บทที่ 178 ค่าตัว (3)
บทที่ 178 ค่าตัว (3)
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 178 ค่าตัว (3)
สายตาของซอกูซอบแดงก่ำ เส้นเลือดขึ้นเต็มดวงตา ราวกับว่าถ้ามีอะไรมากระตุ้นอีกนิดเดียวมันคงจะระเบิดออกมา ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ จนเห็นริ้วรอยเหี่ยวย่นรอบ ๆ คล้ายกับสุนัขพันธุ์บูลด็อก
แล้วสีหน้าของเขาเล่า?
ราวกับว่าเลือดทั้งหมดในร่างกายไหลมารวมกันอยู่บนใบหน้า สีแดงก่ำจนน่าตกใจ ซอกูซอบนั่งอยู่บนโซฟา มือและเท้าของเขาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เหตุผลและสติสัมปชัญญะของเขาขาดผุยไปนานแล้ว เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบและความโกรธที่คุกรุ่นอยู่ภายใน
“เชี่ยเอ๊ย!! นี่มันอะไรกันวะเนี่ย!”
ความคิดอันเป็นปกติของเขาพลันปั่นป่วน วุ่นวาย เกิดเรื่องบ้า ๆ แบบนี้ขึ้นได้ยังไง? ใครเป็นคนทำ? เมื่อไหร่? ทำไม? ซอกูซอบกัดฟันแน่น ขณะจ้องมองบทความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแท็บเล็ต แต่มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหายไปไหน
『[ข่าวพิเศษ] “โทรตามไปที่คาราโอเกะตอนเช้ามืด” ···คำสารภาพของนักแสดงสาวที่มีต่อ ซอกูซอบ แห่ง บริษัทสื่อบันเทิง GGO “ฉันไม่ใช่คนเดียวที่โดนแบบนี้” - ทีมข่าวบันเทิงชุดที่ 1 จาก 5』/PowerPatch
PowerPatch สื่อที่ขึ้นชื่อเรื่องการขุดคุ้ยข่าวฉาว ค่ายข่าวรายใหญ่ที่ติดท็อปสามในวงการบันเทิง และแน่นอนว่าพวกเขาก็รู้จักมักจี่กับซอกูซอบเป็นอย่างดี
‘ไอ้พวกสารเลวนี่มันบ้าไปแล้วเหรอ? ถึงจะเป็นนักข่าวก็เหอะ แต่ที่เล่นแบบนี้โดยไม่บอกกล่าวอะไรสักคำมันหมายความว่ายังไงวะ’
ในวงการบันเทิง ความสัมพันธ์ระหว่างสื่อกับบริษัทบันเทิงก็เป็นแค่เปลือกนอก เป็นหน้ากากที่สวมใส่เพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน เบื้องหน้าต่อหน้าก็หัวเราะร่า แต่ลับหลังก็พร้อมจะแทงข้างหลังกันได้ทุกเมื่อ แต่ถึงอย่างนั้น เรื่องนี้มันก็กะทันหันเกินไป
พอได้แล้ว
“เฮ้อ-” ซอกูซอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย
ซอกูซอบพยายามสะกดกลั้นเพลิงโทสะที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ในอก ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง
“พวกแกจะยืนเอ๋อเป็นท่อนไม้แบบนั้นอีกนานแค่ไหน!?”
คำพูดของซอกูซอบเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดลงกลางศีรษะของกรรมการบริษัททั้งสองคนที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นข้าง ๆ จอแท็บเล็ต ดวงตาของบูลด็อกซอกูซอบจ้องมองพวกเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบจนขนลุกซู่
“PowerPatch! ไอ้พวกชั่วทรยศ! โทรไปลากคอพวกมันมาเดี๋ยวนี้!”
ทันใดนั้น เลขาฯ ทั้งสองก็รีบคว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนก
“ขออภัยครับ! ผมจะโทรเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
“เอ่อ ผมด้วยครับ!”
เลขาฯ ทั้งสองรีบกดโทรศัพท์ติดต่อใครบางคนอย่างเร่งรีบ สิ่งที่น่าสังเกตคือ แม้เลขาฯ ทั้งสองจะแนบโทรศัพท์มือถือไว้ที่ใบหู แต่สายตากลับแอบเหลือบมองซอกูซอบเป็นระยะ ๆ
พวกเขาค่อย ๆ ย่องถอยหลังออกจากห้องทำงานของประธานบริษัทอย่างเงียบเชียบ แม้จะดูเหมือนว่าพวกเขาออกไปเพื่อคุยโทรศัพท์ให้สะดวก แต่ความจริงแล้วหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ นั่นคือการหนีเอาตัวรอดต่างหาก! ลองคิดดูสิ ภูเขาไฟกำลังระเบิดอยู่ตรงหน้า ถ้ายังยืนเฉยเป็นเป้านิ่ง คงได้กลายเป็นจุลไปในบัดดล การเป็นสุนัขรับใช้ มันก็ทำได้แค่ตอนที่เจ้านายยังมีอำนาจเท่านั้น
ไม่นานนัก เลขาทั้งสองที่เพิ่งออกมาจากห้องทำงานของประธานบริษัทก็หันมามองหน้ากัน และพูดคุยกันด้วยเสียงแผ่วเบา
“เราโดน... โดนพวกนั้นหลอกใช้หรือเปล่า?”
“ไม่งั้นจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ บอกแล้วไงว่าอย่าทำตัวออกนอกหน้ามากนัก”
“แล้วจะให้ฉันทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อ...”
“จะทำยังไงได้ ก็ต้องหาทางเอาตัวรอดด้วยตัวเองแล้วล่ะ”
เลขาทั้งสองรู้สึกเจ็บปวดในอก ราวกับถูกมีดกรีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า การทรยศหักหลัง การหันหลังให้กัน เกิดขึ้นรวดเร็วยิ่งกว่าพริบตา พวกเขากดตัดสายโทรศัพท์ที่แสร้งทำเป็นโทร และรีบวิ่งออกไปทันทีราวกับหนูติดจั่น
ส่วนซอกูซอบที่ถูกทิ้งไว้เพียงลำพังในห้องทำงานของประธานบริษัท
ความเงียบเข้าปกคลุม...ราวกับพายุที่กำลังก่อตัว
ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะจ้องมองบทความข่าวที่เพิ่งถูกเผยแพร่โดย PowerPatch นี่เป็นเพียงการเปิดโปงครั้งแรกจากทั้งหมดห้าครั้ง หมายความว่ายังมีคลื่นลูกใหญ่อีกสี่ลูกที่รอซัดกระหน่ำ เนื้อหาของบทความเต็มไปด้วยเรื่องราวอันน่าตกใจ สมกับพาดหัวที่ตั้งใจกระชากความสนใจ
- [PowerPatch = คูแทยุน คิมจินกี นักข่าวฮวังโซยอน]
นักแสดงหญิง เอ ถอนหายใจยาวอย่างกล้าหาญ ก่อนจะเริ่มต้นให้สัมภาษณ์ เผยเรื่องราวในอดีตที่เธอพยายามฝังกลบ
“มันนานมาแล้วค่ะ คืนนั้นหลังจากถ่ายละครเสร็จ ฉันได้รับโทรศัพท์จาก ซอกูซอบ”
น้ำเสียงของเธอสั่นไหว ขณะเปิดเผยข้อความที่เขาส่งมา
‘ถ่ายเสร็จแล้วนี่ มาคาราโอเกะที่ชองดัมดงเดี๋ยวนี้’
แม้เธอจะปฏิเสธอย่างชัดเจน ซอกูซอบ กลับเริ่มข่มขู่
‘อยากโดนแบนจากวงการนี้รึไง? ฉันอุตส่าห์ช่วยเหลือก็เพื่อเธอ รีบมาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่มาพรุ่งนี้อย่าหวังว่าจะมีงาน’
ในเวลานั้น หรือแม้แต่ในตอนนี้ อิทธิพลของ ซอกูซอบ ในวงการบันเทิงก็ไม่น้อยหน้าใคร นักแสดงหญิง เอ ไม่อาจต้านทานอำนาจมืดนั้นได้ เมื่อไปถึง เธอพบว่าซอกูซอบและคนรู้จัก รวมถึง PD ชื่อดังและบุคคลในวงการบันเทิงอีกมากมายต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นั่น
•
•
•
•
ในห้าบทความที่ PowerPatch วางแผนจะเผยแพร่ บทความแรกที่เพิ่งถูกปล่อยออกมานั้น เปิดโปงเรื่องราวเบื้องหลังวงการบันเทิง เกี่ยวกับการจัดงานเลี้ยงที่มีการเรียกนักแสดงหญิงไปปรนนิบัติ ราวกับเป็นเพียงตัวประกอบ หรือแม้แต่การจัดงานที่คล้ายกับการเป็นสปอนเซอร์ ใช้คนในวงการบันเทิงเป็นของเล่น เนื้อหาของบทความนั้นละเอียดและรัดกุม บ่งบอกถึงหลักฐานที่หนักแน่น
ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น เหยื่อในเรื่องนี้ไม่ได้มีเพียงแค่คนหรือสองคน
ทว่า ซอกูซอบ กลับไม่อาจระบุตัวตนของผู้เสียหายในบทความตรงหน้าได้ ความจริงแล้ว เขากำลังกดแท็บเล็ตเครื่องหรูลงกับพื้นอย่างแรง
“เชี่ยเอ๊ย! เชี่ย!!! ไอ้พวกสารเลว!!!”
เขาไม่อาจคาดเดาได้เลยแม้แต่น้อย สาเหตุนั้นแสนเรียบง่าย เนื้อหาในบทความชิ้นนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวของภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น มีหลายกรณีที่คล้ายคลึงกันเกิดขึ้นมากมายเหลือคณา หากรวมถึงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้ว แทบจะนับครั้งไม่ถ้วน ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นนักแสดงชายหรือหญิง ผู้เสียหายในบทความต่างก็ปกปิดตัวตนอย่างมิดชิด
เวลาผ่านไป ซอกูซอบผุดลุกขึ้นยืนด้วยความเดือดดาล
-สวบ
ซอกูซอบหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ มือแกร่งสั่นเทิ้ม มันเป็นความพยายามอย่างยิ่งที่จะสงบสติอารมณ์ที่ปั่นป่วน และหลังจากจุดบุหรี่อย่างยากลำบาก เขาก็เบนสายตาไปที่ประตูห้องทำงาน
“แล้วพวกเหี้ยนั่นมันผลิตโทรศัพท์มือถือมาเพื่อโทรหากันอย่างนั้นเรอะ??! ไอ้พวกเวร!!”
เรียกพวกกรรมการที่เผ่นแน่บไปแล้วก็คงได้แต่ความเงียบกลับมา
“······”
ความเงียบเข้ากัดกินจิตใจของซอกูซอบผู้ที่แข็งแกร่งมาโดยตลอด บ่วงบาศแห่งนรกที่รัดคอเขาอยู่เริ่มตึงขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบหายใจไม่ออก
ซอกูซอบได้แต่กลืนคำสบถลงคออย่างยากลำบาก
ทันใดนั้นเอง
-ตืดดด
โทรศัพท์มือถือของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกสั่นครู่หนึ่ง ปัญหาคือการสั่นไหวเพียงครู่เดียวนั้นไม่ได้จบลงแค่นั้น
-ตืดดด
-ตืดดด
-ตืดดด
โทรศัพท์มือถือส่งเสียงเรียกเข้ามาไม่หยุดราวกับเครื่องเสีย ไม่ว่าใครก็ตามที่ติดต่อเข้ามาต้องเป็นนักข่าวอย่างแน่นอน
ในที่สุด
-ตืดดด อืออออ
เสียงเรียกเข้าดังขึ้น ในตอนนั้นเองที่ซอกูซอบรู้สึกได้ถึงความจริงที่โถมเข้าใส่
“แม่งเอ๊ย ซวยแล้วฉัน”
(วันต่อไป)
รุ่งอรุณของวันที่ 22 การโจมตีของPowerPatchก็เขย่าวงการบันเทิงจนสะเทือนเลื่อนลั่น ดึงดูดสายตาของเหล่านักข่าวให้กระโจนเข้าใส่ราวกับฝูงไฮยีน่าที่จ้องจะขย้ำเหยื่อ
“[ข่าวด่วน] บริษัทบันเทิง GGO โดนโคลนป้ายสี ซอกูซอบถูกกล่าวหา ใช้บริษัทบังหน้าสนองตัณหา!”
“[ประเด็นร้อน] เหยื่อจำนวนมากออกมาแฉพร้อมหลักฐานเสียง... เปิดโปงใบหน้าที่แท้จริงของซอกูซอบ!”
เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง จากข่าวเพียงหนึ่งเดียว กลับแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นข่าวซัดกระหน่ำดุเดือด ไหลบ่าไปทั่วทุกสารทิศ
“‘มาคาราโอเกะกัน’ ซอกูซอบ ชายผู้ใช้ชีวิตดั่งบทเพลงแห่งความบันเทิง”
หากเป็นคนดังทั่วไป ข่าวฉาวเช่นนี้คงเป็นเพียงแค่ระลอกคลื่นเล็ก ๆ ที่ซัดสาดแล้วก็สงบลงในเวลาอันรวดเร็ว แต่ซอกูซอบไม่ใช่คนดังทั่วไป เขาคือซอกูซอบแห่ง GGO บริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่ เป็นถึงบุคคลระดับท็อปสามของวงการ บริษัท GGO เองก็ไม่ธรรมดา มีแต่ดาราดังระดับแม่เหล็กอยู่ในสังกัดมากมาย
จึงไม่แปลกที่บรรดาสื่อต่าง ๆ จะกรูกันเข้ามาอย่างหิวกระหาย ราวกับฉลามที่ได้กลิ่นคาวเลือด
“เฮ้! นักข่าวคิม!! ติดต่อไปทาง GGO ได้รึยัง!?”
“ครับ! แต่ติดต่อใครไม่ได้เลยครับ!”
“อ้าว- งั้นก็เปลี่ยนแค่คำพูดกับพาดหัวไปเรื่อย ๆ ก่อนนั่นแหละ!”
“ครับ! เข้าใจแล้วครับ! แต่นายซอกูซอบจะไม่ฟ้องร้องเอาทีหลังเหรอครับ?!”
“จะไปสนอะไร!! ดูความเร็วในการปล่อยข่าวตอนนี้สิ! ต่อให้เป็นซอกูซอบก็เอาไม่อยู่หรอก! ไม่ต้องคิดมาก ปล่อยข่าวออกไปเยอะ ๆ ก็พอ!”
ท่ามกลางพายุข่าวที่โหมกระหน่ำ PowerPatch ผู้จุดชนวน กลับเงียบสงัดราวกับไร้ตัวตน ราวกับกำลังรวบรวมพลังเตรียมพร้อมสำหรับการจู่โจมครั้งต่อไป ทว่าแม้ไร้ซึ่งการเติมเชื้อไฟ ข่าวคราวอื้อฉาวของซอกูซอบก็ยังคงถูกผลิตซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไหลเวียนไปทั่วทุกหย่อมหญ้า
“บริษัทสื่อบันเทิง GGO สั่นคลอน... ซอกูซอบคือฟางเสียงดอกแรก... ยังเหลืออีก 4 ที่รอวันล่วงหล่น”
ในที่สุด เมื่อตะวันคล้อยต่ำ ชื่อของซอกูซอบก็ถูกฉาบไปทั่วทุกพื้นที่ข่าวบันเทิง และเมื่อเป็นเช่นนี้ แรงสั่นสะเทือนย่อมไม่หยุดอยู่แค่สื่ออีกต่อไป...
แม้แต่ในรายการข่าวภาคค่ำ ชื่อของซอกูซอบก็ยังปรากฏขึ้น
“เรียน ท่านผู้ชม ขณะนี้มีข้อสงสัยเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้ตำแหน่งหน้าที่ เรื่องการจัดหาหญิงสาวบริการของคุณซอกูซอบ ประธานบริษัท บริษัทสื่อบันเทิง GGO รายงานโดย คุณกงชางฮยอน”
บนแพลตฟอร์มวิดีโออย่าง Youtube ก็มีวิดีโอมากมายถูกเผยแพร่ออกมา
-[คลิปเสียง] บริษัทสื่อบันเทิง GGO ซอกูซอบพูดจาหยาบคาย… “แม่ง ไม่ฟังกันเลย” ｜อีชูมันทีวี
-วิเคราะห์คลิปเสียงที่คาดว่าเป็นเสียงของซอกูซอบ!!!｜นักข่าวเร็กคาแมน
กระแสตอบรับของผู้คนเต็มไปด้วยความเย็นชา
-โคตรน่าขยะแขยง
-ทำลายชีวิตเด็กที่อายุเท่าลูกสาวตัวเองแท้ ๆ แล้วตัวเองก็เสวยสุขอยู่ได้ จับมันเข้าคุกไปเลย
-หือ…….ซอกูซอบ….. แต่หมอนี่มันก็เป็นที่พูดถึงมาตั้งนานแล้วนี่นา
-ไอ้สารเลว นั่น ใครเซ็นสัญญาด้วยนี่น่าสงสารชิบ
-5555555 ระเบิดลงอีกแล้วเหรอครับบบบบ เป็นเรื่องจริงที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่าละครอีก 555555555555
-ซอกูซอบไอ้มาเฟีย นั่น มันก็แค่กุ๊ยดี ๆ นี่เอง 55555 ใคร ๆ ก็น่าจะรู้นะครับบบบบ
-แค่เรื่องรับรอง สปอนเซอร์ นี่ก็ติดคุกหัวโตแล้ว 55555 PowerPatch ยังเหลืออีก 4 ดอก 55555 บายยยย
-ไอ้บ้ากามขยะสังคม!!! อี๋ แหวะ!!
-แบนบริษัทสื่อบันเทิง GGO
•
•
•
•
ทว่าทั้งหมดนั้นเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น เพราะในเช้าวันรุ่งขึ้นคือวันที่ 23 PowerPatch ก็ได้เผยแพร่กระสุนนัดที่สองออกมา
『[ข่าวพิเศษ] “เดบิวต์ 3 ปี ไม่เคยได้เงินแม้แต่วอนเดียว” ···ความหรูหราฟู่ฟ่าที่ซอกูซอบได้ครอบครอง ล้วนหลอกลวงนักแสดงหน้าใหม่ทั้งสิ้น - ชุดบทความพิเศษ 5 ตอน ตอนที่ 2』/PowerPatch
สถานการณ์บานปลายจนเกินควบคุม แต่ทางบริษัทสื่อบันเทิง GGO และซอกูซอบก็ยังคงนิ่งเฉย จนกระทั่งเวลาอาหารกลางวันที่ 24 PowerPatch ก็ได้จุดชนวนระเบิดลูกที่สาม
บทที่ 3
『[ข่าวพิเศษ] อดีตผู้จัดการเผย “1 ปีใน GGO พบเห็นการใช้ความรุนแรงถึง 3 ครั้ง” ··· ซอกูซอบไม่ได้ใช้แค่อำนาจ แต่ยังใช้กำลังอีกด้วย - ชุดบทความพิเศษ 5 ตอน ตอนที่ 3』 / PowerPatch
เพียงสองวันให้หลัง ตำรวจและอัยการก็เริ่มขยับตัว เช้าวันใหม่ของวันที่ 26 พฤศจิกายน ชายหนุ่มผู้เป็นดั่งก้อนหิมะกลิ้งตกจากยอดเขา กำลังสนทนาผ่านโทรศัพท์กับ PowerPatch
“อืม อ่านแล้วครับ จังหวะใช้ได้เลย”
ชเวซองกุน เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทยาวระต้นคอผูกเป็นหางม้าอย่างลวก ๆ เอ่ยขึ้น แม้เรื่องราวของซอกูซอบจะกลายเป็นพายุลูกใหญ่ แต่การถ่ายทำรายการ 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' ก็ยังคงดำเนินต่อไป เขาแนบโทรศัพท์ไว้ข้างแก้ม พูดคุยขณะยืนอยู่ไม่ไกลจากจุดถ่ายทำมากนัก
“เรื่องที่เหลือก็ตามที่คุยกันไว้นะครับ”
เสียงทุ้มต่ำแฝงความคุ้นเคยเล็ดลอดออกมาจากโทรศัพท์มือถือ เป็นเสียงของบรรณาธิการที่เขาเคยพบเจอ
“เรื่องมันก็แบบนั้นแหละ ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า ที่เหลือก็ส่งมาให้ผมทีแล้วกัน”
“โถ ทำไมพูดแบบนั้นล่ะครับ พอทุกอย่างเรียบร้อยตามสัญญาแล้ว ผมจะรีบส่งให้เลย ไม่ลืมหรอกครับ ทั้งเรื่องปิดชื่อ แล้วก็เรื่องเวลา”
“โอเค ๆ ตกลง งั้นตกลงตามนี้นะ แต่อย่าเอาไปให้ที่อื่นก็แล้วกัน”
ชเวซองกุนผู้อยู่ปลายสายยิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยตอบ
“คนกันเองไม่ต้องพูดอะไรแบบนั้นหรอกน่า”
วันศุกร์ที่ 27 พฤศจิกายน
ขณะที่ซอกูซอบกำลังลิ้มรสชาติของขุมนรกบนขบวนรถไฟมุ่งสู่แดนไกล แม้ความวุ่นวายจะสั่นคลอนวงการบันเทิง แต่ชีวิตประจำวันของคังวูจินกลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก เขายังคงถ่ายทำรายการ 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' และวุ่นวายกับตารางงานที่แน่นขนัด แน่นอนว่าเขาได้ทราบข่าวคราวของซอกูซอบ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจใยดีอะไร
เพราะรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องไปสนใจ วูจินจึงปล่อยให้ความเกลียดชังที่ซอกูซอบมีต่อเขาเป็นเรื่องไร้สาระ บอกตัวเองว่าซอกูซอบก็เป็นแค่ลุงแก่ ๆ ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
"จะเป็นถึงประธานค่ายเพลงยักษ์ใหญ่แล้วมันจะไปไงล่ะ" วูจินพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
ขนาดผู้กำกับอันกาบก เขายังมองเป็นแค่ปู่ข้างบ้านแล้วซอกูซอบจะไปเหลืออะไร เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือของชเวซองกุน ผู้จัดการส่วนตัวของตัวเอง
"ช่างเถอะ อะไรก็ได้"
วูจินส่ายหน้าไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป ก่อนจะเอ่ยเสียงดังพร้อมกับสูดลมหายาเข้าปอดลึก ๆ
"สวบ!"
ตอนนี้วูจินเพิ่งอาบน้ำเสร็จ และกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำในห้องพักของโรงแรมรีสอร์ทแห่งหนึ่งในเขตปูยอ เขาใช้มือสางผมเปียก ๆ อย่างลวก ๆ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าสบาย ๆ มาสวมใส่ เสร็จแล้วจึงยกนาฬิกาขึ้นดูเวลา
"อืม สองทุ่ม"
เวลาตอนนี้ชี้บอกเวลา 20:10 น. วูจินถ่ายทำรายการ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ มาทั้งวันอีกแล้ว วันนี้ก็น่าจะได้พักผ่อนสักที เขาคิดพลางสะบัดหัวไล่น้ำ ก่อนจะหยิบ 'มารร้ายผู้แสนดี' บทละครที่เพิ่งได้มาจากผู้กำกับซงมันวูขึ้นมา
ผลั่ก! เสียงทิ้งตัวลงนบนเตียงดังขึ้นเบา ๆ
"อ่าาาาา สวรรค์ชัด ๆ"
หลังจากนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงได้สักพัก เขาก็วางบทละครลงแล้วหยิบ โทรศัพท์มือถือ ขึ้นมาแทน สิ่งที่เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ทำให้วูจินเข้าไปที่ช่อง Youtubeของเขาเอง
[ชื่อช่อง: ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน] [ผู้ติดตาม 6.61 ล้านคน] [วิดีโอ 23 รายการ]
ตอนนี้ช่อง 'ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน'มียอดผู้ติดตามพุ่งไปที่ 7 ล้านคนแล้ว และเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา เขาก็เพิ่งลงวิดีโอใหม่ในช่อง ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’
- 【เปิดตัวคอนเทนต์ที่สองจากตัวตนอีกด้านของคังวูจิน!!】( ‘อวตารทำอาหาร’ ตัวอย่าง) ｜ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน
- ยอดวิว 3.03 ล้านครั้ง / 27 พฤศจิกายน 2020
วิดีโอตัวอย่างคอนเทนต์ชิ้นที่สองเผยแพร่ออกไปแล้ว ครั้งนี้มาในหัวข้อ ‘การทำอาหาร’ ที่แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง และสามารถโกยยอดวิวทะลุสามล้านวิวได้ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เนื้อหาของตัวอย่างนั้นเรียบง่าย แค่เป็นการสัมภาษณ์วูจินเกี่ยวกับสิ่งที่เขาวางแผนจะทำในคอนเทนต์เกี่ยวกับการทำอาหาร สลับกับภาพบางส่วนจากตอนที่เขาถ่ายทำรายการ 'อวตารทำอาหาร' ร่วมกับฮันเยจอง
คังวูจินเลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์ด้านล่าง ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกดีใจจนกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่
- ไม่จริงใช่ไหม!! ทำอาหาร?? ทำอาหารจริงดิ??!!!!
- โอ้มายก็อดดดดดดดดด บ้าไปแล้ว พี่คะ ๆ ๆ ๆ หนูทำอาหารเก่งมากกกก
- 5555555 อะไรเนี่ย? หรือว่า…. คังวูจินทำอาหารเก่งด้วย???
- 555555 ไม่คาดคิดเลย แบบนี้มันเกินคาดมาก! ไม่ใช่แค่หล่อ แต่พี่ทำอาหารเก่งด้วย ขอบคุณสวรรค์!
- ภาพลักษณ์อีซังมันแบบ โคตรรรรร เท่
- คังวูจิน นี่แกเป็นหัวหน้าทีมครัวของ ‘ครอบครัวหรรษาของเรา’ หรือไง?
- ว้าว! ในทีเซอร์มีตอนที่พี่ทำอาหารด้วย แบบ…โคตรเท่… โดยเฉพาะตรงนาทีที่ 1:24
•
•
•
•
•
แน่นอนว่ายังมีภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษแทรกอยู่เป็นระยะ คังวูจินยิ้มจนปากแทบฉีกอย่างพอใจ
“เสียงตอบรับดีนี่”
ถ้าในอนาตมีไอดอลคนอื่น ๆ มาร่วมเป็นแขกรับเชิญนอกจากฮวาลิน คงจะดังเป็นพลุแตกยิ่งกว่านี้แน่ ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’ จะต้องเป็นที่จับตามองมากขึ้นอย่างแน่นอน
ทันใดนั้น
ก๊อก ๆ ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว วูจินลุกขึ้นเดินไปที่ประตูโดยไม่ทันได้คิดอะไรมากมายนัก ระหว่างนั้นเขาก็เก็บรอยยิ้มเมื่อครู่แล้วสวมวิญญาณคอนเซ็ปต์เข้าสู่โหมดไอดอล พอเปิดประตูออกก็เห็นชเวซองกุนยืนถือถุงอยู่สองมือ พร้อมกับจางซูฮวานร่างยักษ์ที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“มาเร็วไปหน่อยหรือเปล่า?”
“พี่ครับ! ผมซื้อนั่นนี่มาเพียบเลย ถ้าไม่พอก็บอกนะครับ เดี๋ยวผมไปซื้อเพิ่ม!”
คังวูจินส่ายหัว แล้วเชิญทั้งสองเข้ามาในห้อง
“เชิญครับ”
ชเวซองกุนกับจางซูฮวานวางถุงที่หอบหิ้วมาลงบนโต๊ะเบื้องหน้า ภายในเต็มไปด้วยเบียร์ เครื่องดื่ม และขนมขบเคี้ยวมากมาย ชเวซองกุนหยิบบะเบียร์ไร้แอลกอฮอล์ส่งให้วูจิน
"นี่ของนาย ไม่มีแอลกอฮอล์"
"ขอบคุณครับ"
"ไม่ได้เปิดทีวีเหรอ?"
"ครับ ผมเช็กช่อง Youtube อยู่"
ชเวซองกุนแย้มยิ้มทันที
"ตัวอย่างปล่อยไปแล้ว กระแสตอบรับดีสุด ๆ ไปเลยใช่ไหมล่ะ?"
จางซูฮวานเอ่ยเสริม
"กระแสตอบรับสุดปังเลยครับ! ดูเหมือนยอดคอมเมนต์ก็ถล่มทลายมากด้วยครับ!?"
ชเวซองกุนพูดพลางเปิดทีวี ในขณะที่เขายังคงสวมเสื้อยืดตัวโคร่งอยู่
"ฉันว่ากระแสยิ่งแรง เพราะเปิดเผยไปแล้วว่าเชฟหลักของทีมทำครัวในรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ คือ นายยังไงล่ะ พอถึงวันที่ 5 ธันวาคม วันที่รายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ออกเดินทางไปถ่ายทำที่อเมริกาก็ปล่อยคลิปตัวเต็มเลย รับรองว่ายอดคนดูต้องพุ่งกระฉูดทั้งสองฝ่าย ได้ผลประโยชน์ร่วมกัน"
วันที่ 5 ธันวาคม... นี่ก็วันที่ 27 แล้ว คังวูจินเหลือเวลาอีกแค่หนึ่งสัปดาห์ก่อนจะถึงวันออกเดินทางไปถ่ายทำรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ที่อเมริกา เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย วูจินรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาครู่หนึ่ง
'โอ้โห อเมริกานี่ก็... ตื่นเต้นเป็นบ้า'
หลังจากที่ทั้งสามคนต่างพูดคุยกันเรื่อง ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’ และ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ อยู่นานสองนาน จางซูฮวานก็เหลือบมองนาฬิกาก่อนจะคว้ารีโมตขึ้นมาเปิดทีวี
"ได้เวลาแล้ว!"
"อ่า ใช่"
ช่องที่จางซูฮวานเปิดคือช่อง KBC ตอนนี้เป็นช่วงโฆษณาก่อนละครเรื่องใหม่จะฉายพอดี ชเวซองกุนยกขาขึ้นไขว่ห้างพลางหยิบกระป๋องเบียร์ขึ้นมา
"หลังจากที่หนังเรื่อง 'พ่อค้ายาเสพติด' โด่งดังเป็นพลุแตก ผู้ชมคงต้องตะลึงพรึงเพริดไปกับ 'ชายลึกลับข้างบ้าน' แน่นอน"
"แน่นอนอยู่แล้วครับ! 'พ่อค้ายาเสพติด' มียอดคนดูทะลุ 7.5 ล้านคน ทุกคนต่างก็กล่าวชื่นชมกันไม่หยุดปากหลังจากที่ได้ดู 'อีซังมัน' ที่วูจินพี่ชายสุดที่รักของผมแสดง แถมคราวนี้ยังพลิกบทบาทจากพระเอกมาเป็นผู้ร้าย แถมยังต้องใช้ภาษามืออีก!" จางซูฮวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้
คังวูจินพอได้ฟังก็รู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาเล็กน้อย
'อะไรกัน ถึงกับขนาดนั้นเลยเหรอ แค่ก ๆ อายชะมัด' เขาได้แต่คิดในใจ พยายามหุบปากแล้วเบนสายตาไปที่หน้าจอโทรทัศน์แทน
ทันใดนั้นเอง
"อ้อ เริ่มแล้ว"
บนหน้าจอ โฆษณาได้จบลงแล้ว ฉากเปิดของละครเรื่องใหม่กำลังปรากฏขึ้น เพลงประกอบละครที่แสนสดใสด้วยเสียงไวโอลินดังขึ้นพร้อมกับแอนิเมชั่นน่ารัก ๆ ภาพนักแสดงนำปรากฏขึ้น ด้านล่างมีชื่อของพวกเขาเรียงรายอยู่
-♬♪
เสียงเพลงจบลง ตรงกลางหน้าจอสีม่วงอ่อนปรากฏชื่อเรื่องละครขึ้นมา
-[ 'รักน้ำค้างแข็ง' ]
-[ตอนที่ 1]
จบ