บทที่ 163 แตกหัก (2)
บทที่ 163 แตกหัก (2)
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 163 แตกหัก (2)
"ครัวนี่ก็สะอาดใช้ได้นี่" คังวูจินพึมพำเบา ๆ ขณะสำรวจครัวไปพลาง ๆ ฮงฮเยยอน ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ เบิกตากว้างด้วยความประทับใจเล็กน้อย
‘อะไรนะ นี่เขาเตรียมอาหารมาเองรึไงเนี่ย?ในช่วงเวลาที่ยุ่งขนาดนี้ เขาจะหาเวลาตอนไหน- ไม่สิ แต่ฉันก็แอบคาดหวังอยู่นะเนี่ย?’
ฮงฮเยยอนได้ลิ้มลองฝีมือและรสชาติอาหารของคังวูจินมาแล้วครั้งหนึ่ง ในระหว่างการถ่ายทำ และแน่นอนว่าทั้งPD ยุนบยองซอน และทีมงานคนอื่น ๆ ต่างก็ตื่นเต้นและคาดหวังกับอาหารมื้อนี้ไม่แพ้กัน เพราะรู้กันดีว่าวูจินนั้นมีฝีมือขนาดที่ทำให้เชฟมืออาชีพถึงกับตะลึงงันมาแล้ว
ดังนั้น
"โอ้โห! ได้เลยค่ะ ได้เลย!! ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว! เชิญคุณใช้ครัวได้ตามสบายเลยค่ะ!"
ทีมงานคนอื่น ๆ ต่างพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ใบหน้าของพวกเขาประหนึ่งกำลังอ้อนวอนว่า ‘ได้โปรด ได้โปรดเถอะค่ะ ใช้ครัวของพวกเราเถอะ’ ในขณะเดียวกัน ยุนบยองซอนก็หันไปกระซิบกับหัวหน้าทีมงาน
"แบบนี้เราต้องถ่ายไว้ให้ได้เลยนะ เข้าใจใช่ไหม?"
"แน่นอนอยู่แล้ว พลาดไม่ได้เด็ดขาด"
"ตอนนี้มีแค่เรานะ เธอน่ะ เอาแอคชั่นแคมไปติดตรงนั้น แล้วก็ถ่ายไว้ ตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะ แต่ก็อย่าให้เป็นการรบกวนเขาละกัน"
"ได้ค่ะ แต่ฉันไม่คิดเลยนะเนี่ย ว่าคุณวูจินจะเตรียมตัวมาขนาดนี้ บอกเลยว่าเขาเป็นหนุ่มซึนเดเระตัวจริง!"
"ฉันก็เหมือนกัน ได้ยินมาว่าตารางงานเขาแน่นมาก นี่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากเท่าไหร่ แต่เอาเถอะ ไปลุยกันเลย!"
"ค่ะ"
ไม่นานนัก หัวหน้าทีมงานก็หยิบกล้องแฮนด์แคมขึ้นมาเเละเริ่มจัดอุปกรณ์ ยุนบยองซอนลุกขึ้นยืน ดันแว่นตาขึ้น และมองไปที่คังวูจินพลางยิ้มมุมปาก
"วัตถุดิบล่ะ? ที่นี่ก็พอมีเครื่องปรุงอยู่บ้างนะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกได้ เเดี๋ยวให้คนไปซื้อให้"
"ครับ"
วูจินตอบรับเสียงเรียบ ก่อนจะเดินสำรวจไปทั่วครัวในหัวของเขากำลังประมวล ‘สูตรอาหาร’ และ ‘เทคนิค’ การทำอาหารของเชฟอย่างขะมักเขม้น หลังจากใช้เวลาประมาณ 3 นาที เขาก็เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น
“ก่อนอื่นต้องใช้เส้นโซบะ แล้วก็ ปลาคัตสึโอะ คอมบุ ต้นหอม หอมหัวใหญ่ ขิง กระเทียม แล้วก็ซีอิ๊วมีอยู่แล้ว งั้นก็ต้องใช้น้ำมันงา แล้วก็...”
คังวูจินร่ายยาววัตถุดิบมากมายอย่างไม่ใส่ใจ เหล่านักเขียนรีบจดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่บางส่วนจะรีบออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้า ยุนบยองซอน PDรายการก็เอียงคอถามคังวูจินที่กำลังผูกผ้ากันเปื้อนอย่างไม่แยแส
“เส้นโซบะเหรอ? วูจิน คุณคิดเมนูอะไรไว้?”
คังวูจินตอบกลับอย่างสั้น ๆ
“ยังไม่ได้ตั้งชื่อ แต่ออกแนวบะหมี่เย็นราดซอสซีอิ๊วครับ”
“โอ้โห บะหมี่เย็น”
ยุนบยองซอนเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น ฮงฮเยยอนและนักเขียนคนอื่น ๆ ต่างก็แสดงท่าทางแบบเดียวกัน บางคนถึงกับกลืนน้ำลายดังเอื๊อก เพราะพวกเขานึกถึงรสชาติของรามยอน พาสต้า และอาหารอื่น ๆ ที่วูจินเคยทำให้กิน
ทันใดนั้นเอง
“วูจิน ช่วยมองทางนี้หน่อยค่ะ!”
นักเขียนหลักที่ถือกล้อง Action Cam อยู่ในมือโบกมือเรียก คังวูจินสบตากับเธอโดยอัตโนมัติ นักเขียนหลักพูดอย่างรวดเร็ว
“เยี่ยม! ใช่เลยค่ะ PD ฉันว่ารูปวูจินใส่ผ้ากันเปื้อนต้องได้เป็นภาพหน้าปกตัวอย่างแน่ ๆ เลยค่ะ”
“หืม ว่าแต่เรายังไม่ได้ประกาศสมาชิก แต่ละทีมให้สื่อรู้สินะ? ถึงเวลาปล่อยข่าวได้แล้วมั้ง?”
“งั้นวันนี้เราปล่อยข่าวเลยดีไหมคะ?”
“ตกลงตามนั้น การที่ทีมทำอาหารมีวูจินเป็นตัวหลัก แฟน ๆ คงตื่นเต้นกันน่าดู”
เรื่องราวดูเหมือนจะดำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่นั่นเป็นภาพที่ค่อนข้างคุ้นเคยสำหรับวูจิน
‘เอาเถอะ เชื่อว่าทุกคนคงทำออกมาได้ดี แต่เอาภาพตอนใส่ผ้ากันเปื้อนมาเป็นภาพหน้าปกเนี่ยนะ อายชิบ’
ผ่านไปราวสามสิบนาที เหล่านักเขียนที่ออกไปซื้อวัตถุดิบก็กลับมา บนโต๊ะหน้าห้องครัวเต็มไปด้วยผักและเครื่องปรุงนานาชนิด วูจินล้างมือจนสะอาดแล้วเริ่มจัดเตรียมวัตถุดิบด้วยท่าทางคล่องแคล่ว
-สวบ
เขาหยิบหม้อ กระทะมีด และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่จำเป็นก่อนจะลงมือทำอาหารอย่างชำนาญ ฮงฮเยยอนเดินเข้ามาใกล้ ๆ อย่างระมัดระวัง เอ่ยถามอย่างสุภาพ
“ฉันช่วยอะไรได้บ้างคะ”
วูจินตอบอย่างเย็นชา
“รบกวนช่วยหั่นกระเทียมกับขิงให้หน่อยครับ”
“อีกแล้วเหรอ?”
“สำคัญนะครับ”
“อ่า โอเค”
ฮงฮเยยอนรวบผมยาวสลวยของเธอเป็นหางม้า ก่อนจะนั่งลงหยิบมีดหั่นผักอย่างขะมักขะเมิน แน่นอนว่าทุกการกระทำล้วนถูกบันทึกไว้ด้วยกล้อง คังวูจินวางต้นหอมใหญ่และหอมแดงลงบนเขียง ก่อนจะแสดงลีลาการหั่นผักอันน่าทึ่ง
-ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก!
PDยุนบยองซอน และเหล่านักเขียนต่างมองอย่างตะลึง
“นั่นมันน่าทึ่งจริง ๆ เลย เห็นกี่ทีก็ทึ่ง”
“แบบว่า ใจลอยมองเลยใช่มั้ย”
“ถ้าออกทีวี คนดูต้องทึ่งแน่ ๆ”
นักเขียนหลักที่กำลังถ่ายทำวูจินและฮงฮเยยอน จับภาพไปที่ต้นแขนของวูจินที่กำลังหั่นผัก
‘กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ เส้นเลือดชัด ๆ โอ้มายก๊อด’
สำหรับนักเขียนหลัก เธอรู้อย่างชัดเจนว่าควรจะถ่ายอะไร วูจินจัดเตรียมวัตถุดิบทั้งหมดเสร็จ แล้วก็ยกกระทะขึ้นมาอย่างใจเย็น ผัดผักให้มีกลิ่นหอมของไฟ
ในขณะเดียวกัน หม้อข้าง ๆกันก็กำลังต้มเส้นโซบะอยู่
จากนั้น วูจินก็เริ่มทำน้ำซุป ใส่ผักที่ผัดไว้ ปรุงรสด้วยซีอิ๊วเล็กน้อย เติมน้ำ และใส่กระเทียมกับขิงที่ฮงฮเยยอนหั่นเตรียมไว้ ปิดท้ายด้วยน้ำมันงา
น้ำซุปและเส้นโซบะใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ใช้เวลาไม่นานอย่างที่คิด
“······”
วูจินกำลังรินน้ำเย็นใส่เส้นโซบะที่สุกได้ที่จากนั้นก็หรี่ไฟที่ใช้ต้มน้ำซุปให้เบาลงทุกการกระทำของเขาดูคล่องแคล่วราวกับไม่ต้องคิด ไม่นานนักก็เสร็จสิ้น
- สวบ
เขายกชามใบหนึ่งที่เตรียมเอาไว้ขึ้นมาตักเส้นโซบะที่เย็นแล้วใส่ลงไปจากนั้นก็เติมน้ำซุปกลิ่นหอมกรุ่นลงไประหว่างนั้นPD ยุนบยองซอนก็ตักน้ำซุปขึ้นมาชิมเล็กน้อยใบหน้าของเขาดูฉงนเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามขึ้น
“คุณวูจินครับรสชาติมันจืดไปหน่อยรึเปล่า?”
วูจินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เพราะอยู่ที่อเมริกาครับ น้ำซุปเลยต้องจืด ๆ หน่อย”
“อ๋อ-”
“แล้วก็ปรุงรสด้วยอันนี้นะครับ”
วูจินพูดพลางโรยใบเพอร์ริลลาที่หั่นไว้แล้ว ลงไปในชามเล็กน้อยตามด้วยงาขาวคั่ว
“ใบเพอร์ริลลามันกลิ่นแรงลองชิมดูก่อนก็ได้ครับถ้าไม่ชอบก็เปลี่ยนได้”
สุดท้ายเขาก็ก้มลงหยิบถุงขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมาจากด้านล่างภายในบรรจุสาหร่ายปรุงรส
“ปรุงรสเค็มด้วยอันนี้ครับ”
เขาโรยสาหร่ายปรุงรสลงไปไม่นานนักโซบะฝีมือคังวูจินก็เสร็จสมบูรณ์ ถึงแม้จะทำอย่างเร่งรีบ แต่หน้าตาก็น่ารับประทานไม่น้อยนักเขียนบทหลักที่กำลังถ่ายทำภาพเส้นโซบะและไอร้อนที่ลอยกรุ่นด้วยกล้องแอ็กชันแคมอยู่ก็หยิบตะเกียบขึ้นมาทันที
“แค่กลิ่นก็หอมชวนกินแล้ว?”
เธอคีบเส้นโซบะในน้ำซุปร้อน ๆ ขึ้นมา แล้วก็ตักแบ่งใส่ถ้วยเล็ก ๆ จากนั้นก็รีบซดเข้าปากไม่นานนักเธอก็แสดงท่าทางอย่างตื่นเต้น
“โอ้โห! อร่อยมาก! คุณPDคะ อร่อยมากเลยค่ะ!!”
ไม่นานนักPD ยุนบยองซอน ฮงฮเยยอน และทีมงานคนอื่น ๆ ก็กรูกันเข้ามาทุกคนต่างก็แสดงสีหน้าประทับใจหลังจากได้ลิ้มลองPD ยุนบยองซอนดูจะติดใจเป็นพิเศษจึงคีบเส้นโซบะเข้าปากอยู่หลายครั้งก่อนจะเอ่ยปากตัดสินใจ
“ขายเถอะ! ขายได้แน่นอน!!ว้าว-เหมาะกับเป็นอาหารแก้เมาค้างที่สุดอร่อยขนาดนี้ต้องขายแล้วล่ะ!”
วูจินมองคนทั้งสองที่กำลังตื่นเต้นด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนจะพึมพำเบา ๆ
“ชื่อ มักกุกซูโรยสาหร่าย น่าจะเข้าท่าดีนะครับ”
หลังจากนั้น
ยุนบยองซอน PDรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ก็เริ่มอธิบายแผนการในอนาคตเกี่ยวกับ ‘มักกุกซูโรยสาหร่าย’ ไอเดียรายการทำอาหารของคังวูจิน ให้วูจินกับฮงฮเยยอนฟัง
“ช่วงปลายปีแบบนี้ ผมกะว่าจะไปถ่ายทำที่อเมริกากันปีหน้า เพราะติดหลายอย่าง ทั้งเรื่องเช่าสถานที่แล้วก็อื่น ๆ อีกมากมาย ผมเลยคิดว่าเราคงต้องแบ่งการถ่ายทำออกเป็นสองรอบครับ”
การแบ่งรอบการถ่ายทำเป็นเรื่องปกติในวงการรายการวาไรตี้ โดยเฉพาะรายการอย่าง ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ที่ต้องไปถ่ายทำกันไกลถึงต่างประเทศ ยิ่งต้องแบ่งรอบถ่ายทำเพื่อไม่ให้กระทบกับตารางงานของนักแสดง
“รอบแรกจะใช้เวลาถ่ายทำประมาณหนึ่งอาทิตย์ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ มีกำหนดออกอากาศทั้งหมดสิบตอน ภาพที่ถ่ายทำในรอบแรกจะเอาไปออกอากาศประมาณห้าตอน ช่วงปลายปีเราก็จะเริ่มตัดต่อกัน แล้วก็กะว่าจะเริ่มออกอากาศตอนแรกต้นปีหน้าครับ”
ถึงแม้จะพูดไปยิ้มไป แต่สำหรับยุนบยองซอนแล้ว นี่คือตารางงานที่เหมือนส่งเขาไปลงนรกชัด ๆ เพราะช่วงปลายปีแบบนี้ เขาเองก็เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่ยุ่งสุด ๆ
“พอรายการเริ่มออกอากาศตอนแรกต้นปี เราก็จะไปถ่ายทำรอบสองกันต่อ คิดซะว่าเป็นการตัดต่อช่วงหลังของรายการไปพร้อม ๆ กับที่ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ กำลังออกอากาศอยู่ก็แล้วกัน เอ่อ... สำหรับสถานที่ถ่ายทำร้านอาหารที่อเมริกาในซีซั่นหนึ่ง เราสรุปกันได้คร่าว ๆ แล้ว เดี๋ยวจะส่งแผนการทั้งหมดไปให้ที่ค่ายนะครับ คร่าว ๆ คือในหนึ่งอาทิตย์ เราจะให้คุณทั้งสองฝึกปรือฝีมือการขายอาหารบนรถขายอาหารสองวัน ที่เหลือก็จะให้คุณไปบริหารร้านอาหารที่เราเตรียมไว้ ง่ายใช่มั้ยล่ะ?”
PDยุนบยองซอนยิ้มทะเล้นก่อนจะพูดปิดท้าย
“ได้ยินกันแล้วใช่ไหมครับว่าการถ่ายทำครั้งแรกจะเริ่มช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคม”
นั่นหมายความว่าในช่วงปลายปีไปจนถึงปีหน้า ตารางงานของคังวูจินจะไม่มีคำว่าว่างเลยแม้แต่น้อย
หลังจากถ่ายทำรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ เสร็จสิ้น คังวูจินก็ต้องกลับไปทัวร์งานอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง เพราะการถ่ายทำต่างประเทศและการพักผ่อนสองวัน ทำให้ตารางงานที่เคยเงียบเหงากลับมาแน่นเอี้ยดอีกครั้ง
ทำให้เวลาของทุกคน รวมถึงคังวูจิน เดินเร็วขึ้นราวกับกำลังละลาย
『[ข่าวด่วน] โปรเจกต์ยักษ์ของPD ยุนบยองซอน รายการวาไรตี้ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ซีซั่นแรกเริ่มต้นที่อเมริกา... คังวูจินและฮงฮเยยอนจะมาเข้าครัว? 』
ทีมงาน ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ปล่อยข้อมูลที่รวบรวมไว้
『ในรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ เราจะได้เห็นคังวูจินทำอาหารไหม? ทีม ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ จะขายอาหารเกาหลี ตั้งแต่รถขายอาหาร ไปจนถึงร้านอาหารในอเมริกา』
ยิ่งไปกว่านั้นPDยุนบยองซอนเป็นบุคคลที่โด่งดังในวงการบันเทิงอยู่แล้ว และ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ในครั้งนี้ ก็ยิ่งใหญ่กว่าที่เคยเป็นมา
『อันจองฮัก ฮากังซู ฮวาลิน คังวูจิน ใกล้ถ่ายทำรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ! สร้างความคาดหวังให้กับผู้ชมอย่างล้นหลาม』
วงการบันเทิงคึกคักขึ้นมาในทันที สิ่งที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษคือสถานที่ถ่ายทำซีซั่นแรกที่อเมริกา ตำแหน่งที่ได้รับมอบหมายของผู้ร่วมรายการร้านอาหารเกาหลีที่ขาย และการทำอาหารของคังวูจิน
ในระหว่างนั้น 'พ่อค้ายาเสพติด' ก็ไม่หยุดอยู่กับที่
『'พ่อค้ายาเสพติด' 3 ล้านคนดูอยู่แค่เอื้อม···'หนังเรต R ทำลายสถิติเร็วที่สุด'』
『'จินแจจุน คังวูจิน' ยิ้มร่า···'พ่อค้ายาเสพติด' ทะลุ 3 ล้าน ยอดผู้ชม สู่การทำลายสถิติใหม่』
หนังเดี่ยว 'พ่อค้ายาเสพติด' นั้นมียอดผู้ชมทะลุ 2.5 ล้านคนไปแล้ว และกำลังมุ่งหน้าสู่ 3 ล้านคนอย่างรวดเร็ว เหมือนกับหัวรถจักรที่พุ่งทะยานอย่างไม่หยุดยั้ง 'พ่อค้ายาเสพติด' ได้เริ่มต้นสร้างกระแสอย่างรุนแรง
『[คุยข่าวภาพยนตร์] ไร้ผู้ต่อกร··· 'พ่อค้ายาเสพติด' เดินหน้าทำลายสถิติหนังเรต Rทำรายได้สูงสุดเป็นประวัติการณ์』
『'ยอดผู้ชม 3 ล้านคน' ผู้เชี่ยวชาญในวงการภาพยนตร์กล่าว “'พ่อค้ายาเสพติด' น่าจะทำยอดทะลุ 5 ล้านคนได้อย่างสบาย ๆ” 』
ส่วน 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' นั้น
『[คุยข่าวดารา] รยูจองมิน ฮายูรา คังวูจิน ซุปตาร์รวมตัว 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' ปิดกล้องถ่ายทำต่างประเทศแล้ว / ภาพ』
『'เกาะแห่งผู้สูญหาย' ทีมงานเผย “ถ่ายทำเสร็จสิ้นประมาณ 30% แล้วจะดำเนินการถ่ายทำต่อที่สตูดิโอในประเทศ” 』
สื่อทุกสำนักต่างรายงานข่าวคราวของคังวูจิน
『[ประเด็นข่าวเด่น] 'อีซังมัน' คังวูจิน แอบไปดูหนัง ถ่ายรูปเซลฟี่ในโรงหนัง··· อัปเดตชีวิตประจำวันลงโซเชียลอย่างเขินอาย / ภาพ』
『จาก 'เพื่อนชาย' สู่ 'พ่อค้ายาเสพติด' ที่ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม! คังวูจิน เจ้าแห่งกระแส 'เกาะแห่งผู้สูญหาย' ปิดกล้องถ่ายทำต่างประเทศ แล้วก็โผล่ที่โรงหนังทันที / ภาพ』
ชาวเน็ตต่างแสดงความคิดเห็นกันอย่างรวดเร็ว
-โอ้ยยยยยย โรงหนังที่ว่าอยู่ข้างบ้านฉันนี่!!!!
-5555 คังวูจินน่ารักจัง 5555 แอบปิดบังหน้าตาไปดูหนังด้วย 55555
-เอายังไงดี? ยังไงซะพ่อค้ายาเสพติดก็ไม่น่าเกิน 5 ล้านวิวหรอก
-ㅠㅠㅠㅠฮืออออออ วูจิน พี่….มาปรากฏตัวที่โรงหนังฉันบ้างสิคะ…..
-อีซังมันโคตรเท่!!!
- แต่แบบจริง ๆ 555555 คังวูจินน่าจะยุ่งมาก 55555มีอะไรต้องถ่ายเยอะแยะ 55555 ทั้งเพื่อนชาย ทั้งพ่อค้ายาเสพติด ดังดีซะด้วย 55555
-เอาจริงดิ ถ้าไม่มีคังวูจิน พ่อค้ายาเสพติดจะดังขนาดนี้เหรอยอมรับปะ?
- แต่แบบจริง ๆ ….อีซังมันเป็นตัวร้ายระดับตำนานเลยนะ
•
•
•
•
ยิ่งเป็นแบบนั้น ข่าวลือเช่น ‘คังวูจินเสพยา’ ก็แพร่สะพัดไปทั่วในชุมชน แต่บริษัทสื่อบันเทิงbw ไม่ได้นิ่งนอนใจ
『[ข่าวอย่างเป็นทางการ]บริษัทสื่อบันเทิงbwเตรียมดำเนินคดีกับข่าวลือเรื่องยาเสพติดของคังวูจินที่แพร่ระบาดอย่างไม่บันยะบันยัง "กำลังรวบรวมข้อมูลและจะดำเนินการอย่างเฉียบขาด" 』
『บริษัทสื่อบันเทิงbwกำลังพิจารณาดำเนินคดีทางกฎหมายกับข่าวลือและข่าวซุบซิบที่เกี่ยวข้องกับคังวูจิน รุกกี้ระดับสุดยอด』
พวกเขาตอบโต้กลับอย่างรวดเร็วไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คังวูจินก็ไม่ได้สนใจมันมากนัก
“พี่วูจิน ไม่ต้องไปสนใจหรอก แค่เรื่องไร้สาระ”
“เรื่องอะไร?”
“ก็นั่นไงคะ เรื่องยาเสพติดอะไร นั่น”
“ไม่รู้สิ ไม่เคยเห็น”
แม้จะเป็นผลพวงมาจากการใช้ชีวิตแบบคนทั่วไป ทีมงานรอบตัวของวูจินกลับมองว่า นั่นคือจิตใจที่แข็งแกร่งในที่สุด บริษัทสื่อบันเทิงbw ก็ได้รับคำเชิญร่วมงานเลี้ยงสิ้นปีเป็นครั้งแรก
-[สำคัญ] สวัสดีครับ จากสำนักเลขาธิการคณะกรรมการจัดงานรางวัลภาพยนตร์บลูดราก้อน
จุดเริ่มต้นคือบลูดราก้อน
เช้าวันจันทร์ที่9 หลังจากผ่านพ้นวันหยุดสุดสัปดาห์ไป
ในกองถ่ายโฆษณาหนึ่ง ขณะที่การถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ใกล้จะเสร็จสิ้นลง คังวูจินกำลังสาละวนอยู่กับการกินแฮมเบอร์เกอร์ ก็ไม่แปลกอะไรในเมื่อที่นี่คือกองถ่ายโฆษณา ‘MxDonald’ นี่นา
“ไนซ์!! เยี่ยมไปเลย คุณวูจิน! เอาใหม่ ๆ คราวนี้ขอแบบอื่นอีกนะ โอ๊ะ? เหมือนจะทนไม่ไหวแล้วนะเนี่ย!”
“อา- ครับ”
‘MxDonald’ คือโฆษณาตัวแรกที่คังวูจินได้รับตั้งแต่เดบิวต์และยอดขายก็พุ่งกระฉูดหลังจากที่วูจินมาเป็นพรีเซนเตอร์ นั่นจึงทำให้เขาได้เป็นพาร์ทเนอร์กับแบรนด์ในระยะยาว
ในขณะที่วูจินกำลังทุ่มเทกับงานอยู่นั้น ชเวซองกุนผู้มีผมเปียยาวก็กำลังสาละวนไม่แพ้กันเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่งในกองถ่าย
“ธันวาคมเหรอ-ถ้าคิดถึงงานประกาศรางวัลก็คงต้องเคลียร์ตารางกันหน่อยแล้วล่ะนะ”
เขากำลังจัดตารางงานของคังวูจินอยู่ตารางงานของวูจินแน่นเอี้ยดเขาจึงจำเป็นต้องเพิกเฉยกับเสียงโทรศัพท์มือถือที่ดังไม่หยุดค่อยเช็กสายที่ไม่ได้รับแล้วโทรกลับทีหลังก็แล้วกัน
แล้วทันใดนั้นเอง
“อืม?”
ชเวซองกุนหยุดเกาหัวมองไปที่ชื่อผู้โทรเข้าที่ปรากฏบนหน้าจอมือถือ
- ท่านผู้กำกับอันกาบก
มาแล้วเขาคิดไว้แล้ว ว่าผู้กำกับจะต้องติดต่อมา แต่ก็สมควรแหละนะ การที่ผู้กำกับอันกาบกโทรมาหาเองแบบนี้ก็ค่อนข้างน่าแปลกใจอยู่เหมือนกัน จะอย่างไรก็ตาม ชเวซองกุนไม่อยากปล่อยให้สายของผู้กำกับอันกาบกหลุดมือไป เขาจึงเดินออกจากกองถ่ายพร้อมกับรับสาย
“ครับ ผู้กำกับสวัสดีครับ”
เสียงแหบแห้งของคนสูงวัยดังมาจากปลายสาย
“อืม CEO ชเว ฉันรบกวนเวลาหน่อยได้ไหม?”
“เชิญเลยครับ”
“ฉันอยากมอบบทภาพยนตร์ให้นายนะ พูดตรง ๆ เลยนะ ถึงแม้หนังของฉันจะเป็นแค่ก้าวแรกสำหรับเขาก็ตาม”
“···เอ๋?”
ก้าวแรก? หนังเรื่องที่100ของผู้กำกับอันกาบก ผู้เป็นประวัติศาสตร์แห่งวงการภาพยนตร์เกาหลีเป็นเพียงก้าวแรกอย่างงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องอะไรกัน ชเวซองกุนดูเหมือนจะไม่เข้าใจในสิ่งที่ผู้กำกับอันกาบกพูดในทันที
ในทางกลับกัน ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของผู้กำกับอันกาบกจะดูผ่อนคลาย แต่ก็มีความรู้สึกสิ้นหวังแฝงอยู่
“ไม่เป็นไร ผมไปหาคุณเองก็ได้ คนว่าง ๆ อย่างผมต้องขยับตัวบ้างสิ”
ณ สำนักงานหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง
นักข่าวหญิงคนหนึ่งเพิ่งเดินคุยโทรศัพท์เข้ามาจากทางเดิน ก่อนจะตรงเข้าไปในห้องทำงานของกองบรรณาธิการบันเทิงที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย บนใบหน้าของเธอเผยให้เห็นถึงข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจ เธอรีบตรงเข้าไปในห้องทำงานของบรรณาธิการทันที
-แอด!
เธอเดินผ่านนักข่าวคนอื่น ๆที่กำลังยุ่งอยู่ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่โต๊ะทำงานของบรรณาธิการ จนเขาต้องถอนหายใจออกมาอย่างเอือมระอา
“เฮ้อ อะไรของเธอเนี่ย ลืมไปแล้ว รึไงว่าต้องเคาะประตูก่อน?!”
นักข่าวหญิงไม่สนใจคำพูดของบรรณาธิการ เธอรีบรายงานสิ่งที่ตัวเองรู้ให้เขาฟังทันที น้ำเสียงของเธอบ่งบอกถึงความสำคัญของเรื่องนี้
“หัวหน้าคะ คังวูจินเซ็นสัญญา 1 ปีค่ะ!”
บรรณาธิการขมวดคิ้วทันที
“···คังวูจิน? สัญญา 1 ปี? มันเรื่องบ้าอะไรของเธอเนี่ย?”
นักข่าวหญิงเดินเข้าไปใกล้บรรณาธิการ ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“คังวูจินเซ็นสัญญา 1 ปีกับบริษัทสื่อบันเทิงbw ค่ะ”
จบ