บทที่ 139 การโต้กลับ (2)
บทที่ 139 การโต้กลับ (2)
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 139 การโต้กลับ (2)
รายการคุยหลังฝน! ช่วงของคังวูจินเริ่มต้นคล้าย ๆ กับช่วงอื่น ๆ ของรายการ ไม่นานนัก พิธีกรคารามัตสึ โซโย ที่เหมือนกับบีเวอร์ ออกมาพูดเปิดรายการสั้น ๆ
[ “เข้ากลางเดือนกันยายนแล้ว แต่อากาศก็ยังร้อนอยู่เลยนะคะ แต่แขกรับเชิญของเราวันนี้สุดยอดมาก รับรองว่าจะทำให้ทุกคนลืมความร้อนไปได้ชั่วขณะแน่นอน!” ]
โซโย พิธีกรของรายการก็เข้าสู่ช่วงแนะนำแขกรับเชิญ
[ “ชายหนุ่มที่มาแรงที่สุดในญี่ปุ่นตอนนี้! นักแสดงหน้าใหม่สุดสัตว์ประหลาดจากเกาหลี คังวูจิน!” ]
เสียงเพลงเปิดตัวแขกรับเชิญของรายการคุยหลังฝน! ที่ใช้มาอย่างยาวนานก็ดังขึ้น
-♬♪
คังวูจินปรากฏตัวจากประตูทางเข้าแขกรับเชิญ วูจินและพิธีกรโซโยจับมือทักทายกันอย่างสั้น ๆ ก่อนจะไปนั่งที่โซฟา
[ “ยินดีที่ได้พบค่ะ คุณคังวูจิน รบกวนทักทายผู้ชมทางบ้านสักหน่อยค่ะ” ]
[ “สวัสดีครับ ผู้ชมรายการคุยหลังฝน! ทุกท่าน ผมคังวูจินครับเป็นเกียรติมากที่ได้มาออกรายการทอล์กโชว์เก่าแก่ของญี่ปุ่นแบบนี้ ผมจะตั้งใจพูดคุยอย่างเต็มที่ครับ” ]
[ “ว้าว แต่คุณพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่องมากเลยนะครับเนี่ย ถ้าหลับตาฟังคงแยกไม่ออกแน่ ๆ” ]
[ “ผมได้ยินบ่อยครับ แต่ผมพูดภาษาเกาหลีได้ดีกว่าแน่นอน” ]
คังวูจินในรายการทอล์กโชว์ รายการคุยหลังฝน! ดูสุขุม แต่ก็อ่อนโยน ไม่รู้สึกถึงความเกร็งเลยแม้แต่น้อย
[ “อ๊ะ! คุณวูจินเพิ่งเคยมาออกรายการทอล์คโชว์ครั้งแรกหลังเดบิวต์เลยเหรอคะ?” ]
[ “ครับ ‘รายการคุยหลังฝน!’ เป็นรายการแรกเลยครับ ตื่นเต้นมากเลยครับ” ]
[ “เอ๋- ไม่เห็นเหมือนคนตื่นเต้นเลยนะคะ? ฮ่า ๆ ๆ แต่ก็นะ ออกรายการทอล์คโชว์ครั้งแรก ก็คงจะตื่นเต้นเป็นธรรมดาแหละค่ะ” ]
[ “ไม่ได้ตื่นเต้นเลยครับ” ]
[ “เอ๋? ล้อเล่นใช่ไหมคะ?” ]
[ “ล้อเล่นครับ” ]
หลังจากทักทายกัน แล้วก็คุยกันไปหลายเรื่องทั้งเรื่องตารางงานที่เกาหลี ช่วงนี้ยุ่งไหม ความรู้สึกตอนที่ได้ร่วมงานกับ ‘ผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยาเสเพล’ ครั้งแรก
[ “ตอนที่คุณวูจินได้รับเลือกให้มาเล่น ‘ผู้เชี่ยวชาญนิติจิตวิทยาเสเพล’ รู้สึกยังไงบ้างคะ?” ]
[ “ไม่อยากจะเชื่อเลยครับ” ]
เขาคุยกันเรื่องกระแสตอบรับเรื่องนิติจิตวิทยา ที่ดังเปรี้ยงปร้างที่ญี่ปุ่นและเรื่องที่ยอดผู้ติดตามในSNSของคังวูจินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทันทีที่ ‘เพื่อนชาย’ ปล่อยออกมา ยอดผู้ติดตามช่อง ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’ พุ่งทะลุหนึ่งล้านคนภายในไม่กี่อาทิตย์
พิธีกรโซโยจึงถือโอกาสนี้ขอให้คังวูจินทำอะไรบางอย่าง
[ “คือฉันแอบไปส่องช่องของคุณวูจินมา เห็นว่าลงคลิปไปไม่กี่คลิปเอง ยอดผู้ติดตามก็ทะลุล้านไปแล้ว ฝีมือขนาดนี้เรียกว่าเล่น ๆ ไม่ได้แล้วนะคะ แถมธีมช่องก็แปลกด้วย เอ่อ…เอาเพลงเคป๊อปมาร้องCoverเป็นภาษาญี่ปุ่นกับภาษาอังกฤษ” ]
[ “เร็ว ๆ นี้ผมจะลองเอาเพลงเจป๊อปกับเพลงสากลมาร้องCoverเป็นภาษาเกาหลีด้วยครับ” ]
[ “แค่ฟังคร่าว ๆ ก็รู้แล้วว่ายอดวิวต้องถล่มทลายแน่ ๆ ค่ะ กำลังคิดคอนเทนต์อะไรใหม่ ๆ อยู่หรือเปล่าคะ?” ]
[ “ก็กำลังคิดอยู่ครับ” ]
[ “อืม ๆ ถ้าอย่างนั้นช่วยร้องเพลงที่Coverไปแบบสั้น ๆ ให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ ผู้ชมทางบ้านคงอยากฟัง” ]
[ “ได้เลยครับ” ]
-♬♪
แม้คำขอจะมีเพียงท่อนเดียว แต่คังวูจินกลับร้องออกมาราวกับจะจบเพลง ความน่าสนใจคือ
-ฮือ
ช่วงใกล้จบวรรคที่สอง แขกรับเชิญคนพิเศษก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดฝัน เธอคือ ฮวาลิน ที่ถือไมโครโฟนไร้สายอยู่ในมือ เธอขับร้องเพลง ‘บัลเลรีนา(ballerina)’ ของ ‘Elani’ ในวรรคที่สองออกมาได้อย่างไพเราะ
เป็นการแสดงที่สมบูรณ์แบบมาก
ต่อจากนั้น คังวูจินและฮวาลินก็นั่งลงเคียงข้างกัน พูดคุยโปรโมตภาพยนตร์เรื่อง ‘เพื่อนชาย’ และเมื่อถึงช่วงกลางรายการพิธีกรโซโย ก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนาเป็นภาพยนตร์เรื่อง ‘บุปผาเร้น’ พูดคุยถึงความสัมพันธ์กับผู้กำกับเคียวทาโร่ เบื้องหลังการคัดเลือกนักแสดง เนื้อหาของภาพยนตร์ รวมไปถึงความรู้สึกนึกคิดต่าง ๆ
ทว่าน่าเสียดายที่ยังไม่ถึงเวลาเปิดเผยข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับ ‘บุปผาเร้น’ คำตอบจึงออกมาค่อนข้างกว้าง ๆ
จนกระทั่งรายการ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ดำเนินมาถึงช่วงนี้
-เอาล่ะค่ะ! งั้นเราลองเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อยไหมคะ?
บรรยากาศของรายการผ่อนคลายลงเมื่อเข้าสู่ช่วงถาม-ตอบกับผู้ชมในห้องส่งหลายร้อยชีวิต และคำถามแรกก็คือ
-······
เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ไม่เอ่ยคำพูดออกมา หรือจะพูดให้ถูกก็คือเขากำลังใช้ภาษามือของญี่ปุ่น แน่นอนว่าข้างล่างมีคำบรรยายกำกับเอาไว้ แต่ทันใดนั้นเอง
-อ๊ะ
เมื่อเห็นคำถามในภาษามือที่เด็กหนุ่มส่งมา คังวูจินก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วก้าวตรงไปหาเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว เขาเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคือคังวูจินที่กำลังสนทนาด้วยภาษามือกับเด็กหนุ่มอย่างเป็นธรรมชาติ
ในรายการ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ที่กำลังออกอากาศอยู่นั้นมีทั้งเอฟเฟกต์และคำบรรยายประกอบมากมายปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
และฉากนี้
-คุณปู่! ผม ผมออกทีวีแล้ว!
หลานชายตัวน้อย ชินโงะกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ข้างกาย ประธานฮิเดกิมองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเอ็นดู มือหนาค่อย ๆ ลูบศีรษะหลานชายอย่างเบามือ สายตายังคงจับจ้องไปที่คังวูจิน บนหน้าจอ ประเมินทุกอย่างตั้งแต่รูปลักษณ์ บุคลิกภาพ ไปจนถึงออร่าที่แผ่ออกมา ก่อนจะหันไปสนใจภาษามือญี่ปุ่นที่วูจินใช้สื่อสาร
‘ยอดเยี่ยมกว่าที่คิดไว้เสียอีก’ ประธานฮิเดกิคิดในใจ
‘ที่สำคัญ…’
‘ดวงตากับท่าทางของเขามันช่างดึงดูด การกระทำก็ดูดีใช้ได้ การที่เขาเดินเข้าไปใกล้ชินโงะขนาดนั้นเพื่อให้เห็นภาษามือชัด ๆ เป็นไอเดียของทีมงานงั้นเหรอ? ไม่หรอก ต้องเป็นความคิดของเจ้าหนุ่มคนนี้แน่ ๆ คนที่รู้จักภาษามือดีเท่านั้นถึงจะคิดได้แบบนี้ เพราะต้องใช้ทั้งสายตาและสีหน้าแสดงอารมณ์’
คังวูจินมีทักษะในการดึงดูดความสนใจได้อย่างน่าทึ่ง แม้ว่าการแสดงบนเวทีจะมีการกำกับและออกแบบท่าทางอยู่บ้างก็ตาม
‘เขารู้วิธีดึงดูดสายตาคนดูได้อย่างดีเยี่ยม การใช้ประโยชน์จากเวทีก็ทำได้ยอดเยี่ยม และจุดแข็งที่สุดก็คือ บุคลิกสุขุมเยือกเย็น นั่นสินะ ไม่ธรรมดาจริง ๆ’ ประธานฮิเดกิ ยิ่งรู้สึกสนใจในตัววูจินมากขึ้นไปอีก
ณ อีกฟากหนึ่ง
เมื่อรายการ ‘คุยหลังฝน!’ ดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายทีมงานที่รวมตัวกันอยู่ที่ห้องควบคุมหลักของสถานีโทรทัศน์มินยอง ต่างส่งเสียงเฮลั่นด้วยความดีใจ
“ทะลุ 20.5% แล้วครับ!”
แม้จะไม่ใช่เรตติ้งรวม แต่ก็ถือว่ามากเกินพอสำหรับเรตติ้งแบบเรียลไทม์ตัวเลขที่พุ่งสูงขึ้นทำลายทุกการคาดการณ์ PDชินโจถึงกับยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูก ท่ามกลางเสียงแสดงความยินดีจากทีมงาน
“ชินโจ! เก่งมาก เก่งมาก!”
“PDชินโจ!! ยินดีด้วยนะครับ!!”
“ตอนแรกกระแสแย่ขนาดนั้น ใครจะคิดว่าจะพลิกสถานการณ์ได้ขนาดนี้เนี่ย?!”
“นี่มันกี่ปีแล้วนะที่เรตติ้งแตะ 20%! เฮ้! ชินโจ! สติกลับมาได้แล้ว!!”
“ฮ่า ๆ ๆ ท่านผู้อำนวยการดูPDชินโจสิครับ ทำหน้าเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากไปแล้ว”
PDชินโจได้แต่ยืนนิ่งเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไม่ใช่เรื่องแปลก…
‘20%น่ะเหรอ?!! นี่เรตติ้งพุ่งไป 20% จริง ๆ เหรอเนี่ย??’
ตอนนี้เรตติ้งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าพุ่งสูงเกินกว่า 20% ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย นับตั้งแต่ช่วงแรกของรายการ
แม้แต่รายการเก่าแก่! อย่าง 'รายการคุยหลังฝน'ในภาพรวมแล้วเรตติ้งเฉลี่ยอยู่ที่10% และเรตติ้งสูงสุดที่เคยทำได้คือ 23% ซึ่งนั่นก็ผ่านมา 8 ปีแล้วเป็นตอนที่เชิญนักแสดงฮอลลีวูดชื่อดังมาร่วมรายการ
หลังจากนั้น เรตติ้ง 20% ก็หายไป
และเป็นคังวูจินที่สามารถดึงเรตติ้งให้กลับมาได้อีกครั้ง แน่นอนว่ามันคงไม่ใช่ผลงานของคังวูจินเพียงคนเดียว ตั้งแต่ผู้กำกับคุโรซาวะ เรื่อยมาจนถึงประเด็นต่าง ๆ ล้วนส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์นี้
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ คนที่ยืนอยู่จุดศูนย์กลางของเรื่องทั้งหมด
“ชินโจ! ดาวรุ่งจากเกาหลีคนนั้น นายติดต่อไปหาเขาหรือยัง คังวูจินน่ะ?”
ไม่ว่าใครจะว่ายังไง คน ๆ นั้นก็คือคังวูจิน
ณ เวลานั้น ที่เกาหลี
สถานที่แห่งนี้คือบริษัทผู้ผลิตละคร 'รักน้ำค้างแข็ง' ภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ของบริษัทมีผู้คนมารวมตัวกันราว ๆ สิบห้าคน พวกเขาเพิ่ง อ่านบทละคร 'รักน้ำค้างแข็ง' เสร็จ และตอนนี้กำลังอยู่ ในระหว่างการประชุมผลิตขั้นสุดท้ายก่อนการถ่ายทำ
ดังนั้นจึงมีทั้ง PD ผู้กำกับรวมถึงทีมงานคนสำคัญ ๆ จากหลายฝ่าย และอีวอลซอน นักเขียนบทประดับเพชรระยิบระยับก็มาร่วมด้วย
ตอนนี้ 'รักน้ำค้างแข็ง' เหลือเพียงการถ่ายทำเท่านั้น
เพราะการตัดสินใจครั้งใหญ่ ทั้งสถานที่ถ่ายทำ การเลือกนักแสดง การจัดผังรายการล้วนเสร็จสิ้นแล้ว และในที่ประชุมผลิตขั้นสุดท้ายนี้ พวกเขากำลังจะกำหนดวันถ่ายทำวันแรก
ที่น่าสนใจคือ
“‘บุปผาเร้น’ ดูท่าจะแย่ลงเรื่อย ๆ นะครับ ยิ่งกระแสในโลกออนไลน์แย่กว่าเมื่อสองสามวันก่อนอีก”
ไม่รู้ทำไม หัวหน้าฝ่ายผลิต ผู้กำกับรายการหรือแม้แต่คนเขียนบทอย่าง อีวอลซอน ถึงเอาแต่พูดถึงเรื่องของวูจิน กับ『บุปผาเร้น』 นักหนา ก็ข่าวคราวเรื่อง『บุปผาเร้น』ที่กำลังเป็นกระแสโด่งดังในญี่ปุ่น มันดังไกลมาถึงเกาหลีขนาดนี้ ใคร ๆ ก็ให้ความสนใจกันทั้งนั้น
“ก็นะ ไม่ว่าจะญี่ปุ่นหรือเกาหลี การสร้างหนังหรือละครก็เหมือนกับเล่นกับไฟอยู่แล้ว ใคร ๆ ก็รู้นี่”
“ถึงอย่างนั้น ผู้กำกับอย่างท่านเคียวทาโร่ก็เป็นคนใหญ่โต แถมยังมีข่าวว่าคุณวูจินจะมารับบทนำอีก เรื่องมันเลยกลายเป็นข่าวใหญ่โตไปเลยไงคะ แต่จู่ ๆ สถานการณ์กลับพลิกผันแบบนี้ได้ยังไงกัน”
“สื่อกับกระแสสังคมเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบนี้มันเรื่องปกติอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง เรื่องที่เคยเป็นประเด็นร้อนแรง ก็ต้องมีผลกระทบตามมาเป็นธรรมดา”
“เรื่องที่ว่ามีนักลงทุน 『บุปผาเร้น』 ถอนทุนเพราะคุณคังวูจินนี่เรื่องจริงหรือคะ ได้ยินว่าตอนนี้ก็ยังถอนกันไม่หยุดเลย”
ทีมงาน 『รักน้ำค้างแข็ง』 ต่างรู้สึกเสียดายกับเหตุการณ์นี้ แม้จะเป็นเรื่องของคนอื่นก็ตาม เพราะคังวูจินก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของ『รักน้ำค้างแข็ง』 ยิ่งเขามีชื่อเสียงมากเท่าไหร่กระแสก็จะส่งผลดีมาถึง 『รักน้ำค้างแข็ง』 เช่นกัน
“ไม่รู้ทำไมเหมือนเรื่องนี้จะล่มยังไงอย่างงั้น เสียดายแฮะ คุณวูจินน่าจะสร้างประวัติศาสตร์ได้แท้ ๆ”
“ถ้า 『บุปผาเร้น』 ถูกยกเลิกไปแบบนี้ คุณวูจินจะได้รับผลกระทบไหมคะ?”
“ก็น่าจะมีบ้าง แต่ถ้ามองในแง่ดี ถึง 『บุปผาเร้น』จะถูกยกเลิกไปจริง ๆ คุณวูจินก็ถือว่าได้ประโยชน์มากกว่านะ คอมเมนต์แย่ ๆ ก็แค่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ตอนนี้คุณวูจินดังเป็นพลุแตกในญี่ปุ่นไปแล้ว”
“แต่ภาพลักษณ์เขาก็เสียหายไปแล้วนะ แล้วอีกอย่าง 『บุปผาเร้น』 ถ่ายทำต่อให้เสร็จมันก็น่าจะดีกว่าการยกเลิกไปดื้อ ๆ แบบนี้ มันจะเป็นการสร้างมาตรฐานแบบใหม่อีกด้วย”
“อืม… ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ เรตติ้งรายการทอล์คโชว์ที่คุณวูจินไปออกก็น่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ”
“อ๋อ ที่ว่า ‘คุยหลังฝน’ น่ะเหรอ? ที่ญี่ปุ่นมันก็รายการทอล์กโชว์ระดับชาติเลยนะ แต่ตอนนี้โดนคนดูด่าเยอะอยู่เหมือนกัน”
ตอนนั้นเอง นักเขียนอีวอลซอนที่วางโทรศัพท์ลงก็เริ่มประเด็นการประชุมเตรียมงานสร้างทันที
“ผลลัพธ์จะเป็นยังไงเดี๋ยวรอดูกันก็รู้ เอาเป็นว่าเราต้องสรุปวันถ่ายทำวันแรกให้ได้ก่อน”
ผู้กำกับไปจนถึงทีมงานคนอื่น ๆ ก็ตั้งสติกันได้
“อ่า ใช่ ว่าแต่คุณนักเขียนบอกว่าอยากเปิดฉากด้วยคัตของคุณจางกับคุณวูจินใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ เพราะช่วงแรกมันเป็นซีนสำคัญที่สุด แถมยังช่วยให้คุณจางจับอารมณ์ได้ง่ายด้วย คุณวูจินเองก็บอกว่าว่างช่วงนี้”
“ครับ ผมได้ยินมาจากCEOชเวแล้ว”
นักเขียนอีวอลซอนพยักหน้า ก่อนจะหันไปถามผู้จัดการฝ่ายผลิต
“ได้ยินมาว่า ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ของคุณวูจินใกล้จะถ่ายทำแล้วเริ่มถ่ายทำวันไหนเหรอคะ?”
“อ่า ได้ยินมาว่าวันที่25น่ะครับ อีกประมาณอาทิตย์นึงก็ไปถ่ายทำต่างประเทศแล้ว”
“ถ้างั้นเราก็น่าจะเริ่มถ่ายทำกันราว ๆ วันที่20คุณผู้กำกับว่าไงคะ?”
ผู้กำกับที่ลูบคางตัวเองอยู่เงยหน้าขึ้นมองตารางงานถ่ายทำคร่าว ๆ ที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะตอบ
“วันนี้วันที่16 อีกประมาณอาทิตย์นึงสินะ”
“ถึงจะกระชั้นไปหน่อย แต่มันก็ทำได้อยู่แล้ว ทุกอย่างมันก็พร้อมแล้วนี่ คุณจางเองก็บอกว่าไม่มีงานอื่น”
“แต่พวกอุปกรณ์ประกอบฉากมันยังไม่เรียบร้อยเท่าไหร่ ถ้าเร่งหน่อยก็น่าจะทันอยู่ครับ”
“งั้นสรุปเลยดีไหม?”
“คุณวูจินแค่ถ่ายทำอย่างมากก็สองวัน ยังไงรีบทำให้เสร็จก็ดีอยู่แล้ว เพราะคุณวูจินต้องไปถ่าย ‘เกาะแห่งผู้สูญหาย’ ที่ต่างประเทศ ไม่รู้ต้องรอกันกี่เดือน”
- พวกเขากำลังออกความเห็นกัน
ผู้กำกับก็พูดขึ้นมาว่า
“ต้องรีบดูตารางงานคุณวูจินก่อนนะครับ คุณนักเขียนครับ เรื่องที่นักแสดงอยากไปดูตอนถ่ายทำ คุณคิดยังไงครับ”
นักเขียนอีวอลซอนทำเหมือนไม่สนใจแล้วพูดว่า
“ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่รบกวนการถ่ายทำ พวกเขาก็คงอยากดูกับตาตัวเอง คงเป็นแรงกระตุ้นที่ดี”
เธอยักไหล่แล้วพูดว่า
“ฉันก็จะไปดู”
- เหมือนทุกอย่างกำลังจะจบลง
“เอ๊ะ!”
ไม่นานนัก ผู้ช่วยผู้กำกับก็อุทานด้วยความตกใจ
“รายการคุยหลังฝน! มีข่าวออกมา ยอดคนดูทะลุ 20% แล้วครับ!”
ทุกคนต่างตกใจ รวมถึงนักเขียนอีวอลซอน
“หา ทะลุไปเท่าไหร่นะ!”
ข่าวการทำลายสถิติของ ‘รายการคุยหลังฝน!’ แพร่กระจายไปทั่วเกาหลีอย่างรวดเร็ว
『 ‘อสูรหน้าใหม่’ คังวูจิน ปรากฏตัวในรายการทอล์กยอดนิยมของญี่ปุ่น ‘รายการคุยหลังฝน!’ ทำยอดผู้ชมทะลุ 20%! 』
คังวูจินดังมาก นักข่าวเกาหลีเลยคอยจับตาดูสถานการณ์ที่ญี่ปุ่นแบบเรียลไทม์ ซึ่งก็หมายความว่า ญี่ปุ่นเองก็รายงานการพลิกโฉมของ ‘รายการคุยหลังฝน!’ อย่างรวดเร็วไม่ต่างจากเกาหลี
『[ประเด็นร้อน] ‘จากนิติเวชสู่ 20% อีกครั้ง?!’ คังวูจิน ปรากฏตัวคนเดียวในรายการ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ทำลายสถิติผู้ชม』
『 ‘แม่ค้า จัดยาปลุกใจมาถ้วยนึง!’ คังวูจิน บุกแผ่นดินอาทิตย์อุทัย คว้าเรตติ้งรายการทอล์กโชว์ญี่ปุ่นไปถึง 20%/ ภาพ』
จากที่เคยเต็มไปด้วยกระแสด้านลบ บัดนี้ความคิดเห็นของชาวญี่ปุ่นเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
-โอ้โห! คุยหลังฝน เรตติ้งทะลุ 20% ไปแล้ว เหรอเนี่ย! นึกว่าคนจะไม่ดูกันซะอีก!
-(หัวเราะ) ก็แหม ใคร ๆ ก็อยากรู้จักคังวูจินกันทั้งนั้นแหละ
-ส่วนตัวฉันเฉย ๆ กับคังวูจินนะ ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย กลับเกาหลีไปได้แล้ว!
-↑คอมเมนต์แย่ ๆ แบบเธอนี่แหละที่ทำร้ายจิตใจคนอื่น
-ดูคลิปคังวูจินในYoutube มาแล้ว ตกใจมาก! เขาเสียงดีมาก! สุดยอดไปเลย!!!!!!!!
-ฮวาลินกับคังวูจิน….เคมีเข้ากันดีจัง…..
-พูดญี่ปุ่นคล่องมากเลยนะ เห็นถึงความพยายามเลยล่ะ
- นั่นสิ ถึงขนาดนี้แล้ว ต่อให้ต้องพูดบทภาษาญี่ปุ่นก็คงไม่เคอะเขินสินะ
-ไม่เอา! ไม่เอาคังวูจิน!
-ชอบคังวูจินขึ้นมาเลย โดยเฉพาะตอนที่เขาใช้ภาษามือญี่ปุ่น พอมีเด็กผู้ชายคนนึงเดินเข้ามา เขาก็ใช้ภาษามือคุยด้วยเลย….ทำไมมันเท่ขนาดนั้นนะ?
•
•
•
•
แม้จะไม่ได้รับการตอบรับในแง่บวกไปเสียทั้งหมด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันส่งผลกระทบต่อความคิดของผู้คนมากมาย สิ่งที่ทรงพลังที่สุดก็คือ
-ทุกคน แต่ฉันสงสัยอย่างนึง ทำไมคังวูจินถึงพูดญี่ปุ่นได้คล่องขนาดนั้น แล้วยังใช้ภาษามือญี่ปุ่นได้อีกต่างหาก มีใครสงสัยเหมือนฉันบ้าง????
ความสามารถในการสื่อสารภาษาญี่ปุ่นและภาษามือญี่ปุ่นของคังวูจินได้กลายมาเป็นประเด็นร้อนแรงในชั่วข้ามคืน เช้าวันรุ่งขึ้น 17มีนาคม รายการ ‘คุยหลังฝน!’ ได้ออกมาประกาศเรตติ้งอย่างเป็นทางการ
『เรตติ้งอย่างเป็นทางการของรายการ「คุยหลังฝน! 」ที่คังวูจินไปออกอยู่ที่20.4%』
พลังของ ‘คุยหลังฝน!’ ที่กวาดเรตติ้งไปถึง 20% นั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ ยอดวิวและยอดติดตามของคังวูจินพุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัว
ญี่ปุ่นเองก็เช่นกัน ในเกาหลีก็มีสถานการณ์ไม่ต่างกัน
กินเวลาประมาณสองวันเห็นจะได้
และที่ร้ายแรงกว่านั้นคือในเกาหลี เพราะมันมีเรื่องที่รายการ'คุยหลังฝน! ' ตอนของคังวูจิน ถูกอัปโหลดบนเว็บไซต์ผิดกฎหมายด้วย
อย่างไรก็ตาม...
『ผู้เชี่ยวชาญในวงการภาพยนตร์กล่าวว่า "「บุปผาเร้น」ดูเหมือนจะสูญเสียเงินลงทุนไปประมาณ 70%" 』
วิกฤตที่เกี่ยวข้องกับ'บุปผาเร้น'ในญี่ปุ่นยังคงดำเนินต่อไป
เช้าวันที่21เมืองซูวอน
ศูนย์การผลิตละครของKBC ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองซูวอน หรือก็คือสตูดิโอถ่ายทำขนาดใหญ่นั่นเอง ศูนย์การผลิตละคร KBC แห่งนี้แบ่งออกเป็นภายในและภายนอก บอกได้เลยว่ามีขนาดใหญ่มากทีเดียว ภายในศูนย์การผลิตมีฉากตาม แต่ละส่วน และมีไฟส่องสว่างจำนวนมากติดตั้งอยู่บนเพดาน
ด้านหน้าฉากหนึ่งมีการติดตั้งกล้องและอุปกรณ์เครื่องเสียงต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว
“ไม่ใช่!! ไฟตรงนั้นไม่เอานะ! เอาตรงหลังนี่!!”
“ครับ! แก้ไขเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
“ทีมเซต! ประตูตรงนี้มันมีเสียงเอี๊ยดอ๊าด!”
“ก็ผู้กำกับบอกให้ผมทำให้มันมีเสียงแบบนี้เองนี่ครับ!!”
เหล่าทีมงานมากกว่า 50 คนกำลังยุ่งอยู่กับการทำงาน รูปแบบของฉากชวนให้นึกถึงทางเดินในอพาร์ตเมนต์หรู
ทันใดนั้นเอง...
“ทีมฝ่ายศิลป์! ผู้กำกับเรียกหาครับ!!”
ผู้กำกับเรียกหาทีมฝ่ายศิลป์ และดูเหมือนว่าเขาจะเป็นผู้กำกับที่คุ้นหน้าคุ้นตาซะด้วยในมือของเขามีบทละครเหน็บอยู่ ซึ่งมีชื่อเรื่องว่า
-'รักน้ำค้างแข็ง'
พูดง่าย ๆ ก็คือที่นี่คือกองถ่ายละครเรื่อง'รักน้ำค้างแข็ง'นั่นเอง
ในเวลาเดียวกัน...
-เอี๊ยด!
รถยนต์นำเข้าคันหนึ่งแล่นมาจอดที่ลานจอดรถภายนอก รถคันนั้นเป็นสีแดง และผู้หญิงที่สวมต่างหูแวววาวก็ก้าวลงมาจากรถ เธอคือ อีวอลซอน นักเขียนบทละครชื่อดัง
สิ่งที่น่าสนใจก็คือ...
-ปัง!
เมื่อเธอปิดประตูรถ หันกลับมาก็เห็นรถตู้ที่เพิ่งจอดไม่ไกล นักเขียนอีวอลซอนก็ยิ้มกริ่ม
ที่จริงแล้ว
“คุณวูจิน มาเร็วนะคะ?”
“อ่า ครับ สวัสดีครับ คุณนักเขียน”
รอยยิ้มนั้นส่งให้ ‘ชายลึกลับข้างบ้าน’ ที่เพิ่งลงมาจากรถตู้ ไม่สิ ต้องเรียกว่าคังวูจินที่จะมาร่วมถ่ายทำ ‘รักน้ำค้างแข็ง’ เป็นเวลาสองวันนับจากนี้ต่างหาก
ส่วนทางด้านห้องตัดต่อที่ค่อนข้างมืดสลัว
จอมอนิเตอร์จำนวนมาก อุปกรณ์นานาชนิด เครื่องเสียงที่แขวนอยู่บนผนัง ทิวทัศน์ของห้องตัดต่อยังคงเหมือนเช่นเคย แต่บรรยากาศของผู้คนที่มารวมตัวกันนั้นดูหดหู่ใจ คล้ายกับว่าห้องตัดต่อห้องนี้ไร้ซึ่งพลังงานใด ๆ
ภายในห้องตัดต่อเช่นนั้น ปรากฏร่างของผู้คนประมาณห้าหกคน และในบรรดาคนเหล่านั้นก็มีชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่หนึ่งคน
“เฮ้อ อ่า เสร็จสักที”
ผู้กำกับชินดงชุนผู้มีใบหน้าเหลี่ยม ดวงตาโหลจากการอดนอน เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไปเต็มแรง จากนั้นเขาก็ตบบ่าช่างตัดต่อที่อยู่รอบ ๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดโทรหาใครบางคน ซึ่งปลายสายก็คือ Netflix เกาหลี
“อ่า คุณผู้จัดการทั่วไป”
ผู้จัดการทั่วไปคิมโซฮยาง ผู้กำกับชินดงชุนพึมพำพร้อมกับยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย
“เสร็จแล้วครับ งานขั้นตอนสุดท้าย”
งานตัดต่อเพิ่งเสร็จสิ้น หมายความว่า ‘เพื่อนชาย’ ที่เต็มไปด้วยฉากแรกสุดเร่าร้อน เพลงประกอบละครมากมาย และ ‘ฮันอินโฮ’ ได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว
“เตรียมตัวนับถอยหลังได้เลยครับ”
หมายความว่าเหลือแค่รอวันปล่อยผลงานเท่านั้น
จบ