- หน้าแรก
- ฉันถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสุดยอดนักแสดงอัจฉริยะผู้น่าสะพรึง
- บทที่ 153 ปืนใหญ่ที่ถูกจุด (8)
บทที่ 153 ปืนใหญ่ที่ถูกจุด (8)
บทที่ 153 ปืนใหญ่ที่ถูกจุด (8)
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 153 ปืนใหญ่ที่ถูกจุด (8)
คืนที่ 24
‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ร้านอาหารแบบวันเดย์ทริปที่คังวอนโด เวลาล่วงเลยมาจนถึง 5 ทุ่มกว่า ลูกค้าที่เคยแน่นขนัดก็หายไปหมดแล้ว การถ่ายทำทั้งหมดเสร็จสิ้นไปตั้งแต่30 นาทีก่อน ทำให้ทีมงาน ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ กำลังเก็บข้าวของกันยกใหญ่
“จัดโต๊ะตามแบบเดิมด้วยนะ!!”
“รูปต้นแบบอยู่ที่ฉัน!”
“ทีมครัว!! เช็กของประกอบฉากของเราดูหน่อย!!”
“เก็บกล้องตัวเล็กหมดรึยัง??!”
“เหลือแต่อาคารเสริมครับ!!”
แม้การถ่ายทำที่ยาวนานจะทำให้ทีมงานทุกคนอิดโรย แต่เพราะวันนี้เป็นวันที่น่าพอใจ ทุกคนจึงยังคงเต็มไปด้วยพลัง ท่ามกลางทีมงานมากมาย ยุนบยองซอน PD แว่นหนาปรากฏตัวขึ้นที่ห้องโถงใหญ่
และตรงโต๊ะด้านหน้าเขา
“ทุกคนทำงานกันเหนื่อยมากนะครับ”
“ฮ่า โคตรมันส์”
“ทุกคนเก่งมากครับ!”
“ทุกคนน่ะ สุดยอดกันจริง ๆ!!”
เหล่าผู้ร่วมรายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ นั่งรวมกันอย่างอบอุ่น แน่นอนว่ารวมถึงคังวูจินผู้ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ทุกคนสวมผ้ากันเปื้อนปักโลโก้ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ พร้อมกับถือเบียร์กระป๋องไว้ในมือ ราวกับต้องการดื่มฉลองปิดท้ายวัน
ดูเหมือนทุกคนจะสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ เห็นได้จากการพูดคุยหยอกล้อกัน
ท่ามกลางผู้คนมากมาย คังวูจิน
‘บ้าไปแล้ว วันนี้ฉันทำอาหารไปกี่อย่างวะเนี่ย จำไม่ได้แล้ว แค่ได้กลิ่นเส้นก็อยากจะอ้วก’
ใบหน้าของเขาดูมุ่งมั่น แต่ภายในกลับเหนื่อยล้าอย่างรุนแรง เพราะงานหนักหนาสาหัสขนาดนี้ ชวนให้นึกถึงตอนทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านเหล้าตอนอายุ 20 ต้น ๆ ถ้าไม่ติดว่าเป็นคอนเซ็ปต์รายการคงได้ลงไปนอนกองกับพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
‘นี่แหละ ถึงเป็นรายการวาไรตี้ไง! แค่ให้มาลองใช้ชีวิตจริง!’
PD ยุนบยองซอนที่กำลังคุยกับอันจองฮัก อยู่นั้น ก็พูดกับทุกคน
“ก็นะ พลาดกันบ้าง อะไรบ้าง การรับส่งก็ไม่ค่อยเข้าขากัน แต่ก็นะ เพิ่งครั้งแรกก็แบบนี้แหละ โดยรวมถือว่าโอเคนะ ถ้าพัฒนาไปกว่านี้คิดว่าไปต่างประเทศได้สบายเลยล่ะ”
อันจองฮัก ที่ได้ฟังคำพูดปลอบใจ (ที่เหมือนไม่ให้ความหวัง) ก็ยกเบียร์ขึ้นดื่ม ก่อนจะตอบ
“ที่ทุกอย่างดูราบรื่นก็เพราะเมนูมันไม่มีปัญหาอะไรต่างหากล่ะ จริง ๆ แล้วเรื่องจุกจิกในร้านก็เยอะใช่เล่นเลยนะ ถ้าอาหารออกไม่ทันนี่ พังแน่ ๆ”
ฮากังซูที่ดูอิดโรย กับคนอื่น ๆ ก็เห็นด้วย
“ใช่… ถ้าออเดอร์อาหารมีปัญหานี่ วันนี้พังยับแน่”
“ผมสั่งอาหารผิดเยอะเลย! ขอโทษครับ!”
ยอนแบกกวัง หนุ่มดอกไม้หน้าใส ที่ดูมีพลังตลอดเวลา ก้มหัวขอโทษ ก่อนจะหันไปชูนิ้วโป้งให้ คังวูจิน
“แต่วันนี้ลูกค้าชมว่าอาหารอร่อยกันใหญ่เลยครับ! นี่แหละ พี่วูจิน!”
อันจองฮักเองก็ดูจะเห็นด้วย ก่อนจะคีบขาไขว่ห้างแล้วถามวูจิน
“ฉันก็ได้ยินมาเยอะเหมือนกัน เกิดอะไรขึ้นเนี่ย นายบอกว่าทำอาหารได้นิดหน่อยไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงทำออกมาได้ระดับเชฟขนาดนั้น แถมเชฟอียังอูยังชมไม่หยุดปากเลยนี่ แต่ทำไม ฮเยยอน ถึงเห็นแต่เธอนั่งหั่นกระเทียมล่ะ?”
“ก็… มันต้องใช้กระเทียมเยอะนี่ แล้วฉันก็หั่นอย่างอื่นเยอะแนะ! แล้วยังพลิกคิมบับด้วย!”
ทั้งคู่ทีท่าเหมือนเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน PDยุนบยองซอนวางกระดาษหลายแผ่นลงบนโต๊ะ
“วันนี้คอมเมนต์ของแขกรับเชิญ แต่ละคนเป็นยังไงบ้าง อาหารอร่อยเหมือนกันทุกคนเลยใช่มั้ย”
ความจริงก็เป็นแบบนั้นในกระดาษที่เต็มไปด้วยข้อความล้วนมีแต่คำชมว่าอาหารอร่อย คังวูจินก็มักจะได้เห็นข้อความที่บอกว่าได้เห็นมุมมองใหม่ ๆของเขาอยู่บ่อย ๆ ฮวาลินที่กำลังจะส่งกระดาษทั้งหมดให้วูจินก็พึมพำเบา ๆ ว่า
“แต่อร่อยจริง ๆ นั่นแหละ”
ในใจลึก ๆ แล้ว เธออยากจะชูสองนิ้วโป้งพร้อมเต้นบ้าบออยู่หรอก
‘ไม่ใช่แค่คำว่าอร่อยธรรมดา แต่มันโคตรรรรรอร่อยต่างหากเล่า!’
แต่เพราะมีคนอยู่เยอะ เธอเลยต้องอดทนเอาไว้ แค่ได้กินอาหารที่คังวูจินคนที่เธอชื่นชอบทำ ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ไม่ว่ายังไง PDยุนบยองซอนก็เริ่มพูดปิดท้าย
“เท่านี้การถ่ายทำในประเทศที่รวมสมาชิกทุกคนก็จบลงแล้ว ส่วนต่อไป ทุกคนจะได้เจอกันที่ต่างประเทศ! ก่อนจะไป อาจจะมีการถ่ายทำสั้น ๆ แยกกันเป็นทีม แล้วจะแจ้งตารางให้ทราบอีกทีนะ”
หลังจากอธิบายสั้น ๆ เสร็จ เหล่าผู้เข้าร่วมรายการก็ทยอยกันออกจากร้านอาหารเกาหลี คังวูจินเองก็กล่าวลาทีมงานแล้วเดินไปที่รถตู้
ตอนนั้นเอง
“คุณวูจิน!”
PDยุนบยองซอนที่อยู่ด้านหลังเรียกคังวูจิน เขาเดินเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเอ่ยคำพูดแปลก ๆ ออกมา
“พอจะลองคิดเมนูอาหารขึ้นมาสักหนึ่งอย่างก่อนไปถ่ายทำที่อเมริกาได้มั้ยครับ”
“เมนูอาหารใหม่เหรอครับ?”
“ครับ ไม่ต้องกดดันก็ได้นะ แค่ลองคิดแบบผ่าน ๆ ก็พอ แต่เห็นฝีมือการทำอาหารของคุณวูจินแล้ว ผมว่าน่าจะทำได้เป็นอาหารเกาหลีอะไรก็ได้ ถ้าไม่ติดขัดอะไร ลองคิดดูหน่อยนะครับ ถ้าได้ลองชิมแล้วผ่านการประชุมกันแล้ว เราจะเอาไปขายที่อเมริกากัน”
คังวูจินเพียงคนเดียวที่ต้องมาพูดคุยเรื่องสูตรอาหารเกาหลี คงไม่ใช่เรื่องบังคับอะไร วูจินจึงแค่พยักหน้ารับง่าย ๆ
“ครับ”
“โอเค! วันนี้คุณทำงานหนักมากแล้ว!”
PD ยุนบยองซอน เดินจากไป หลังจากนั้นคังวูจินก็ขึ้นรถตู้ไปอย่างไม่คิดอะไรมาก พอฮันเยจอง กับสไตลิสต์คนอื่นขึ้นรถกันหมดแล้ว รถตู้ก็ออกตัว
ในเวลาเดียวกัน
- สวบ
ชเวซองกุน ที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับหันมาทางวูจินแล้วเอ่ยถาม
“วูจิน นายรู้จักผู้กำกับอันกาบกไหม?”
ผู้กำกับอันกาบก? ใครกันนะ เหมือนเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนมาก่อน แต่ก็ไม่คุ้นหูเท่าไหร่ แต่ในเมื่อมีคำว่าผู้กำกับนำหน้า วูจินจึงแสร้งทำเป็นรู้จักเอาไว้ก่อน
“ครับ พี่ซองกุน”
และแอบค้นหาข้อมูลอย่างแนบเนียนด้วยมือถือ พอเห็นรูปจากผลการค้นหาวูจินก็นึกออกว่าผู้กำกับอัน กาบกเป็นใคร แต่ก็ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่
‘อ่า ผู้กำกับคนนี้ไม่ใช่เหรอที่เขาว่ากันว่าเป็นตำนานที่ยังมีชีวิตของวงการภาพยนตร์ เคยเห็นในYoutubeนะ’
ถ้าเป็นนักแสดงเกาหลีคนอื่น ๆ คงต้องยกย่องผู้กำกับอันกาบก แต่สำหรับคังวูจิน เขาก็เป็นแค่คุณปู่ที่ประกอบอาชีพผู้กำกับคนหนึ่งเท่านั้น ดังนั้น
“ผู้กำกับอันกาบกเขาอยากเจอนาย โทรมาหาฉันเองเลยนะ”
ถึงแม้จะแสร้งทำเป็นตกใจเล็กน้อย แต่วูจินก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรกับคำพูดของชเวซองกุน
‘คุณปู่ นั่นน่ะ อยากเจอฉัน? ทำไมกันนะ หรือว่าจะเสนอบทให้’
แปลก ๆ นะ? เหมือนผู้กำกับคนอื่น ๆ ทั่วไปน่ะด้วยเหตุนี้ คำตอบของวูจินจึงไม่ได้หนักแน่นอะไรนัก
“หมายถึงผมเหรอครับ?”
“ใช่ นายนั่นแหละ······ แต่ว่าทำไมทำหน้าเฉยแบบนั้นล่ะ ฉันก็พอจะเดาได้แหละว่านายต้องทำหน้าแบบนี้ แต่ไม่รู้สึกตกใจเลยเหรอ? ฉันน่ะตอนที่เขาโทรมาหาแทบจะตาถลนเลยนะรู้ไหม?”
“ผมตกใจนะครับ”
“ไม่เชื่อหรอกเอาเถอะ ยังไงซะฉันก็กำลังสืบเรื่องผู้กำกับคนนั้นอยู่ เพราะงั้นก็รับรู้ไว้แล้วกัน”
“ครับ คุณผู้จัดการ”
“ถ้านายกับผู้กำกับคนนั้นได้ร่วมงานกันล่ะก็ วงการหนังต้องลุกเป็นไฟอีกแน่”
เหรอ? งั้นเหรอแต่วินาทีนี้ คังวูจินกลับเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องอื่นอยู่เต็มหัว
‘เฮ้อ พรุ่งนี้ก็ต้องกลับไปเวียดนามแล้วหรือ นี่แค่คิดก็อึดอัดแล้ว!’
นรกที่รวมไปถึงอากาศอันร้อนระอุ
หลังจากนั้น
วันที่24วันสุดท้ายของการถ่ายทำ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ครั้งแรกก็จบลงรุ่งสางของวันที่25 ก็มาเยือน ทว่าตอนนี้คังวูจินอยู่บนเครื่องบินเสียแล้ว หลังจากเสร็จสิ้นตารางงานที่เกาหลีเป็นเวลาประมาณหนึ่งอาทิตย์ เขาก็ต้องกลับไปถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ในต่างประเทศต่อ
จุดหมายปลายทางคือ ดานัง ประเทศเวียดนาม
ที่สำคัญ เขาไม่ได้ไปคนเดียว
『[ภาพถ่ายดารา] พบ ฮงฮเยยอน คังวูจิน ที่สนามบิน! ออกเดินทางไปถ่ายทำ ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ที่ต่างประเทศพร้อมกัน/ภาพถ่าย』
ฮงฮเยยอน ซึ่งมีกำหนดจะไปร่วมแสดงเป็นแขกรับเชิญก็เดินทางไปด้วย
ณ เวลานี้ เพลงประกอบละครของคังวูจินที่เพิ่งประกาศออกไปเมื่อไม่กี่วันก่อนก็ยังคงครองอันดับ 1 บนชาร์ตเพลงอยู่
-[1(-)] เพื่อนชาย/คังวูจิน( ‘เพื่อนชาย’ เพลงประกอบละคร Part. 1)
ในตอนนี้ ไม่ใช่แค่ ‘Melon’ เท่านั้น แต่เพลงนี้ยังติดอันดับ 1 บนแพลตฟอร์มเพลงมากมาย นับเป็นสิ่งที่ทำให้สัมผัสได้ถึงความนิยมของเพลง ‘เพื่อนชาย’
『 ‘เพื่อนชาย’ เพลงประกอบละครโด่งดังมาก···คังวูจินกับเพลง ‘เพื่อนชาย’ กวาดชาร์ตเพลง Melon ขึ้นอันดับ 1』
‘เพื่อนชาย’ ได้สร้างปรากฏการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อนสำหรับซีรีส์สั้น เป็นดั่งคำที่ใคร ๆ พูดกันว่า “ไม่มีที่ติ”
『5 ล้าน ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’ ช่องยืนยันความสามารถด้านการร้อง คังวูจิน กวาดชาร์ตเพลงทุกแพลตฟอร์ม』
『[ชาร์ต]คังวูจิน ‘เพื่อนชาย’ คว้าอันดับ 1…จูอาอันดับ 2·DKM อันดับ 3···เบียดศิลปินเจ้าของเพลงฮิตทั้งหมด』
『คังวูจินร้องเพลงประกอบละคร ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตเพลง…คังวูจินซินโดรมยังคงดำเนินต่อไป』
หรือว่าจะเป็นเพราะแบบนั้นนะ?
เพลงประกอบละครเพลงแรก ‘เพื่อนชาย’ ที่ขับร้องโดยคังวูจิน หรือก็คือ ‘เพื่อนชาย’ นี่แหละที่เราได้ยินกันบ่อย ๆ ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม มีกระทั่งวิทยุในรถ
“เอาล่ะ ครับ! ก่อนจะเข้าช่วงที่สอง เรามาฟังเพลงกันสักเพลงก่อนดีกว่า เอ่อ ช่วงนี้เพลงอะไรมาแรง ๆ นะ? เอาเป็นเพลง ‘เพื่อนชาย’ ที่ร้องโดยคุณคังวูจินแล้วกันนะครับ เดี๋ยวผมจะกลับมาใหม่หลังจากช่วงเพลงจบล่ะครับ”
-♬♪
จากหูฟังที่ใคร ๆ ก็ใส่กัน จากโทรศัพท์มือถือ และอื่น ๆ อีกมากมาย ความนิยมของเพลงประกอบละครแบบนี้นี่เองที่เป็นแรงผลักดันให้ ‘เพื่อนชาย’ ยิ่งทวีความแรงขึ้นไปอีก นอกจากนี้ในวันที่25 ช่วงบ่าย เพลงประกอบละครอีกเพลงที่ขับร้องโดยฮวาลินก็ได้ ปล่อยออกมาให้ฟังกันแบบเต็ม ๆ แล้ว
-[(new! )]เพื่อนสาว/ฮวาลิน( ‘เพื่อนชาย’ เพลงประกอบละคร Part. 2)
ปัจจุบันแค่ดูจากความนิยมใน ‘เพื่อนชาย’ เพลงประกอบละครของฮวาลินก็ต้องติดชาร์ต ในไม่ช้านี้แน่ ๆ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเพลงดูเอทร่วมกันที่ยังไม่ออกมาอีกด้วย แน่นอนว่า ‘เพื่อนชาย’ ยังคงครองอันดับ 1 อย่างเหนียวแน่นทั้งในเกาหลีและNetflix ญี่ปุ่น
『 ‘เพื่อนชาย’ ครองอันดับ 1 แทบทุกสัปดาห์ มูลค่าแบรนด์และความนิยมของคังวูจินและฮวาลินพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว』
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความนิยมในญี่ปุ่นนั้นพุ่งสูงทะลุฟ้า ในขณะที่ในเกาหลีกระแสความสนใจอาจจะถูกแบ่งไปบ้าง เพราะข่าวต่าง ๆของวูจิน แต่ในญี่ปุ่นนั้น ทุกคนต่างให้ความสนใจไปที่ ‘เพื่อนชาย’ เพียงอย่างเดียว
『Twitter ตอนนี้เต็มไปด้วยเรื่องราวของ「เพื่อนชาย」』
อิทธิพลของกระแสเกาหลี คังวูจิน และฮวาลิน ส่งผลอย่างชัดเจน ชาวญี่ปุ่นต่างคลั่งไคล้ ‘เพื่อนชาย’
-คังวูจิน!!!ฮวาลิน!!! รักคุณค่า!!!
-ไม่เคยดูละครที่ทำให้รู้สึกอินได้ขนาดนี้มาก่อน...ตอนนี้เหลือแค่ตอนสุดท้าย...ทรมานจัง...
-ทำไมญี่ปุ่นถึงสร้างละครแบบนี้ไม่ได้นะ?? ละครมันสนุกมาก จนทำให้รู้สึกโกรธละครญี่ปุ่นที่เรตติ้งตามหลังเรื่องที่มีแค่ 4 ตอน!
-ที่เกาหลีมีเพื่อนแบบคังวูจินเยอะรึเปล่า? อยากไปเกาหลีจัง
-ละครที่มีโทนสีสวยมาก แถมยังทำให้คิดถึงสมัยเรียนอีกด้วยเป็นละครที่ทั้งสวยงามและสนุกสนาน
-เตือน: เพื่อนชายแบบคังวูจินใน ‘เพื่อนชาย’ ไม่มีอยู่จริง
-นักแสดงทั้งสองน่ารักและแสดงดีมาก
-ฉันก็...อยากมีความรักสวย ๆ แบบนั้นบ้างจัง....สนุกมาก ๆ ....
-ติดหนึบเลย! ถึงจะดูซ้ำเป็นรอบที่สองแล้ว แต่ตอนนี้ฉันก็กดเล่น ‘เพื่อนชาย’ อีกครั้ง!
•
•
•
เรื่องนี้ยังคงดำเนินไป แม้จะผ่านวันหยุดสุดสัปดาห์มาจนถึงวันที่26แล้วก็ตาม ทว่าที่เกาหลีไม่ได้มีแค่ข่าวของ'เพื่อนชาย' เท่านั้นที่แพร่สะพัดไป แต่มีหลายเรื่องราวมากมายที่กำลังเป็นกระแส
『 "รักน้ำค้างแข็ง" ยืนยันวันออกอากาศตอนแรก 27 พฤศจิกายนนี้ พบกันได้ทุกวันศุกร์』
『 "รักน้ำค้างแข็ง" ยืนยันวันออกอากาศตอนแรก 27 พฤศจิกายนนี้ ทีมผู้ผลิตเผย "คังวูจินจะโชว์การแสดงภาษามือ" 』
『จากฆาตกร สู่ชายหนุ่มผู้มีรัก และการแสดงภาษามือ···การพลิกบทบาทอันไร้ที่สิ้นสุดของ'ปีศาจแห่งการแสดง' คังวูจิน』
'รักน้ำค้างแข็ง' นี่ปล่อยข่าวมาอีกแล้ว
- ภาษามือ? แสดงภาษามือเหรอ? ไม่สิ คังวูจินบอกว่าละครเรื่องอีวอลซอนเป็นละครพิเศษเรื่องสุดท้ายไม่ใช่เหรอ???
- นี่มันสุดยอดไปเลย…ถึงจะออกไม่นาน แต่ก็แสดงภาษามือด้วย… นักแสดงส่วนใหญ่พยายามเลี่ยงบทบาทคนพิการกันแท้ ๆ … ยอมรับเลยว่าทึ่งมาก
'ครัวเรือนหรรษาของเรา'
『[ประเด็นข่าวเด่น]รายการวาไรตี้ฟอร์มยักษ์จาก PD ยุนบยองซอน "ครัวเรือนหรรษาของเรา" ···ถ่ายทำในเกาหลีเสร็จสิ้นแล้ว ใครกันนะที่จะเป็นคนทำอาหารในบรรดาแขกรับเชิญสุดฮอต』
และยังมี 'พ่อค้ายาเสพติด' ที่ใกล้จะเข้าฉายเต็มที
『[คุยข่าวภาพยนตร์]'พ่อค้ายาเสพติด' เสร็จสิ้นกำหนดการฉายรอบสื่อมวลชน···เปิดให้จองตั๋วแล้วในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศ』
『ถึงที่สุดแล้วจริง ๆ! จินแจจุน โปรโมตภาพยนตร์อย่างขะมักเขม้นให้กับแฟน ๆ ที่มาร่วมงานฉายรอบสื่อมวลชน/ภาพถ่าย』
ระเบิด ใช่แล้วล่ะ สถานการณ์ตอนนี้ควรใช้คำว่าระเบิดก้อนหิมะที่ขยายใหญ่ขึ้นต่างระเบิดออกมาตรงจังหวะ
『 "พ่อค้ายาเสพติด" ยืนยันเรทภาพยนตร์สำหรับผู้ชมที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป···คังวูจิน ที่มารับบทเป็นนักแสดงรับเชิญจะมารับบทเป็นตัวละครแบบไหนกันนะ? 』
สะเก็ดระเบิดของข่าวลือที่สาดกระจายอย่างรุนแรง ได้หลอมรวมกันอีกครั้ง ก่อตัวเป็นก้อนหิมะขนาดมหึมาที่ขยายอาณาเขตครอบงำความคิดของสาธารณชนอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
ราวกับไม่ต้องการให้มีแม้แต่เวลาได้พักหายใจ กระสุนลูกใหม่ก็ถูกเล็งมาที่พวกเขาอีกครั้ง
『[ข่าวใหญ่] จินแจจุน กับคังวูจิน ‘พ่อค้ายาเสพติด’ เรท Rจะสามารถกวาดยอดผู้ชมได้เท่าไหร่? 』
เช้าตรู่ของวันที่28
เวลาประมาณ 8 โมงเช้า สถานที่คือโรงภาพยนตร์มัลติเพล็กซ์แห่งหนึ่งในโซล หญิงสาวคนหนึ่งที่เพิ่งก้าวออกมาจากลิฟต์ดึงดูดสายตา เธอสวมหมวกแก๊ปสีดำปิดบังใบหน้า ใส่แว่นตากลม และสวมหน้ากากอนามัยสีดำ
ดูเหมือนตั้งใจปกปิดใบหน้า
เธอมองไปรอบ ๆ โถงโรงภาพยนตร์
‘โอ้ คนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย’
แม้จะเป็นเช้าวันธรรมดา แต่ก็มีผู้คนพลุกพล่านถึงจะไม่ถึงกับแออัดยัดเยียด แต่ก็ทำให้ต้องหยุดมองมีทั้งคู่รัก กลุ่มเพื่อนผู้หญิงและผู้ชาย พวกเขามองมาที่หญิงสาวที่สวมหมวกและหน้ากากอนามัยแวบหนึ่ง ก่อนจะไม่สนใจอะไรเธออีก
ทันใดนั้น
-♬♪
ป้ายโฆษณาที่แขวนอยู่ด้านบนก็ฉายตัวอย่างภาพยนตร์พร้อมกับเสียงเอฟเฟกต์ดังสนั่นหวั่นไหวชื่อเรื่องปรากฏขึ้น
- ‘พ่อค้ายาเสพติด’
ในตัวอย่างภาพยนตร์ที่ฉายด้วยความรวดเร็วปรากฏภาพนักแสดงชายที่มีรอยสักที่คอเพียงเสี้ยววินาทีทำให้หญิงสาวที่สวมหมวกสะดุ้ง
‘เมื่อกี้นี้ใช่ไหม? คุณวูจินโห ภาพลักษณ์ต่างไปเลย จนเกือบจำไม่ได้’
หญิงสาวที่เอาแต่จ้องมองตัวอย่างหนัง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ อย่างเหม่อลอย บัดนี้กลับรู้สึกตัว เธอขยับกายลุกขึ้น หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปโปสเตอร์ขนาดเล็กและสแตนดี้ของหนัง ‘พ่อค้ายาเสพติด’
- สวบ!
เธอกดรับตั๋วที่จองไว้จากตู้จำหน่ายตั๋วอัตโนมัติ บนตั๋วหนังที่เธอหยิบขึ้นมาระบุชื่อเรื่อง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ เหลือเวลาอีกประมาณ 30 นาทีก่อนหนังจะเริ่มฉาย
‘คาร่าเมลป๊อบคอร์น งือ เอาอันนี้แหละ’
หญิงสาวที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เดินไปที่เคาน์เตอร์ขนมอย่างลังเล ก่อนจะตัดสินใจซื้อป๊อปคอร์นขนาดเล็กมาหนึ่งถุง แล้วเดินอย่างสบายอารมณ์ไปยังโรงภาพยนตร์ ภายในโรงหนังมีผู้ชมมากกว่าที่เธอคิด ถ้าเป็นรอบเช้าตรู่ คนดูสักสิบคนก็ถือว่าเยอะแล้ว แต่นี้ดูเหมือนจะมีมากกว่า 30 คน ไม่ว่ายังไง หญิงสาวที่สวมหมวกก็มองหาที่นั่งที่จองไว้พลางชำเลืองมองคนอื่น ๆ รอบตัวเล็กน้อย
ทันใดนั้น
-♬♪
โฆษณาก็เริ่มฉายบนจอภาพยนตร์ขนาดใหญ่ด้านหน้า แม้ว่าไฟในโรงภาพยนตร์จะยังสว่างอยู่ แต่เธอก็ยังคงสวมหน้ากากอนามัยเอาไว้ เธอละสายตาจากโทรศัพท์มือถือมองเวลาผ่านไปราว 5 นาที
ในที่สุด
‘ได้เวลาแล้ว!’
ทันทีที่หญิงสาวเงยหัวขึ้น ไฟในโรงภาพยนตร์ก็ดับลง เธอดึงหน้ากากอนามัยที่สวมอยู่ลงมาเล็กน้อย เผยให้เห็นใบหน้าเพียงบางส่วน
เห็นรอยไฝใต้ตาจาง ๆ
หญิงสาวคนนั้นคือ ฮวาลิน ดาราสาวที่กำลังมีชื่อเสียงโด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง ‘เพื่อนชาย’ ถึงแม้จะไม่ได้แต่งหน้า แต่เธอก็ยังคงเปล่งประกายออร่าความเป็นดาราออกมาฮวาลินหยิบคาร่าเมลป๊อบคอร์น เข้าปากพร้อมกับจ้องมองไปที่จอภาพยนตร์เบื้องหน้า และพูดกับตัวเองเบา ๆ ว่า…
‘มาแล้ว ๆ!’
เธอมาที่โรงภาพยนตร์เช้าตรู่อย่างนี้ด้วยเหตุผลอะไรนะเหรอ? ง่ายมาก ก็เธอจะมาดูหนังใหญ่เรื่องแรกของนักแสดงคนโปรดสุดหัวใจยังไงล่ะ แถมยังมีความหมายลึกซึ้งซะด้วยสิ เพราะเธอจะดูรอบแรกในวันแรกที่เข้าฉายเลยนะ! หัวใจของฮวาลินที่กำลังเคี้ยวป๊อปคอร์นอยู่เต้นตึกตักถี่เร็วยิ่งกว่าเดิม ดวงตากลมโตที่จ้องมองจอใหญ่เป็นประกายระยิบระยับ
และแล้ว...
- ‘พ่อค้ายาเสพติด’
ภายในโรงภาพยนตร์ที่มึดมิด ชื่อเรื่อง ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ปรากฏขึ้นบนจอใหญ่เบื้องหน้า เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง ฮวาลินที่กินป๊อปคอร์นหมดเกลี้ยงก็มองเห็น
- ซ่าาา!!!
‘อีซังมัน’ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับสายฝน บุหรี่ที่คาอยู่บนริมฝีปาก รอยแผลเป็นจากมีดที่แก้มซ้าย ผิวหยาบกร้าน ดวงตาที่แฝงไปด้วยความรุนแรง และรอยสักเลือนรางใต้เสื้อเชิ้ต
อีซังมันปรากฏตัวขึ้นบนจอใหญ่ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
[ “เข้ามาใกล้ ๆ สิวะ เดี๋ยวเปียกหมดหรอก” ]
เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นจากผู้ชมในโรง
“ว้าว อะไรเนี่ย คังวูจินใช่มั้ย”
“บ้าไปแล้ว เหมือนพวกนักเลงไม่มีผิด”
ขณะเดียวกัน ฮวาลินที่เบิกตากว้างจ้องมองนักแสดงคนโปรดบนจอก็พึมพำออกมาอย่างลืมตัว
“ว้าว อิมแพค... สุดยอด เท่มาก ๆ”
ณ เวลานี้ บนโลกอินเตอร์เน็ตเต็มไปด้วยข่าวของ ‘พ่อค้ายาเสพติด’
『[คุยฉ่ำภาพยนตร์] ‘พ่อค้ายาเสพติด’ ที่เข้าฉายวันนี้ ‘กวาดยอดจองตั๋วอันดับ 1’ แม้จะได้เรต ฉ.』
จบ