บทที่ 25 เย่ชิงซวนเปลี่ยนแปลง สองบุรุษแห่งโชคชะตา!
บทที่ 25 เย่ชิงซวนเปลี่ยนแปลง สองบุรุษแห่งโชคชะตา!
แม้ว่าเย่ชิงซวนจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับองค์ชายศักดิ์สิทธิ์หลายคน ก็ด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีใครคิดว่าจะมีคนเอ่ยชื่อของนาง
คนที่ไม่ทราบตัวตนผู้นั้นพูดต่อไปว่า "ก่อนหน้านี้ ข้าเห็นจากไกลๆ ว่าเย่ชิงซวนมีแสงสว่างรอบตัว ปล่อยกระแสพลังอันแข็งแกร่งมาก และดูดพลังจากดอกบัวทองทั้งหมดในรัศมีหลายร้อยเมตร เห็นได้ชัดว่านางได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง เป็นไปได้มากว่านางได้หลอมรวมกับหัวใจเปลวไฟ!"
พูดจบ ทุกคนตกตะลึง
เย่ชิงซวนเปลี่ยนแปลงแล้ว!
หรือว่านางกำลังจะลุกขึ้นมา กลายเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับสูงสุด?
"เย่ชิงซวน?"
พี่สาวขั้นกึ่งเทพก้มมองเย่ชิงซวน สายตาของนางดูเรียบเฉย แต่แฝงไว้ด้วยพลังทะลุทะลวง ราวกับจะมองทะลุเย่ชิงซวน
และในขณะถัดมา ดวงตาของนางสั่นไหวเล็กน้อย
เย่ชิงซวนผู้นี้ทะลุถึงขั้นทงเทียนแล้ว
อีกทั้งพลังที่ซ่อนอยู่ในร่างกาย ไม่ได้ด้อยไปกว่าองค์ชายศักดิ์สิทธิ์หลายคนและไป๋อิงซวงเลย ถึงระดับของผู้มีพรสวรรค์ชั้นสูงสุด!
"เจ้าอธิบายมาสิ"
พี่สาวขั้นกึ่งเทพพูดอย่างสงบ
นางไม่ได้ลงมือทันที เพราะแม้ว่าเย่ชิงซวนจะเกิดการเปลี่ยนแปลง ก็ไม่ได้หมายความว่านางเอาหัวใจเปลวไฟไป โลกนี้มีวาสนามากมายที่ทำให้คนเปลี่ยนแปลงได้
"ท่านผู้อาวุโส ข้าน้อยวันนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงจริง น่าจะเป็นเพราะดูดซับพลังแห่งพรจากบ่อเปลวไฟดอกบัวทอง ปลุกสายเลือดบางอย่าง"
"ส่วนหัวใจเปลวไฟ ข้าน้อยไม่ได้เห็น"
เย่ชิงซวนตอบอย่างไม่ยโสและไม่ยอมอ่อนข้อ
ในตอนนี้ ร่างของนางแผ่กลิ่นอายแห่งความสูงส่งอย่างเลือนราง ราวกับหงส์เสด็จมา ยิ่งใหญ่แต่ไม่ขาดความสง่างาม
"สายเลือด?"
พี่สาวขั้นกึ่งเทพอึ้งไปเล็กน้อย แล้วนึกบางอย่างขึ้นได้
หญิงลึกลับคนนั้นในอดีต ดูเหมือนจะเป็นมารดาของเย่ชิงซวน...
หากเป็นเช่นนั้น ก็พอจะเข้าใจได้
"ท่านผู้อาวุโส! ข้านึกร่องรอยบางอย่างได้แล้ว!!"
ในตอนนี้ เสียงหนึ่งดังขึ้น
"ก่อนหน้านี้ข้าเห็นชายชุดดำคนหนึ่ง แอบๆ ซ่อนๆ ตั้งแต่ด่านที่เจ็ดเขาก็ดูเหนื่อยแล้ว แต่จนถึงด่านที่สิบสอง เขาก็ยังฝ่าไปได้!"
"คนผู้นี้แสดงละครชัดๆ!"
"เขาทำเช่นนี้ แสดงว่าเขามีแผนการ!"
พูดจบ ทุกคนตกใจ
พวกเขามีลางสังหรณ์ หากสิ่งที่คนผู้นี้พูดเป็นความจริง คนที่ขโมยของ แปดในสิบส่วนต้องเป็นชายชุดดำคนนั้น!
ส่วนหยู่อู๋หยา มองไปที่คนพูด ตอนนี้วิชาของเขาสูงส่ง เพียงรวมสมาธิตาเล็กน้อย ก็มองทะลุมายาของพี่สาวขั้นกึ่งเทพได้ทันที
อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นผู้พูด หยู่อู๋หยากลับตกใจ
ฝูหนาน!!
ศิษย์โดยตรงของสำนักศักดิ์สิทธิ์หมื่นวิชา ฝูหนาน!
คนที่มีตัวตนต่ำมากผู้นั้น ก่อนหน้านี้ที่เชิงเขายังเคยพูดคุยกับเขา
"หรือว่า... คนนี้แกล้งโง่ซุกซ่อนพลัง หลายปีมานี้แสดงว่าธรรมดา แท้จริงแล้วซ่อนพลังไว้ หัวใจเปลวไฟเป็นเขาขโมย?"
หยู่อู๋หยาคาดเดาในใจ
อย่างไรเสีย ฝูหนานผู้นี้เป็นทายาทหนึ่งในหกสายของสำนักศักดิ์สิทธิ์หมื่นวิชา เบื้องหลังมีบรรพบุรุษขั้นกึ่งเทพสนับสนุน จะมองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนธรรมดาจริงๆ
"ชายชุดดำ?"
ดวงตางามของพี่สาวขั้นกึ่งเทพวาบแสง แล้วกล่าวว่า "ตอนนี้ข้าจะยกเลิกมายาของเจ้า เจ้าดูว่าเป็นใคร แล้วบอกข้า"
พูดจบ ฝูหนานรู้สึกว่าตาพร่ามัวไปชั่วขณะ แล้วเห็นผู้คนรอบข้างทันที
เขามองซ้ายมองขวา
เนิ่นนาน เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดว่า "ท่านผู้อาวุโส... คนนั้นหายไปแล้ว"
"หืม?!"
แสงสีทองอันคมกล้าพุ่งออกจากดวงตาของพี่สาวขั้นกึ่งเทพ ในทันทีนั้นบารมีของนางเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทุกคนรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้ง แทบหายใจไม่ออก
นางโบกมือขวา ยกเลิกมายาทั้งหมด
"ทุกคน ดูว่าใครหายไปจากข้างๆ หากผู้ใดบอกตัวตนของคนที่หนีไปได้ ข้าจะพระราชทานอาวุธขั้นเทียนเซียงหนึ่งชิ้น!"
ทันที ดวงตาของทุกคนเปล่งประกาย
อาวุธขั้นเทียนเซียง นั่นเป็นอาวุธที่ผู้แข็งแกร่งขั้นเทียนเซียงเท่านั้นที่จะมีได้ ในสำนักมากมาย ถือเป็นสมบัติล้ำค่าของสำนัก!
นอกจากหกสำนักศักดิ์สิทธิ์ที่ร่ำรวยมากแล้ว กลุ่มอื่นๆ ไม่มีใครกล้าดูถูกอาวุธขั้นเทียนเซียง
นั่นเป็นสมบัติที่รองจากอาวุธขั้นกึ่งเทพเท่านั้น!
เงินสามารถทำให้ผีหมุนโม่ได้ ทันที ทุกคนก็ตรวจสอบคนรอบข้างที่ตนรู้จักอย่างละเอียด ในใจล้วนคาดหวัง คนนั้นไม่อยู่ คนนี้ไม่อยู่...
เนิ่นนาน มีคนตะโกน
"ท่านผู้อาวุโส ข้ารู้แล้วว่าเป็นใคร!!"
ทันที สายตาทั้งหมดรวมที่ชายหนุ่มคนหนึ่ง
คนผู้นี้สีหน้าสงบ ในดวงตายังมีความตื่นเต้นและสะใจ
"เขาชื่อเจียงเฉิน มาจากราชวงศ์เดียวกับข้า พวกเราผ่านการประชุมร้อยราชวงศ์มาถึงเขตศักดิ์สิทธิ์ พวกเราทั้งคู่เข้าร่วมสำนักศักดิ์สิทธิ์ผานหลง"
"แต่เจียงเฉินไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ เมื่อผู้อาวุโสรับเขาเป็นศิษย์ด้วยตนเอง เขากลับไม่รู้จักฉวยโอกาส บอกว่าตนมีอาจารย์แล้ว ปฏิเสธการเป็นศิษย์"
"แต่ข้ารู้ เขาไม่มีอาจารย์อะไรเลย"
"ดังนั้นข้าจึงเปิดโปงเขาต่อหน้าคนทั้งหมด เมื่อผู้อาวุโสได้ยิน รู้สึกว่าตนถูกเหยียดหยาม โกรธมาก ไล่เขาออกจากสำนักศักดิ์สิทธิ์ผานหลงทันที"
"ตอนนี้ เขาเป็นเพียงผู้ฝึกตนอิสระเท่านั้น ไม่รู้ว่าได้โควต้ามาจากไหน ถึงกับแฝงตัวเข้ามาได้ ก่อนหน้านี้ข้ายังสงสัยอยู่เลย ไม่คิดว่าเขาจะทำเรื่องเช่นนี้..."
พูดจบ ลมหายใจของทุกคนหนักขึ้น
ดูเหมือนว่า ส่วนใหญ่จะเป็นเจียงเฉินผู้นี้
อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกตนอิสระคนหนึ่ง จะมีโควต้าได้อย่างไร? เป็นไปได้มากว่าปลอมตัว แย่งโควต้าของผู้มีพรสวรรค์คนอื่นเพื่อแฝงตัวเข้าสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลี มีแผนการไม่ดี!
"ช่างกล้าหาญ!"
พี่สาวขั้นกึ่งเทพใบหน้าเย็นชาดั่งน้ำแข็ง ดวงตาดุจสายฟ้ามองไปที่ชายหนุ่มนั้น ถามเสียงเย็น "ราชวงศ์ของพวกเจ้าอยู่เขตใด ชื่ออะไร?"
ร่างของชายหนุ่มสั่น ในใจรู้สึกไม่ดีอย่างแผ่วเบา แต่ก็ยังตอบอย่างซื่อตรงว่า "เขตไป๋ฮุย ราชวงศ์ตงหลิว"
"สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีฟังคำสั่ง!"
พี่สาวขั้นกึ่งเทพโบกแขนเสื้อ กล่าวเสียงเย็น "รีบไปเขตไป๋ฮุย ราชวงศ์ตงหลิว ควบคุมตระกูลของเจียงเฉิน และประกาศให้ทั่วหล้ารู้ หากเจียงเฉินไม่คืนหัวใจเปลวไฟภายในสามวัน ล้างตระกูล! หากไม่ส่งมอบภายในสิบวัน... ล้างประเทศ!!"
เสียงเย็นชา ทุกคนขวัญหนีดีฝ่อ!
นี่คือบารมีของผู้แข็งแกร่งขั้นกึ่งเทพ
นี่คือความน่าเกรงขามของสำนักศักดิ์สิทธิ์!
แมลงตัวเล็กอย่างแค่นี้ กล้าทำลายสมบัติล้ำค่าของสำนักศักดิ์สิทธิ์ ท้าทายอำนาจของสำนักศักดิ์สิทธิ์ หากไม่ใช้มาตรการเด็ดขาด ต่อไปใครจะยังเกรงกลัวสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลี?
ในตอนนี้ สีหน้าของหยู่อู๋หยาดูแปลกๆ
เจียงเฉินผู้นี้...
ทำไมดูเหมือนบุรุษแห่งโชคชะตาล่ะ??
มาจากราชวงศ์เล็กๆ
ปฏิเสธการเป็นศิษย์
แม้จะเป็นผู้ฝึกตนอิสระ แต่กลับแข็งแกร่ง
ยังแอบๆ ซ่อนๆ มาขุดกำแพงสำนักศักดิ์สิทธิ์...
เรื่องเหล่านี้ เรื่องไหนไม่ใช่คุณสมบัติของบุรุษแห่งโชคชะตา?
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเย่ เจียง เฉิน เฉิน เฉินอะไรพวกนี้ ไม่ใช่ชื่อที่บุรุษแห่งโชคชะตานิยมใช้หรือ?
"แต่..."
หยู่อู๋หยาเผยรอยยิ้มอันน่าสนใจ ในใจพึมพำ "ทำไมข้ารู้สึกว่า... บุรุษแห่งโชคชะตาผู้นี้เหมือนจะประสบอุบัติเหตุ?"
ตามหลักแล้ว บุรุษแห่งโชคชะตาขโมยของ จะไม่ถูกค้นพบ
แม้จะถูกค้นพบ ก็หนีไปแล้ว
แต่ครั้งนี้ใหญ่แล้ว ความลับถูกเปิดเผย พี่สาวขั้นกึ่งเทพออกคำสั่ง จะไปที่ถิ่นของบุรุษแห่งโชคชะตา ล้างตระกูล หรือล้างประเทศ!
นี่มันจับจุดอ่อนชัดๆ!
โดยทั่วไป บุรุษแห่งโชคชะตาล้วนมีความกตัญญูและความรับผิดชอบมาก จะไม่ทำให้คนบริสุทธิ์เดือดร้อน
ตอนนี้สำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีใช้ความเป็นความตายของตระกูลหนึ่ง หรือแม้แต่ประเทศหนึ่งมาข่มขู่เขา นี่มันยุ่งใหญ่แล้ว...
"หรือว่า... มีคนวางแผนบุรุษแห่งโชคชะตา?!"
หยู่อู๋หยาครุ่นคิดนาน แล้วดวงตาก็เป็นประกาย
เขาจู่ๆ ก็นึกได้ว่า ก่อนหน้านี้ฝูหนานเป็นคนแรกที่พูดถึงความผิดปกติของเจียงเฉิน อาจกล่าวได้ว่าฝูหนานเป็นคนเปิดโปงเจียงเฉิน
หากไม่มีฝูหนาน คนอื่นๆ คงคิดไม่ถึงว่าขโมยหนีไปแล้ว เพราะสำนักศักดิ์สิทธิ์เลี่ยวหลีปิดกั้นพื้นที่ทันที การหนีแทบเป็นไปไม่ได้
หรือว่า คนนี้แกล้งเจียงเฉิน?
แต่ ก่อนหน้านี้สองคนนี้ไม่มีปฏิสัมพันธ์อะไรเลย เขาทำไมต้องแกล้งเจียงเฉิน และอาศัยอะไรถึงแกล้งเจียงเฉินได้?
หยู่อู๋หยาครุ่นคิดครู่หนึ่ง
ทันใด ในสมองเขามีแสงแวบผ่าน หายใจเร็วขึ้น เพราะเขานึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง ความเป็นไปได้ที่น่าสนใจมาก!
ฝูหนานผู้นี้... อาจเป็นผู้กลับชาติมาเกิด!
คนผู้นี้น่าจะรู้เนื้อเรื่องล่วงหน้า!!
(จบบท)