บทที่ 14: ดาบสังหารมังกร

บทที่ 14: ดาบสังหารมังกร

นั่นคือดาบสีดำเล่มหนึ่ง

ใบดาบซึ่งหนาเท่ากับนิ้วก้อยนั้นเต็มไปด้วยสนิมสีดำและไม่มีประกายแสงสะท้อนออกมาจากมันเลยแม้แต่น้อย แทนที่จะเป็นอาวุธ มันกลับดูเหมือนมีดขึ้นสนิมที่ใช้สำหรับหั่นผักมากกว่า

ทว่าเมื่อดูจากสนิมแล้ว มันก็เป็นเพียงก้อนโลหะที่ใช้การไม่ได้แล้ว

แต่ข้ารู้ว่านี่เป็นเพียงภาพลวงตาที่ยุทโธปกรณ์เทวะสร้างขึ้น ดังที่เห็นได้จากตอนที่ข้าบังเอิญผ่าโครงเตียงและนิ้วก้อยของข้าออกจากกัน ความคมของดาบเล่มนี้ลึกล้ำเกินหยั่งถึง

?ยุทโธปกรณ์เทวะจากต่างโลก: ดาบสังหารมังกร?

ในระบบของข้า มันบ่งชี้ว่าดาบเล่มนี้เป็นยุทโธปกรณ์เทวะสังหารมังกรที่มีชื่อเสียง แต่น่าเสียดายที่สิ่งที่ตามมาเป็นเพียงคำอธิบายสั้นๆ

?มันถูกสร้างขึ้นจากวัสดุล้ำค่าจากต่างโลก โลหะทมิฬเก้าสวรรค์ มันคมเป็นพิเศษ?

แค่นั้นแหละ แค่นั้นจริงๆ

ใช่ มันเป็นคำอธิบายที่เรียบง่ายขนาดนั้น แม้แต่มีดปอกผลไม้ธรรมดาก็ยังมีคำอธิบายผลอย่างน้อย ?พลังโจมตี: 0-1 ความทนทาน: 1 ความคมต่อผลไม้ +1? แต่ยุทโธปกรณ์เทวะจากต่างโลกที่เห็นได้ชัดว่าไม่ธรรมดานี้กลับมีคำอธิบายที่เรียบง่ายเช่นนี้

ตามความเป็นจริง ยุทโธปกรณ์เทวะจากต่างโลกที่ข้าได้รับผ่านระบบสลากกาชาปองของระบบก็มีปัญหาแบบเดียวกัน เนื่องจากพวกมันไม่ใช่ไอเท็มที่มีอยู่ในโลกนี้ กฎของโลกจึงไม่สามารถวิเคราะห์พวกมันได้ ดังนั้นระบบของข้าจึงไม่สามารถทำอะไรกับพวกมันได้โดยธรรมชาติ

หากไม่สามารถวิเคราะห์ได้ ก็ไม่สามารถใช้งานได้ ถ้าเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าพวกมันจะมีประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ในอดีตมาอย่างไร หากข้าไม่สามารถเอ่ยชื่อที่แท้จริงของพวกมันออกมาได้ มันก็อาจจะทำหน้าที่ได้เพียงแค่เป็นมีดปอกผลไม้ที่ใหญ่กว่าเล็กน้อยเท่านั้น

ถ้าเช่นนั้นมันก็ไร้ประโยชน์สิ้นดี...

ในตอนแรก อาวุธเทวะจากต่างโลกเหล่านี้เป็นเพียงของเล่นขนาดใหญ่ที่สิ้นเปลืองพื้นที่เก็บของของข้า แต่เหตุการณ์บังเอิญที่เป็นโชคช่วยได้มอบวิธีการลับในการทำให้รูปแบบที่แท้จริงของมันเป็นที่ประจักษ์แก่ข้า

“อาคมแห่งกฎ: บังคับใช้โดยสมบูรณ์!”

ขณะที่ค้อนตุลาการฟาดลง แสงสีเงินสองสายก็ล้อมรอบตัวข้าและเอลิซ่า และตราสัญลักษณ์รูปตาชั่งซึ่งเป็นตัวแทนของความยุติธรรมก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ซึ่งหมายถึงการก่อตั้งสัญญาระหว่างเราสองคน

หลังจากนั้น ตาชั่งก็เริ่มเอียงไปข้างหนึ่ง นี่หมายความว่าข้าติดค้างค่าจ้างของเอลิซ่าอยู่พอสมควร

?อาคมแห่งกฎ: บังคับใช้โดยสมบูรณ์?

?ผล: บังคับใช้เงื่อนไขของสัญญาที่ทำขึ้นโดยทั้งสองฝ่ายอย่างเข้มงวด?

?ไชล็อก: สรรเสริญเสรีภาพอันสูงส่งแห่งสัญญา อันโตนิโอผู้โง่เขลา บัดนี้เจ้าได้ผิดสัญญาแล้ว ดังนั้นตามที่เราได้ตกลงกันไว้ ข้าจะตัดเนื้อทั้งปอนด์ออกจากร่างกายของเจ้าเพื่อเป็นการลงโทษ!?

(หมายเหตุผู้แปล: อ้างอิงจากเรื่อง The Merchant of Venice)

อาคมแห่งกฎนี้ใช้เพื่อบังคับใช้สัญญา หากฝ่ายหนึ่งติดหนี้อีกฝ่ายหนึ่งแต่ยังไม่ชำระคืน มันจะบังคับใช้สัญญาอย่างเข้มงวดและยึดทรัพย์สินของอีกฝ่ายเพื่อชำระหนี้

เนื่องจากข้าติดหนี้เอลิซ่าอยู่พอสมควร ไอเท็มต่างๆ ทุกชนิดจึงลอยออกจากร่างกายของข้าไปยังนางโดยอัตโนมัติ และกลายเป็นทรัพย์สินของนาง แน่นอนว่านี่รวมถึงดาบล้ำค่าที่ไม่มีชื่อเล่มนี้ด้วย

แต่ในทันทีนั้น ปัญหาก็เกิดขึ้น

อาคมแห่งกฎของข้าคือพลังที่เดินเคียงข้างกับต้นกำเนิดแห่งระเบียบอย่างใกล้ชิดที่สุด ผลของเวทมนตร์อาจจะดูเรียบง่าย แต่ตามจริงแล้ว มันเกือบจะอยู่ในระดับของกฎแห่งโลก เป็นเวทมนตร์ใหญ่ระดับตำนาน

มูลค่าของกระดูกบนร่างกายของข้าสามารถกำหนดได้โดยเราทั้งสองและต้นกำเนิดแห่งระเบียบก็สามารถประเมินมูลค่าได้เช่นกัน แต่ดาบเล่มนี้มีมูลค่าเท่าไหร่นั้นเป็นตัวเลขที่ไม่ทราบค่า

เหล่าเมจมีเวทมนตร์จำแนกไอเท็มของตัวเอง แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับบันทึกของต้นกำเนิดแห่งระเบียบเท่านั้น ดังนั้นพวกเขาจึงจำแนกได้เฉพาะสิ่งที่โลกนี้รู้จักเท่านั้น แต่ไอเท็มจากต่างโลกนั้นไร้นาม

ดังนั้น เวทมนตร์นี้จึงติดขัด...

พลังงานสีเงินแห่งระเบียบห่อหุ้มดาบล้ำค่าและพยายามจะวิเคราะห์มูลค่าของมัน แต่ดาบจากต่างโลก ราวกับหินที่ดื้อรั้น ไม่ยอมแสดงรูปแบบที่แท้จริงของมันออกมา

“ไม่สามารถอ่านประวัติของมันได้และวัสดุของมันก็ไม่สามารถวิเคราะห์ได้ ข้าแทบจะได้ยินเสียงครวญครางของต้นกำเนิดแห่งระเบียบ อย่างที่คาดไว้ ไม่ว่าบางสิ่งจะอยู่ในระดับสูงเพียงใด ไม่ว่าจะเป็น ‘ต้นกำเนิดแห่งสสารนับไม่ถ้วน’, ‘คู่ปรับแห่งความโกลาหล’, ‘ร่างอวตารของเทพธิดาแห่งระเบียบ’ พลังงานก็ยังคงเป็นพลังงาน มันสามารถถูกหลอกและถูกใช้ประโยชน์ได้”

ต้นกำเนิดแห่งระเบียบคือต้นกำเนิดของพลังที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปของฝ่ายระเบียบและยังเป็นแนวคิดที่เหนือกว่าของแสงศักดิ์สิทธิ์ เช่นเดียวกับแนวคิดที่เหนือกว่าของพลังแห่งกฎของข้า ผู้คนในโลกนี้ขับขานสรรเสริญมันนับครั้งไม่ถ้วน ราวกับว่ามันศักดิ์สิทธิ์อย่างหาที่เปรียบมิได้ แต่ในฐานะผู้สร้างพลังแห่งกฎ แม้ว่าข้าจะใช้ต้นกำเนิดแห่งระเบียบ ข้าก็มองเห็นมันเป็นเพียงแหล่งเก็บพลังงานที่ไร้สมองเท่านั้น

“ตราบใดที่มันเป็นไปตามกฎแห่งระเบียบ ใครๆ ก็สามารถควบคุมมันได้ การขาดความบริสุทธิ์เช่นนี้ แล้วเจ้ายังจะบอกว่ามันไม่ไร้สมองได้อีกรึ? แทนที่จะบอกว่ามันสูงส่ง ทำไมไม่บอกว่ามันโง่ล่ะ ถ้าเช่นนั้น หากข้ามอบร่างกายมนุษย์ให้แก่ปิศาจที่เชื่อในความโกลาหล งั้นปิศาจตนนั้นก็สามารถควบคุมแสงศักดิ์สิทธิ์ได้เช่นกันไม่ใช่รึ การมอบพลังของตัวเองให้แก่คู่ปรับ เจ้ายังกล้าพูดว่ามันไม่ไร้สมองอีกรึ?”

นี่คือหนึ่งในการโต้เถียงของข้ากับอาร์คบิชอปแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ เมื่ออีกฝ่ายกล่าวว่าตราบใดที่คนๆ หนึ่งเชื่อในแสงศักดิ์สิทธิ์ ใครๆ ก็สามารถควบคุมพลังลี้ลับของแสงศักดิ์สิทธิ์ได้ นั่นคือวิธีที่ข้าตอบเขาไป

อืม จุดจบ... มันก็เหมือนกับการพูดคุยกับผู้ศรัทธาที่อุทิศตนเกี่ยวกับวัตถุนิยมทางประวัติศาสตร์ของคาร์ล มาร์กซ์ อาร์คบิชอปชราหายใจไม่ทันและเกือบจะตรงไปยังสวรรค์เพื่อบูชาแสงศักดิ์สิทธิ์ของเขาต่อไป

ต้นกำเนิดแห่งระเบียบอาจจะไร้สมอง แต่ในฐานะต้นกำเนิดของพลังงานขั้นสูงสุดที่สร้างโลกนี้ขึ้นมา มันแข็งแกร่งเป็นพิเศษและในไม่ช้า ดาบหนาเล่มนั้นก็เริ่มดูคมขึ้นและแสงก็สะท้อนออกมาขณะที่รูปร่างของมันเปลี่ยนไป

พลังแห่งระเบียบปฏิเสธความโกลาหลทั้งปวง และสิ่งที่ไม่รู้จักคือความโกลาหล ในเมื่อคุณสมบัติดั้งเดิมของมันไม่สามารถวิเคราะห์ได้ งั้นก็มอบคุุณสมบัติใหม่ให้มันเสียเลย ดังนั้น ‘พลังแห่งระเบียบอันสูงส่ง’ จึงกลายเป็นกุลีของข้าและเริ่มช่วยข้าเปลี่ยนอาวุธให้กลายเป็นยุทโธปกรณ์เทวะที่สอดคล้องกับกฎของโลกนี้

ในไม่ช้า เมื่อแสงแห่งระเบียบสลายไป ดาบสับไม้ที่แข็งทื่อก็หายไป และแทนที่ด้วยดาบซามูไรสีเงินขนาดยักษ์ที่มีรอยสักรูปมังกรปรากฏขึ้นตรงหน้าข้า

?ยุทโธปกรณ์เทวะ: ดาบมังกร?

?พลังโจมตี: 0-35 ระดับ: มหากาพย์?

?ความสามารถพิเศษ ดาบผู้ไม่ยอมแพ้: โอกาส 100% ที่จะทำลายอาวุธที่ต่ำกว่าระดับสูงส่งโดยตรง โอกาส 50% ที่จะทำลายอาวุธระดับสูงส่งโดยตรง โอกาส 30% ที่จะทำลายอาวุธระดับมหากาพย์โดยตรง โอกาส 1% ที่จะทำลายอาวุธใดๆ ที่ต่ำกว่าระดับเทวะ?

?ความสามารถพิเศษ ประกายแสงปลิดชีวา: ใช่แล้ว มันไม่ใช่ประกายแสงพรากสายตา แต่เป็นประกายแสงปลิดชีวา การเป็นเจ้าของดาบเล่มนี้ ท่านจะกลายเป็นตัวละครหลักในสายตาของทุกคน อืม ตัวละครหลักของโศกนาฏกรรม เจ้าของอาวุธนี้จะมีโชคของเขาลดลง 10, ค่าเสน่ห์เพิ่มขึ้น 10 หากเจ้าของเป็นชายผมทองตาทอง จะมีโทษเพิ่มเติมคือโชคลดลงอีก 10?

?ความสามารถพิเศษ คลุ้มคลั่ง: โอกาส 1% ที่จะตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่งที่ไม่รู้จักญาติมิตร ในสภาวะนี้ ท่านจะเล็งเป้าหมายและสังหารญาติมิตรของท่านเองก่อน?

?มีจารึกสีเหลืองบางอย่างอยู่บนด้ามดาบ: ในมนตร์โบราณ นี่เคยเป็นอาวุธเทวะที่เป็นสัญลักษณ์ของสถานะ ‘จุดสูงสุดแห่งพิภพ ดาบที่สังหารมังกร’ แต่ตอนนี้มีการตีความใหม่เอี่ยม... ดาบสังหารมังกร กดไลค์แล้วรับฟรีอีกหนึ่ง?

เมื่อมองดูตัวเลขเหล่านี้ ข้าก็ตกตะลึง

ในไอค์ ระดับต่างๆ ของอาวุธเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็น ธรรมดา, เหนือกว่า, สูงส่ง, มหากาพย์ แล้วก็ตำนาน สมัยก่อน ยุทโธปกรณ์เทวะของอดัม พรแห่งฟีนิกซ์ เป็นอาวุธระดับตำนาน และสูงกว่านั้นคืออาวุธระดับกึ่งเทวะและระดับเทวะที่มนุษย์ไม่สามารถสร้างขึ้นได้

ตามความเป็นจริง ความแตกต่างระหว่างอาวุธไม่ได้มากนักเนื่องจากอาวุธขึ้นอยู่กับผู้ใช้เป็นอย่างมากในการดึงศักยภาพสูงสุดออกมา ความแตกต่างหลักระหว่างอาวุธระดับสูงกับอาวุธระดับต่ำคือความสามารถพิเศษของมัน

ระดับสูงส่งปกติจะมี 2 ความสามารถพิเศษ, ระดับมหากาพย์ 3 ถึง 4 ในขณะที่สำหรับตำนาน อาจจะมีระหว่าง 4 ถึง 6

อาวุธระดับมหากาพย์นี้มี 3 ความสามารถพิเศษ ซึ่ง 2 ในนั้นเป็นความสามารถพิเศษเชิงลบ แม้ว่าจะไม่สามารถเทียบได้กับพรแห่งฟีนิกซ์ที่มี 5 ความสามารถพิเศษเชิงบวก แต่ความสามารถพิเศษเชิงบวกเพียงอย่างเดียวของมันก็แข็งแกร่งเป็นพิเศษ

?ความสามารถพิเศษ ดาบผู้ไม่ยอมแพ้: โอกาส 100% ที่จะทำลายอาวุธที่ต่ำกว่าระดับสูงส่งโดยตรง โอกาส 50% ที่จะทำลายอาวุธระดับสูงส่งโดยตรง โอกาส 30% ที่จะทำลายอาวุธระดับมหากาพย์โดยตรง โอกาส 1% ที่จะทำลายอาวุธใดๆ ที่ต่ำกว่าระดับเทวะ?

โดยปกติแล้ว สำหรับผู้เชี่ยวชาญระดับทองคำที่จะครอบครองอาวุธระดับสูงส่งก็ถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่แล้ว อาวุธระดับมหากาพย์ ดังที่ชื่อของมันบอก มันคืออาวุธที่ครั้งหนึ่งเคยถูกใช้โดยปรมาจารย์ผู้ทิ้งร่องรอยไว้ในประวัติศาสตร์ และแม้แต่อาวุธระดับมหากาพย์ก็อาจจะถูกทำลายโดยดาบมังกรเล่มนี้ภายใน 3 กระบวนท่า

นั่นหมายความว่า หากเป็นอาวุธธรรมดา โดยพื้นฐานแล้วมันจะหักในหนึ่งหรือสองกระบวนท่า และในการต่อสู้ที่ดุเดือด หากอาวุธเกิดหักขึ้นมากะทันหัน... แค่คิดก็ทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งสันหลังแล้ว

“งั้นนี่คือผลลัพธ์ของต้นกำเนิดแห่งระเบียบที่เปลี่ยนความคมเป็นพิเศษของดาบเล่มนี้ให้เข้ากับกฎของโลกนี้สินะ? ข้าไม่คาดคิดเลยว่าจะบังเอิญเก็บสมบัติได้ แม้ว่าพลังโจมตีของมันจะไม่ค่อยเสถียรนักและผลกระทบเชิงลบของมันก็จัดการได้ยาก แต่แค่ความสามารถพิเศษในการทำลายอาวุธนี้ก็เพียงพอที่จะทำลายคู่ต่อสู้คนใดก็ได้แล้ว หืม? มันมาเป็นชุดคู่และอีกส่วนหนึ่งก็เป็นอาวุธ — ดาบสวรรค์รึ?”

โบนัสคุณสมบัติเซ็ตสีเทายังไม่ถูกเปิดใช้งาน แต่แค่ชื่อ ดาบสวรรค์ ก็ทำให้หัวใจสั่นสะท้านแล้ว ดูเหมือนข้าต้องลองระบบสลากยุทโธปกรณ์เทวะจากต่างโลกนั่นให้มากขึ้นเสียแล้ว

“บึ้ม!!” “บึ้ม!!”

ทันทีที่ข้ากำลังดีใจกับอาวุธเทวะใหม่ที่ข้าได้รับ เสียงระเบิดติดต่อกันก็ทำให้บ้านทั้งหลังสั่นสะเทือน

“ผู้บุกรุกรึ?!”

—————————————————————————

(จบตอน)

(หมายเหตุผู้แปล: ทั้งบทนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่นิยายจีนเรื่อง ดาบมังกรหยก ซึ่งดาบมังกรเป็นอาวุธเทวะและเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติภูมิในเรื่อง ดาบมังกรถูกใช้โดยเจี่ยซุ่น หรือที่รู้จักกันในนามราชสีห์ขนทอง ครอบครัวของเขาถูกฆ่าโดยชายชื่อเฉิงคุน และด้วยความโกรธแค้น เขาจึงออกอาละวาด ฆ่าคนไปมากมายและโทษว่าเป็นฝีมือของเฉิงคุน เขาตาบอดเพราะบุคคลที่เหมือนลูกสาวคนหนึ่งขว้างมีดเข้าใส่เพื่อป้องกันตัวขณะที่เขาคลุ้มคลั่ง)