บทที่ 31: จุดเริ่มต้นของทหารรับจ้าง

บทที่ 31: จุดเริ่มต้นของทหารรับจ้าง

◉◉◉◉◉

เมืองจันทร์เสี้ยวโดยรวมแบ่งออกเป็น 8 เขต

ทางตะวันตกของกำแพงสนิมคือ "เขตชายขอบ" ที่เต็มไปด้วยแก๊งอันธพาลและถูกปกครองโดยเหล่าคนเถื่อน

ชานเมืองทางตอนเหนือที่อยู่ติดกับเขตชายขอบโดยมีภูเขาคั่นกลาง คือ "เขตพัฒนาอุตสาหกรรมตอนเหนือ" ที่อุตสาหกรรมหนักเจริญรุ่งเรืองและมีโรงงานตั้งอยู่หนาแน่น

พื้นที่โดยรอบกำแพงสนิมในรัศมี 35 กิโลเมตรคือ "เขตกำแพงสนิม" ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นพลเมืองชั้นล่างของเมืองชั้นในหรือกรรมกร

ถัดจากเขตกำแพงสนิมไปทางทิศตะวันออกคือ "สวนเทคโนโลยีชั้นสูง" แหล่งรวมขององค์กรขนาดเล็กและขนาดกลาง รวมถึงกลุ่มคนชั้นกลาง

ลึกเข้าไปอีกคือ "เขตใหม่สันติสุข" ที่อยู่อาศัยของคนรวย, "ย่านการค้าเลียบทะเลสาบ" ที่คึกคักและเจริญรุ่งเรือง และ "ศูนย์ราชการเมือง" ที่ตั้งของหน่วยงานราชการ

ณ ใจกลางของสามเขตดังกล่าวมีทะเลสาบธรรมชาติอันกว้างใหญ่ชื่อว่า "ทะเลสาบน้ำอุ่น" กลางทะเลสาบมีการถมที่สร้างเป็นหมู่เกาะเทียมขึ้นมา นั่นก็คือ "เกาะกลางทะเลสาบ" อันโด่งดัง ที่พำนักของเหล่าคุณท่านในสังคมชั้นสูง

ซูโม่ขับรถจากทางด่วน "เขตกำแพงสนิม" มาตลอดทางจนถึง "ย่านการค้าเลียบทะเลสาบ" และสุดท้ายก็จอดอยู่หน้าอาคารสูงตระหง่านหลังหนึ่ง

อาคารหลังนี้สูงหลายสิบชั้น ท่ามกลางม่านราตรีดูสูงใหญ่เป็นพิเศษ แสงนีออนที่ไหลเวียนอยู่บนตัวอาคารได้วาดชื่อของมันออกมา—ศูนย์รับเรื่องมอบหมายสาธารณะเมืองจันทร์เสี้ยว

เมื่อพูดถึงศูนย์รับเรื่องมอบหมายสาธารณะ ก็อดไม่ได้ที่จะต้องพูดถึงกลุ่มคนขนาดใหญ่กลุ่มหนึ่งในเมืองจันทร์เสี้ยว—ทหารรับจ้าง

ทหารรับจ้างไม่ใช่อาชีพที่เป็นทางการ แต่กลับเป็นการดำรงอยู่ที่ทางการยอมรับโดยปริยาย โครงสร้างที่ซับซ้อนของเมืองจันทร์เสี้ยวกำหนดให้ที่นี่มีข้อพิพาทนับไม่ถ้วน สภาพแวดล้อมเช่นนี้เองที่ดึงดูดทหารรับจ้างจำนวนมหาศาลให้เข้ามาตั้งรกราก พวกเขาเดินทางไปมาระหว่างฝ่ายต่างๆ เพื่อรับภารกิจ ทำในสิ่งที่นายจ้างไม่สะดวกจะทำด้วยตัวเอง

เนื่องจากจำนวนทหารรับจ้างในเมืองจันทร์เสี้ยวมีมากเป็นพิเศษ ติดอันดับหนึ่งในบรรดาเมืองทั้งหมด ที่นี่จึงได้รับฉายาว่า "เมืองหลวงแห่งทหารรับจ้าง"

รูปแบบการทำงานของทหารรับจ้างไม่ได้ซับซ้อน หรืออาจจะพูดได้ว่าง่ายมาก—รับภารกิจ, ทำภารกิจให้สำเร็จ, รับค่าตอบแทน รูปแบบการทำงานเช่นนี้กำหนดให้อาชีพทหารรับจ้างมีอิสระสูงมาก ใครก็สามารถเป็นได้ เวลาไหนก็สามารถทำได้ แน่นอนว่า จะมีนายจ้างมาหาหรือไม่, จะรับภารกิจได้หรือไม่, จะมีฝีมือทำภารกิจให้สำเร็จหรือไม่ นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อวานซูโม่ได้ตั้งเป้าหมายที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของรุ่งอรุณแล้ว เขาครุ่นคิดมาทั้งคืนว่าตัวเองควรจะเดินไปในเส้นทางไหนดี สุดท้ายเขาก็ได้กำหนดทิศทางแล้ว...ทหารรับจ้าง

ในฐานะผู้ทะลุมิติ ในหัวของเขามีกลยุทธ์ที่เหมือนกับมุมมองของพระเจ้า นี่คือ "โปรแกรมโกง" ที่เป็นของเขาโดยเฉพาะ แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เขาตระหนักถึงปัญหาหนึ่ง บางครั้ง การมีแค่กลยุทธ์อย่างเดียวก็ไม่มีประโยชน์ เพราะกลยุทธ์มากมายกว่าจะแสดงผลได้นั้น เงื่อนไขเบื้องต้นคือต้องมีเส้นสายก่อน

เช่น ในเกม "รุ่งอรุณ" มีปืนกระบอกหนึ่งที่ดีมาก สามารถใช้ได้จนจบเกม เขารู้ว่าปืนอยู่ที่ไหน แต่ตอนนี้เก็บไม่ได้ เพราะสถานที่นั้นเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกภายในของสหพันธ์เหล็กและเลือด เขาซึ่งเป็นคนนอกไม่มีทางเข้าไปได้ "ตัวเอก" สามารถเข้าไปได้ เพราะในกระบวนการของเนื้อเรื่องหลักได้รับสิทธิ์ในการผ่านทางแล้ว

หรืออย่างเมื่อวาน เขารู้ว่าไห่หวู่เต๋อเป็นคนที่ไว้ใจได้ แต่เพราะขาดเส้นสายความสัมพันธ์เหมือนกับ "ตัวเอก" ในเกม ตอนที่เขาไปทำธุระจึงถูกเรียกราคาแพง ไม่สามารถเพลิดเพลินกับสิทธิประโยชน์ที่ได้จากกลยุทธ์ได้ เรื่องทำนองนี้มีอยู่ถมไป

กลยุทธ์บางอย่างสามารถนำมาใช้ได้โดยตรงจริงๆ แต่กลยุทธ์ส่วนใหญ่จำเป็นต้องสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเส้นสาย ถึงจะสามารถแสดงประสิทธิภาพของมันออกมาได้ ดังนั้น ทหารรับจ้างจึงกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

อาชีพทหารรับจ้างสามารถทำความรู้จักกับนายจ้างและคนกลางหลากหลายประเภทได้ในภารกิจ ตั้งแต่ขุนนางผู้มีอำนาจ, มหาเศรษฐีในองค์กร ไปจนถึงพ่อค้าคนกลาง, หัวหน้าแก๊งอันธพาล ไม่ว่าใครก็มีเรื่องที่ตัวเองไม่สะดวกจะทำ ต้องใช้เงินจ้างทหารรับจ้างมาช่วย ทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงและความสามารถโดดเด่น ทุกคนต่างก็ยินดีที่จะผูกมิตรด้วย เมื่อเส้นสายขยายออกไป กลยุทธ์ในหัวก็มีที่ให้ใช้ ก็จะสามารถช่วยให้ซูโม่ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นและก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดได้

ซูโม่เดินเข้าไปในศูนย์รับเรื่องมอบหมายสาธารณะ ข้างในมีคนรวมตัวกันอยู่มากมาย บางคนสวมชุดรบภาคพื้นดินลายพราง แววตาคมกริบ ผิวหนังที่โผล่ออกมาให้เห็นสามารถเห็นรอยแผลเป็นเก่าๆ ได้ พวกนี้ส่วนใหญ่เป็นทหารรับจ้างเก่าที่มีประสบการณ์โชกโชน

ที่นี่ยังมี "คนกลาง" อยู่มากมาย พวกเขาสวมสูทผูกไท ยิ้มแย้มแจ่มใส เห็นใครก็ยื่นนามบัตรให้ คนกลางเป็นอาชีพพิเศษในวงการทหารรับจ้าง ไม่ได้มีส่วนร่วมในการปฏิบัติภารกิจ รับผิดชอบการเชื่อมต่อระหว่างนายจ้างและทหารรับจ้าง คล้ายกับ "นายหน้า" มีหน้าที่แนะนำและค้ำประกัน

ชายสวมสูทคนหนึ่งเห็นซูโม่ ก็ยิ้มแล้วเดินเข้ามา: "สวัสดีครับ กำลังหาภารกิจอยู่เหรอครับ? ผมชื่อหลี่ซุ่น เป็นคนกลางคนหนึ่ง ในมือผมมีภารกิจอยู่มากมาย ถ้าสนใจเราสามารถร่วมมือกันได้ สร้างชื่อให้เลื่องลือไปด้วยกัน" ถ้าเป็นทหารรับจ้างหน้าใหม่ พอได้ยินว่ามีภารกิจให้รับ ก็อาจจะคุยต่อแล้ว แต่ซูโม่รู้ดีว่า ภารกิจเหล่านี้ไม่คุ้มค่าที่จะทำ

วงการทหารรับจ้างนี้มีอิสระมาก ไม่มีข้อจำกัดและอุปสรรคใดๆ ตามทฤษฎีแล้วใครก็สามารถเป็นได้ ยังไงซะเรื่องนี้ก็ไม่มีการรับรองที่เป็นทางการ คุณบอกว่าตัวเองเป็นทหารรับจ้าง ก็เป็นได้ ก็เพราะเหตุนี้เอง จำนวนทหารรับจ้างในเมืองจันทร์เสี้ยวจึงมีมากเกินไป "แข่งขันกัน" อย่างดุเดือด ในโทรศัพท์ของคนกลางที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง มักจะมีเบอร์ของทหารรับจ้างที่ยอดเยี่ยมอยู่หลายร้อยหลายพันเบอร์ พวกเขามีคู่ค้าที่ใกล้ชิดของตัวเองอยู่แล้ว จะไม่มานั่งหาทหารรับจ้างที่ไม่รู้จักที่มาที่ไปที่นี่หรอก

ภารกิจดีๆ ล้วนเป็นสิ่งที่ทหารรับจ้างแย่งชิงกันจนหัวแตก หรือแม้แต่หลายคนอยากจะแย่งก็ยังไม่มีช่องทาง ส่วนภารกิจที่มาหาถึงที่แบบนี้ ความหมายแฝงของมันคือ—งานนี้มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ทำ

ซูโม่มองนามบัตร แล้วก็ยิ้มๆ "หลี่ซุ่น" คนนี้ ในเนื้อเรื่องหลักและเควสรองของเกม "รุ่งอรุณ" ไม่เคยเห็นมาก่อน เป็นเพียง NPC ข้างทางที่ไม่มีแม้แต่ชื่อเท่านั้นเอง ร่วมงานกับเขา ไม่มีทางที่จะรุ่งได้

ซูโม่รักษามารยาทภายนอกไว้ เก็บนามบัตรแล้วพูดว่า: "ขอบคุณครับ ผมยังมีธุระอยู่ ว่างๆ จะติดต่อไปนะครับ" หลี่ซุ่นยิ้มอย่างสดใส กล่าวลากับซูโม่ แล้วก็แจกนามบัตรของเขาต่อไป

ซูโม่ไปลงทะเบียนก่อน เจ้าหน้าที่ป้อนข้อมูลเสร็จแล้ว ก็พูดกับซูโม่ว่า: "เรียบร้อยแล้วครับ โปรดติดตามข้อมูลบนหน้าจอในโถงรับเรื่องมอบหมาย หาภารกิจที่เหมาะสมกับตัวเองดูนะครับ"

โถงรับเรื่องมอบหมายมีเคาน์เตอร์รับเรื่องอยู่กว่าห้าสิบเคาน์เตอร์ ผู้คนรวมตัวกันเป็นกลุ่มๆ อยู่หน้าเคาน์เตอร์ มองดูรายการภารกิจพร้อมค่าตอบแทนที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอด้านหลัง ภารกิจที่นี่เรียกได้ว่ามีหลากหลายประเภท ภารกิจประเภทชีวิตประจำวันมีอยู่ส่วนใหญ่ เช่น ตามหาสุนัขที่หายไป, ช่วยดูแลเด็ก, ตัดแต่งสวน, วิ่งธุระในเมือง เป็นต้น ยังมีภารกิจที่พิลึกอยู่หนึ่งอย่างคือหาคนไปเที่ยวด้วยกัน โดยมีเงื่อนไขว่าเป็นหนุ่มหล่อหุ่นดีสูง 185 ขึ้นไป—นายจ้างก็เป็นผู้ชาย ภารกิจประเภทนี้จัดเป็น "งานจิปาถะในชีวิตประจำวัน" แทบจะไม่มีอุปสรรคใดๆ ใครก็สามารถทำได้ เหมาะสำหรับคนว่างงานที่ต้องการหารายได้เล็กๆ น้อยๆ

ภารกิจที่ระดับสูงขึ้นมาหน่อยก็ต้องใช้ทักษะและความสามารถในระดับหนึ่งแล้ว เช่น การรักษาความปลอดภัยในงานอีเวนต์ขนาดใหญ่, บอดี้การ์ดส่วนตัว, การขนส่งติดอาวุธข้ามเมือง เป็นต้น ภารกิจประเภทนี้มีความเสี่ยงในระดับหนึ่ง ราคาสูง คนทั่วไปมักจะไม่ไปยุ่งเกี่ยว นี่คือสิ่งที่เหลือไว้สำหรับมืออาชีพ ส่วนงานมืดอย่างการลอบสังหาร, การโจรกรรม, การลักพาตัว เป็นต้น เห็นได้ชัดว่าไม่สามารถปรากฏในศูนย์รับเรื่องมอบหมายสาธารณะได้ พวกนั้นเป็นได้เพียงภารกิจส่วนตัวเท่านั้น

อย่าได้ดูถูกงานจิปาถะที่นี่เป็นอันขาด ทหารรับจ้างในตำนานส่วนใหญ่ล้วนเริ่มต้นจากการรับภารกิจสาธารณะ ค่อยๆ สร้างชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของตัวเองขึ้นมาทีละขั้น นั่วไป๋ในตอนแรกก็เป็นหนึ่งในคนมากมายในทะเลคนนี้ ทุกวันนั่งยองๆ กินข้าวกล่องราคา 8 เหรียญจันทรา, จูงหมาให้คน, วิ่งธุระ, ส่งอาหาร, ได้รับค่าเหนื่อยเพียงน้อยนิด หลายปีต่อมาเธอถึงจะถูกคนกลางค้นพบ, สวมหน้ากาก, ค่อยๆ กลายเป็น "ยมทูตไร้เงา" ผู้โด่งดัง

การไต่เต้าจากต่ำไปสูงคือเส้นทางที่ทหารรับจ้างทุกคนต้องเดิน แต่ซูโม่ไม่มีเวลามาเสียกับเรื่องแบบนี้หรอก ที่นี่เป็นเพียงบันไดก้าวหนึ่งของเขาเท่านั้น เป้าหมายแรกของเขา คือการสร้างความสัมพันธ์กับคนกลางที่มีชื่อเสียงอย่างรวดเร็ว แบบนี้ก็จะสามารถรับภารกิจคุณภาพสูงได้โดยตรง ด้วยเหตุนี้ เขาจะต้องโดดเด่นออกมาจากทะเลคน สร้างชื่อให้กระฉ่อนในคราวเดียว

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]