บทที่ 24 พี่สาวขั้นกึ่งเทพ เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นพี่อู๋หยา!

ณ ส่วนลึกของบ่อเปลวไฟดอกบัวทอง

ผู้มีพรสวรรค์มากมายกำลังต่อสู้ฝ่าด่าน ในนั้นไม่ขาดสตรีผู้มีพรสวรรค์ที่นั่งบนดอกบัว อีกทั้งเหล่าองค์ชายศักดิ์สิทธิ์ต่างก็แสดงวิชาอันน่าอัศจรรย์ เกิดการปะทะอย่างรุนแรง!

พลังการต่อสู้อันแข็งแกร่ง สร้างความตกตะลึงให้ทุกคน!

แต่จู่ๆ!

ทั้งบ่อเปลวไฟดอกบัวทองสั่นสะเทือน จากนั้น จากส่วนลึกที่สุดของบ่อเปลวไฟ สีดำเริ่มแผ่ขยายอย่างรวดเร็วไปทุกทิศทาง

ลาวาทั้งหมดเย็นลงในทันที

กลายเป็นทะเลหินสีดำ

ดอกบัวทองอันล้ำค่าเหล่านั้น เหี่ยวเฉาทันที

ทุกคนตกใจอย่างยิ่ง

จากนั้น จากท้องฟ้าก็มีพลังกดทับมหาศาลหลายสายส่งมา ครอบคลุมทั้งบ่อเปลวไฟ ทุกคนขยับตัวลำบาก พื้นที่ถูกปิดกั้น!

ในตอนนี้ การใช้ยันต์เคลื่อนย้าย แท่นเคลื่อนย้าย หรือวิธีการอื่นๆ ทางมิติล้วนทำไม่ได้

"ทุกคน ขึ้นฝั่ง"

เสียงอันสง่าดังขึ้น เป็นเสียงที่แม้จะดูหนุ่มแน่น แต่กลับทรงอำนาจอย่างยิ่ง ราวกับในเสียงนั้นบรรจุทั้งความงดงามอันไร้ที่เปรียบ และความเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา

เสียงนั้นดังไปถึงที่ใด ไม่มีผู้ใดขัดขืน!

นี่คือสตรีขั้นกึ่งเทพผู้หนึ่ง

ก็คือ "พี่สาวสวยๆ" ที่หยู่อู๋หยาเคยพูดถึง

ไม่นาน ทุกคนในบ่อเปลวไฟดอกบัวทองก็ขึ้นฝั่งอย่างเรียบร้อย ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวจากสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลี หรือผู้มีพรสวรรค์จากฝ่ายต่างๆ

แม้แต่องค์ชายศักดิ์สิทธิ์หลายคน ในตอนนี้ก็ไม่กล้าแม้แต่จะประมาท

เกิดเรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังอยู่ต่อหน้าบรรพบุรุษขั้นกึ่งเทพ ใครกล้าหาเรื่องใส่ตัว?

หยู่อู๋หยาก็ขึ้นฝั่งเช่นกัน

ในตอนนี้ เขาเงยหน้ามองพี่สาวขั้นกึ่งเทพผู้นั้น เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไร นางมีความสง่างามในความเป็นผู้ใหญ่ มีความเย็นชาในความงามหยาดเยิ้ม มีความงามที่ทำให้ใจสั่นไหว!

แน่นอน ในตอนนี้มีเพียงหยู่อู๋หยาเท่านั้นที่มีอารมณ์สนใจรูปโฉมของอีกฝ่าย ส่วนคนอื่นๆ ล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด บางคนถึงกับก้มหน้า หวาดกลัว

แม้จะมีเพียงผู้แข็งแกร่งขั้นกึ่งเทพคนนี้ปรากฏตัว

แต่ความจริงแล้ว บนท้องฟ้ามีจิตขั้นกึ่งเทพหลายสายวนเวียนอยู่ ความรู้สึกนั้น ราวกับมีภูเขายักษ์หลายลูกแขวนอยู่บนฟ้า พร้อมจะพังทลายลงมาทุกเมื่อ ทำลายทุกสิ่ง!

"วันนี้ แต่เดิมเชิญทุกท่านมายังบ่อเปลวไฟดอกบัวทอง เพื่อร่วมรับพรอันล้ำค่าจากดอกบัวทอง"

"แต่บัดนี้ แก่นพลังของบ่อเปลวไฟดอกบัวทอง—หัวใจเปลวไฟสูญหายไปแล้ว บ่อเปลวไฟดอกบัวทองที่สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีของเราบูชามาหลายหมื่นปี ได้ดับลงแล้ว"

สตรีขั้นกึ่งเทพผู้นั้นยืนตระหง่านบนท้องฟ้า อาภรณ์พลิ้วไหว เสียงสงบนิ่ง ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อย

ดวงตาของนางดุจสายน้ำ แต่แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามอันยิ่งใหญ่ กวาดมองผู้คนอย่างเรียบเฉย "ตอนนี้ ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้า ผู้ใดเอาไป จงมอบคืนเถิด"

"หากมอบคืนตอนนี้ ถือว่ารู้ตัวและกลับใจ อีกทั้งสมบัติย่อมทำให้ใจคนหวั่นไหว ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีจะไม่เอาความ"

"ยิ่งไปกว่านั้น สามารถนำหัวใจเปลวไฟที่ถูกปกป้องด้วยกลไกอาคมมากมายของสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีไปได้ ก็แสดงถึงความสามารถ บอกออกมาก็ไม่น่าอาย"

ไม่กี่ประโยค ทำลายความกังวลทั้งหมดของขโมย

จะไม่เอาความ

พูดออกมาก็ไม่น่าอาย

อีกทั้งไม่มีทางหนีพ้น

ในสถานการณ์เช่นนี้ ตราบใดที่ไม่ใช่คนโง่ ก็ล้วนจะเลือกที่จะมอบของคืน

แต่...

ทุกคนมองหน้ากัน แต่ไม่มีใครขยับ

"จริงๆ แล้วไม่ยอมออกมาหรือ?"

พี่สาวขั้นกึ่งเทพขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นน้ำเสียงก็เย็นชาลง "เรื่องวันนี้มีความสำคัญมาก หากไม่มีผู้ใดยอมรับ ก็อย่าโทษว่าสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีไม่เห็นแก่หน้าใคร"

นางหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงเย็นว่า

"ทุกคน จงยอมให้ตรวจค้นร่างกาย!"

พอพูดเช่นนี้ สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

ตรวจค้นร่างกาย??

ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร ใครเล่าจะไม่มีวาสนาและความลับ?

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องส่วนตัว ยิ่งไปกว่านั้น บางเรื่องไม่สามารถเปิดเผยต่อผู้อื่นได้ หากถูกเปิดเผยออกไป ผลลัพธ์จะร้ายแรงมาก...

"แย่แล้ว ในแหวนเก็บของของข้ายังมีเสื้อชั้นในของพี่ใหญ่อยู่เลย หากถูกเปิดเผยออกไป ภาพลักษณ์คุณชนที่ข้าสร้างมาตลอดหลายปี จะไม่พังทลายหรือ..."

"ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!"

"จะทำอย่างไรดี ศีรษะของอาจารย์ยังอยู่ในแหวนของข้า หากถูกค้นพบ ทุกคนก็จะรู้ว่าข้าเป็นคนฆ่าอาจารย์..."

"นี่... ข้าเป็นสาวบริสุทธิ์ การที่ใช้สิ่งของเหล่านั้น หากถูกเปิดเผย ต่อไปจะหน้าไปพบใครได้..."

ทุกคนต่างมีความกังวลของตน

จากนั้น มีคนเริ่มหักหลังเพื่อนร่วมทีม

"ท่านผู้อาวุโส กลไกอาคมของสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีไม่ธรรมดา ผู้ที่มีความสามารถขโมยหัวใจเปลวไฟมีไม่กี่คน หากตรวจค้นทุกคน ก็ดูจะไม่เห็นใจกันเกินไป"

"เอาอย่างนี้ดีกว่า ตรวจคนที่น่าสงสัยที่สุดก่อน หากยังตรวจไม่พบ ค่อยขยายขอบเขตการตรวจสอบ เช่นนี้ก็จะดีต่อทุกคน"

ในตอนนี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยปากขึ้น

นี่เป็นบุคคลผู้มีพรสวรรค์ แต่อย่างเห็นได้ชัด เขามีสถานะต่ำเกินไป ไม่คู่ควรที่จะมีชื่อ แม้แต่การบรรยายรูปลักษณ์ก็ไม่มี

แต่คำพูดของเขานั้นค่อนข้างมีระดับ

ก่อนอื่นยกยอสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลี บอกว่ากลไกอาคมของพวกเจ้าเก่งมาก คนทั่วไปไม่สามารถทำลายได้ มีเพียงไม่กี่คนที่พิเศษเท่านั้นที่จะทำได้ นี่ก็ทำให้สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีรู้สึกดี

จากนั้นก็พูดความคิดของตน

ทั้งทางเหตุผลและอารมณ์ สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีก็จะรับข้อเสนอของเขา

เช่นนี้ เขาไม่เพียงรักษาความเป็นส่วนตัวของตัวเองได้ แต่ยังได้รับความชื่นชอบจากคนส่วนใหญ่ ส่วนว่าผู้ต้องสงสัยจะเกลียดเขาหรือไม่...

เรื่องนี้พูดยาก

เพราะแต่เดิมทุกคนต้องถูกตรวจค้น สำหรับผู้ต้องสงสัยเหล่านั้น สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่ได้แย่กว่าเดิมมากนัก หากเป็นคนใจกว้าง ก็ไม่ควรจะแค้นเขาเพราะเรื่องนี้

"มีเหตุผล"

"ถ้าเช่นนั้น ใครที่น่าสงสัยมากที่สุดล่ะ?"

พี่สาวขั้นกึ่งเทพมองทุกคน กล่าวว่า "ทุกคนพูดได้อย่างเต็มที่ ข้าจะใช้จิตกั้นการมองเห็นระหว่างพวกเจ้า และเปลี่ยนเสียงที่พวกเจ้าส่งออกมา เช่นนี้ ไม่มีใครรู้ว่าใครพูด ก็ไม่ต้องกลัวการแก้แค้น"

ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย

"จริงหรือ?"

"จริงหรือนี่?"

มีคนพูดประโยคหนึ่ง แล้วพบว่าไม่ใช่เสียงของตัวเอง สิ่งที่เขาได้ยินคือเสียงแปลกหูเสียงหนึ่ง ฟังดูแหบแห้ง

อีกทั้ง เขาพบว่าตนมองไม่เห็นคนข้างๆ แล้ว คงเป็นเพราะการมองเห็นของทุกคนถูกกั้น ไม่มีใครเห็นใคร

ทุกคนสังเกตเห็นปรากฏการณ์นี้ จึงทดลองพูดอีกสองสามประโยค และในที่สุดก็วางใจ

ดังนั้น มีคนเริ่มพูดความคิดเห็นของตน

"ในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดย่อมเป็นองค์ชายศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าและองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์อิงซวง ข้าคิดว่าพวกเขาน่าสงสัยที่สุด"

"ไม่ใช่!!"

เสียงเพิ่งจะขาดคำ ซูเหม่ยก็รีบโต้แย้ง "เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นพี่อู๋หยา! เขาไม่ได้เข้าไปในบ่อเปลวไฟเลย ตลอดเวลาอยู่รอบนอกห้าร้อยเมตร!"

"ใช่ เขาอยู่ข้างนอกตลอด ไม่ได้เข้าไป!"

"พี่อู๋หยาไม่มีทางเป็นขโมย!"

หญิงสาวอีกหลายคนพูดเสริม พวกนางพองแก้ม ดูน่ารักๆ ดุๆ แน่นอนว่าพวกนาง "ดุ" จริงๆ ใหญ่และขาว

ทุกคนได้ยินเช่นนั้น ต่างตกตะลึง

มองหยู่อู๋หยาอย่างไม่อยากเชื่อ

เขาไม่ได้เข้าไป?

โอกาสดีเพียงนี้ เขากลับไม่เข้าไป?

ด้วยพลังของเขา หญิงสาวจากสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีไม่มีทางต้านทานได้ เขาสามารถเข้าไปถึงส่วนลึกที่สุดได้อย่างแข็งแกร่ง แล้วทำไมเขาไม่เข้าไปล่ะ?

"หรือว่า... เพราะวิถีของคุณชน?"

มีคนคล้ายนึกอะไรได้ เอ่ยเสียงเบา ทันใด สายตาที่ทุกคนมองหยู่อู๋หยาก็เปลี่ยนไป มีทั้งความเคารพ ความชื่นชม

ต่อหน้าสิ่งล่อใจใหญ่เพียงนี้ ยังสามารถยึดมั่นในวิถีของคุณชน

หยู่อู๋หยา เป็นคุณชนแท้!

"หากเป็นเช่นนั้น ก็ให้ตัดองค์ชายศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์หมื่นวิชาออกก่อน"

พี่สาวขั้นกึ่งเทพก้มมองหยู่อู๋หยาแวบหนึ่ง จากนั้นก็มองไปที่ไป๋อิงซวง กล่าวว่า "อิงซวง เจ้ามาก่อน ในฐานะเจ้าภาพ ย่อมต้องเป็นตัวอย่าง"

"เจ้าค่ะ"

ไป๋อิงซวงบินขึ้นไป มาอยู่ต่อหน้าพี่สาวขั้นกึ่งเทพ

เห็นเพียงกลางคิ้วของพี่สาวขั้นกึ่งเทพเปล่งแสง พลังจิตอันร้อนแรงในทันทีก็คลุมร่างทั้งหมดของนาง แทรกซึมเข้าไปทุกซอกทุกมุมอย่างไม่มีที่สิ้นสุด รวมถึงพื้นที่เก็บของทั้งหมดของนาง...

ประมาณสามวินาที ก็เสร็จสิ้น

"ไม่ได้อยู่ที่อิงซวง คนต่อไป"

ใบหน้าอันงดงามของพี่สาวขั้นกึ่งเทพเผยรอยยิ้มเล็กน้อย ยังดีที่ไม่ใช่ไป๋อิงซวง มิเช่นนั้นนางจะผิดหวังมาก

เพราะนางฝากความหวังไว้กับไป๋อิงซวงมาก

"ท่านผู้อาวุโส ข้าคิดว่าโจวเย่ องค์ชายศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์เอียนหยางน่าสงสัยที่สุด เพราะเขาฝึกพลังธาตุไฟ หัวใจเปลวไฟนี้มีประโยชน์มากสำหรับเขา"

มีคนกล่าว

"ฮึ่ม ข้าคิดว่าหงหยวน องค์ชายศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์ผานหลงเป็นไปได้มากที่สุด เพราะก่อนหน้านี้ข้าเห็นจากไกลๆ ว่าเขาเป็นคนแรกที่บุกเข้าไปในเขตลึกที่สุด..."

ทันทีก็มีคนโต้แย้ง

"ข้าคิดว่าเป็นเย่ชิงซวนจากสำนักศักดิ์สิทธิ์หมื่นวิชา!!"

ในตอนนี้ มีคนพูดอย่างน่าตกใจ

ทันใด ทุกคนแสดงความตกตะลึง แล้วเงี่ยหูฟัง

เย่ชิงซวน?

ธิดาของประมุขแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์หมื่นวิชา?

(จบบท)