ตอนที่ 182 เจียงหนานเทียน

"เจียงหนานเทียน เจ้าจะทำอะไร?"หม่าชิงไห่ขมวดคิ้วและมอง

"หม่าชิงไห่ ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการที่จะให้ข้าสอนดาบแก่ลูกชายเจ้างั้นหรือ?"เจียงหนานเทียนพูดด้วยเสียงนุ่มลึก

"หืม?"หม่าชิงไห่ตกตะลึง

"หม่าฉางเฟิง ระวังตัว!ข้าจะสอนกระบวนท่าให้เจ้า"ในขณะที่พูด ดาบไม้ในมือของเจียงหนานเทียนก็ขยับดาบของเขาเบาๆ

ไม่มีพลังลมปราณ มีเพียงแค่แสงดาบ

แสงดาบนั้นชัดเจนและดูมีเสน่ห์อย่างมาก!

ความสวยงามของมันนั้นทำให้ทุกคนตกอยู่ภวังค์

เมื่องแสงดาบพุ่งออกไปข้างหน้า ทุกคนไม่เว้นแม้แต่เจียงวู่เฉิงและตันจิ่วถูกดึงดูดความสนใจและไม่สามารถที่จะละสายตาจากมันได้

"กระบวนท่านี้..."ตันจิ่วเบิกตา

แสงดาบนั้นมีจิตสังหารท้วมท้นอย่างที่ไม่เคยปรากฏ มันทำให้อากาศรอบตัวบิดเบือน

ชึบ!

แสงดาบที่คมชัดและสวยงามปรากฏขึ้นต่อหน้าหม่าชิงไห่

ด้วยใบหน้าที่หวาดหวั่น หม่าชิงไห่ทำได้เพียงแค่ต้านรับ เขารู้ว่ามันเร็วมากจนเขาไม่สามารถที่จะตอบโต้ได้ เขามองเห็นแสงดาบพุ่งเข้าหาเขาและพุ่งผ่านลำคอของเขาทันที

หลังจากนั้นแสงดาบก็พุ่งไปที่หม่าฉางเฟิงต่อโดยอำนาจไม่ลดลงแต่อย่างใด

ดวงตาของหม่าฉางเฟิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่เขาไม่มีอำนาจที่จะต้านทานมันไว้ แสงดาบก็ผ่านลำคอของเขาเช่นกัน

ฟึบ!ฟึบ!

หลังจากเสียงดาบดังติดต่อกันสองครั้ง ทั่วทั้งลานก็ตกอยู่ในความสงบ

เจียงวู่เฉิง,ตันจิ่ว,หยางจู่ซวนและซูรูต่างก็เป็นพยานในเหตุการณ์นี้

ในขณะที่เจียงหนานเทียนที่พวกเขาจ้องมองอยู่ก็ทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเก็บดาบของเขาและเดินเข้าไปที่ม้าหินอย่างช้าๆ

ปึง!

ร่างสองร่างล้มลงสู่พื้นโดยไม่มีพลังชีวิต แม้แต่ในความตายหม่าชิงไห่และลูกชายของเขาก็ไม่สามารถทำใจให้เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

แม้กระทั่งกลุ่มของเจียงวู่เฉิงรวมถึงตันจิ่วที่มีประสบการณ์มากมาย เขายังรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อ

พวกเขาเห็นอะไรกัน?

มีเพียงกระบวนท่าเดียว นักรบทั้งสองได้ตกตายลง หนึ่งในนั้นมีการบ่มเพาะระเบิดหยินขั้นแรกและอีกหนึ่งมีการบ่มเพาะอาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุด พวกเขาถูกฆ่าตาย?

หากคนที่ถือดาบเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีการบ่มเพาะขั้นระเบิดหยินหรืออาณาแก่นทองคำ พวกเขาจะไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย

แต่คนที่ลงมือคือเจียงหนานเทียน

ตันเถียนของเขาถูกทำลายและเขาไม่หลงเหลือพลังลมปราณเลย

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเจียงหนานเทียนเป็นแค่คนธรรมดา

แต่ผลลัพธ์คืออะไร?

กระบวนท่าเดียว มันเป็นการเคลื่อนไหวที่น่าอัจจรรย์อย่างไรผู้เทียบเคียง ไม่มีพลังลมปราณ แต่สามารถที่จะสังหารหม่าชิงไห่และหม่าฉางเฟิงลูกชายของเขาได้โดยใช้เพียงดาบและความเข้าใจในดาบของเขา

ยิ่งกว่านั้นมันเป็นดาบไม้!

นั่นหมายความว่าอะไร

"สัตว์ประหลาด!"

ตันจิ่วตะโกนออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ"ไม่น่าแปลกใจที่เจียงวู่เฉิงมาถึงระดับนี้ด้วยอายุเพียง19ปี ไม่น่าเชื่อเลยว่าพ่อของเขาจะยิ่งใหญ่กว่า!"

"ด้วยตันเถียนที่ถูกทำลาย เขายังสามารถฆ่านักรบที่มีการบ่มเพาะระเบิดหยินขั้นแรกเริ่มด้วยกระบวนท่าเดียว เพียงแค่ใช้ดาบและความเข้าใจของเขาเท่านั้น พระเจ้า!"

ทั้งหยางจู่ซวนและซูรูก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ความคิดของพวกเขานั้นว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง

มีเพียงเจียงวู่เฉิงเท่านั้นที่ตื่นเต้นอย่างมาก เปลวไฟอันลุกโชนปรากฏในดวงตาของเขา

"ชายคนนี้...คือพ่อของข้าที่ข้าชื่นชมมาตั้งแต่เด็ก"

เจียงวู่เฉิงกำมือแน่น

เขาชื่นชมพ่อของเขาอย่างมา

ในหอดาบ พ่อของเขานั้นเป็นดั่งตำนาน

แม้กระทั่งทุกวันนี้ ความชื่นชมของเจียงวู่เฉิงที่มีไห้แก่พ่อของเขาก็ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย โดยเฉพาะตอนนี้...เขาเห็นกระบวนท่าที่พ่อของเขาใช้ออกไป เขาชื่นชนพ่อของเขายิ่งขึ้น

นี่คือพ่อของเขา!

แม้ว่าตันเถียนของเขาจะถูกทำลายและพลังลมปราณของเขาก็หายไป แต่เขาก็ยังมีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นนำในราชวงศ์เทียนซ่งด้วยเพียงแค่ดาบและความเข้าใจในดาบของเขา

"ข้าได้ผสานแก่นแท้ทั้งสามชนิดเข้าด้วยกัน ในสายตาของคนอื่นความสำเร็จของข้านั้นท้าทายสามัญสำนึก อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับพ่อของข้า พรสวรรค์ของข้าไม่นับเป็นอะไรเลย"เจียงวู่เฉิงพูดกับตัวเอง

เขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าถ้าตันเถียนของเขาถูกทำลายและเขาไม่มีพลังลมปราณ เขาอาจจะสามารถฆ่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำได้ด้วยดาบและความเข้าใจในดาบของเขา แต่มันจะยากลำบากถึงแม้ว่าจะใช้อาวุธที่ยอดเยี่ยมอย่างเช่นดาบสะบั้นชีพก็ตาม

การฆ่านักรบระเบิดหยินขั้นแรกเริ่มด้วยดาบไม้นั้นเป็นไปไม่ได้สำหรับเขา

ในเรื่องของดาบ พ่อของเขาแข็งแกร่งกว่าเขาอย่างมา

ในขณะนี้เจียงหนานเทียนได้นั่งลงและดื่มสุราอีกครั้ง เขามองไปที่เจียงวู่เฉิงและพูดว่า"ไปเพิ่มความแข็งแกร่งของเจ้าซะ เส้นทางของเจ้ายังอีกยาวไกล"

เจียงวู่เฉิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆและสงบลงในทันที จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงทันทีและแสดงความเคารพแก่เจียงหนานเทียน หลังจากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและพูดอย่างเคร่งขรึม"ข้าจะกลับมาช่วยท่านในไม่ช้า จากนั้นข้าจะดื่มกับท่านอีกครั้ง"

เจียงหนานเทียนยิ้มเล็กน้อยและโบกมือ"ไปเถอะ"

"ไป"

เจียงจู่เฉิงหันกลับและเดินออกไปด้วยความมุ่งมั่น

ตันจิ่ว,หยางจู่ซวนและซูรูติดตามมาอย่างใกล้ชิด

เหลือเพียงเจียงหนานเทียนเท่านั้นที่นั่งอย่างเงียบๆและดื่มเพียงคนเดียว แต่ดวงตาของเขาเริ่มมืดมัว

"วู่เหมิงเจ้าเห็นมั้ยว่าลูกชายของเรา...ฮี่ฮี่เขาโตเป็นหนุ่มแล้ว!"

...

หลังจากออกลานโล่งโล่งที่เจียงหนานเทียนถูกคุมขัง ใบหน้าของเจียงวู่เฉิงก็เย็นชา เขาไม่พูดอะไรเลยในขณะที่ยังมีอีกสามคนเดินตามเขา บรรยากาศเริ่มมาคุเล็กน้อย

พวกเขาปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็วที่การต่อสู้ที่เดิม

แต่การต่อสู้ที่ดุเดือดในนิกายเก้าจักรพรรดิได้เสร็จสิ้นลงแล้ว

1ใน8ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินจากนิกายเก้าจักรพรรดิมีห้าคนที่เสียชีวิตไปแล้วและอีกสามคนได้รับบาดเจ็บสาหัส มีเพียงผู้อาวุโสสูงสุดที่ยังหลงเหลือพลังและอีกสองคนที่เป็นดั่งคนพิการ

สำหรับนักฆ่าหน้ากากม่วงทั้งหกนั้นพวกเขาถูกล้อมรอบไปด้วยกลุ่มคนที่สวมเสื้อคลุมสีม่วง

เมื่อเจียงวู่เฉิงกลับที่แห่งนี้ เงาพยัคฆ์ผู้นำของเหล่านักฆ่าหน้ากากม่วงก็หัวเราะในทันที"ข้าบอกแล้วว่าเจ้าจะไม่สามารถช่วยเหลือพ่อของเจ้าได้ในครั้ง เป็นยังไงเล่า?"

เจียงวู่เฉิงจ้องไปที่เงาพยัคฆ์ด้วยสีหน้าที่เย็นชา"ใครเป็นคนทำลายตันเถียนพ่อข้า?"

"ตันเถียน?"เงาพยัคฆ์หัวเราะอย่างเยือกเย็นและพูดว่า"ฮ่าฮ่า แน่นอนว่าข้าทำลายมันเอง มันไม่มีวิธีอื่น ตอนที่ข้าจับพ่อของเจ้า เขาได้ทะลวงเข้าสู่ขั้นระเบิดหยินและยังมีความเข้าใจในหลักการดาบของเขานั้นสูงเป็นอย่างมาก ความแข็งแกร่งของเขานั้นมากกว่าเจ้ามาก"

"ถ้าข้าไม่ทำลายตันเถียนของเขา ข้ากลัวว่าแม้แต่ข้าก็ไม่สามารถที่เข้าใกล้ตัวเขาได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นข้าต้องทำมัน"

"เจ้าคือเงาพยัคฆ์?"เจียงวู่เฉิงจ้องไปที่เงาพยัคฆ์

"ใช่"เงาพยัคฆ์พยักหน้า

"ข้าจะฆ่าเจ้าในวันที่เจอกันครั้งหน้า"คำพูดที่เยือกเย็นหลุดออกมาจากปากของเจียงวู่เฉิง

แสงเย็นชาส่องเข้ามาในดวงตาของเงาพยัคฆ์ แต่เขาเพียงแค่ยิ้มอย่างเย็นชาเท่านั้น

"ไปกันเถอะ!"

เจียงวู่เฉิงโบกมือของเขาและทูตมังกรทองรอบๆก็พยักหน้า และพวกเขาทั้งหมดก็พุ่งออกจากนิกายเก้าจักรพรรดิ

...