงจำที่ดี ยังสู้ปากกาห่วยๆ ไม่ได้!”

แต่... อาเรสไม่เหมือนคนทั่วไป

ดูเหมือนว่าเขาแค่ตั้งใจก็สามารถ ‘ย้อนภาพเหตุการณ์’ ได้ทั้งหมดตามต้องการ

จะเร่งหรือลดความเร็วก็ได้ ตามใจคิด

และทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะเหตุการณ์บางอย่างเมื่อหลายปีก่อน

นับตั้งแต่วันนั้น...จิตวิญญาณและสมองของเขาก็กลายเป็น ‘พิเศษ’ อย่างหาใครเหมือนไม่ได้!

บัดนี้...

อาเรสเล่นภาพเหตุการณ์ที่ชิกิใช้ฮาคิเกราะในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้งและการรำลึกย้อน

ชิกิมองอาเรสด้วยความแปลกใจ ก่อนพึมพำ

"หมอนี่... ดูเหมือนจะกำลังคิดวิเคราะห์การใช้ฮาคิเกราะอยู่นี่หว่า"

"แต่ฮาคิเกราะน่ะ มันไม่ใช่สิ่งที่จะเรียนรู้ได้ในวันสองวันหรอกนะ"

แล้วเขาก็หัวเราะเบาๆ

"ชั้นเองยังต้องใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนกว่าจะใช้ฮาคิเกราะได้คล่อง"

"หนึ่งเดือนเหรอ? ฮึ ชั้นเร็วกว่านั้นเยอะเลยนะ ใช้แค่ยี่สิบวันก็เชี่ยวชาญแล้ว!"

หนวดขาวยกคางขึ้นอย่างหยิ่งผยอง หนวดใหญ่ของเขาสั่นไหวไปตามเสียงหัวเราะ

เป็นภาพที่น่าขันไม่น้อย

ชิกิมองหนวดขาวด้วยแววตาไม่สบอารมณ์ ก่อนกล่าวเสียงสูง

"ก็เพราะแกถนัดการต่อสู้ประชิดตัวน่ะสิ หนวดขาว"

"แต่ชั้น... คือยอดนักดาบ...ผู้ใช้ท่าสองดาบ!!!"

และในขณะนั้นเอง...

เสียงหนึ่งก็ขัดจังหวะการโต้เถียงของพวกเขา

"นี่มัน..."

"คือฮาคิเกราะใช่มั้ย?"

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

By. charcoal gray silver gold