ตอนที่ 180 การพบเจอ

"ขอความช่วยเหลือด้วยแมลงชีวภาพ?"

ตันจิ่วยิ้มอย่างเย็นชา เขาเลิกสนใจนักฆ่าหน้ากากม่วงและหันไปหาเจียงวู่เฉิง

"นายน้อยวู่เฉิง นายน้อยหยางและคุณหนูซูรู นักฆ่าจากหอคอยขนนกโลหิตกลุ่มนี้จะถูกหยุดไว้โดยคนของข้า ตอนนี้ท่านทั้งสามโปรดมากับข้าและตามหาคนที่พวกท่านต้องการเจอ"ตันจิ้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณท่านมาก"เจียงวู่เฉิงกล่าวขอบคุณด้วยความซึ้งใจ

"ด้วยความยินดี พวกเราแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น"ตันจิ้วพูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็เดินไปยังทางเดินด้านหลังของนิกายเก้าจักรพรรดิพร้อมกับเจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆ

เช่นเดียวกับเจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆที่กำลังเดินออกไป เงาพยัคฆ์ที่ถูกจับตามองโดยกลุ่มคนที่สวมเสื้อคลุมสีม่วงตะโกนขึ้นมาในทันที"เจียงวู่เฉิง เจ้าจะมาช่วยพ่อของเจ้า?"

"ฮ่าฮ่า แย่จริงๆที่เจ้าต้องผิดหวัง!"

"จริงอยู่ที่พ่อของเจ้าถูกจองจำไว้โดยนิกายเก้าจักรพรรดิ แต่น่าเสียดายที่เจ้าไม่สามารถที่จะช่วยเขาได้!"

"เจ้าไม่สามารถที่จะช่วยเขาได้และต้องกลับไปโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้ ฮ่าฮ่า!"

เสียงหัวเราะของเงาพยัคฆ์ดังก้องไปทั่วทั้งนิกายเก้าจักรพรรดิและเจียงวู่เฉิงเดินจากไปด้วยหัวใจที่หนักหน่วง แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้และเริ่มค้นหาทั่วทั้งนิกายเก้าจักรพรรดิ

ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินจากนิกายเก้าจักรพรรดิถูกสังหารอย่างต่อเนื่อง แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญหอคอยขนนกโลหิตก็ยังรายล้อมไปด้วยกลุ่มคนที่สวมเสื้อคลุมสีม่วง ไม่มีใครในนิกายเก้าจักรพรรดิจะหยุดเขาได้

"นิกายเก้าจักรพรรดินั้นกว้างใหญ่อย่างมาก มันจะเสียเวลามากไปถ้าเราจะค่อยๆค้นหาทีละสถานที่หรือบางทีอาจจะมีห้องลับอยู่"เจียงวู่เฉิงคิดอย่างเย็นชา

"ตั่นจิ้ว ข้ารบกวนให้ท่านจับตัวประกันของนิกายเก้าจักรพรรดิมาหนึ่งคน"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"ไม่มีปัญหา"ตันจิ่วตอบด้วยรอยยิ้ม ขณะที่สายตาของเขาหันไปด้านข้าง"มีอยู่ตรงนั้นหนึ่งคน"

ชายที่ตกเป็นเป้าสายตาของตันจิ่วคือหม่าชิงไห่ที่พึ่งจะมาถึงการต่อสู้

"วืบ!"

รอบตัวของตันจิ่วนั้นเต็มไปด้วยแสงสีม่วงและปรากฏตัวต่อหน้าหม่าชิงไห่

"อะไร?"

ก่อนที่้เขาจะได้ตอบสนอง ตันจิ่วก็ตบลงไปที่หม่าชิงไห่

พลังที่ท่วมทนบดทับร่างกายของหม่าชิงไห่และก็ให้เขาติดกับพื้นเหมือนเป็นแมลงวัน พื้นดินรอบตัวเขาแตกกระจาย

หม่าชิงไห้พยายามดิ้นรนออกจากหลุม

ด้วยสายตาที่แน่วในของเจียงวู่เฉิง เขาจ้องไปที่หม่าชิงไห่อย่างเย็นชา

"บอกมา พ่อของข้าอยู่ไหน?"เจียงวู่เฉิงพูดเสียงต่ำ

"พ่อของเจ้า?"หม่าชิงไห่ตะลึงเล็กน้อย

"พ่อของข้าคือเจียงหนานเทียน"เจียงวู่เฉิงกล่าว"เขาถูกขังอยู่ในนิกายเก้าจักรพรรดิ เจ้าเป็นผู้อาวุโสขั้นระเบิดหยินในนิกายเก้าจักรพรรดิ เจ้าต้องรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน บอกความจริงให้ข้ารู้ ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า.."

หม่าชิงไห่มองเห็นความจริงจังของเจียงวู่เฉิง เขาพูดว่า"ข้ารูัว่าพ่อของเจ้าอยู่ที่ไหนและข้าจะพาเจ้าไปที่นั่น ข้าจะพาไปเดี๋ยวนี้"

"นำไป"

เจียงวู่เฉิงยอมให้หม่าชิงไห่ลุกขึ้นยืน จากนั้นหม่าชิงไห่ก็นำไปข้างหน้า

แม้ว่าหม่าชิงไห่จะทรงพลังในบรรดาผู้ที่มีการบ่มเพาะขั้นระเบิดหยินและเขาสามารถเดินทางบนอากาศได้ แต่เจียงวู่เฉิงก็ไม่ได้กังวลเกี่ยวกับการหลบหนีของเขาเมื่อมีตันจิ่วจับตาดูอยู่อย่างใกล้ชิด

ด้วยการนำทางของหม่าชิงไห่ เพียงไม่นานเจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆก็มาถึงลานแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้กับเนินเขา

ภายในลานนั้นมีหม่าฉางเฟิงอยู่ และข้างๆเขาเจียงหนานเทียนที่มีใบหน้าซีดขาวและมีผมสีขาวที่นั่งดื่มสุราอยู่เงียบๆ

เจียงวู่เฉิงปรากฏตัวขึ้นลานพร้อมกับกวาดสายตาไปทั่วบริเวณ ทันทีที่เขาเห็นชายผมขาวที่นั่งดื่มสุราอยู่บนม้านั่ง

เจียงวู่เฉิงรู้สึกตกใจ

พวกเขาไม่ได้เจอกันมาหลายปี...

ผมของเขาเป็นสีเงิน...

ใบหน้าของเขาซีดขาวยิ่งกว่าเดิม...

อย่างไรก็ตามเจียงวู่เฉิงยังจำได้ว่าชายที่มีผมสีขาวนี่คือเจียงหนานเทียน บิดาที่มีเกียรติที่เลี้ยงเขามา คนที่สอนเพลงดาบให้แก่เขาและสอนให้เขาเป็นคนที่ดี

"พ่อ"เจียงวู่เฉิงพูดเสียงสั่น

เจียงหนานเทียนมองไปที่เจียงวู่เฉิง ปรากฏแสงส่องประกายในดวงตาของเขา แต่ในไม่ช้ามันก็สงบนิ่งดุจน้ำลึก

"เจ้าอยู่ที่นี่"เจียงหนานเทียนพูดอย่างใจเย็น"มานั่งตรงนี้"

เจียงวู่เฉิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆและนั่งลงบนม้านั่งข้างหน้าเจียงหนานเทียน เมื่อเขาได้ใกล้ชิดกับเจียงหนานเทียน เขาก็ตกใจ

"พ่อ ลมหายใจของท่าน..."เจียงวู่เฉิงสังเกตเห็นว่าเจียงหนานเทียนนั้นไม่มีพลังลมปราณ เจียงหนานเทียนนั้นเหมือนคนปกติ มีเพียงผู้ที่ถูกทำลายตันเถียนและพลังลมปราณของพวกเขาลั่วไหลที่จะเป็นเช่นนี้

"ฮ่าฮ่า ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล ตันเถียนของข้าได้พังลงไปแล้ว"เจียงหนานเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม เขานั้นปลงกับเรื่องนี้

"บัดซบ!"เจียงวู่เฉิงอดไม่ได้ที่จะสาปแช่ง

สำหรับนักรบ มันเป็นฝันร้ายอย่างมากที่ตันเถียนถูกทำลายและพลังลมปราณที่หายไป!

ตันเถียนพ่อของเขาถูกทำลายได้อย่างไร?

"ใจเย็นๆถึงแม้ว่าตันเถียนจะถูกทำลายและพลังลมปราณหายไป แต่ก็มีวิธีอื่นๆที่จะเอาชีวิตรอด"เจียงหนานเทียนยังคงยิ้ม จากนั้นเขาก็หยิบสุราออกมาและพูดว่า"มาดื่มกับข้าเถิด"

เจียงหนานเทียนส่งสุราให้เจียงวู่เฉิง

เจียงวู่เฉิงหยิบมันและดื่มอย่างไม่ลังเล

"ไม่เลว ไม่เจอกันนานถึงเจ็ดปี เจ้าเติบโตขึ้นมาก"ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นอันดับหนึ่งในทำเนียบมังกรปฐพี?"

"ใช่"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"จิตวิญญานดาบตื่นขึ้นมาแล้ว?"เจียงหนานเทียนถาม

"ใช่"เจียงวู่เฉิงพยักหน้าอีกครั้ง

"ดินแดนบรรพบุรุษ เจ้าเคยไปมาหรือยัง?"เจียงหนานเทียนถามอย่างใจเย็น

"ข้าใช้เวลาสองปีภายในสุสานดาบแห่งดินแดนบรรพบุรุษ แต่น่าเสียดายที่ข้ายังไม่แข็งแกร่งพอที่จะรับการทดสอบ"เจียงวู่เฉิงตอบ

"เป็นเรื่องปกติ โดยทั่วผู้คนที่มีการบ่มเพาะมาถึงขั้นระเบิดหยินถึงจะมีคุณสมบัติที่จะยอมรับการทดสอบในดินแดนบรรพบุรุษ ข้าสามารถเข้ารับการทดสอบตอนที่มีการบ่มเพาะอาณาแก่นทองคำได้เพราะว่าข้าแข็งแกร่งกว่าคนที่อยู่ในระดับเดียวกัน"เจียงหนานเทียนหล่าว

เจียงวู่เฉิงเข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร

"ท่านพ่อ ข้าได้เจอกับท่านป้า"เจียงวู่เฉิงถาม

"อู่เยวี่ย?"เจียงหนานเทียนมอง"ข้าเจอนางเมื่อสามปีก่อน นางเป็นอย่างไรบ้าง?"

"นางตายแล้ว"เจียงวู่เฉิงตอบ

แสงเปล่งประกายภายในดวงตาที่นิ่งสงบของเจียงหนานเทียน วินาทีต่อมาเขาเย้ยหยันและพูดว่า"อู่เยวี่ยก็จากไปแล้ว..."

"เฉิงเอ๋อ เจ้ารู้ใช่ไหมว่าเจ้ามีหนี้เลือดอยู่"เจียงหนานเทียนถามในทันที

"ข้ารู้"เจียงวู่เฉิงตอบอย่างเย็นชา

"ถ้าเจ้ารู้ เจ้าต้องจำเอาไว้..."มองไปที่เจียงวู่เฉิงอย่างจริงจัง เจียงหนานเทียนกล่าวออกมาอย่างเย็นชา

"หนี้เลือดต้องล้างด้วยเลือด!"

...