บทที่ 1077 - การเปลี่ยนแปลงแผน!

โดยไม่รอช้า แลนดอนเริ่มปรับเปลี่ยนตารางเวลา ทำให้การเดินทางกลายเป็นภาระมากขึ้นเล็กน้อยสำหรับผู้ที่จัดการเรือ

ก่อนหน้านี้ในการวางแผนการเดินทาง มีบางวันที่พวกเขาจะต้องเดินทางด้วยความเร็วต่ำสุดเท่านั้น และมีบางวันที่ต้องใช้ความเร็วสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ดังนั้นตอนนี้ แลนดอนจึงแทนที่ช่วงเวลาที่ใช้ความเร็วต่ำสุดบางช่วงด้วยช่วงเวลาที่ใช้ความเร็วมาตรฐานหรือความเร็วสูงสุดหลายช่วง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้แทนที่ทั้งหมด แต่ได้คำนวณและประเมินว่าพวกเขาจะต้องเดินทางเร็วขึ้นเพียงใดจึงจะผ่านประตูปีศาจได้ก่อนวันที่ 18 กุมภาพันธ์

ไม่ต้องพูดอะไรอีก

พวกเขาออกเดินทางในวันที่ 5 มกราคม และคาดว่าจะไปถึงประมาณวันที่ 10 มีนาคม

อย่างไรก็ตาม ระบบได้บอกเขาว่าจำเป็นต้องไปถึงที่นั่นก่อนสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมีนาคม นั่นจึงเป็นแผนของเขา

ก่อนหน้านี้ เขาได้คำนึงถึงรูปแบบและการก่อตัวของคลื่นที่ผิดธรรมชาติซึ่งจะทำให้การเดินทางของเขาช้าลง หรือที่แย่กว่านั้นคือทำลายเรือหากเขาไม่ระมัดระวัง

แต่สิ่งที่เขาลืมไปก็คือสิ่งมีชีวิตภายในสถานที่แห่งนั้นและปัจจัยอื่นๆ อีกหลายอย่างนอกเหนือไปจากคลื่น

และใครจะไปคิด จาวิสเริ่มพูดถึงภูมิภาคอื่นๆ อีกสองสามแห่งที่เขาควรระมัดระวังให้มากขึ้นหากต้องเดินทางผ่าน

แลนดอนรู้สึกโชคดีที่พวกเขาไม่ได้แล่นผ่านใต้ไวนิตต้า โดยเดินทางระหว่างเทโนลา โอมาเนีย และโซล เพื่อไปยังโรเมน

เห็นได้ชัดว่า ที่นั่นมีปรากฏการณ์ประหลาดอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เรือจำนวนมากจมลง... และนั่นก็คือการมีอยู่ของวังน้ำวนไร้ก้นบึ้งนับพันที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา

ถูกต้อง! วังน้ำวน!

เฮ้อ... สำหรับโลกใบใหม่นี้ แลนดอนรู้สึกว่าปรากฏการณ์ต่างๆ รอบตัวมันช่างแปลกประหลาดเกินไปแล้ว!!

เรื่องเช่นนี้ควรจดบันทึกไว้เพื่อใช้อ้างอิงในอนาคต เผื่อว่าพวกเขาคิดจะเดินทางไปที่นั่นในช่วงฤดูกาลดังกล่าว

ทุกคนกระพริบตาอย่างเข้าใจขณะฟังแลนดอน ซึ่งกำลังทำการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย

พวกเขาถูปลายจมูกด้วยความเขินอาย

"เอ่อ ฝ่าบาท กระหม่อมพอจะเข้าใจความคิดของเจ้าพวกนั้นพะย่ะค่ะ" มิทเชนกล่าว เกือบจะเห็นใจพวกมันเสียด้วยซ้ำ

"ใช่แล้วพะย่ะค่ะ การถูกรบกวนในช่วงเวลานั้นเป็นเรื่องเลวร้ายอย่างแท้จริง... นี่... ถ้าเป็นเช่นนั้น มันก็อธิบายการกระทำต่างๆ ของพวกมันได้มากทีเดียว" แอนดริวกล่าวหลังจากกระแอมไออย่างอายๆ

บางที ตลอดทั้งปี นี่อาจเป็นช่วงเวลาเดียวที่พวกมันผสมพันธุ์

ลองคิดดูสิ

พวกมันอดทนอดกลั้นมาตลอดทั้งปีเพื่อรอช่วงเวลานี้ และในตอนที่กำลังจะสุขสมจนถึงขีดสุด กลับมีคนคอยมารบกวนอยู่เรื่อยๆ

เป็นใครก็ต้องหัวเสียเหมือนกัน

พวกเขาบอกได้แค่ว่าพวกที่ถูกลากลงไปใต้พื้นทะเลนั้นแค่จังหวะไม่ดี

เมื่อนึกถึงการถูกลากลงไปในทะเลลึกไร้ก้นบึ้ง ทุกคนก็ตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

แม่จ๋า..

แลนดอนหัวเราะเบาๆ กับสีหน้าเคร่งเครียดของพวกเขาก่อนที่จะสรุปการปรับเปลี่ยนของเขา

ควรรู้ไว้ว่ากว่าที่พวกเขาจะไปถึงประตูปีศาจ พวกเขาก็ควรจะเดินทางมาได้ 3 ใน 4 ของระยะทางทั้งหมดแล้ว

ครึ่งหนึ่งของการเดินทางควรจะเสร็จสิ้นประมาณวันที่ 5 กุมภาพันธ์ โดยจะถึงประตูปีศาจเร็วที่สุดในวันที่ 19 หรือ 29

นั่นเป็นจังหวะที่แย่มาก เนื่องจากปรากฏการณ์ผสมพันธุ์ที่หาดูได้ยากจะเกิดขึ้นราววันที่ 18

แต่ด้วยการปรับเปลี่ยนของเขา พวกเขาควรจะไปถึงที่นั่นภายในวันที่ 14 แทน... และข้ามผ่านไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เขาได้แต่ภาวนาว่านี่จะเพียงพอ

อย่างน้อยที่สุด แม้ว่าจะมีเลย์ไพร์ขึ้นมาบนผิวน้ำแล้วสองสามตัว เขาก็หวังว่ามันจะไม่ใช่ฝูงใหญ่หรือกลุ่มที่หนาแน่น หรือแผ่เป็นพรมหนาแน่นของพวกที่กำลังผสมพันธุ์กันอยู่

ดังนั้นการไปถึงก่อนกำหนดจะให้ประโยชน์แก่พวกเขาไม่มากก็น้อย

อย่างไรก็ตาม หากทุกอย่างเป็นไปตามแผน นั่นหมายความว่าพวกเขาจะไปถึงซาลิปเนียเร็วกว่ากำหนดเช่นกัน ซึ่งก็หมายความว่าพวกเขาจำเป็นต้องปรับแผนเล็กน้อยด้วย

ประการแรก แม้ว่าแผนที่ที่ทีมของลูเซียจัดหาให้จะไม่สมบูรณ์ ขาดข้อมูลกิจกรรมของสิ่งมีชีวิตและรูปแบบของเมฆ... แต่พวกเขาก็ยังมีรายละเอียดเกี่ยวกับกลุ่มดาว สภาพอากาศ และคลื่นอยู่

พวกเขาสามารถใช้มันเตรียมวิเคราะห์สภาพการต่อสู้ได้ เช่น หากพวกเขาต้องเคลื่อนพลท่ามกลางพายุหิมะหรือสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน

แม้แต่การยิงกระสุนก็ยังแตกต่างออกไปเล็กน้อยในสถานการณ์เช่นนั้น

และอย่างน้อยที่สุด พวกเขาก็จะรู้ว่าศัตรูจะไม่พึ่งพานักธนูเป็นหลัก

กล่าวโดยสรุป พวกเขาต้องคาดการณ์และพิจารณาปัจจัยหลายอย่างที่อาจมีบทบาทสำคัญในวันที่พวกเขาคาดว่าจะเดินทางไปถึง

แลนดอนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อมองดูตารางเวลาฉบับปรับปรุงใหม่ในมือของเขา ตอนนี้มีอีกเพียงไม่กี่เรื่องที่เขาต้องการยืนยันอีกครั้ง

"เจ้าชายแอนดริว เจ้าชายจาวิส เจ้าหญิงลูเซีย... ข้าได้แก้ไขแผนที่ภูมิทัศน์ก่อนหน้านี้ตามการแก้ไขและข้อมูลที่พวกท่านให้มาแล้ว ดังนั้นบอกพวกเราที นี่เป็นภาพที่แสดงถึงภูมิภาคที่เรากำลังจะเดินทางเข้าไปได้ดีขึ้นหรือแม่นยำขึ้นหรือไม่?" แลนดอนกล่าวขณะที่ไบรอันแจกจ่ายเอกสารให้แก่คนอื่นๆ

(°o°)

นี่... นี่มันเหมือนกับแผนผังของสถานที่จริงเป๊ะเลย!

ฝ่าบาทยังสามารถชี้ให้เห็นได้ด้วยว่าถนนจะอยู่ตรงไหน ภูมิภาคใดเป็นเนินเขา และอื่นๆ

แน่นอนว่า ตลอดเวลาที่พวกเขาอยู่ในเบย์มาร์ด พวกเขาได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปเป็นอย่างมาก แต่จนถึงตอนนี้พวกเขาเคยเห็นแต่ฉบับร่างเท่านั้น เพราะทุกครั้งที่ได้พบกับแลนดอนและคนอื่นๆ เพื่อหารือกัน ก็จะมีการเพิ่มข้อมูลใหม่เข้ามาเสมอ ซึ่งหมายถึงมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้น

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมการได้เห็นผลงานระดับมืออาชีพของจริงจึงน่าทึ่งขนาดนี้

สุดยอด!

ทุกคนมองดูสีหน้าของพวกเขาและรู้ได้ทันทีว่าแผนที่นั้นแม่นยำ

แลนดอนยุ่งอยู่เสมอ แน่นอนว่าเขาไม่สามารถทำทุกอย่างด้วยตัวเองได้ ใช่ไหมล่ะ?

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาได้เรียนรู้ที่จะพึ่งพาตนเอง

ดังนั้นในระหว่างการประชุม แลนดอนจึงเพียงแค่เสริมสองสามประโยคเป็นครั้งคราวเมื่อจำเป็นหรือเมื่อเขาเห็นว่าควรทำ

พวกเขาทำงานกันอย่างหนักและทำการปรับเปลี่ยนเพิ่มเติมอีกหลายครั้งหลังจากการประชุมครั้งล่าสุดกับกลุ่มของลูเซีย และตอนนี้ผลลัพธ์ก็ประจักษ์ชัด

ดีมาก

เมื่อพวกเขาจะไปถึงเร็วกว่ากำหนด ประกอบกับการคำนึงถึงสภาพอากาศบริเวณชายฝั่งในช่วงเวลานั้น และปัจจัยอื่นๆ อีกหลายประการ... ก็ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนแปลงแผนการโจมตีของพวกเขาแล้ว

ตอนนี้ ไม่น่าจะมีเรื่องน่าประหลาดใจใดๆ เกิดขึ้นระหว่างทางอีกแล้ว... หวังว่านะ