บทที่ 19: หมัดของหนวดขาว... ทำให้สร่างเมา?!

บทที่ 19: หมัดของหนวดขาว... ทำให้สร่างเมา?!

ราชสีทองคำถูกหมัดรุนแรงของอาเรสประเคนเข้าใส่!

หมัดนั้น...ราวกับเหล็กลนไฟแดงฉาน...ทรงพลังจนไม่น้อยหน้าฮาคิเกราะของราชสีทองคำแม้แต่น้อย!

ในขณะนั้น จิตใจของอาเรสยังอยู่ในห้วงเมามาย มีเพียงสัญชาตญาณที่สั่งให้ต่อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยใช้ฮาคิเกราะที่ปะปนยุ่งเหยิงไม่เป็นรูปแบบ

"ฮาคิเกราะกลายพันธุ์" นี้ ทำให้พลังงานในร่างเขาถูกเผาผลาญอย่างสิ้นเปลือง แต่ขณะเดียวกัน มันก็รุนแรงกว่าและแข็งแกร่งกว่าฮาคิเกราะปกติอย่างเห็นได้ชัด!

เป็นการปล่อยพลังออกจากร่างโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง!

เสียงกระแทกกระหน่ำดังขึ้นต่อเนื่อง

ปัง! ปัง! ปัง! …

แต่ละหมัดที่ปะทะกันก่อให้เกิดเสียงกึกก้อง พร้อมแรงสั่นสะเทือนทั่วพื้นดิน

ราชสีทองคำตะโกนลั่นไปทางหนวดขาว:

“หนวดขาว! รีบมาช่วยชั้นจัดการหมอนี่ที...มันเมาเละแล้ว!!”

“ถ้าปล่อยไว้ มันจะก่อเรื่องใหญ่แน่!”

เขาไม่อยากชักดาบออกมาจริงๆ หากเผลอทำให้อาเรสบาดเจ็บ เรื่องจะยิ่งแย่!

และยิ่งสู้กันไป...

แขนของเขาก็เริ่มชาแท้ๆ!!

หนวดขาวหัวเราะแผดเสียงก้อง

“กรา รา รา รา… ได้! ให้ชั้นดูหน่อยสิว่าเจ้าเด็กนี่จะแกร่งขนาดไหน ถึงขนาดที่หมัดของแกยังจัดการมันไม่ได้!”

เขาโยนหอกมุราคุโมะงิริให้ลูกน้องข้างๆ จากนั้นก้าวเท้าเดินออกมาหนักแน่น

“ทุกคน ถอยไป!!”

ราชสีทองคำรีบเบี่ยงตัวหลีกทาง

ร่างของหนวดขาวพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ ราวกับกวางป่ากระโจนขึ้นสู่ยอดเขา!

กล้ามแขนเขาบวมเป่ง เส้นเลือดปูดโปนราวกับสายฟ้า

“อาเรส! มาลองรับหมัดของชั้นดูหน่อยสิ!!”

เขากำหมัด ยกแขนขึ้นเหนือหัว สะสมพลังอย่างมหาศาล

และในพริบตาเดียว หมัดนั้นก็ถูกปล่อยออกมา...

ราวกับสายฟ้าฟาดลงจากสวรรค์!

อากาศใต้หมัดของหนวดขาวบิดเบี้ยวด้วยแรงอัดมหาศาล เขาโถมลงมาจากท้องฟ้า!!

ในสภาพเมามาย อาเรสก็ยกหมัดสวนขึ้นตามสัญชาตญาณ!

ตูมมมม!!!

หมัดขนาดยักษ์ทั้งสองปะทะกันในทันที!

หนวดขาวลอยอยู่กลางอากาศ

ขณะที่อาเรสยืนอยู่บนพื้นดิน!

วินาทีถัดมา...

เท้าของอาเรสทิ่มลึกลงไปในพื้นหินจนแผ่นหินแตกร้าว

พื้นรอบตัวเขารัศมีกว่า 10 เมตร พังถล่มกลายเป็นแอ่งยุบลึกในทันที!

เศษหินแตกกระเด็นเป็นวงกว้าง

เป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว!

และ...แรงกระแทกจากหมัดของหนวดขาวก็ซัดเข้าสู่ร่างมหึมาของอาเรส

ในชั่วพริบตา...

ดวงตาที่ขุ่นมัวจากฤทธิ์สุรา...พลันกระจ่างชัดขึ้นอีกครั้ง!

เขาจ้องหนวดขาวตรงหน้าอย่างประหลาดใจ ถามว่า:

“เกิดอะไรขึ้น?”

“นิวเกต... ทำไมคุณมาอยู่ตรงนี้? เมื่อกี้ชั้นกับราชสีทองคำยังดื่มอยู่ในห้องไม่ใช่เหรอ?”

“ดื่ม...?”

“……”

เส้นเลือดบนหน้าผากของหนวดขาวขึ้นเป็นริ้วทันที เขาชักหมัดกลับ ลงพื้นอย่างมั่นคง แล้วกล่าวว่า:

“ไอ้ตัวแสบ... แกเมาจนคลั่งเลยต่างหาก!”

“แต่ตอนนี้...โอเคแล้วล่ะ”

เด็กคนนี้...

เป็นปีศาจชัดๆ!!

แม้เขาจะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่หรือฮาคิในหมัดนั้น แต่ก็กะไว้แล้วว่าอาเรสคงรับไม่ไหว

แต่ความเป็นจริงกลับเกินคาด!

หมัดนั้น...แค่ทำให้ไอ้เด็กนี่ “สร่างเมา” เท่านั้น?!

หนวดขาวเคยเห็นคนเมามาหลายแบบ แต่ไม่เคยมีใคร “ก่อจลาจล” ตอนเมาได้เหมือนอาเรสเลยสักคน!

และที่น่าตกใจที่สุดคือ...หมอนี่ทำให้ราชสีทองคำเจ็บจริงๆ!

พอคิดถึงจุดนั้น หนวดขาวก็หัวเราะออกมาอย่างสะใจ

“คราวหน้าจะดื่ม...ก็รู้ปริมาณตัวเองด้วยล่ะ! นี่มันครั้งแรกของแกเลยไม่แปลก”

“พอทนเหล้าได้มากขึ้น...พวกเราจะดื่มด้วยกันให้เต็มที่เลย!”

“ขอแค่ดื่มได้ จะมากเท่าไรก็ช่างมัน!”

ราชสีทองคำก็บินเข้ามา หยุดลงด้านซ้ายของอาเรส จ้องเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตรแล้วกล่าว:

“เฮ้! อาเรส แกดื่มเหล้าระดับสุดยอดของชั้นไปตั้ง 7-8 ขวดนะเฟ้ย!”

“เหล้านั่นน่ะ...แม้จะมีเงินเป็นหมื่นเบรีย์ ก็ซื้อไม่ได้!”

“ถ้ารู้แบบนี้...ชั้นให้แกกินเหล้ากระป๋องยังจะดีกว่า!”

หัวใจของเขาช่างปวดร้าว...

เดิมทีเขาแค่อยากดูแลอาเรสดีๆ แม้ตอนนี้จะยังไม่ได้ชวนเข้ากลุ่ม

แต่อาจมีโอกาสในอนาคตก็ได้...

ชิกิเลยตั้งใจจะผูกไมตรีสุดชีวิต

ไม่คิดเลยว่า...จะกลายเป็นเมาคลั่งแบบนี้!

“ขอโทษนะ...”

อาเรสยกมือเกาหัว เขามองสภาพโดยรอบที่พังพินาศด้วยสีหน้าอึดอัด

เขาน่าจะก่อเรื่องใหญ่ตอนเมาแหงๆ

“เอ่อ...”

“ถ้าต้องจ่ายค่าเสียหาย...จะตกประมาณกี่เบรีย์เหรอ?”

เขาถามอย่างกระอักกระอ่วน เพราะตัวเขาไม่มีเงินสักแดงเดียว...

ทรัพย์สินเดียวที่เขามีคือลูกกางเกง

เขาไม่มีเสื้อด้วยซ้ำ...เพราะตลอดเวลาอยู่ในป่า เขาเคยใส่เสื้อแต่ก็ขาดบ่อยเกินไป

สุดท้ายเขาก็ “อกเปลือย” มาตลอด 2 ปีเต็ม!

หนวดขาวเดินเข้ามา ตบไหล่เขาแล้วหัวเราะ:

“ไม่ต้องห่วง...เรื่องค่าเสียหาย เดี๋ยวพวกชั้นจัดการเอง”

“แค่ตอนทำภารกิจคราวหน้า แกขยันให้มากกว่านี้ก็พอแล้ว!”

ค่าซ่อม + ค่าชดเชย...

ไม่กี่ล้านเบรีย์ก็เอาอยู่แล้ว

สำหรับหนวดขาว...เงินแค่นี้จิ๊บจ๊อย

ราชสีทองคำก็พยักหน้า กล่าวเสริมทันที:

“เรื่องนี้เริ่มจากชั้นเอง ชั้นก็จัดการเองนั่นแหละ”

หลังได้เห็นพลังของอาเรสกับตา หัวใจของเขาแทบจะ “น้ำลายไหล” อยากได้เด็กคนนี้สุดใจ

ตอนเมาคลั่งกลับแข็งแกร่งขึ้นเป็นเท่าตัว!

ฮาคิเกราะของเขายังถูกต้านได้แบบตรงๆ!

และที่สำคัญที่สุด... หมอนี่ “ยังไม่บรรลุนิติภาวะ” ด้วยซ้ำ!!!

พรสวรรค์ระดับนี้...ไม่อยากได้ก็ไม่ใช่คนแล้ว!

หนวดขาวหันไปมองชิกิด้วยสายตาไม่พอใจทันที:

“ไอ้สิงโตหัวทอง! แกควรไปขอยาทาแก้บวมจากกัปตันจอห์นด่วนๆ เลยนะ!”

“รอยปูดบนหัวแก...น่าจะดูดีกว่านี้ถ้ามีอีกอันอยู่ข้างๆ น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!!”

“กรา รา รา รา รา รา ราาา!!!”

เสียงหัวเราะของเขาดังกระหึ่ม!

ราชสีทองคำกัดฟันกรอดด้วยความโมโห ตอบกลับอย่างฉุนเฉียว:

“ก็ชั้นประมาทไปเองนี่หว่า!! ใครจะไปคิดว่าไอ้หมอนี่จะเมาแล้วควบคุมแรงไม่อยู่ขนาดนั้น?!”

อาเรสยิ้มแห้ง ไม่กล้าพูดอะไร

เหมือนว่า...

เขาเองนั่นแหละ...ที่ต่อยรอยปูดใส่หัวของชิกิ

กัปตันจอห์นก็เดินเข้ามาพอดี ยิ้มพลางกล่าว:

“ไอ้เด็กนี่ต้องฝึกตับให้แกร่งกว่านี้อีกเยอะ ฮ่าฮ่า!”

“เอาล่ะ ทุกคน กลับกันเถอะ!”

ส่วนรอยปูดบนหัวของชิกิ...เขาไม่แคร์เลย

ด้วยร่างกายของราชสีทองคำ อีกไม่นานมันก็จะหายเอง

แค่...ตอนนี้มันดูตลกเท่านั้นแหละ

“ไอ้หนู! บอกชั้นหน่อยสิ...ต่อยหัวราชสีทองคำมันรู้สึกยังไงบ้าง ฮ่าฮ่า!”

หนวดขาวโอบไหล่อาเรส แล้วหันไปยิ้มยั่วชิกิอย่างเปิดเผย

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและเย้ยหยัน

กัปตันกองเรือที่หนึ่ง...โดนเด็กหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้ากลุ่มไม่กี่วัน “ซัดร่วงกลางถนน” ไปแล้ว!

มุมปากของเขายิ้มกว้างไม่หุบเลยทีเดียว

ราชสีทองคำกัดฟันแน่นแล้วคำรามกลับ:

“ไอ้หนวดขาวถ่อย! ถ้าแกพูดอีกที...ชั้นจะโกนเคราแกตอนหลับกลางดึกเลยคอยดู!!!”

“หึ! แกกล้ารึ?!”

หนวดขาวถลึงตา ก่อนจะคำรามกลับไปทันที:

“ถ้าแกกล้าโกนหนวดชั้นนะ...ชั้นจะถอนขนสีทองบนตัวแกให้หมดทุกเส้น!!”

“จะทำให้แกกลายเป็น ‘สิงโตหัวล้าน’ ไร้ขนทองทั้งตัวเลยเฟ้ย!!!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน