บทที่ 565 การตรวจสอบ ( 1 )

คนสนิทของอเล็กเริ่มรู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้างหลังจากได้เห็นว่าผู้นำของพวกเขามั่นใจเพียงใด

ใช่แล้ว!

อัศวินคนอื่นๆ ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วพวกเขากำลังจะเข้าสู่ดินแดนของศัตรู... เนื่องจากพวกเขาไม่รู้ว่าบารอนเคนคือผู้กระทำผิดที่พวกเขาด่าทอมาตลอด

แต่ต่างจากคนอื่นๆ คนสนิททั้ง 4 คนรู้สถานการณ์ทั้งหมด... ดังนั้นพวกเขาจึงระแวดระวังอย่างยิ่งเมื่อมองดูกำแพงเมืองตรงหน้า

พวกเขามองกำแพงเมืองตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น ขณะจินตนาการว่ากำลังบีบคอไอ้โง่นั่นอยู่

แต่ก็อย่างที่ฝ่าบาทตรัสไว้ พวกเขาต้องทำเหมือนไม่รู้อะไรเลย เกรงว่าจะทำให้เคนไหวตัวทัน

และด้วยความคิดนี้ พวกเขาจึงตัดสินใจระบายความโกรธทั้งหมดออกมาก่อนที่จะได้เจอเจ้าอ้วนปัญญานิ่มในภายหลัง

ส่วนอเล็ก เขาได้โยนความโกรธส่วนหนึ่งทิ้งไปแล้ว และตอนนี้กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองเกี่ยวกับเบย์มาร์ด

แน่นอนว่า เขาไม่ใช่คนเดียวที่จมอยู่ในภวังค์ความคิด... เพราะคนอื่นๆ อีกหลายคนก็กำลังจมอยู่ในความคิดที่จริงจังของตนเองเช่นกัน

เสียงผู้คนพูดคุยกันไม่หยุดดังไปทั่วทุกแห่งหนภายในอาคารขนาดใหญ่

"3 ชิ้นแค่ 2.99 เองเหรอ?

ถูกเหมือนได้เปล่าเลย!"

"หืม?

นี่อะไรน่ะ?

ป๊อปคอร์นเนย?

มันต่างจากแบบธรรมดามากไหม?

อืม... มันก็ถูกดีนะ... งั้นขอลองสักกล่องหนึ่งก่อนแล้วกัน"

"แม่ครับ ผมขอหุ่นแอ็คชั่นฟิกเกอร์วูล์ฟเวอรีนตัวใหม่ได้ไหมครับ?

นะครับแม่!

ผมสัญญาว่านี่จะเป็นของเล่นชิ้นสุดท้ายที่ผมจะขอให้แม่ซื้อ"

"ลูกก็พูดแบบนี้เหมือนกันตอนที่แม่ซื้อหุ่นแอ็คชั่นฟิกเกอร์ซูเปอร์แมนตัวล่าสุดให้เมื่อคราวก่อน"

"นะครับแม่ นะครับ!!!

ผมสัญญาว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ ที่ผมจะขอของเล่น

นอกจากนั้น ผมจะช่วยทำงานบ้านมากกว่าที่ได้รับมอบหมายด้วยครับ"

"ดี!

ลูกพูดเองนะ แม่ไม่ได้พูด"

(^_^)

บทสนทนาเช่นนี้สามารถได้ยินจากในฝูงชน

ฝูงชนที่วุ่นวายมีชีวิตเป็นของตัวเอง ราวกับว่าไม่มีใครสามารถคาดเดาได้ว่าผู้คนในนั้นจะไปที่ไหนต่อไป

เสื้อผ้าสีสันสดใสและรูปลักษณ์ที่สะอาดสะอ้านของผู้คนส่องประกายเจิดจ้าภายใต้แสงไฟประดิษฐ์ของอาคาร... และผู้คนก็เคลื่อนไหวราวกับฝูงปลาที่น่าหลงใหล

เสียงพูดคุยระหว่างลูกค้าและพนักงานดังไปทั่วอาคารไม่หยุด

ฝูงชนยังคงพลุกพล่านและจอแจเช่นเคย

'ฟู่ววว!'

ประตูเปิดออกโดยอัตโนมัติ... และในไม่ช้า ชายหญิงหลายคนก็เดินเข้ามาในอาคาร

พวกเขาเดินอย่างสงบและมั่นใจ ก่อนจะหยุดอยู่หน้าพนักงานคนหนึ่งของอาคาร

"อรุณสวัสดิ์และยินดีต้อนรับสู่กรีนมาร์ทครับ

ผมชื่อบาร์ท ยินดีให้ความช่วยเหลือทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ครับ"

"คุณบาร์ท เรามาที่นี่เพื่อขอพบผู้จัดการที่ประจำการอยู่ มีธุระจากทางราชการครับ"

"ธุระราชการเหรอครับ?"

"ใช่ครับคุณบาร์ท ธุระราชการ

นี่นามบัตรของผมครับ เอาไปให้ผู้จัดการที่ประจำการอยู่ แล้วพวกเขาจะรู้เองว่าต้องทำอะไรต่อ"

"_"

บาร์ทรับนามบัตรมาและมองดูคร่าวๆ ก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

นับตั้งแต่เขาเริ่มทำงานที่นี่ เขาเคยได้ยินเรื่องราวของผู้คนเหล่านี้มาก่อน

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะมาโดยไม่คาดคิดปีละ 4 ถึง 5 ครั้ง

ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถระบุหรือคาดเดาได้เลยว่าการมาเยือนครั้งต่อไปของพวกเขาจะเป็นเมื่อใด

พวกเขามาโดยไม่แจ้งให้ทราบล่วงหน้าเสมอ เพื่อที่จะประเมินได้ดีขึ้นว่าธุรกิจต่างๆ ปฏิบัติตามแนวทางที่กำหนดไว้อย่างดีที่สุดหรือไม่

ผู้ที่ทำดีก็จะปลอดภัย แต่ผู้ที่ฝ่าฝืนกฎจะต้องถูกลงโทษแทน

เพียงแต่เขาได้ยินมาว่าพวกเขามาและไปเหมือนภูตผี ราวกับเป็นทีมสายลับ

และน่าแปลกที่ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา... แม้ว่าเขาจะได้ยินเรื่องของพวกเขา แต่เขาก็ไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

แต่ใครจะไปคิดว่าวันนี้ เขาจะได้เห็นทีมในตำนานแบบนี้?

เขามองไปที่พวกเขาอีกครั้งและรู้สึกถึงความตื่นเต้นอย่างมากที่พุ่งพล่านไปทั่วร่างกาย

ใช่แล้ว!

ดูเหมือนว่าวันนี้ บริษัทของเขาจะต้องเผชิญกับการตรวจสอบโดยไม่แจ้งล่วงหน้าจากคนเหล่านี้อย่างแน่นอน

ใช่แล้ว!

คนเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาคือเจ้าหน้าที่ตรวจสอบสาธารณสุข!

บาร์ทซึ่งประจำอยู่ที่โต๊ะบริการลูกค้า รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งข้อความของเขาทันที

"ผู้จัดการมาที่โต๊ะบริการลูกค้าด้วยครับ!

ผู้จัดการมาที่โต๊ะบริการลูกค้าด้วยครับ!"

เสียงประกาศดังไปทั่วทุกมุมของอาคาร

และเพื่อให้แน่ใจ หลังจากประกาศแล้ว... เขาก็โทรไปที่ห้องทำงานที่จัดไว้สำหรับผู้จัดการที่ปฏิบัติหน้าที่ทุกคนเป็นการส่วนตัว

เขารีบบอกพวกเขาทันทีว่าเป็นเรื่องด่วน และในพริบตา... เขาก็เห็นผู้จัดการคนหนึ่งเดินอย่างเร่งรีบมาที่โต๊ะบริการของเขา

"สวัสดีครับ ผมชื่อบ็อบ เป็นผู้จัดการที่นี่

และผมยินดีที่จะช่วยเหลือคุณในทุกวิถีทางที่ผมสามารถทำได้" ผู้จัดการบ็อบกล่าวขณะดูนามบัตรที่บาร์ทเพิ่งส่งให้เขา

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบสาธารณสุข?

หืม... ดูเหมือนว่าจะถึงช่วงเวลานั้นของปีอีกแล้วสินะ

มาเธอร์วินนี่ถอดหน้ากากอนามัยออกและเผยรอยยิ้มอันน่าทึ่งของเธอให้บ็อบเห็นอย่างรวดเร็ว... ขณะที่ยื่นใบอนุญาตอย่างเป็นทางการสำหรับการตรวจสอบในวันนี้ซึ่งได้รับการอนุมัติจากกระทรวงของเธอให้แก่เขา

"ดัชเชสวินนี่?"

ทุกคนมองเธอด้วยความสับสนและตกใจ

นั่นมันดัชเชสวินนี่ผู้โด่งดังที่เคยปรากฏตัวในแผ่นพับและหนังสือไม่ใช่เหรอ?

บรรดาลูกค้าที่อยู่รอบๆ มองเธอด้วยความทึ่ง เพราะพวกเขารู้สึกว่าตัวจริงของเธองดงามกว่าในรูปภาพหรือภาพวาดเสียอีก

แม้แต่เด็กๆ ก็จำเธอได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน เนื่องจากเธอเป็นครูด้วย

ส่วนบ็อบและพนักงานคนอื่นๆ ก็ตกใจเช่นกันที่เห็นเธอมากับทีมตรวจสอบ

ผู้หญิงคนนี้ทำงานกี่อย่างกันแน่?

มาเธอร์วินนี่มุมปากยกยิ้มเล็กน้อยขณะมองดูสีหน้าที่สับสนและค่อนข้างงุนงงของพวกเขา

ความจริงแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธอและทีมของเธอมาตรวจสอบอาคารแห่งนี้โดยเฉพาะ

เบย์มาร์ดมีร้านค้าและสถานที่ต่างๆ มากมาย เช่น ร้านกาแฟ ร้านอาหาร โรงแรม โรงฆ่าสัตว์ และอื่นๆ... ที่จำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบภายในกรอบเวลาสั้นๆ ที่กระทรวงกำหนด

ดังนั้นกระทรวงจึงแบ่งพวกเขาออกเป็นหลายกลุ่มและส่งไปยังทุกภูมิภาคภายในเบย์มาร์ด... เนื่องจากการตรวจสอบสถานที่ทั้งหมดนี้จะต้องเสร็จสิ้นภายในวันเดียวเพื่อความยุติธรรม

เพราะหากพวกเขายืดระยะเวลาการตรวจสอบออกไป อาจเป็นการเตือนเพื่อนๆ ในธุรกิจอื่นๆ... ซึ่งก็เหมือนกับการโกง

เพราะจากนั้นพวกเขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำความสะอาดให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ดังนั้น เธอจึงไม่รู้ว่าเธอจะถูกส่งไปที่ไหนในช่วงเวลานี้

นี่จึงเป็นครั้งแรกของเธอที่ได้ตรวจสอบกรีนมาร์ท

มาเธอร์วินนี่มองไปที่บ็อบและยิ้ม

"เรามาเริ่มกันเลยดีไหมคะ?"