บทที่ 45 - การทดลองเสร็จสมบูรณ์!
บทที่ 45 - การทดลองเสร็จสมบูรณ์!
บทที่ 45 - การทดลองเสร็จสมบูรณ์!
☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉
หลังจากที่ความคิดกระจ่างแล้ว อิจิโร่ก็ลงมือทันที ก่อนอื่น ร่างวิญญาณ (พาหะของวิญญาณ) ไม่ต้องพิจารณา ส่วนนี้เนื่องจากคุณสมบัติเฉพาะตัวของโซลโซไซตี้ อิจิโร่ก็ได้วิจัยจนเข้าใจมานานแล้ว
ร่างกายของเขาในตอนนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นร่างวิญญาณ ถึงแม้จะเหมือนร่างกายเนื้อแค่ไหน นี่ก็คือร่างวิญญาณ ไม่ใช่ร่างกายเนื้อในโลกมนุษย์ ดังนั้นเทคโนโลยีส่วนนี้จึงไม่จำเป็นต้องพิจารณา
ความทรงจำ อันนี้ก็ง่ายเช่นกัน ค่อยๆ เติมเต็มเข้าไปก็พอแล้ว ที่ค่อนข้างยากในปัจจุบันคือจิตวิญญาณที่สำคัญที่สุด!
ซึ่งก็คือจิตใจในสามองค์ประกอบของการแปรธาตุมนุษย์!
ในสายตาของอิจิโร่แล้ว นี่คือหนึ่งในสัญลักษณ์ของชีวิตที่เป็นอิสระ!
เทคโนโลยีด้านนี้ถึงแม้จะมีอยู่ในเทคโนโลยีของดาบฟันวิญญาณ แต่อิจิโร่ทำได้เพียงวิเคราะห์ด้วยตัวเอง ไม่สามารถอาศัยการเล่นแร่แปรธาตุมาสกัดได้ เพราะถ้าหากการอนุมานของเขาถูกต้อง
งั้น เขาก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะได้เห็นประตูแห่งสัจธรรมล่วงหน้า!
ตอนนี้เขาไม่มีศิลานักปราชญ์มาจ่ายค่าผ่านทางนะ
ดังนั้นทำได้เพียงอาศัยตัวเองวิเคราะห์ แล้วก็บ่มเพาะจิตวิญญาณใหม่ขึ้นมา โชคดีที่เขาก่อนหน้านี้เคยมีประสบการณ์ในการวิเคราะห์อาซาอุจิ ในด้านนี้ก็มีการวิจัยอยู่บ้าง ไม่นับว่าเริ่มจากศูนย์ ประหยัดเวลาไปได้ไม่น้อย
ดังนั้น อิจิโร่ก็จมดิ่งอยู่กับการวิจัยทดลองอย่างไม่หยุดยั้งอีกครั้ง...
ด้วยเหตุนี้ ดาบฟันวิญญาณมารมังกรก็ค่อยๆ หลุดพ้นจากแก่นแท้ของความโง่เขลาในการทดลองครั้งแล้วครั้งเล่าของอิจิโร่
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า อิจิโร่ก็ค่อยๆ คุ้นเคยกับสภาวะการวิจัยที่แยกออกจากการเล่นแร่แปรธาตุ ฝีมือก็ยิ่งชำนาญขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ก็สกัดจิตวิญญาณของดาบฟันวิญญาณมารมังกรได้สำเร็จ!
และในสัปดาห์ที่สอง ก็บ่มเพาะเบื้องต้นได้สำเร็จ!
ที่ความคืบหน้าเร็วขนาดนี้ สาเหตุหลักก็คือได้ประโยชน์จากคนรุ่นก่อน อาซาอุจิโดยตัวมันเองก็มีความสามารถในการบ่มเพาะวิญญาณที่เป็นอิสระ หลังจากที่ยมทูตป้อนแรงดันวิญญาณเข้าไปเป็นเวลานาน ก็จะบ่มเพาะวิญญาณใหม่ขึ้นมาในอาซาอุจิ
ถึงแม้แต่ละยมทูตจะมีโอกาสเพียงครั้งเดียว แต่สำหรับอิจิโร่แล้วนี่ไม่ใช่ปัญหา อย่างไรเสียสิ่งที่เขาต้องการก็เป็นเพียงแค่แนวคิดทางเทคโนโลยี เขาก็ไม่ได้ใช้วิธีการเดียวกันมาบ่มเพาะจิตวิญญาณส่วนนี้
มาถึงขั้นตอนนี้ อาจกล่าวได้ว่าอิจิโร่อยู่ห่างจากการทดลองสุดท้ายเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น!
ในการทดลองก่อนหน้านี้อิจิโร่พบว่า ดาบฟันวิญญาณจริงๆ แล้วก็ไม่มีความแตกต่างจากมนุษย์ มนุษย์ประกอบด้วยสามระบบใหญ่คือร่างกาย ร่างวิญญาณ และจิตใจ และดาบฟันวิญญาณก็ประกอบด้วยสามระบบใหญ่คือตัวดาบ ร่างวิญญาณ และจิตสำนึกเช่นกัน
และจากด้านนี้ อิจิโร่ก็เริ่มค้นหาเส้นทางของโครงสร้างพิเศษนั้น
ในที่สุด หลังจากความพยายามอย่างไม่ลดละ เขาก็ทำการวิจัยเบื้องต้นทั้งหมดเสร็จสิ้นหลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์!
เมื่อทำขั้นตอนนี้เสร็จแล้ว ความผ่อนคลายอย่างกะทันหันก็ทำให้อิจิโร่ล้มลงกับพื้นโดยตรง เขาสาบานว่า หลังจากเรื่องนี้จบลง จะต้องหาคอมพิวเตอร์มาเครื่องหนึ่งให้ได้!
ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มี ก็ต้องยุยงให้คนอื่นร่วมมือกันวิจัยของสิ่งนี้ออกมาให้ได้ อย่างไรเสียเขาจำได้ว่าในเนื้อเรื่องต้นฉบับโซลโซไซตี้มีคอมพิวเตอร์มานานแล้ว หากคำนวณตามยุคสมัยในตอนนี้ ถึงแม้จะไม่มีก็น่าจะมีเงื่อนไขที่จะก่อตัวขึ้นมาได้แล้ว
การคำนวณด้วยมือเปล่ามันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน
นี่ก็เป็นเพราะว่าความต้องการในการคำนวณของเขาในตอนนี้จริงๆ แล้วไม่ได้ใหญ่โตนัก รอให้ในอนาคตตอนที่ปริมาณการคำนวณมากขึ้น แล้วค่อยคำนวณด้วยมือ... นั่นมันจะบ้าจริงๆ
ด้วยเหตุนี้ ท่ามกลางความคิดฟุ้งซ่าน อิจิโร่ก็หลับไปอย่างสนิท หัวหน้าหน่วยที่มาส่งข้าวให้อิจิโร่เห็นเข้า ก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป ครู่ต่อมา ก็อุ้มผ้าห่มผืนหนึ่งเข้ามา ค่อยๆ คลุมลงบนตัวของอิจิโร่ แล้วก็ค่อยๆ ถอยออกไป
การนอนครั้งนี้ อิจิโร่นอนไปถึงสามวันเต็ม!
จะเห็นได้ว่าบ้าไปสองเดือนนี้ จิตใจของอิจิโร่ตึงเครียดถึงขนาดไหน
หลังจากตื่นขึ้นมา อิจิโร่ก็ยิ้มพลางลูบผ้าห่มบนตัว เพิ่งจะเตรียมจะลุกขึ้นมาทำการทดลองสุดท้าย ก็ถูกเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขัดขวางไว้
“โครก~~~~~”
ท้องร้องแล้ว
“พรึ่บ~”
ขณะที่อิจิโร่กำลังเตรียมจะลุกขึ้นไปหาอะไรกินข้างนอก ประตูพลันเปิดผางออก เผยให้เห็นร่างของท่านหัวหน้าที่ก้าวเข้ามาพร้อมกล่องข้าวในมือ
“ตื่นแล้วเหรอ? การวิจัยเป็นอย่างไรบ้าง?” พลางพูด พลางเปิดกล่องข้าว หยิบอาหารที่ใช้วิถีมารรักษาอุณหภูมิไว้ข้างในออกมา
“การวิจัยเสร็จสิ้นแล้วครับ ตอนนี้เหลือเพียงแค่ขั้นตอนสุดท้าย เดี๋ยวก็จะเสร็จแล้ว”
“งั้นก็ยินดีด้วย เจ้ากินก่อนเถอะ ข้าไปก่อนนะ ทำเสร็จแล้วอย่าลืมมาบอกข้าด้วย”
“ครับ เดินทางดีๆ ครับท่านหัวหน้า”
หลังจากมองหัวหน้าหน่วยเดินออกจากโกดังไปแล้ว อิจิโร่ก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อไป
“ฟู่~”
อิจิโร่ที่กินอิ่มดื่มพอแล้วก็ถอนหายใจยาว หลังจากเก็บภาชนะเรียบร้อยแล้วแววตาก็เปลี่ยนไป สีหน้าที่สบายๆ ก็จางหายไป ลุกขึ้นมาอย่างเคร่งขรึมเดินไปยังกลางโกดัง หลังจากทำความสะอาดที่นี่เรียบร้อยแล้วก็สูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง เริ่มตั้งสมาธิสลักวงแหวนแปรธาตุบนพื้น
วงแหวนแปรธาตุมนุษย์!
ความพยายามสองเดือนนี้ก็เพื่อวันนี้!
จริงๆ แล้วตามหลักเหตุผลแล้ว ใช้วงแหวนแปรธาตุของการเล่นแร่แปรธาตุอณูวิญญาณก็ได้ เพราะตามที่อิจิโร่เข้าใจในชาติแรกแล้ว ที่เรียกว่าวงแหวนแปรธาตุมนุษย์ การแปรธาตุมนุษย์เป็นเพียงผลพลอยได้ของมัน ผลที่แท้จริงคือการทำให้ผู้ใช้ได้เห็นประตู
ดังนั้นถ้าหากเขาจะทำการแปรธาตุมนุษย์ บางทีอาจจะไม่ต้องใช้วงแหวนนี้ก็ได้ แต่พร้อมกันนั้นอิจิโร่ก็ไม่รู้ว่า การกระทำที่เรียกว่าการแปรธาตุมนุษย์นี้จะทำให้ท่านได้เห็นประตูแห่งสัจธรรมหรือไม่ เขาไม่เคยลอง และก็ไม่กล้าลอง
แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว เขาต้องการเห็นประตูแห่งสัจธรรม!
มีเพียงแบบนี้ จึงจะสามารถทำให้ผลของการแปรธาตุมนุษย์ครั้งนี้สูงสุดได้!
ทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด!
หลังจากสลักวงแหวนแปรธาตุเสร็จแล้ว อิจิโร่ก็ลุกขึ้นมาตรวจสอบอย่างจริงจังสองรอบ หลังจากไม่พบข้อผิดพลาดแล้ว ก็ค่อยๆ นำองค์ประกอบต่างๆ ที่ร่างกายต้องการมาวางไว้ในวงแหวนแปรธาตุทีละอย่างๆ
นี่ยังคงเป็นการแปรธาตุที่สมบูรณ์แบบ!
ในทางทฤษฎีแล้ว เนื่องจากความพิเศษของโซลโซไซตี้ ต้องการเพียงแค่อณูวิญญาณก็พอแล้ว แต่อิจิโร่ไม่อยากจะเพิ่มตัวแปร ก็เลยเตรียมวัสดุที่ผ่านการแปรรูปเหล่านี้มา มุ่งมั่นเพื่อความสมบูรณ์แบบ!
หลังจากขั้นตอนทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว อิจิโร่ก็สูดหายใจเข้าลึกๆ อีกสองสามครั้ง ปลดดาบฟันวิญญาณ โลกะ ที่เอวออกมา ถือไว้ตรงหน้าพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ยิ้มๆ พูดเสียงเบา “รอเถอะโลกะ อีกไม่นาน ก็จะได้พบกันจริงๆ แล้ว!”
จากนั้น ก็ค่อยๆ วางดาบฟันวิญญาณไว้ตรงกลางวงแหวนแปรธาตุ!
จากนั้น ก็ถอยออกจากวงแหวนแปรธาตุ สองมือวางลงบนพื้น จิตใจจมดิ่งลงไปในวงแหวนแปรธาตุ
วิเคราะห์แก่นแท้ของร่างกายและร่างวิญญาณของดาบฟันวิญญาณสำเร็จ!
ย่อยสลายสำเร็จ!
สร้างขึ้นใหม่สำเร็จ!
พร้อมกับการเสร็จสิ้นของขั้นตอนสุดท้าย แสงสีขาวจำนวนมากก็พร้อมกับแรงดันวิญญาณที่แข็งแกร่งก็กระจายออกมาจากในวงแหวน ส่องสว่างห้องที่มืดมิด และใบหน้าที่ตื่นเต้นของอิจิโร่
“สำเร็จแล้ว!”
‘หืม? มีแรงดันวิญญาณเพิ่มขึ้นมา? การทดลองสำเร็จแล้วเหรอ?’
ไม่ไกลออกไป หัวหน้าหน่วยกับคิโยโนะสุเกะที่กำลังรักษาผู้ป่วยอยู่ก็พร้อมใจกันมองไปยังทิศทางของโกดัง สบตากัน หัวหน้าหน่วยวางมือของผู้ป่วยลง กล่าวว่า “ที่นี่มอบให้เจ้าแล้ว ข้าไปดูหน่อย”
“ครับ ท่านหัวหน้า”
อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่แสงสีขาวจางหายไป ก็เผยให้เห็นร่างอรชรในชุดวัง ร้องไห้พลางกล่าวว่า:
“ท่านอิจิโร่ โลกะไม่คู่ควรให้ท่านทำขนาดนี้”
☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉☉
(จบตอน)