ตอนที่ 181 ผนึกกักวิญญาณ

"หนี้เลือดต้องชำระล้างด้วยเลือด!"

เสียงเย็นชานั้นทำให้เจียงวู่เฉิงดูน่าเกรงขาม

"นายน้อยวู่เฉิง"ตันจิ่วกล่าวขึ้นมา"นักฆ่าจากหอคอยขนนกโลหิตได้ขอความช่วยเหลือผ่านทางแมลงชีวภาพ อีกไม่นานกำลังเสริมของหอคอยขนนกโลหิตจะมาถึง เราควรจะไปโดยเร็วที่สุด"

"ท่านพูดถูก"เจียงวู่เฉิงพยักหน้าและมองไปที่เจียงหนานเทียนในทันที"พ่อ เราไปกันเถอ"

"ไป?"เจียงหนานเทียนส่ายหัวช้าๆ"เจ้าไปได้ แต่ข้าจะไม่ไป"

"ทำไม?"เจียงวู่เฉิงประหลาดใจ

ตันจิ่ว,หยางจู่ซวนและซูรูก็ประหลาดใจเช่นกัน

พวกเขามาเพื่อช่วยเหลือเจียงหนานเทียนและตอนนี้พวกเขาก็ทำมันสำเร็จ แต่ดูเหมือนว่าเจียงหนานเทียนไม่ต้องการที่จะไป

"พ่อ..."เจียงวู่เฉิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาถูกขัดจังหวะโดยพ่อของเขา

รอยยิ้มขมขื่นปรากฏอยู่บนใบหน้าของเจียงหนานเทียน"ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากไป แต่ข้าทำไม่ได้"

หลังจากนั้นเจียงหนานเทียนลุกขึ้นยืนและเดินไปที่ทางออกของลานแห่งนี้ เขาหยุดที่ประตูและค่อยๆแตะที่ด้านหน้าของเขา

มีระลอกคลื่นปรากฏบริเวณที่เขาสัมผัส

"นี่มันอะไร?"เจียงวู่เฉิงขมวดคิ้ว

"ผนึกกักวิญญาณ!"ตันจิ่วอุทาน

"หืม?"เจียงหนานเทียนมองที่ตันจิ่วจากนั้นก็พูดพร้อมรอยยิ้ม"ใช่มันคือผนึกกักวิญญาณ ดังนั้นข้าจึงออกไปไม่ได้"

"ฟู่วว~~"ตันจิ่วถอนหายใจและพูดเบาๆ"ข้าไม่คิดเลยว่าหอคอยขนนกโลหิตจะให้ความสำคัญกับท่านขนาดนี้ พวกเขาไม่เพียงใช้ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเพื่อเฝ้าดูท่าน แม้แต่ผนึกกักวิญญาณก็ยังใช้มันด้วย!"

"ผนึกกักวิญญาณ?"เจียงวู่เฉิงถามในทันที

"นายน้อยวู่เฉิง ดูเหมือนว่าครั้งนี้ท่านจะพาพ่อของท่านออกไปไม่ได้"ตันจิ่วพูดอย่างเคร่งเครียด"ดูเหมือนว่าลานแห่งนี้จะเป็นลานทั่วไป แต่มันถูกล้อมไว้ด้วยผนึกกักวิญญาณเพื่อกักตัวคนบางคนเอาไว้"

ผนึกกักวิญญาณเริ่มต้นโดยใช้เลือดเพียงหนึ่งหยด เจ้าของเลือดจะตกอยู่ในผนึกแห่งนี้ เจ้าของเลือดนั้นจะไม่สามารถออกไปได้จนกว่าผนึกจะถูกยกเลิก

"มันก็เหมือนกับผนึกอื่นๆ แต่ในผนึกอื่นๆเมื่อมันถูกเปิดการใช้งานจะไม่มีใครสามารถเข้าออกในผนึกนี้ได้ ต่างกับผนึกกักวิญญาณที่มีเป้าหมายเพียงแค่คนเดียว..."

"พวกเรา นิกายเก้าจักรพรรดิและหอคอยขนนกโลหิตสามารถเข้าออกทีแห่งนี้ได้ทุกเมื่อที่เราต้องการ มีเพียงพ่อของท่านเท่านั้นที่ติดอยู่ในผนึกแห่งนี้ เพราะหอคอยขนนกโลหิตใช้โลหิตของเจ้าในการเริ่มต้นผนึกแห่งนี้ เขาจึงถูกจำกัดไว้ในที่แห่งนี้และไม่สามารถจะออกไปได้"

"อืม"เจียงวู่เฉิงรับคำ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่พ่อของเขาถูกคุมขังไว้ในลานแห่งนี้แทนที่จะเป็นห้องลับหรือคุกใต้ดินที่ยากจะหลบหนี

"ท่านตันจิ่ว ท่านบอกว่าผนึกกักวิญญาณนั้นสามารถที่จะปิดการทำงานของมันได้ มันทำอย่างไร?"เจียงวู่เฉิงถาม

"ผนึกกักขังสามารถปิดการทำงานได้จริง แต่ต้องใช้ความแข็งแกร่งอย่างยิ่งยาว โดยปกติจะเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดเท่านั้นที่มีการบ่มเพาะถึงระดับตำนานถึงปิดการใช้งานของผนึกกักวิญญาณได้"ตันจิ่วกล่าว

"ระดับตำนานคืออะไร?"เจียงวู่เฉิงรู้สึกงงงวย

"เหนือเทวะ!"ตันจิ่วกล่าว

เจียงวู่เฉิงรู้สึกตกใจ

วิถีแห่งผู้ฝึกยุทธนั้นมีเจ็ดขั้นแห่งวิถีลมปราณ,อาณาทะเลลมปราณ,อาณาแก่นทองคำ,ระเบิดหยินหยางและเหนือเทวะ

อาณาจักรนั้นคือเหนือเทวะ

อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดนั้นหาตัวจับยากมาก!

ราชวงศ์เทียนซ่งมีประวัติมาเป็นพันปี แต่มีเพียงคนเดียวที่มาถึงระดับสูงสุด เหนือเทวะ

เขาเป็นจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์เทียนซ่งและเป็นผู้บัญญัติเพลงดาบไร้ลักษณ์

แต่เขาได้หายตัวไปหลังจากก่อตั้งราชวงศ์เทียนซ่ง แม้ตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่หรือตาย

ผนึกกักวิญญาณนั้นสามารถปิดการใช้งานได้โดยผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดระดับเหนือเทวะ?

"นี่จะเป็นไปได้ยังไง?"

การแสดงออกของเจียงวู่เฉิงกลายเป็นซีดเซียวและร่างของสั่นไหวเล็กน้อย สายตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

แน่นอนว่าเขาค่อนข้างที่จะไม่เต็มใจ

ตั้งแต่พ่อของเขาหายไป เขาก็พยายามที่จะตามหาพ่อของเขามาตลอดเจ็ดปี ในที่สุดเขาก็ได้พบกับพ่อของเขาและได้เชิญผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายมาช่วยเหลือพ่อของเขา

พวกเขาเอาชนะนิกายเก้าจักรพรรดิ

และพวกเขาก็ต้านทานหอคอยขนนกโลหิตด้วยความช่วยเหลือของหวางหยวน

ในที่สุดเขาก็เห็นพ่อของเขา แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะไม่สามารถช่วยพ่อเขาออกไปได้เพราะผนึกกักวิญญาณ

"ไม่น่าแปลกใจเลยที่หอคอยขนนกโลหิตจะกล่าวว่านายน้อยวู่เฉิงต้องกลับไปโดยไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ มันกลายเป็นว่าเขาพูดถูกต้อง"ตันจิ่วถอนหายใจ

"วู่เฉิง"

หยางจู่ซวนและซูรูขมวดคิ้วและมองไปที่เจียงวู่เฉิงในขณะนี้

"เฉิงเอ๋อ"

เจียงหนานเทียนปรากฏตัวที่ด้านของเจียงวู่เฉิงและตบไหล่ของเขาและพูดว่า"ดีใจที่่ได้เจอเจ้า ข้าพอใจกับการเติบโตของเจ้ามาก แต่ถ้าเจ้าต้องการที่จะช่วยข้า ความแข็งแกร่งของเจ้ายังไม่เพียงพอ"

"มาช่วยข้าหลังจากที่เจ้าก้าวสู่ระดับตำนาน"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจียงวู่เฉิงก็ตกตะลึง

"ไปถึงระดับนั้น?"

เมื่อเห็นสิ่งตรงหน้า หม่าชิงไห่และลูกชายของเขาหม่าฉางเฟิงอดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย"เจียงวู่เฉิง เจ้าโจมตีนิกายเก้าจักรพรรดิของเขา แน่นอนว่าผู้เชี่ยวชาญของนิกายเก้าจักรพรรดิและหอคอยขนนกโลหิตไม่สามารถจะหยุดเจ้าได้ แต่ถ้าเจ้าต้องการจะช่วยเหลือพ่อของเจ้า มันคงเป็นไปไม่ได้"

"สารเลว!"เจียงวู่เฉิงมองไปที่หม่าชิงไห่อย่างเย็นชาและเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน

ตอนนี้เขาต้องการจะฆ่าคนตรงหน้าเขาอย่างมาก

อย่างไรก็ตามเมื่อเขากำลังจะลงมือ เจียงหนานเทียนก็หยุดเขา

"ให้ข้าจัดการกับพวกเขาเอง"เจียงหนานพูดอย่างใจเย็น

"พ่อ?"เจียงวู่เฉิงรู้สึกประหลาดใจ

ในขณะที่เจียงหนานเทียนยืนอยู่หน้าม้าหิน เขาหยิบดาบไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะและค่อยๆเดินไปทางหม่าชิงไห่และหม่าฉางเฟิง

ภาพตรงหน้าไม่เพียงสร้างความประหลาดใจให้แก่เจียงวู่เฉิง แต่ยังรวมไปถึงทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้

"เขาต้องการที่จะทำอะไร?"ตันจิ่วอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

ดูเหมือนว่าเจียงหนานเทียนกำลังจะต่อสู้

แต่ตันเถียนของเจียงหนานเทียนได้ถูกทำลายลง ถ้าไม่มีตันเถียนเขาก็จะไม่มีพลังลมปราณ ตอนนี้เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีพลังลมปราณ

อย่างไรก็ตาม ทั้งหม่าชิงไห่และหม่าฉางเฟิงคนหนึ่งมีการบ่มเพาะขั้นอาณาแก่นทองคำซึ่งแข็งแกร่งเพียงพอที่จะอยู่ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีและอีกคนหนึ่งเป็นนักรบที่ทรงพลังในขั้นระเบิดหยินแรกเริ่ม

ในขณะนี้ เจียงหนานเทียนหยิบดาบไม้และเดินเข้าสองพ่อลูก

...