บทที่ 18: รอยแยกอันใหญ่หลวงในใจของไคโด
บทที่ 18: รอยแยกอันใหญ่หลวงในใจของไคโด
บทที่ 18: รอยแยกอันใหญ่หลวงในใจของไคโด
ความรู้สึกแบบนั้น…จะต้องพาเธอล่องลอยไปถึงสวรรค์เป็นแน่!
ความคิดนั้นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นในใจของชาร์ล็อต หลินหลิน จนกระทั่งน้ำลายไหลยืดยาวลงมาจากมุมปากอย่างควบคุมไม่ได้ หยดลงสู่พื้น…
ฉ่าาาา…
เสียงน้ำลายกัดพื้นด้วยความเป็นกรดดังขึ้น
นั่นคือเหตุผลที่เหล่าสามีของหลินหลิน มักไม่มีจุดจบที่ดี...มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับมือกับ “ความรักรุนแรง” จากสัตว์ประหลาดตนนี้ได้เลย!
เหล่าโจรสลัดโดยรอบต่างพากันตกใจ รีบถอยห่างด้วยความหวาดกลัว กลัวว่าน้ำลายมหาประลัยจะโดนตัวเข้า
แม้แต่ราชสีทองคำ ชิกิ ที่ลอยอยู่กลางอากาศ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?! ไอ้เด็กนั่นเพิ่งโดนหมัดของชั้นไปแท้ๆ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้?!”
แขนประหลาดของอาเรส ทำให้เขารู้สึกสงสัยและสับสนอย่างถึงที่สุด ไม่เคยเห็นสิ่งใดประหลาดเช่นนี้มาก่อน!
บัดนี้ แขนของอาเรสร้อนฉ่าเหมือนเหล็กเผาไฟ เกินกว่าจินตนาการของเขาไปไกลนัก!
วินาทีถัดมา…
ร่างยักษ์ของอาเรสพุ่งทะยานเข้าหาชิกิราวกับกระสุนปืนใหญ่ เสียงลมฉีกอากาศคำรามสนั่น
แขนสีแดงเพลิงนั้น ทำให้ดวงตาที่เปล่งฮาคิราชันย์ของราชสีทองคำหดแคบลงโดยไม่รู้ตัว!
“ไอ้เด็กนี่...”
“ยังไม่สร่างเมาอีกเหรอฟะ?!”
เขาไม่คิดอะไรมากอีกต่อไป กำฮาคิเกราะแน่นแล้วปะทะหมัดของอาเรสแบบตรงๆ
ตูมมมม!!!
แรงปะทะสะเทือนผืนดิน! คลื่นกระแทกจากหมัดที่ประสานกันแผ่กระจายไปทั่วทั้งเมืองราวกับพายุเฮอริเคน!
สายลมแรงพัดพาสิ่งของปลิวว่อน เสียงกระแทกดังระงมไปทั่ว
หน้าต่างบ้านเรือนกระแทกกันเสียงดังปังๆ บางบานถึงกับแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ
ดวงตาของราชสีทองคำเบิกโพลง เขาอุทานอย่างตกตะลึง
“ไอ้เด็กนี่มันไปได้พลังระดับนี้ตอนไหนกัน?!”
ก่อนหน้านี้ แค่หมัดเดียวเขาก็ส่งอาเรสปลิวไปไกล
แต่ตอนนี้...แม้ใช้ฮาคิเกราะเต็มกำลัง ก็ยังไม่สามารถกดอาเรสไว้ได้อีกต่อไป!
นี่มัน...อัตราการเติบโตบ้าอะไรกัน?!
แทบทำให้ขากรรไกรของชิกิหลุดจากเบ้า!
เขานึกถึงแขนอันร้อนฉ่าของอาเรส และการเปลี่ยนแปลงอันแปลกประหลาดนั้น
มันราวกับแขนได้แข็งแกร่งขึ้น และพละกำลังของอาเรสก็ป่าเถื่อนขึ้นเช่นกัน!
“ดีมาก ไอ้หนู! หรือว่านี่จะเป็นเทคนิคต่อสู้ลับของแกงั้นเรอะ?!”
ชิกิเอ่ยชมอย่างอดไม่ได้ การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันของอาเรส ทำให้เขาตกใจจริงๆ!
เพราะลักษณะภายนอกมันแตกต่างจากฮาคิเกราะทั่วไปโดยสิ้นเชิง เขาจึงไม่สามารถเชื่อมโยงได้ในทันทีว่า...นั่นคือฮาคิเกราะที่กำลังถือกำเนิด!
ด้วยหมัดเดียว
อาเรส...ผู้ไร้พลังแห่งการบิน...ก็กลับตกลงมาจากฟากฟ้าอีกครั้ง
ราชสีทองคำก็ตามลงมา ทั้งสองปะทะหมัดกันกลางอากาศอีกครา!
พายุหมัดระลอกแล้วระลอกเล่าปะทะกันด้วยความเร็วสูงจนเกิดเงาหลอนเต็มฟากฟ้า!
เสียงกระแทกทึบหนักดังอย่างต่อเนื่องจากกลางอากาศ
หนวดขาวเบิกตากว้าง มองเหตุการณ์ด้วยความตกตะลึงสุดขีด
“ไอ้เด็กนี่... โตเร็วเกินไปแล้ว!! ถึงขั้นสู้ฮาคิเกราะของราชสีทองคำได้นานขนาดนี้!”
หัวใจของเขาสั่นสะท้านอย่างต่อเนื่อง แม้ชิกิยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่
แต่นี่มัน...เด็กอายุแค่ 14 หรือ 15 ปีเท่านั้นนะ!
หากไม่เห็นกับตา ใครจะเชื่อว่าเด็กวัยนี้สามารถทำได้ถึงขนาดนี้?
ราชสีทองคำ ชิกิ คือกัปตันกองเรือที่หนึ่งของกลุ่มโจรสลัดร็อกส์ และมีอายุเกิน 30 ปีไปแล้ว!
ชื่อเสียงของเขาดังกระหึ่มไปทั่วแกรนด์ไลน์
เขาพิชิตทะเลนี้ด้วยกำลังของตนเอง!
กัปตันจอห์นถึงกับยกขวดเหล้าขึ้น กระดกเข้าปากอย่างตื่นเต้น มุมปากยิ้มแทบฉีกถึงใบหู
“ฮ่าฮ่า... เด็กบ้าระห่ำแบบนี้ ต้องกลายเป็นปีศาจทรงพลังในอนาคตแน่นอน! อัตราการเติบโตของมันเกินมนุษย์ไปแล้ว!”
“อีกไม่กี่ปี...ชื่อของอาเรสต้องดังกระหึ่มทั่วท้องทะเลนี้แน่นอน!”
“กลายเป็นกำลังหลักของกัปตันร็อกส์แน่นอน!”
หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความยินดีสุดขีด ไม่ว่าจะเป็นพละกำลัง, ร่างกาย, หรือพลังต่อสู้...ทุกอย่างล้วนเป็นปีศาจ!
หากเติบโตขึ้นต่อไป...
กลุ่มร็อกส์จะไร้เทียมทาน!
ไร้ผู้ต้านทาน!!
ยึดครองทั้งโลกใหม่!!
จิตใจของกัปตันจอห์นพลันพองโตด้วยความสุขสมหวัง
ถึงตอนนั้น เขา...ในฐานะผู้อยู่ใต้กัปตันร็อกส์ จะได้ครอบครองสมบัตินับไม่ถ้วน!
นอนหลับอยู่บนภูเขาทองคำและเงิน! ดื่มเหล้าโดยไม่ต้องตื่นตลอดกาล!
การแสดงอันห้าวหาญของอาเรส ทำให้ไคโด...ชายที่เคยพ่ายแพ้ต่อเขา...อ้าปากค้าง
ปากของเขาอ้ากว้างเสียจนแทบจะกลืนโต๊ะได้ทั้งตัว
“หมอนี่... ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้วะ?!”
“บัดซบ!! ก่อนหน้านี้มันไม่ได้เก่งขนาดนี้เลยนี่หว่า!!”
“แล้วทำไมถึงแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ได้?!”
ช่องว่างอันมหาศาลทำให้ไคโดรู้สึกไม่สบายใจสุดขีด! ช่องว่างระหว่างเขากับอาเรสยิ่งห่างออกไปทุกที!
ตอนนี้อาเรสกำลังสู้กับราชสีทองคำ...กัปตันกองเรือที่หนึ่ง!
เมื่อไม่กี่วันก่อน เขายังมั่นใจว่า หากฝึกฝนอย่างหนัก ก็จะสามารถแซงอาเรสได้
แต่ตอนนี้...ความหวังของเขาค่อยๆ มลายลง
ไฟแห่งความทะเยอทะยานที่เคยลุกโชน... ค่อยๆ ดับมอดลง
ช่องว่างที่มากเกินไปทำให้จิตใจอันป่าเถื่อนของไคโดเย็นเยียบ
...แต่แล้ว
เสียงหนึ่งสะท้อนจากก้นบึ้งของหัวใจไคโด
มันเตือนเขาว่า...หากเขาเลือกหนี หรือยอมรับว่าต่ำกว่าอาเรส
เขาจะ สูญเสียคุณสมบัติแห่งราชันย์ไปตลอดกาล!
แสงประกายผุดขึ้นในดวงตายักษ์ของไคโด
สองมือของเขากำแน่น เปล่งถ้อยคำด้วยจิตใจแน่วแน่:
“ใช่แล้ว ชั้นคือไคโด ผู้มีศักยภาพแห่งราชันย์!!”
“สักวันหนึ่ง ชั้นจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดบนท้องทะเลนี้!”
“ชั้นจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!!!”
จู่ๆ กลิ่นอายที่ทรงพลังรุนแรงแผ่ซ่านจากตัวเขา ... นั่นคือ ฮาคิราชันย์!
เหล่าโจรสลัดโดยรอบหันขวับมามองทันที!
แต่กระนั้น...ฮาคิราชันย์ก็เป็นเรื่องธรรมดาในหมู่กลุ่มร็อกส์
เพราะไม่เพียงแค่กัปตันร็อกส์เท่านั้น...
แม้แต่กัปตันกองเรือที่หนึ่ง...ราชสีทองคำ
กัปตันกองเรือที่สอง...หนวดขาว
และชาร์ล็อต หลินหลิน...
ต่างก็เป็นผู้ครอบครองฮาคิราชันย์ทั้งสิ้น!
ปัง!
ปัง!!
ตูมมม!!!
ปัง!!!
...
เสียงปะทะดังกระหึ่มไม่ขาดสาย พร้อมกับเสียงสิ่งปลูกสร้างพังถล่มเป็นระยะ
ใบหน้าของราชสีทองคำเริ่มเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ ใจของเขาหนักอึ้ง
“พละกำลังและความทรหดของไอ้เด็กนี่... อยู่ในระดับสัตว์ประหลาดเหนือสัตว์ประหลาด!!”
“แรงของมัน...ถึงขั้นทำแขนของชั้นชาเลยทีเดียว!”
“มันจะเมาอีกนานแค่ไหนกันฟะ?!”
“ถ้ายังไม่สร่างอีกล่ะก็...คงต้องชักดาบแล้ว!”
เขาไม่เคยคาดคิดว่า หลังจากเปลี่ยนแปลงแบบไม่รู้ที่มานั้น...
เด็กคนนี้จะกลายเป็นอสูรที่แข็งแกร่งขนาดนี้!
แม้แต่บนเรือของร็อกส์...เขาก็ถือเป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยากนัก!
ในที่สุด ราชสีทองคำก็ตะโกนก้องไปยังอาเรส:
“เฮ้!”
“อาเรส!! ฟื้นสติซะ!!!”
โปรดติดตามตอนต่อไป
จบตอน