- หน้าแรก
- ฉันถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสุดยอดนักแสดงอัจฉริยะผู้น่าสะพรึง
- บทที่ 157 เดียวดาย (4)
บทที่ 157 เดียวดาย (4)
บทที่ 157 เดียวดาย (4)
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 157 เดียวดาย (4)
“······เอ๊ะ? กลิ่นอายเหรอครับ?”
ผู้บริหารค่ายหนังเอียงคออย่างไม่เข้าใจก็นะใครจะไปเข้าใจสิ่งที่ผู้กำกับอันกาบกพูดในทันทีได้กันล่ะ ซึ่งดูเหมือนผู้กำกับอันกาบกเองก็รู้อยู่แล้ว
“ไม่ใช่”
เขาส่ายหัวที่ปกคลุมไปด้วยผมขาวสั้นช้า ๆ
“ฉันแค่พูดคนเดียวเฉย ๆ”
“อา- อย่างนั้นเหรอครับ? อืมถ้าได้เจอกับคังวูจินแล้วหมายความว่าคุณได้บอกเขาเรื่องที่คุณจะไปดูการถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ด้วยใช่ไหมครับ?”
“บอกไปแล้ว พูดแบบผ่าน ๆ วันนี้น่าจะบอกกับนักแสดงคนอื่น ๆ ผ่านผู้กำกับควอนแล้วล่ะ”
ผู้บริหารค่ายหนังพูดต่อ ขณะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
“เข้าใจแล้วครับผมจะเตรียมตัวให้พร้อม อ่าแล้วเรื่องภาษามือ คุณได้ถามคังวูจินหรือยังครับ?”
“ถามแล้ว ได้ยินมาว่า นอกจากภาษามือเกาหลี ญี่ปุ่นแล้ว เขายังพูดภาษามืออเมริกันได้นิดหน่อยด้วย”
ดวงตาของผู้บริหารค่ายหนังเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
“หือ- จริงเหรอครับ? เขาคนนี้ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่วก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ยังภาษาญี่ปุ่น แถมภาษามืออีก······”
“เขามีดีเยอะ แต่ปกติแล้ว คนที่โลภมากมักจะกางเกงขาด แต่เขานี่ไม่ใช่ไม่มีแม้แต่รอยขาด ไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ”
“อายุยังน้อยเขาเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ได้ยังไงเยอะแยะขนาดนั้น บางคนแค่ภาษาอังกฤษภาษาเดียวก็เรียนกันทั้งชีวิต นี่เขายังแสดงเก่งขนาดนั้นอีก”
“เรียนรู้ด้วยตัวเอง”
“ครับ?”
“ได้ยินผู้กำกับควอนบอกมาเรียนรู้ด้วยตัวเอง”
ผู้บริหารค่ายหนังขมวดคิ้วราวกับไม่เข้าใจ
“คุณเชื่อเรื่องไร้สาระแบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ? เรียนรู้ด้วยตัวเองเนี่ยนะ?”
ผู้กำกับอันกาบกยิ้มจาง ๆ ตามแบบฉบับของคนอาวุโส แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่นในน้ำเสียง
“ไม่เชื่อแล้วจะทำไม? มีอยู่จริงไม่ใช่หรือไงจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ไม่มีความหมายอะไร ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการได้ดูการแสดงของเด็กนั่นด้วยตาตัวเอง”
ถ้อยคำมากมายแฝงไปด้วยการทดลอง ผู้กำกับอันกาบกแสร้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ภายในกลับวางแผนการเอาไว้เรียบร้อย ทั้งเรื่องที่เขาต้องการรวมตัวท็อปสตาร์ ซึ่งเป็นคนที่เขาตามหามาด้วยตัวเอง รวมถึงการเปิดเผยตัวตนอย่างโจ่งแจ้งแทนการแอบดูอยู่เงียบ ๆ
เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลวง
แล้วในสถานการณ์เช่นนี้ สัตว์ประหลาดหน้าใหม่อย่างคังวูจินจะแสดงออกมาเป็นเช่นไร พลังที่เขาระเบิดออกมาในสถานที่จริง ไม่ใช่บนจอเงินหรือจอแก้วจะเป็นอย่างไร การประสานงานระหว่างนักแสดงล่ะ นอกจากฝีมือการแสดงที่แปลกประหลาดและบ้าคลั่งแล้ว เขายังมีดีอะไรอีก
‘ภาชนะ’
สิ่งที่ผู้กำกับอันกาบก ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นประวัติศาสตร์แห่งวงการภาพยนตร์เกาหลีใต้อยากยืนยันมากที่สุดคือความสามารถของคังวูจิน ซึ่งเปรียบได้ดั่งภาชนะของนักแสดง การจะประเมินว่าเหมาะที่จะเป็นคู่หูในระยะยาวหรือไม่นั้นจะดูแค่ฝีมือการแสดงอย่างเดียวย่อมไม่พอ
‘ขนาดและประเภทของภาชนะ’
ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น อย่างน้อยที่สุดก็ในความคิดอันแน่วแน่ที่สั่งสมมาอย่างยาวนานของผู้กำกับอันกาบก อย่างไรก็ตาม สำหรับตัวแทนบริษัทภาพยนตร์
“ครับ ผมเข้าใจแล้ว งั้นหลังจากตรวจสอบสถานที่ถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ เสร็จ ก็จัดตารางบินกลับได้เลยใช่ไหมครับ?”
“อืม แล้วพรุ่งนี้นายจองตั๋วหนัง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ไว้ด้วยนะ ไปดูด้วยกัน”
“ครับจะให้ทีมงานหลัก ๆ รวมถึงคนเขียนบทไปด้วยเลยนะครับ”
หลังจากพูดคุยกับผู้กำกับอันกาบกพอสมควร เขาก็เดินออกจากห้องไป ผู้กำกับอันกาบก ซึ่งถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว กอดอกพลางถอนหายใจเบา ๆ
- กลิ่นอายสินะ
การได้พบกับคังวูจินที่ร้านอาหารเมื่อครู่ ทำให้ผู้กำกับอันกาบกอดนึกถึงเรื่องนี้ไม่ได้ บทบาทที่เขาเคยแสดง ผลงานภาพยนตร์และคลิปวิดีโอทั้งหมดที่เขาเคยดู รวมถึงการพบกันครั้งแรกในวันนี้ เมื่อนำทุกอย่างมารวมกัน ผู้กำกับอันกาบกก็ได้ ข้อสรุปข้อหนึ่ง
‘มีกลิ่นอายบางอย่างแปลกปลอมซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ ในตอนนี้’
ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่แปลกไปเกี่ยวกับคังวูจิน
แน่นอนว่ายังไม่มีอะไรแน่นอน นี่เป็นเพียงการคาดเดาของผู้กำกับอันกาบกเท่านั้น แต่ในฐานะคนที่ให้คะแนน ไม่ใช่แค่การแสดง แต่รวมถึงตัวตนของนักแสดงด้วย เขาจึงละสายตาไปไม่ได้
‘บางครั้ง บางคราว ฉันก็เห็นบางอย่างที่แปลกประหลาดในแววตาที่แน่วแน่คู่นั้น ราวกับว่าเขากำลังซ่อนของมีค่าเอาไว้ในอก ไม่รู้ว่าจะเป็นสิ่งของเล็ก ๆ หรือของชิ้นใหญ่โต’
สัญชาตญาณของผู้กำกับมากประสบการณ์ผู้นี้ช่างเฉียบแหลม
หลังจากนั้น
เมื่อเห็นว่า "พ่อค้ายาเสพติด" ขึ้นอันดับ 1 บ็อกซ์ออฟฟิศในวันแรกที่เข้าฉาย คังวูจินก็
‘โอ้โห! นี่ฉันจะได้ดูหนังเรื่องนี้บนจอใหญ่ ๆ เลยเหรอเนี่ย! แถมยังเป็นหนังที่ฉันแสดงเองด้วย! ไม่ ๆ ใจเย็น ๆ คังวูจิน ตอนนี้ต้องโฟกัสกับงานตรงหน้าก่อน’
เขาพยายามระงับความตื่นเต้นที่พลุ่งพล่านเอาไว้ แล้วหันไปจดจ่อกับการแสดงใน "เกาะแห่งผู้สูญหาย" แทน แต่ในขณะเดียวกัน นักแสดงคนอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็นรยูจองมิน ต่างก็พากันฮือฮา หรือจะพูดให้ถูกคือ ทีมงาน "เกาะแห่งผู้สูญหาย" ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นกันยกใหญ่
“ได้ยินหรือยัง? ว่าผู้กำกับอันกาบกจะมาที่กองถ่าย?”
“หา? จริงดิ? ไม่มีทางหรอก! ทำไมตำนานแบบนั้นถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?”
“จริง ๆ นะ ฉันได้ยินมาจากตากล้อง เขาบอกว่าผู้กำกับอันกาบกมาเที่ยวเวียดนาม แล้วจะแวะมาที่นี่แป๊บนึง”
การมาเยือนของผู้กำกับอันกาบกกลายเป็นข่าวลือไปทั่วต้นตอมาจากผู้กำกับควอนกีแท็กส่วนคนที่เสริมให้ข่าวใหญ่โตก็คือเหล่านักแสดงทุกคนล้วนเป็นนักแสดงระดับท็อป แต่สำหรับพวกเขาแล้ว การมาเยือนของผู้กำกับอันกาบกถือเป็นเรื่องใหญ่หลวง
ดังนั้นนักแสดงระดับท็อปอย่างรยูจองมินฮายูราต่างก็รู้สึกเครียดและเตรียมใจกันแตกต่างกันไป
ผู้กำกับควอนกีแท็กมองดูพวกเขาอย่างพิจารณา
‘เห็นอยู่หรอกน่าว่าแต่ละคนคิดอะไรกัน’
มีเพียงคนเดียวมีแค่คนเดียวเท่านั้นที่ยังคงเป็นเหมือนเดิม
คังวูจิน
เหตุผลน่ะหรือง่ายมาก แน่นอนว่าคังวูจินก็รู้สึกอึดอัดและกลัวผู้กำกับอันกาบกอยู่บ้าง
‘ช่างแม่งเหอะ คิดซะว่าเป็นแค่คุณปู่ที่ไหนก็ได้ที่เจอได้ทั่วไป’
การสะกดจิตตัวเองด้วยคอนเซ็ปต์ของวูจินนั้นต้องเรียกว่าระดับเทพเลยก็ว่าได้ ผู้กำกับอันกาบกตำนานแห่งวงการภาพยนตร์เกาหลีก็ถูกลดระดับเป็นแค่ ‘คุณปู่’ ภายในพริบตา
ในขณะเดียวกัน ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ที่เพิ่งประกาศรายได้วันแรกไปก็กำลังเป็นที่พูดถึงอย่างมากในเกาหลี
『จินแจจุน พัคพันซอ คังวูจินนำแสดง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ กวาดอันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศทันทีที่เข้าฉาย! 』
เป็นเรื่องยากมากที่หนัง ‘สำหรับผู้ใหญ่’ จะไต่อันดับหนึ่งของบ็อกซ์ออฟฟิศได้ภายในวันเดียว บรรยากาศจึงเต็มไปด้วยความคึกครื้นและเมื่อกระแสมาหลายคนที่ยังลังเลใจก็เริ่มตามไปดู ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ในวันที่29 ซึ่งเป็นวันที่ภาพยนตร์เข้าฉายวันที่สอง
“อี่หยา- นี่มัน ‘พ่อค้ายาเสพติด’ บรรยากาศไม่ธรรมดาเลยนี่ครับ ผู้กำกับเราไปดูกันหน่อยดีไหมครับ?”
“······เฮ้อ ก็ได้”
“อ๋อ ว่าแต่ผู้กำกับกับผู้กำกับคิมโดฮีสนิทกันเหรอครับ?”
“สนิทบ้านแกสิ แค่ศัตรูน่า แค่ศัตรู”
‘พ่อค้ายาเสพติด’ เป็นหนังที่ได้รับความสนใจอย่างสูงในวงการหนังเกาหลี ไม่ใช่แค่เพราะเป็นหนังเรทอาร์นาน ๆ ครั้ง หรือเพราะมีนักแสดงมากฝีมืออย่างจินแจจุน พัคพันซอมาร่วมงาน แต่ที่ดึงดูดความสนใจได้มากที่สุดเห็นจะเป็นคังวูจิน นักแสดงหน้าใหม่นั่นเอง
『จินแจจุน ‘พ่อค้ายาเสพติด’ เอ่ยปากชม คังวูจิน ผู้รับบทรับเชิญ “ในกองถ่ายเหมือนมี ‘อีซังมัน’ ตัวจริงอยู่” ( ‘Hello FM’ )』
ด้วยเหตุนี้ ผู้กำกับและบุคคลในวงการบันเทิงมากมายจึงตบเท้าเข้าชม ‘พ่อค้ายาเสพติด’ กันอย่างล้นหลาม
『นักเขียนชื่อดัง พัคอึนมี ถูกพบขณะอยู่ในโรงภาพยนตร์ “มาดู ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ค่ะ” / ภาพ』
『[ภาพถ่าย] PDซงมันวู มือทองแห่งวงการ ‘นิติจิตวิทยา’ และนักเขียน พัคอึนมี เดินทางมาถึงโรงภาพยนตร์/ภาพ』
ไม่ใช่แค่ผู้กำกับPD นักเขียน บริษัทหนัง บริษัทบันเทิงเท่านั้น ผู้กำกับชินดงชุนกับทีมงานก็เช่นกัน เพราะ ‘เพื่อนชาย’ กำลังเข้าฉายอยู่พอดี การมาดูหนังของคังวูจินจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ อีกทั้งผู้กำกับชินดงชุนที่ขึ้นชื่อเรื่องขากรรไกรเหลี่ยมก็ยังกระหายที่จะหาแรงบันดาลใจใหม่ ๆ อีกด้วย
‘ไม่ใช่แค่การแสดงของนักแสดงที่ยอดเยี่ยม แต่การกำกับก็ทำได้ดีมาก โดยเฉพาะเทคนิคการควบคุมจังหวะของเรื่องที่โดดเด่นสะดุดตา’
และคังวูจินก็ได้ แสดงเป็นอีซังมัน
เมื่อละครดำเนินเรื่องราว อีซังมัน ก็ค่อย ๆเปลี่ยนไป บารมีของเขาลดลง เสียงก็เปลี่ยนเป็นแบบขอไปที ซึ่งดูเป็นธรรมชาติมากเสียจนคนดูไม่ทันสังเกต แต่อีซังมันในจอกำลังส่งสัญญาณบางอย่าง
ผู้กำกับชินดงชุนเป็นคนแรกที่สังเกตเห็น
‘แววตาเลื่อนลอย เกาตัวบ่อยขึ้น เดินอย่างหมดแรง กำลังจะตายสินะ’
ใช่แล้ว ชีวิตของอีซังมันกำลังจะดับสูญ แม้จะเติมเต็มด้วยยาเสพติดชั่วคราว
[ “ไอ้พวกยุ่นแม่งเรื่องมากชิบ” ]
[ “เออ รู้ แต่ถ้าแกมาทำงานให้ฉัน มันก็ดีกว่าไง” ]
[ “ก็มาลองทำดูสิ ไหนดูซิว่าแกจะทำอะไรได้บ้าง” ]
ในเวลาเดียวกัน ความรุนแรงก็แปลกประหลาดขึ้น
[ “ฮ่า ๆ เพชรนี่หว่า” ]
แปลกที่ความน่าขนลุกนั่นกลับดึงดูดผู้ชมหลายร้อยคน
“อีซังมัน ดูเปลี่ยนไปนะ?”
“จริงป่ะวะ? แต่ตอนนี้แม่งน่ากลัวกว่าตอนแรกอีก”
“งั้น อีซังมัน ก็คงร่วมมือกับจองซองฮุนสินะ ในเมื่อเป็นพวกติดยาเหมือนกัน”
แล้วจุดพลิกผันก็เกิดขึ้น
[ “แววตาแกไม่ใช่พวกติดยา” ]
บนหน้าจอเต็มไปด้วยใบหน้าของอีซังมันที่ถือมีดซาซิมิ มือของเขาสั่นเล็กน้อย คนดูรู้สึกราวกับมีมีดซาซิมิจ่ออยู่ตรงหน้า
[ “แกนั่นแหละตำรวจ ไอ้ตำรวจ” ]
เพราะแบบนั้น
“!!!”
ดวงตากลมโตของผู้ชมเบิกโพลงด้วยความตื่นตะลึง หลายคนถึงกับอ้าปากค้าง ความรู้สึกทั้งหมดของอีซังมัน ทั้งสายตาและลมหายใจ ราวกับมัดตรึงทุกคนไว้ แม้จะรู้สึกขยะแขยง แต่กลับยากที่จะต้านทานผู้กำกับชินดงชุนเอ่ยขึ้น ประหนึ่งเป็นตัวแทนของทุกคน เพื่อตัดสินอีซังมัน ในตอนนี้
‘การเปลี่ยนแปลงที่ลื่นไหลแบบนี้ คงถ่ายทอดออกมาได้ยากมาก ทั้งต้องรักษาตัวตนดั้งเดิมเอาไว้ แต่ขณะเดียวกันก็ต้องแสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงนั้น โดยไม่ทำให้คนดูรู้สึกแปลกแยก ค่อย ๆ ปลอบประโลมพาไป’
นั่นคือ จุดที่ทำให้หนังเรื่องนี้คงความน่าติดตามไว้ได้อย่างต่อเนื่อง กล่าวคือเป็นเทคนิคที่ต้องพึ่งพาการแสดงของนักแสดงอย่างแท้จริง
‘ก็วูจินนี่นา ถึงทำได้ ขนาดไม่เห็นภาพ ก็คงแสดงได้อย่างสบาย ๆ’
ยิ่งฉายหนังเรื่อง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ นานขึ้นเท่าไหร่ ความนิยมในตัวละคร ‘อีซังมัน’ ก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น มีหลักฐานเป็นคำพูดจากปากของผู้ชมที่ออกมาจากโรงหนังที่ต้องเอ่ยชื่อของคังวูจินออกมาทุกคน
กระทั่งเริ่มมีการเคลื่อนไหวใหม่ ๆ เกิดขึ้น
เริ่มจากสถาบันสอนการแสดง โรงละคร หรือแม้แต่ภาควิชาการแสดงของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ
“ทุกคน ก่อนจะเริ่มเรียนคาบบทต่อไปไปดูหนังเรื่อง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ กันมาก่อนนะ งานที่ต้องทำก็คือ ตั้งใจดูการแสดงของนักแสดง แต่ละคน แล้วเขียนความรู้สึกว่า ถ้าเป็นตัวเองจะแสดงออกมาแบบไหน ส่วนตัวฉันดูจบไปแล้วคิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์นะ”
“อาจารย์คะ! นักแสดงทั้งหมดที่แสดงเลยเหรีอคะ?”
“เรื่องนักแสดง ปล่อยให้เป็นการตัดสินใจของแต่ละคนแล้วกัน แต่ฉันว่าทุกคนน่าจะสะดุดตากับการแสดงของคังวูจินนะ”
“อ่า...คังวูจิน”
“ก็นะ เขาก็คือนักแสดงที่ใกล้เคียงกับเป้าหมายของพวกเธอมากที่สุดไม่ใช่เหรอ?”
สำหรับเด็กหนุ่มสาวที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดง คังวูจินคือเป้าหมายที่พวกเขาตั้งไว้ เปรียบได้กับการที่คังวูจินได้ปูทางลัดอันน่าตื่นตะลึงในวงการนักแสดงของประเทศนี้ไปแล้ว
“ช่วงนี้ คังวูจิน คังวูจินกันจังเลยนะ รู้ใช่มั้ย ‘เดบิวต์ทั้งทีต้องพลิกวงการบันเทิงเกาหลี’ เนี่ย ดูสิเป็นไปไม่ได้หรอก แต่ดูคังวูจินเป็นตัวอย่างสิ เห็นไหมเป็นไง?”
โรลโมเดล ถ้าอยากเป็นนักแสดงก็ต้องมีอิมแพคต์ระดับคังวูจินสิ นี่คือความคิดของเด็กฝึกส่วนใหญ่
และแล้วคนเหล่านั้นก็แห่กันไปโรงหนัง
ในที่สุดวันที่29 ก็ผ่านไป วันที่30 ก็มีการประกาศรายได้วันสองของ ‘พ่อค้ายาเสพติด’
[ยอดผู้ชมภาพยนตร์ประจำวันที่29 ตุลาคม 2020] [บ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีประจำวัน]
1. พ่อค้ายาเสพติด/ วันที่เข้าฉาย: 28 ตุลาคม/ ยอดผู้ชม: 339,166 คน/ จำนวนโรง: 1,002 โรง/ ยอดผู้ชมสะสม: 590,115 คน
2. นักบวชมือปราบผี/ วันที่เข้าฉาย: 28 ตุลาคม/ ยอดผู้ชม: 110,452 คน/ จำนวนโรง: 998 โรง/ ยอดผู้ชมสะสม: 198,995 คน
3. แสงตะวันคลั่ง/ วันที่เข้าฉาย: 1 ตุลาคม/ ยอดผู้ชม: 30,113 คน/ จำนวนโรง: 1,011 โรง/ ยอดผู้ชมสะสม: 3,344,063 คน
4. จิตวิปลาสเพชฌฆาต/ วันที่เข้าฉาย: 23กันยายน/ ยอดผู้ชม: 8,808 คน/ จำนวนโรง: 881 โรง/ ยอดผู้ชมสะสม: 2,010,261 คน
.
.
.
ยังคงครองอันดับหนึ่งอย่างต่อเนื่อง แถมยอดผู้ชมยังเพิ่มขึ้นกว่าวันก่อนมากด้วย ทั้งกระแสจากคังวูจินและคำบอกเล่าปากต่อปากต่างก็แสดงพลังออกมา
แต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่หยุดอยู่แค่นี้
『 ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ยอดผู้ชมทะลุ 590,000 คนภายในสองวัน···ภาพยนตร์เรท R ที่ทำรายได้สูงสุดหรือไม่? 』
ฝั่ง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ปล่อยข่าวตามน้ำอย่างบ้าคลั่ง แน่นอนว่าสื่อต่างก็กระตือรือล้นที่จะกระจายข่าวออกไปด้วย
ไม่เพียงเท่านั้น
- โอ๊ย …ดูเรื่องนี้แล้วฉี่ราดกางเกงเลย…หนังเดินเรื่องเร็ว+สนุกจนวางไม่ลง! [รีวิว พ่อค้ายาเสพติด]|R Movie
ในโลกของแพลตฟอร์มวิดีโอ ไม่ว่าจะเป็นYoutube หรือที่ใด ๆ ต่างก็เต็มไปด้วย ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ที่ผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด บ้างก็เป็นการโปรโมทอย่างจงใจ บ้างก็เป็นความโลภที่หวังยอดวิว จนก่อตัวเป็นกระแสขึ้นมา
ทว่า เมื่อใดที่กระแสพัดพัดแรง ก็ย่อมเกิดเสียงซุบซิบตามมาเป็นธรรมดา
และแล้ว เรื่องก็เริ่มขึ้นอย่างเชื่องช้า
『 "คังวูจินเล่นยาจริงรึเปล่า" เสียงร่ำลือจากผู้ชม หลังชมภาพยนตร์เรื่อง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ที่กำลังโกยรายได้อย่างถล่มทลาย』
『[ประเด็นร้อน] ‘พ่อค้ายาเสพติด’ เปิดตัวแรง แต่กลับมีข่าวลือแปลก ๆ เกี่ยวกับ ‘คังวูจิน’ ว่าอาจเกี่ยวข้องกับยาเสพติด』
『ชาวเน็ตในชุมชนคนรักหนังต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "ต้องตรวจสอบแล้วล่ะ" หลังจากที่ได้เห็นการแสดงอันบ้าคลั่งของคังวูจินใน ‘พ่อค้ายาเสพติด’ 』
พูดง่าย ๆ ว่าเรื่องไร้สาระก็ถูกขยายให้ใหญ่โตขึ้นมาได้ แหล่งที่มาของข่าวลือนั้นมีมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นชาวเน็ตที่ไม่ระบุตัวตน
-หนังเรื่องนี้ฉันโคตรเหม็นเลยว่ะ555555
-เห็นข่าวลือเรื่องคังวูจินเล่นยาแวบ ๆ มาเป็นเรื่องจริงปะวะ
-↑ข่าวโคมลอยทั้งเพแหละโว้ย
-5555 แต่ก็นะ ใครจะไปรู้5555ถ้าตรวจแล้วเจอยาจริงขึ้นมา คงบันเทิงน่าดู55555
-ปล่อยไปเถอะ เเดี๋ยวมันก็เงียบไปเองแหละ ทำเป็นอะไรกันนักหนา???
-หนังที่กระแสแรง ๆ ตอนแรกก็แบบนี้แหละ เเต่เดี๋ยวก็ซาไปเอง
-เพิ่งดู ‘พ่อค้ายาเสพติด’ จบ คังวูจินแม่งโคตร ๆ บ้าเลยสัส555555
-คนโดนฟ้องแน่ ๆ ฉันว่าเยอะ555555
•
•
•
•
หรือแม้กระทั่งสื่อต่าง ๆ ที่ยอมแลกทุกอย่างเพื่อยอดคลิก รวมถึงบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์คู่แข่งของ ‘พ่อค้ายาเสพติด’
“ไม่นะ!! ‘นักบวชปราบผี’ ของเรากำลังจะแพ้หนังเรทเหรอเนี่ย?!”
“เอ่อ คือ... พวกเราก็ค่อนข้างประหลาดใจครับ ยอมรับว่าวันแรกที่เข้าฉาย หนังเราอาจจะเพลี่ยงพล้ำเพราะกระแสของคังวูจินและประเด็นอื่น ๆ แต่ไม่คิดว่าวันที่สองหนังของเรายังจะสู้ไม่ได้ขนาดนี้······”
“ไม่ใช่เวลามาตื่นตระหนก แต่ต้องวางแผนรับมือสิโว้ย! อะไรเนี่ย? แบบนี้ไม่ต้องพูดถึงจุดคุ้มทุน แม้แต่ค่าบุหรี่ยังไม่พอจ่ายเลยนะ!”
“ครับ ๆ ผมคุยกับทางค่ายหนังแล้วว่าจะเพิ่มโปรโมตเป็นสองเท่าจากที่วางแผนไว้แล้วครับ ตารางงานของนักแสดงก็เช่นกัน”
“อะไรที่ทำได้ก็ต้องทำ!”
“แต่ยังไง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ก็คงจะกระแสซาลงไปในเร็ว ๆ นี้แหละครับ หนังเรต R ยังไงก็มีข้อจำกัดอยู่แล้ว รอดูสถานการณ์ไปก่อนสักอาทิตย์นึงจนถึงสุดสัปดาห์นี้เถอะครับ”
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ในที่สุดก็ถึงเช้าวันศุกร์ที่สดใสของวันที่30
โดยปกติแล้วหนังจะเข้าฉายวันพุธหรือพฤหัสบดี และในวงการภาพยนตร์ก็มีคำกล่าวที่ว่า ‘พุธ พฤหัสบดีเป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อย ของจริงคือวันศุกร์ต่างหาก’
『[คุยฉ่ำภาพยนตร์] ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ครองจอ ภาพยนตร์เรื่องอื่นต้องทิ้งห่างในวันศุกร์นี้ให้ได้』
เหตุผลนั้นชัดเจน เมื่อเทียบกับวันพุธและพฤหัสบดีแล้ว
『เล็งช่วงเวลาทองวันศุกร์ ภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ นอกจาก ‘พ่อค้ายาเสพติด’ เดินหน้าทำสงครามโปรโมตอย่างดุเดือด』
『[ประเด็นร้อน] ตั้งแต่วัยรุ่นยันครอบครัว… ถ้าไม่ใช่ ‘พ่อค้ายาเสพติด’ หนังเรต Rงั้นไปดู ‘นักบวชปราบผี’ กันดีกว่า』
เพราะพลังของวันศุกร์มันมหาศาล
วันรุ่งขึ้น วันเสาร์ที่31 ตุลาคม เมืองดานัง ประเทศเวียดนาม
เวลาเช้าตรู่เป็นเช้าวันสุดท้ายของเดือนตุลาคม พอผ่านวันนี้ไปก็เข้าสู่เดือนพฤศจิกายนแล้ว ที่เกาหลีคงเริ่มมีลมเย็น ๆ พัดผ่านบ้างแล้ว แต่ที่เวียดนามยังคงอบอ้าว
ด้วยเหตุนี้
-ฟิ้ว
แอร์ในห้องที่คังวูจินนอนซุกตัวอยู่บนเตียงจึงทำงานอย่างแข็งขัน
ในเวลาเดียวกันนั้น
-♬♪
เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของวูจินที่วางไว้ข้างหมอนดังขึ้น หรือจะพูดให้ถูกก็คือเสียงนาฬิกาปลุก เสียงสั่นพร้อมกับเสียงร้องดังทำให้คังวูจินที่เหมือนตายไปแล้ว ลืมตาขึ้นมาทันที
“โอ๊ย ตายแน่ อึก!”
คังวูจินครางออกมาพลางยืดเส้นยืดสาย เส้นผมยุ่งเหยิงดูราวกับคนพ่ายแพ้ในใจอยากจะปิดนาฬิกาปลุกแล้วนอนกลิ้งบนเตียงต่อ แต่ก็ทำแบบนั้นไม่ได้
‘นัดไว้สิบเอ็ดโมงนี่นา’
วันนี้การถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ มีคิวเร็วกว่าปกติ ไม่ใช่แค่คังวูจินเท่านั้น นักแสดงนำทั้งหมดของ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ก็ต้องมาเจอกันในเวลาเดียวกัน
พูดง่าย ๆ ก็คือ ถ่ายรูปรวม
นาน ๆ ทีจะได้มาเจอกันครบทีม ถ้าคังวูจินที่เป็นนักแสดงหน้าใหม่มาสายคงไม่งามแน่ คังวูจินที่กำลังหาวอย่างเอื่อยเฉื่อยจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วลุกออกจากเตียง
ในตอนนั้นเอง
- วูววว
โทรศัพท์มือถือในมือสั่นขึ้นมา แจ้งเตือนข้อความปรากฏขึ้น เมื่อดูหน้าจอก็พบว่าเป็นข้อความจากซอฮยอนมี หรือก็คือคุณแม่ของคังวูจินนั่นเอง
- แม่: วูจิน แม่เห็นข่าวแล้วนะ ยินดีด้วย! พ่อก็ดีใจมาก ดูแลตัวเองดี ๆ กินข้าวด้วยล่ะ
วูจินเอียงคออย่างสงสัยหลังจากที่ อ่านข้อความ
“ยินดีกับอะไร?”
ช่วงนี้มีเรื่องน่ายินดีเยอะก็จริง แต่วันนี้มีเรื่องอะไรอีกหรือ? วูจินกำลังจะตอบกลับคุณแม่ แต่ก็สังเกตเห็นว่ามีข้อความและการแจ้งเตือนค้างอยู่เยอะมาก
“โอ้โห”
ข้อความมากมายนับไม่ถ้วน ทุกคนต่างส่งข้อความแสดงความยินดีมาให้ และในตอนนั้นเอง
- วูววว
มีข้อความส่งมาอีกครั้ง คราวนี้เป็นผู้กำกับคิมโดฮี ที่น่าสนใจคือข้อความที่เธอส่งมามีแค่ลิงก์ข่าวเท่านั้น ด้านล่างเป็นตัวอย่างข่าว คังวูจินลืมตาโตเมื่อเห็นพาดหัวข่าว
“บ้าไปแล้ว 1 ล้านเนี่ยนะ?!”
ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
『[ข่าวสารสื่อหนังละคร] ทะลุ 1 ล้านคนดูใน 3 วัน! ‘พ่อค้ายาเสพติด’ แสดงเทพ ดึงคนดูถล่มทลาย เขียนประวัติศาสตร์หนังเรต R หรือไม่? 』
เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาได้เห็นยอดผู้ชมถึง 1 ล้านคน
จบ