บทที่ 1598 บ้านใหม่?

และแล้ว อาร์ทิมิสและคนอื่นๆ ก็ถูกพาเข้าไปในเรือ

หลังจากการต้อนรับอย่างอบอุ่น แลนดอนก็กล่าวสั้นๆ ก่อนจะพาพวกเขาไปยังห้องพักของตน

เชี่ย!

อาร์ทิมิสสบถออกมาเสียงดังเป็นครั้งแรกในชีวิต

ในฐานะเจ้าชาย เขาจะกล้าสบถหรือพูดจาหยาบคายในที่สาธารณะได้อย่างไร?

เขาได้รับการฝึกฝนให้พูดความคิดของตนอย่างสละสลวยกว่านี้ แต่หลังจากที่ได้เห็นภาพตรงหน้า สมองของเขาก็ว่างเปล่า และปากของเขาก็ขยับไปเองตามสัญชาตญาณ

นอกจากนี้ยังมีคนคอยอธิบายสิ่งต่างๆ ให้เขาฟัง ขณะที่ประตูห้องถูกเปิดออกและสัมภาระของเขาก็ถูกขนย้ายเข้ามาจากเรือ

"องค์ชายอาร์ทิมิสพ่ะย่ะค่ะ สิ่งนี้เรียกว่าสวิตช์ไฟ สำหรับเปิดไฟ ให้ดีดขึ้น และดีดลงเพื่อปิดไฟ พระองค์มีสวิตช์ไฟอยู่หลายจุดทั่วห้องชุด และมีอันหนึ่งอยู่ข้างเตียงพ่ะย่ะค่ะ"

อาร์ทิมิสอ้าปากค้างขณะที่เขาดีดสวิตช์ซ้ำไปซ้ำมาเหมือนเด็กน้อย

แป๊ก แป๊ก แป๊ก~

เปิด, ปิด, เปิด, ปิด, เปิด, ปิด..

ขอโทษที

อาร์ทิมิสรู้สึกอับอาย แต่ทหารที่นำทางเขามาเพียงแค่ยิ้ม และหัวเราะเบาๆ ในใจกับปฏิกิริยาของเขา

เฮ้... ใครๆ ก็เคยเป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละ

จากนั้นทหารก็พาเขาเข้าไปในห้องนั่งเล่น/ห้องรับแขก

เป็นที่น่าสังเกตว่าโดยปกติแล้วเรือรบไม่ควรจะหรูหรา โดยจะให้ทหารเรือ นาวิกโยธิน และทหารนอนบนเตียงสองชั้นเหมือนกับที่พวกเขาทำในค่ายฝึกของตน

อันที่จริงมันก็เป็นเช่นนั้นสำหรับเรือรบส่วนใหญ่

แต่มีเรือรบ 4 ลำในเบย์มาร์ดทั้งหมด ซึ่งใหญ่กว่าลำอื่นๆ มาก และมีไว้เพื่อขนส่งผู้คนที่ได้รับการช่วยเหลือ

พวกเขาออกแบบให้มีห้องพักเหมือนบนเรือสำราญ โดยมีห้องพักตั้งแต่แบบธรรมดาไปจนถึงห้องรอยัลสวีท

นอกจากนี้ยังมีห้องใต้หลังคาทรงเอและห้องที่มี 4 เตียงหรือมากกว่านั้น

บางห้องมีวิวทะเลแต่ไม่มีระเบียง ในขณะที่บางห้องก็มีระเบียง

อย่างไรก็ตาม พวกเขาสร้างเรือรบ 4 ลำนี้ขึ้นเป็นพิเศษเพื่อรองรับผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือหรือแขกคนสำคัญที่เดินทางมากับพวกเขาในระหว่างปฏิบัติภารกิจ

ดังนั้นห้องรอยัลสวีทที่อาร์ทิมิสพักอยู่จึงเป็นภาพสะท้อนที่แท้จริงของห้องพักระดับเดียวกันบนเรือสำราญ

เชี่ย!

นี่มันห้องรอยัลลอฟท์สวีท

และเมื่อก้าวเข้าไปก็จะพบกับพื้นที่ขนาดใหญ่ทันที โดยมีโต๊ะอาหาร 10 ที่นั่งอยู่สุดทาง มีบริเวณโซฟาพร้อมทีวี และห้องครัวที่อยู่ห่างออกไปหลายฟุต

นอกจากนี้ยังมีประตูระเบียงที่นำไปสู่สิ่งที่ดูเหมือนลานเฉลียงกลางแจ้งขนาดใหญ่พร้อมอ่างจากุซซี่และเก้าอี้เอนนอนสไตล์ชายหาด 2 ตัวสำหรับเอนหลังพักผ่อน

หากไม่ใช่เพราะอากาศที่กำลังจะเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วง ก็คงจะมีโต๊ะและเก้าอี้วางอยู่ข้างนอกซึ่งสามารถรับประทานอาหารเย็นหรือมื้ออื่นๆ ได้หากต้องการทานอาหารพร้อมชมวิวไปด้วย

แน่นอนว่าโต๊ะอาหารก็อยู่ข้างหน้าต่างกระจกที่มองเห็นทะเลเช่นกัน แต่การนั่งข้างนอกบนระเบียงกับการนั่งมองผ่านหน้าต่างข้างในนั้นแตกต่างกัน

นอกจากนี้ยังมีโคมไฟระย้าน้ำหนักเบาที่ห้อยลงมาจากที่สูงเหมือนหยาดฝน

สวยงาม

'นี่คือที่ที่เขาจะพักงั้นเหรอ?'

อาร์ทิมิสรู้สึกว่าเขาอาจจะทำให้ของสวยงามเหล่านี้สกปรกได้

ทั้งหมดนี้ล้วนเปี่ยมไปด้วยความหรูหราและความสะดวกสบาย

เมื่อก้าวเข้ามา ทหารก็พาเขาเดินชมรอบๆ

"มีตู้เย็นพร้อมน้ำ น้ำผลไม้กล่อง และเครื่องดื่มสไตล์เบย์มาร์ดที่เราชื่นชอบสองสามอย่าง นอกจากนี้ยังมีถาดทำน้ำแข็งในช่องแช่แข็ง และสำหรับแอลกอฮอล์ พระองค์จะพบได้ในลิ้นชักนี้พ่ะย่ะค่ะ"

อะไรนะ?

อาร์ทิมิสไม่เคยเห็นขวดแก้วหรือแก้วมากมายขนาดนี้ในชีวิตของเขามาก่อน

ขวดเหล่านั้นจ้องมองมาที่เขา แต่ละขวดดูน่าดึงดูดใจมาก นอกจากนี้ยังมีแก้วสำหรับไวน์ เบียร์ และอื่นๆ อีกมากมาย

"องค์ชายอาร์ทิมิส... สิ่งนี้เรียกว่าโทรศัพท์พ่ะย่ะค่ะ โทรหาเราโดยใช้หมายเลขที่แสดงอยู่นี้ และขอทุกอย่างที่พระองค์ต้องการได้เลย"

มีกระดาษออกแบบสีสันสดใสพร้อมตัวเลขและคำตัวหนาอยู่บนนั้น

หากต้องการอาหารหรืออะไรก็ตาม เพียงแค่โทรไปที่หมายเลข 3 หลัก แต่ก่อนอื่น เขาต้องกดเครื่องหมาย # ก่อนกดหมายเลขตามคำแนะนำ

นอกจากนี้ยังมีรายการตารางเวลาซึ่งแสดงภาพรวมของสิ่งต่างๆ เช่น เวลาอาหาร และกิจกรรมอื่นๆ ที่เขาสามารถเข้าถึงได้

ถูกต้อง

มีสนามบาสเกตบอล สนามเทนนิส ลู่วิ่งรอบดาดฟ้า และโรงยิม นี่คือสิ่งส่วนใหญ่ที่พวกเขายินดีนำมาจากเรือสำราญและเพิ่มเข้ามาในเรือรบนี้

เอาจริงๆ ลู่วิ่งและโรงยิมมีอยู่บนเรือรบทุกลำ ด้วยวิธีนี้ทุกคนสามารถวิ่งและฝึกร่างกายของตนเองได้ในขณะที่อยู่กลางทะเล

ในตอนเช้าตรู่ จะเห็นคนจำนวนมากตื่นขึ้นมาวิ่งเป็นระยะทางหนึ่งไมล์หรือมากกว่านั้นก่อนจะอาบน้ำและเริ่มกะของตน

อีกหนึ่งคุณสมบัติที่เรือรบมีซึ่งเรือสำราญไม่มีคือห้องฝึกซ้อมจำนวนมาก บางห้องมีไว้สำหรับชาวเบย์มาร์ดโดยเฉพาะ และบางห้องสำหรับคนอื่นๆ เช่น ชาวโคโรน่าหรือแขกอย่างอาร์ทิมิส

ในท้ายที่สุด มีหลายวิธีที่พวกเขาสามารถรักษาสุขภาพให้แข็งแรงได้ที่นี่ และชั่วโมงที่แขกสามารถเข้าใช้สถานที่เหล่านี้ได้ก็ถูกเพิ่มเข้าไปในรายการด้วย

ด้วยวิธีนี้ อาร์ทิมิสจะรู้ว่าต้องไปที่ไหนและเวลาใด... โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเวลาอาหาร

ในห้องครัวไม่มีเตา มีเพียงกาต้มน้ำไฟฟ้า ไมโครเวฟ ตู้เย็น แก้วน้ำ และของจำเป็นอื่นๆ ทั้งหมด

"เชิญทางนี้พ่ะย่ะค่ะ องค์ชาย"

"อะ... ครับ..." อาร์ทิมิสยังคงอยู่ในภวังค์ขณะถูกนำขึ้นไปชั้นบน

เมื่อขึ้นไปแล้ว จะสามารถยืนอยู่บนระเบียงและมองลงไปเห็นห้องนั่งเล่นและพื้นที่เปิดโล่งด้านล่างได้

ทิวทัศน์จากที่นี่น่าทึ่งมาก แต่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียวที่ดึงดูดความสนใจของเขา

ช่างเป็นห้องที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้!

เตียงนอนมีขนาดพอดีกับตัวเขาอย่างน่าประหลาดใจ

ใช่แล้ว

อีกครั้งที่เขาต้องขอบคุณระบบที่ยืนกรานให้แลนดอนปรับขนาดเตียงทั้งหมดให้มีความยาวตามที่กำหนดเมื่อเทียบกับที่เป็นอยู่ในโลกเก่าของเขา

ขนาดคิงไซส์ที่นี่อาจเป็นขนาดเอ็กซ์ตร้า-เอ็กซ์ตร้าคิงไซส์บนโลก

เตียงถูกทำให้กว้างขวาง ราวกับเตรียมพร้อมสำหรับการมาถึงของชาวโอมาเนีย

อาร์ทิมิสพยักหน้าอย่างพึงพอใจ มันมีขนาดเท่ากับเตียงทั้งหลังของเขาที่โอมาเนีย แต่มันนุ่มเกินไป และเมื่อเขานั่งลง เขาก็ยุบตัวลงไปอย่างนุ่มนวลโดยไม่มีก้อนหรือความไม่สม่ำเสมอใดๆ

ต้องรู้ว่าเตียงที่น่าพึงพอใจนั้นถูกบุด้วยฟางและกิ่งไม้เป็นชั้นๆ ซึ่งต้องนำไปตากให้แห้งและเปลี่ยนหลายครั้ง

สำหรับขุนนางและราชวงศ์ เตียงของพวกเขาโดยพื้นฐานแล้วเป็นโครงสร้างไม้ที่ทำมาอย่างดีโดยใช้ผ้าหรือขนนกมาทำเป็นที่นอน

แม้จะนุ่มกว่าฟาง แต่ก็มักจะมีก้อนนูนในที่นอนที่ม้วนไว้เสมอเมื่อนอนลงไป

อีกทั้งแม้ว่าปลายแหลมของขนนกจะถูกตัดออกไป แต่โครงสร้างที่แข็งของมันก็ไม่สามารถกำจัดออกไปได้ทั้งหมด และด้วยเหตุนั้น คนนอนก็อาจจะถูกทิ่มแทงเมื่อพลิกตัว

หากเป็นเมื่อก่อน เขาคงไม่รู้สึกอะไรจากการนอนบนเตียงที่ไม่เรียบ แต่ตอนนี้ เขาคิดว่ามันเป็นขยะเมื่อเทียบกับที่นอนของเบย์มาร์ด

คือ... ของบางอย่างจะนุ่มได้ขนาดนี้ได้ยังไง? แล้วพวกเขาใส่อะไรเข้าไปข้างใน?

ตอนนี้อาร์ทิมิสเหมือนอยู่ในดินแดนมหัศจรรย์

อ๊าาาาา~

เขากรีดร้องอยู่ข้างใน เขาเคยเห็นทีวีพวกนี้ในนิตยสาร!

เขาได้เห็นของจริงแล้ว!

เฮ้อ..

ช่างเป็นของสวรรค์อะไรอย่างนี้!

ทหารแสดงให้เขาดูถึงวิธีใส่ม้วนเทปและดูทีวี รวมถึงวิธีใช้คอมพิวเตอร์ที่นั่น แต่ไม่มีอินเทอร์เน็ต

อย่างไรก็ตาม พวกเขาสามารถเล่นเกมมากมายที่มีให้ได้

ใช่แล้ว! มีเกมที่ติดตั้งมาในเครื่องอย่างโซลิแทร์ รวมถึงเกมผจญภัยที่เล่นด้วยซีดี

ที่มุมห้องมีชั้นหนังสือพร้อมหนังสือตั้งแต่สำหรับเด็กไปจนถึงผู้ใหญ่ โดยบางเล่มเป็นความรู้ทางวิทยาศาสตร์ทั่วไปและหนังสือพิมพ์ที่แสดงเรื่องราวปัจจุบันของโลก

อืมมม..

โดยรวมแล้ว อาร์ทิมิสพอใจกับห้องและห้องน้ำขนาดใหญ่ของเขา

ที่นั่น เขามีห้องซาวน่า อ่างอาบน้ำ และฝักบัวขนาดใหญ่ที่มีแผ่นหินอยู่ข้างใน ซึ่งเขาสามารถนั่งหรือนอนได้ขณะที่ปล่อยให้น้ำจากหัวฝักบัวขนาดใหญ่หลายหัวตกลงมาบนตัวเขา

มีสบู่ก้อนและสบู่เหลวด้วย พร้อมด้วยครีมนวดผม แชมพู และของใช้จำเป็นมากมายที่พบได้ในโรงแรม

พวกเขายังให้แปรงสีฟัน 3 อัน หวีขนาดต่างๆ กัน 2 อัน ไดร์เป่าผม ชุดโกนหนวดพร้อมคำแนะนำ และผ้าเช็ดตัวกว่า 12 ผืนในขนาดต่างๆ กัน

ทหารยังเตือนเขาด้วยว่าเครื่องใช้ไฟฟ้าอย่างไดร์เป่าผมห้ามโดนน้ำเด็ดขาด ดังนั้นเขาจึงไม่ควรเข้าไปในห้องอาบน้ำพร้อมกับมัน

เอาเถอะ คำเตือนถูกติดไว้บนผนังแล้ว แสดงภาพวาดก่อนและหลังว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาทำ

'ดีที่รู้' อาร์ทิมิสคิด

นั่นคือทั้งหมดสำหรับการพาชม

ทหารยืนอยู่ที่ประตู "องค์ชายอาร์ทิมิส... อีกไม่นานก็จะถึงเวลาอาหารกลางวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาทจะมารับพระองค์ในตอนนั้น ไม่ทราบว่าพระองค์จะสะดวกหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?"

"ได้" อาร์ทิมิสตอบตกลง

ถึงเวลาคุยเรื่องธุรกิจแล้ว

แต่ก่อนอื่น เขาต้องสำรวจบ้านใหม่ของเขาก่อน

ชิ่ว ชิ่ว~

เขาอยากจะไล่ทหารคนนั้นออกไป

ปัง!

ประตูปิดลง พร้อมกับรอยยิ้มแบบเด็กๆ บนใบหน้าของเขา

พวกเขาบอกว่าห้องนี้เก็บเสียงใช่ไหม?... บาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~

เขากลิ้งไปมาบนโซฟา กระโดดโลดเต้นเหมือนเด็ก ขณะที่หยิบขนมพริงเกิลส์ที่เขาถืออยู่ขึ้นมากิน

เขายังเปิดทีวีและเริ่มดูอินเดียน่า โจนส์

(^0^)

เอ่อ... เขาพูดได้ไหมว่าเขาไม่อยากออกจากห้องนี้อีกแล้ว?