บทที่ 44 - ข้อสันนิษฐานใหม่เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุ!
บทที่ 44 - ข้อสันนิษฐานใหม่เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุ!
บทที่ 44 - ข้อสันนิษฐานใหม่เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุ!
☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉
ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่งคิโยโนะสุเกะก็ได้พบกับหัวหน้าหน่วยที่กำลังถืออาหารกลางวันอยู่ ก็อดที่จะถามอย่างสงสัยไม่ได้ “เขายังไม่ออกมาอีกเหรอครับ?”
พูดจบ ก็มองไปยังทิศทางของโกดังด้วยความชื่นชมอยู่บ้าง ถ้าหากก่อนหน้านี้เขายังคิดว่าอิจิโร่มาถึงจุดนี้ได้เพราะพรสวรรค์แล้วล่ะก็ ตอนนี้ ความคิดนั้นก็ไม่มีเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย
ชื่อเสียงของอัจฉริยะที่เรียกว่า นำมาซึ่งความอัปยศที่เรียกว่าให้กับคนอย่างอิจิโร่และพวกเขาเท่านั้น!
อัจฉริยะ เพียงแค่สองคำง่ายๆ ก็ลบเลือนความพยายามที่อยู่เบื้องหลังไปมากแค่ไหน!
ใช้ชีวิตมาหลายร้อยปี คนที่ทุ่มเทขนาดนี้ คิโยโนะสุเกะเคยเห็นเพียงแค่อิจิโร่คนเดียว เพราะอย่างไรเสียชาวเมืองในโซลโซไซตี้ที่มีพลังวิญญาณอายุยืนยาวมาก จนถึงปัจจุบัน น้อยนักที่จะมียมทูตที่แก่ตาย
นี่ทำให้ความรู้สึกเรื่องเวลาของพวกเขาเลือนลางอย่างยิ่ง ใช้ชีวิตอย่างสบายๆ โดยเฉพาะหลังจากที่หน่วยสิบสามพิทักษ์ก่อตั้งขึ้นแล้ว ยิ่งเป็นเช่นนั้น ดังนั้นคนอย่างอิจิโร่ที่วันหนึ่งอยากจะแบ่งเป็นสองวันใช้ถึงแม้จะมีอยู่บ้าง แต่โดยปกติแล้วก็จะยืนหยัดได้เพียงหนึ่งสองปี หลังจากนั้นก็จะถูกกลืนกลายไป
อย่างอิจิโร่ที่วิจัยอย่างลืมกินลืมนอนต่อเนื่องเป็นเดือน ยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่
“ช่วงนี้เห็นเขาขมวดคิ้วบ่อยขึ้น น่าจะยังอีกนาน จริงสิ ช่วงนี้มีสมาชิกบางคนสนใจโกดังนี้อยู่บ้าง ถึงแม้จะมีเขตแดนขวางอยู่ แต่เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน เจ้าก็ไปบอกหน่อยแล้วกัน ให้พวกเขาอย่าเข้าใกล้ เพื่อไม่ให้รบกวนการวิจัยของอิจิโร่”
“ครับ ท่านหัวหน้า” พูดจบ คิโยโนะสุเกะก็เหลือบมองอาหารรสจืดที่หัวหน้าหน่วยเตรียมไว้แล้วก็หันหลังเดินจากไป
“น่าแปลกใจจริงๆ... ท่านหัวหน้าถึงกับยอมทำอาหารรสจืดเป็นแล้วหรือนี่”
อีกด้านหนึ่ง ขณะที่หัวหน้าหน่วยกับคิโยโนะสุเกะกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น อิจิโร่ก็นั่งยองๆ อยู่หน้าวงแหวนแปรธาตุขนาดใหญ่อย่างเฉยเมย หลังจากดูข้อมูลที่ต้องทดลองในครั้งนี้อีกครั้ง สองมือก็วางลงบนวงแหวนแปรธาตุอย่างเครื่องจักร
ปัจจุบันถึงแม้จะอยู่ห่างจากความสำเร็จเพียงแค่ก้าวเดียว แต่นี่ก็ไม่สามารถทำให้อิจิโร่ตื่นเต้นขึ้นมาได้เลย เพราะก้าวนี้ติดอยู่ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วจนถึงตอนนี้ และเมื่อสิบวันก่อน “ก้าวเดียว” ก่อนหน้านี้เพิ่งจะถูกแก้ไขไป
ดังนั้นอิจิโร่ในตอนนี้ จึงสงบนิ่ง สงบนิ่งอย่างยิ่ง ความสำเร็จ ก็เป็นเพียงแค่โชคดี ความล้มเหลว เป็นเพียงสิ่งที่สมควรจะเกิดขึ้น
แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นการวิจัยแล้ว ไม่ล้มเหลวสักสองสามร้อยสองสามพันครั้ง นั่นยังเรียกว่าการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เหรอ?
แน่นอนว่า คนที่โชคดีเป็นข้อยกเว้น...
เพียงแต่น่าเสียดายที่ คนที่โชคดีอายุสั้นอย่างยิ่ง จำนวนก็น้อยอย่างยิ่ง ดังนั้นการวิจัยส่วนใหญ่จึงยังคงต้องอาศัยการทดลองจำนวนมากเพื่อสั่งสมข้อมูล แล้วก็จัดระเบียบสรุปผล
เขาในตอนแรก ก็เป็นเพียงแค่ถูกผลสำเร็จที่โชคดีชั่วครั้งชั่วคราวทำให้หัวหมุนเท่านั้นเอง...
แน่นอนว่า มาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่มีทางที่จะยอมแพ้กลางคัน การทดลองนี้ไม่สำเร็จ เขาจะไม่ออกจากห้องนี้ไปครึ่งก้าวเด็ดขาด!
การแปรธาตุ เริ่ม!
ประกายแสงวาบหนึ่ง ร่างกายที่สมบูรณ์แบบก็ปรากฏขึ้นกลางวงแหวนแปรธาตุ น่าเสียดายที่ ในสายตาของอิจิโร่ที่มองมานับไม่ถ้วนแล้ว ทิวทัศน์ที่เคยงดงามในอดีตตอนนี้ก็เป็นเพียงแค่ก้อนเนื้อสีขาวก้อนหนึ่งเท่านั้น เหมือนกับการทดลองก่อนหน้านี้ เขาวางมือลงบนร่างหญิงสาวอย่างเฉยเมย เริ่มวิเคราะห์ข้อมูล
ช้าๆ ความเฉยเมยในแววตาของอิจิโร่ก็จางหายไป ประกายดาวก็เริ่มปรากฏขึ้นจากส่วนลึกของดวงตา!
การทำงานของร่างกายสมบูรณ์!
ระบบพลังวิญญาณสมบูรณ์!
โครงสร้างอวัยวะภายใน... สมบูรณ์แบบ!
โครงสร้างสมอง
โครงสร้างสมอง
“***!” อิจิโร่สบถออกมาอย่างโมโห
ถึงแม้จะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่อเจอกับมันจริงๆ เขาก็ยังคงไม่พอใจอยู่ดี แน่นอนว่า หลังจากที่แก้ไขปัญหาระบบหมุนเวียนพลังวิญญาณก่อนหน้านี้แล้ว ก็เกิดปัญหาใหม่ขึ้นมา
เดิมที โครงสร้างสมองเดิมสามารถรองรับวิญญาณใหม่ที่สมบูรณ์ดวงหนึ่งเข้ามาอยู่ได้ แต่หลังจากที่เพิ่มระบบหมุนเวียนพลังวิญญาณเข้าไปแล้ว จากการคำนวณ พลังของวิญญาณจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก โครงสร้างสมองเดิมไม่สามารถรองรับได้เลย
แต่นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ เขามีการผ่าศพนักโทษประหารสองศพที่หัวหน้าหน่วยเตรียมไว้ให้ สามารถยืนยันได้ว่า ถึงแม้จะเป็นคนของโซลโซไซตี้ แต่โครงสร้างสมองของพวกเขาก็โดยพื้นฐานแล้วเหมือนกับที่อิจิโร่รู้จัก
ดังนั้นจึงสามารถสรุปเบื้องต้นได้ว่า ยังคงขาดปัจจัยบางอย่าง ทำให้สมองไม่สามารถรองรับวิญญาณที่พกพาแรงดันวิญญาณได้
หลังจากโกรธอยู่พักหนึ่ง อิจิโร่ก็รีบกำจัดอารมณ์ที่ไม่จำเป็นออกไป เริ่มวิเคราะห์ข้อมูลอย่างใจเย็นอีกครั้ง เขียนความเป็นไปได้ต่างๆ ลงไปทั้งหมด เติมเต็มฐานข้อมูล
โกรธก็ส่วนโกรธ การทดลองก็ยังต้องทำต่อไป
จริงๆ แล้วอิจิโร่ก็ไม่จำเป็นต้องทำต่อไป จริงๆ แล้วในขั้นตอนนี้ หรือแม้แต่หลายขั้นตอนก่อนหน้านี้ สิ่งที่เขาต้องทำสามารถใช้การเล่นแร่แปรธาตุมาทำได้ในขั้นตอนเดียว เหมือนกับการวิจัยดาบฟันวิญญาณจำลอง
ใช้การเล่นแร่แปรธาตุทำผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปออกมาก่อน แล้วก็วิจัยย้อนกลับ อนุมานเทคโนโลยีที่ถูกข้ามไป การทดลองครั้งนี้ในทางทฤษฎีแล้วก็สามารถทำแบบนี้ได้เช่นกัน
แต่อิจิโร่ไม่กล้าพนัน...
การเล่นแร่แปรธาตุยึดหลักการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม ใครจะไปรู้ว่าถึงตอนนั้นค่าตอบแทนจะพอ “จ่าย” หรือไม่...
ไม่นาน สามวันก็ผ่านไป ระหว่างนั้น อิจิโร่ก็ลองทดลองความเป็นไปได้อีกสองสามอย่าง เป็นไปตามคาด เขาล้มเหลว เพราะอย่างไรเสียเขาก็ไม่ใช่คนที่โชคดี
ครั้งนี้ เขาไม่คำนวณต่อแล้ว เขาตัดสินใจที่จะหยุดวิธีการทดลองแบบนี้ไว้ก่อน คิดก่อน คิดอย่างละเอียด คิดถึงความยากลำบากที่ตัวเองเผชิญอยู่ คิดถึงทุกสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ แล้วก็ไปปะติดปะต่อ ประกอบกัน ดูว่าจะสามารถหาหนทางใหม่ได้หรือไม่
นี่คือสิ่งที่อิจิโร่เรียนรู้มาจากเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งในชาติก่อน ทุกครั้งที่การวิจัยของเขาเข้าสู่ทางตัน เขาก็จะทำแบบนี้ คิดอย่างละเอียดก่อน ไม่ใช่ทำต่อไปอย่างมืดบอด...
ดังนั้นสองสามวันต่อมา ตอนที่หัวหน้าหน่วยเข้ามาส่งอาหาร ก็จะเห็นอิจิโร่ที่นั่งคิดอย่างเงียบๆ อยู่กลางโกดัง เธอถอนหายใจ หัวหน้าหน่วยรู้ว่า การวิจัยของอิจิโร่เจอกับความยากลำบากครั้งใหญ่อีกแล้ว
หัวหน้าหน่วยไม่ได้พูดอะไร แต่ก็เหมือนเช่นเคย ค่อยๆ ถอยออกไป
อิจิโร่เหลือบมองหัวหน้าหน่วยที่จากไปอย่างเงียบๆ ในใจก็เกิดความอบอุ่นขึ้นมาบ้าง หัวใจที่ร้อนรนเพราะการวิจัยไม่มีความคืบหน้าในช่วงนี้ก็สงบลงเล็กน้อย มองส่งหัวหน้าหน่วยจากไปแล้ว อิจิโร่ก็ดึงสายตากลับมา และในตอนนี้เอง!
ของชิ้นหนึ่งในโกดังก็ดึงดูดความสนใจของอิจิโร่!
ดาบฟันวิญญาณ มารมังกร!
ดาบฟันวิญญาณมารมังกรถึงแม้จะเป็นเพียงผลงานที่อิจิโร่ทำขึ้นมาลวกๆ แต่เขาก็มีความคาดหวังที่ยิ่งใหญ่ต่อมันอยู่บ้าง เพียงแต่เพราะปัจจุบันมันโง่เกินไปจนใช้การไม่ได้ถึงได้ถูกทิ้งไว้ข้างๆ
และตอนนี้อิจิโร่ก็ได้พบจุดเปลี่ยนของการทดลองบนสิ่งนี้!
ทางตันในปัจจุบันคืออะไร?
สมองที่ขาดปัจจัยบางอย่างไม่สามารถรองรับวิญญาณที่พกพาแรงดันวิญญาณได้
ดาบฟันวิญญาณมารมังกรขาดอะไร?
วิญญาณ!
งั้น ให้วิญญาณแก่ดาบฟันวิญญาณมารมังกร วัตถุดิบสังเกตการณ์ใหม่ก็มีแล้วไม่ใช่รึ?
เมื่อความคิดเปิดกว้างแล้ว ในหัวของอิจิโร่ก็มีแนวคิดผุดขึ้นมาไม่หยุด เช่น วิญญาณจำเป็นต้องใช้การเล่นแร่แปรธาตุสร้างขึ้นมาเหรอ?
ก่อนที่จะถกเถียงปัญหานี้ “วิญญาณคืออะไร?” คำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของอิจิโร่เป็นอันดับแรก พร้อมกันนั้นที่ผุดขึ้นมา ก็คือเอกสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องที่เคยอ่านมาอย่างยุ่งเหยิงในชาติแรก
ตัวอย่างง่ายๆ ก็คือ การโคลนนิ่งทำไมถึงเกิดวิญญาณขึ้นมาได้?
วิญญาณเกิดขึ้นมาได้อย่างไร?
เมื่อรวมการวิจัยในชาติที่แล้วกับชาตินี้เข้าด้วยกัน อิจิโร่ก็มีคำตอบแล้ว จิตวิญญาณบวกกับองค์ประกอบที่ประกอบขึ้นเป็นวิญญาณและ ความทรงจำ!
สามอย่างนี้ประกอบกันขึ้นเป็นวิญญาณ!
นั่นหมายความว่า ตราบใดที่เตรียมสามอย่างนี้ ดาบฟันวิญญาณมารมังกรก็จะสามารถเกิดวิญญาณขึ้นมาได้!
จากจุดนี้ อิจิโร่ยังคิดถึงปัญหาหนึ่งที่ตัวเองมองข้ามมาโดยตลอด การเล่นแร่แปรธาตุ ถูกเรียกว่าวิทยาศาสตร์อีกแขนงหนึ่ง แต่ไม่ว่าจะอีกแขนงแค่ไหน นี่ก็คือวิทยาศาสตร์!
และเมื่อไหร่กัน ที่วิทยาศาสตร์มีเพียงเส้นทางเดียว?
☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉
(จบตอน)