บทที่ 54 : แผนการอันสมบูรณ์ของข้า ถูกเจ้าทำพังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

บทที่ 54 : แผนการอันสมบูรณ์ของข้า ถูกเจ้าทำพังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

บรรดาผู้เลื่อมใสในเทพทีเซนช์ต่างส่งเสียงโห่ร้อง เมื่อมองเห็นร่างยักษ์ท่ามกลางฝูงชน หัวแร้งที่งอกอยู่บนท้ายทอยเงยขึ้นกรีดร้องอย่างตื่นเต้น และในฉับพลัน เสียงนับพันก็ดังก้องอยู่ในห้วงจิตของเขา

“ปลดปล่อยเปลวเพลิงเถิด เผาเขาให้เป็นเถ้าถ่าน!”

“เร็วเข้า! ปล่อยเปลวเพลิง ละลายมันซะ!”

“…”

นัยน์ตาสีฟ้าของสาวกทีเซนช์สว่างวาบราวกับถูกจุดไฟ เปลวเพลิงสีน้ำเงินเจิดจ้า ปะทุออกมาดั่งลำแสงเลเซอร์มุ่งตรงสู่หนิงลู่

จอมยักษ์ผู้เป็นบุตรแห่งเมล็ดยีนย่างก้าวใหญ่ไปทางซ้าย จากนั้นเหยียบพื้นและพุ่งฉับไปทางขวาอีกครั้ง

เปลวเพลิงสีน้ำเงินพวยพุ่งไล่ตามร่างของหนิงลู่ที่เคลื่อนไหวเป็นเส้นซิกแซก เสมือนกระบอกฉีดน้ำขนาดยักษ์ที่กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางทาง

สาวกทีเซนช์หาได้ใส่ใจต่อมวลชนกลายพันธุ์ของตนไม่ นับร้อยถูกเปลวไฟกลืนกิน ส่งเสียงกรีดร้องแสนอนาถก่อนสิ้นใจ

หัวแร้งกรีดร้องอีกครั้ง จิกจะงอยปากลงบนหัวล้านของเขาอย่างแรง

“อ๊าก!”

เสียงร้องของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ปะปนด้วยความปิติยินดีที่บิดเบี้ยว

เสียงกระดูกแตกร้าวดังขึ้น ก่อนจะมีหัวแร้งอีกหัวงอกขึ้นจากข้างขมับ แต่เล็กกว่าอันเดิมมาก

สามจะงอยปาก จากปาก หัว และท้ายทอย แผดร้องพร้อมกัน ก่อนจะพ่นคลื่นพลังสีชมพูออกมาสามสาย ซึ่งรวมตัวกันกลางอากาศกลายเป็นตาข่ายเพลิงขนาดมหึมา พุ่งเข้าหาจอมยักษ์ที่ทะยานขึ้นสู่ฟ้า

หนิงลู่เบิกตากว้าง “ญาณแห่งอณูอากาศ” เผยให้เขาเห็นรายละเอียดที่ดวงตาเปล่ามองไม่เห็น

เขามองเห็นได้ชัดเจน คลื่นเพลิงจากท้ายทอยเป็นสีชมพูเข้มที่สุด อยู่ตำแหน่งบนสุด

ด้านล่างซ้าย คือคลื่นเพลิงจากจะงอยบนหัว เป็นสีชมพูอ่อน

ด้านล่างขวา คือเพลิงจากปาก เป็นสีชมพูปกติ

ทั้งสามสายพลังหมุนวนรวมกันอย่างแม่นยำ ณ จุดบรรจบเดียวกัน

จอมยักษ์แผดเสียงคำรามสะเทือนผืนดิน คลื่นเสียงกระแทกออกไปรอบร้อยเมตร มวลชนกลายพันธุ์หลายสิบล้มลงราวถูกกระแทกด้วยค้อนศึก

แม้กองทหารที่หกของยอร์จินโญอยู่ห่างสุดก็ยังรู้สึกถึงแรงสะท้อนในหู

มาลีน่าร่างสั่นเล็กน้อย ก่อนจะทรงตัวได้อีกครั้ง เธอเห็นนักรบหนึ่งในกองทหารที่วิ่งเข้าสมรภูมิตะลึงงันจากเสียงคำราม และถูกมวลชนกลายพันธุ์ฟันเข้าที่ไหล่

มาลีน่าเหวี่ยงแขน ปล่อยพลังจิตเชิงชีวภาพพุ่งเข้ารักษานักรบ แผลที่ไหล่ฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว นักรบตะโกนก้องก่อนจะสังหารศัตรู

เธอก้าวตามไป แต่พลันต้องหยุดชะงัก ซาเลฟสกี้ ขุนนางสวมแว่นไร้ขอบที่ดูสุภาพ กลับฟื้นจากคำรามก่อนใคร กำลังวิ่งตรงเข้าสู่สนามรบอย่างไร้ความกลัว

【จิตใจแน่วแน่นัก! รองจากข้าเพียงนิดเดียว】

มาลีน่าหันไปจับตาหนิงลู่อีกครั้ง ยามนั้น หนิงลู่หมุนคทาหนักที่เป็นอวัยวะที่ 16 แห่งออสเบอร์ฮ์-วายา ฟาดฟันอย่างแม่นยำยังจุดรวมพลังทั้งสาม

เสียงระเบิดดังกัมปนาท เพลิงสีชมพูแตกร้าวกระจัดกระจายดั่งดอกไม้เพลิง

ก่อนที่ศัตรูจะตั้งตัว หนิงลู่ก็กระชากคอหัวแร้งบนหัวอีกฝ่าย หมุนอย่างแรงแล้วทุ่มลงพื้นราวกับขยะ

สาวกทีเซนช์ร่วงหล่นราวใบไม้ปลิว ฟาดพื้นอย่างแรง พยายามลุกขึ้น

แต่ก่อนเขาจะทันตั้งตัว ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่พร้อมดาบเพลิงในมือ ซาเลฟสกี้เอง

ดาบพลังอัดด้วยสนามย่อยสลาย เผาไหม้ขนนกอันงดงามที่เทพเจ้าแห่งปัญญาประทานไว้ สร้างความเดือดดาลแก่สาวก

จะงอยท้ายทอยแหวกออก ปล่อยเพลิงสีน้ำเงินพุ่งตรงเข้าหน้าซาเลฟสกี้

เขาพลิกตัวหลบช้าไปนิด เปลวไฟกระแทกเข้าที่แว่นตาเสียงดัง เป๊าะ แว่นแตกร้าวทันที

“ท่านมหาปุโรหิต!”

เสียงตะโกนอื้ออึงของสาวกดังขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“มหาปุโรหิต” ก่นด่าภายในใจ

【ข้าแฝงตัวมาใกล้หนิงลู่แล้ว เขาคือเป้าหมายที่องค์ทีเซนช์ประทานให้ข้า

หากเจ้าให้ความร่วมมือแล้วตายด้วยคมดาบของข้า ข้าย่อมได้ความเชื่อใจ แล้วแผนการจะสำเร็จ

แต่เจ้ากลับโง่เง่า ทำลายแผนการสมบูรณ์แบบของข้า!】

ซาเลฟสกี้สีหน้าเคว้งคว้าง เขาทิ้งโล่ปราบจลาจลในมือซ้าย พร้อมคิดว่าจะเสี่ยงไหม

ขณะยกแขนซ้ายขึ้น เขาพบว่าแขนกลับกลายเป็นกรงเล็บเสียแล้ว แผ่นหลังเริ่มโก่งงอ ใบหน้าบิดเบี้ยวและคันราวกับกำลังแปรสภาพ

สาวกทีเซนช์ถอนหายใจอย่างสิ้นหวัง แว่นตาที่พระเจ้าทรงชี้นำให้เขาสวมไว้พังเสียแล้ว เขาถูกเปิดโปง

เขากำลังจะร่ายเวทย์ "เคลื่อนย้าย" แต่สายฟ้าสาดฟาดใส่แขน ร่างกายเขาชะงักนิ่ง

กลางอากาศ หนิงลู่ที่กำลังจะปล่อย “เสียงคำราม” เบิกตาขึ้น

มาลีน่าปล่อยสายฟ้าโจมตีในทันทีที่เห็นอีกฝ่ายแปรสภาพ แสดงว่าเธอสงสัยมานาน

【ฉลาด รวดเร็วเกินคาด...】

จิตใจของหนิงลู่เอ่ยชม พลางกระแทกคทาหนักลงบนกะโหลกของสาวกทีเซนช์

เสียงกระดูกแตกราวฟ้าผ่า

สาวกทีเซนช์ที่ร่างแข็งชาจนขยับไม่ได้ รู้สึกถึงลมกรรโชกแรงเหนือศีรษะ เขาสบถใส่ลูกน้องของตนที่ถูกสนามย่อยสลายทำลายร่างไปแล้ว

“เจ้า... เจ้าตัวโง่! แผนการ...อันสมบูรณ์ของข้า... พังทลายตั้งแต่ยังไม่เริ่ม... เพราะเจ้า!”

ยามวาจาสุดท้ายหลุดจากปาก มหาปุโรหิตก็รู้สึกว่าควบคุมร่างกายได้อีกครั้ง แต่สายเกินไปแล้ว

คทาหนักของหนิงลู่กระแทกลงบนศีรษะของมหาปุโรหิตอย่างจัง ทำลายแผนการที่ยังไม่ทันเริ่มของเขาลงอย่างสมบูรณ์

หนิงลู่ยืนมองศพสองร่างของสาวกทีเซนช์ ก่อนจะครุ่นคิดเงียบๆ

【สาวกทีเซนช์นี่มันเจ้าเล่ห์ลึกล้ำนัก... เขาหมายจะเสียสละลูกน้องตนเองเพื่อแฝงตัวเข้ามาในหมู่ข้า แต่กลับพังเพราะลูกน้องที่ไม่รู้เรื่องนั่นแหละ นับเป็นละครประชดประชันที่น่าขันอยู่ไม่น้อย

ถึงข้าจะรู้สึกถึงความผิดปกติในตัวเขา แต่ก็ไม่อาจฟันธงได้ว่าเขามีปัญหา บางทีอาจเป็นพรสวรรค์เฉพาะตัว

หากแผนของเขาไม่ถูกพังเพราะพวกเดียวกัน ข้าก็อาจลำบากอยู่เหมือนกัน】

หลังประเมินสถานการณ์ในใจ หนิงลู่ก็หันไปชมเชยมาลีน่าที่เดินเข้ามาใกล้

“ฟาดฟันเด็ดขาดดีมาก!”

ปฏิบัติการกวาดล้างภายในนครรังเคเมโรโวใช้เวลาหนึ่งกะการทำงานเต็ม

หนิงลู่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่หอรังหลวงถูกเผาทำลายโดยพวกสาวกทีเซนช์ผู้คลั่งศรัทธา ทำให้วัตถุดิบปรุงยามวิเศษที่สะสมไว้เสียหายสิ้น

แต่เมื่อคิดว่ามีสาวกทีเซนช์รายหนึ่งพังแผนของสาวกร่วมลัทธิที่แฝงตัวอยู่เคียงข้างเขาโดยไม่ตั้งใจ ก็พอทำให้ใจสบายขึ้นบ้าง

จากนั้นหนิงลู่ก็ปรุง “โอสถกะลาสี” ขึ้นมา แล้วเรียกตัวยอร์จินโญมาเพื่อเลื่อนขั้นให้เขาเป็นผู้มีพลังพิเศษ ก่อนจะมอบคำสั่ง

“เจ้าอยู่ที่เคเมโรโว จัดการกวาดล้างมวลชนกลายพันธุ์ ฟื้นฟูระเบียบภายในนครรัง และในเวลาเดียวกัน เสริมกำลังกองทหารที่หกให้เต็ม”

หลังจากนั้น หนิงลู่ก็ออกเดินทางจากเคเมโรโวพร้อมมาลีน่า, โรซิคกี และคนอื่นๆ เพื่อไปสมทบกับเทียร์รี

จุดหมายของเขาคือ นครรังออมสค์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของแท่นบูชาที่ 4

ขณะเดียวกัน ที่นครรังออมสค์ มาเรียกำลังพูดกับสองสหายมือสังหารของตน

“จากการสอบปากคำและสังเกตขุนนางที่เราลักพาตัวมา ยืนยันได้ว่า ‘ราชาโมเดล’ ก็แค่ทหารหัวรุนแรงไร้ปัญญาคนหนึ่งเท่านั้น”