บทที่ 134 ผู้หนุนหลัง (2)
บทที่ 134 ผู้หนุนหลัง (2)
[\แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร\มาติดตามในแฟนเพจ\เพื่อติดตามข่าวสารได้นะ\]
[\Thai-novel \ลงไวกว่าที่อื่น\ทุกที่ 5 ตอน\แต่จะราคาแพงที่สุด\]
[\หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง จะแก้ไขแบบเทียบคำต่อคำให้ตรงตามหลักไวยากรณ์ อ่านแบบเทียบภาษาต้นฉบับคำต่อคำ ซึ่งถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ\100คน\ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ซึ่งถ้ารู้ว่าหลุดจากที่ไหนก็จะไม่แก้ไขตรงเว็บนั้นครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบเวอร์ชั่นแรกไปนะครับ\]
บทที่ 134 ผู้หนุนหลัง (2)
ดวงตาของเลขาที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ด้วยความฉงนนมากกว่าตกใจ เธอจึงหันไปถามประธานฮิเดกิที่นั่งอยู่เบาะหลังเป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างสุภาพ
“ขออภัยค่ะ ขออนุญาตยืนยันอีกครั้งนะคะ คังวูจิน นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลี ใช่หรือเปล่าคะ?”
“ใช่”
“······”
เมื่อไม่ได้รับคำตอบ ประธานฮิเดกิ ซึ่งกำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ก็เงยหน้าขึ้นมองเลขา
“กะทันหันไปหน่อยเลยไม่เข้าใจเหรอ?”
“...ไม่ใช่ค่ะ แค่คาดไม่ถึงนิดหน่อยค่ะ”
“ก็น่าอยู่หรอก”
ประธานฮิเดกิหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะก้มลงมองหนังสือพิมพ์อีกครั้งพลางพึมพำ น้ำเสียงของเขาฟังดูผ่อนคลาย
“แต่เอาเถอะ เธอทำตามที่ฉันบอกก็พอแล้ว บางครั้งความอยากรู้อยากเห็นก็เป็นพิษเป็นภัยนะ”
เลขาที่ใบหน้าตึงเครียดหันกลับไปและก้มหัวลงทันที
“ค่ะ ๆ ทราบแล้วค่ะ จะให้ตรวจสอบรายละเอียดเลยไหมคะ?”
เมื่อได้ยินคำถาม ประธานฮิเดกิก็ลูบคางแล้วส่ายหน้า
“ไม่ต้องหรอก แค่ดูความเคลื่อนไหวล่าสุด ต้นสังกัดของเขา แล้วก็ผลงานก็พอแล้ว”
หลังจากนั้น...
ถึงแม้คังวูจินและฮวาลินจะกลับเกาหลีแล้ว แต่ผลกระทบจากตารางงานที่ญี่ปุ่นของทั้งคู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฝั่งญี่ปุ่นนั้นก็ยังคงเป็นวงกว้าง
『「คังวูจิน ฮวาลิน」 ปรากฏตัวที่เกทขาเข้า』
『「คังวูจิน ฮวาลิน」 เดินทางมาถึง ทำเอาสนามบินเนืองแน่นไปด้วยแฟนคลับกว่า 500 ชีวิต/ข่าวบันเทิง』
ไม่เพียงแต่การปรากฏตัวที่ทำให้สนามบินแทบแตกเท่านั้น แต่แฟนคลับจำนวนมมหาศาลที่มารวมตัวกันที่นั่นก็เพียงพอที่จะกระตุ้นความสนใจจากสื่อญี่ปุ่นเช่นกัน
『「คังวูจิน」 โบกมือทักทายแฟน ๆ ชาวญี่ปุ่นที่ตื่นเต้น เขาดูเข้าหาง่ายกว่าที่คิด』
เพราะการปรากฏตัวของเขาครั้งนี้สร้างความฮือฮาอย่างมาก ขนาดไม่ใช่นักแสดงจากประเทศของตัวเองแท้ ๆ ถึงอย่างนั้นการที่ฮวาลินไปด้วยก็ถือเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลอยู่หรอกนะ
แต่สื่อญี่ปุ่นนั้นกลับเริ่มแสดงท่าทีเชิงลบออกมาบ่อยครั้ง ต่างจากช่วงแรก
『 “นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลีโผล่มาจากไหนกัน” เสียงคัดค้าน คังวูจิน ดังขึ้นเรื่อย ๆ 』
บทความที่ตามมาหลังกระแสชื่นชมและความตกตะลึง ย่อมเป็นแง่ลบที่ดึงดูดความสนใจมากกว่าแง่บวก ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติในเกาหลีเองก็เช่นกัน
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
『กำหนดการในญี่ปุ่นของ「คังวูจิน」นักแสดงที่เคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ เลือก』
ตอนนี้ สื่อญี่ปุ่นกำลังผลิตซ้ำข่าวที่ขายดีที่สุดออกมาอย่างต่อเนื่อง โดยมีประเด็นที่คล้ายคลึงกันหรืออัปเดตเพิ่มเติมเป็นแกนหลัก
『ยอดผู้ติดตามทะลุล้านภายในหนึ่งสัปดาห์? ความนิยมของ「คังวูจิน」ที่พุ่งสูงขึ้นทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่น』
『แฟน ๆ พากันแห่ไปร่วมงานอีเวนต์ที่ ‘Netflix ญี่ปุ่น’ จัดขึ้นร่วมกับ「คังวูจิน」』
รูปภาพมากมายถูกเผยแพร่ออกมาผ่านทางบทความข่าวมีทั้งภาพที่ถ่ายโดยนักข่าวและภาพจากโทรศัพท์มือถือของคนญี่ปุ่นทั่วไปจำนวนมาก แน่นอนว่าไม่ใช่แค่สื่อญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังแพร่กระจายไปตาม SNS และชุมชนออนไลน์ต่าง ๆ ด้วย
-ฉันเจอคังวูจินที่สนามบิน หล่อกว่าที่คิดไว้เยอะเลย!!
ทั้ง ‘Netflix ญี่ปุ่น’ และ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ต่างก็มีส่วนช่วยในเรื่องนี้เช่นกัน แน่นอนว่าบางครั้งก็มีข่าวลือแปลก ๆ ปออกมาบ้าง
『ข่าวลือเรื่องนักลงทุนถอนตัวจาก「บุปผาเร้น」หนังกระแสแรง ทีมงานภาพยนตร์ยืนยัน “ไม่เป็นความจริง” 』
แต่ก็เป็นเพียงส่วนน้อย จึงไม่ได้รับความสนใจมากนัก กระแสหลักยังคงอยู่ที่ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ที่เพิ่งเสร็จสิ้นการถ่ายทำกับคังวูจินไปเมื่อไม่นานมานี้
『「รายการคุยหลังฝน! 」พูดคุยกับคังวูจิน บันทึกรายการเสร็จสิ้น กระแสความอยากรู้อยากเห็นของมหาชนต่างพุ่งทะยาน』
จะว่าไปกำหนดการที่ญี่ปุ่นของคังวูจินครั้งนี้ ถือว่าเป็นงานชิ้นใหญ่ที่สุดเลยก็ว่าได้ ยิ่งไปกว่านั้น ‘รายการคุยหลังฝน!’ ที่วูจินเข้าร่วมก็มีหลายประเด็นให้พูดถึง ทั้งการปรากฏตัวของฮวาลิน นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลีในฐานะแขกรับเชิญรวมถึงช่วงทอล์คโชว์ที่เผยเสียงร้องของวูจิน และ…
『ทีมงานรายการคุยหลังฝน! เผย "คังวูจินมีความสามารถที่ไม่ธรรมดา" 』
แม้กระทั่งความสามารถที่ซ่อนเร้นของคังวูจินก็ถูกเปิดเผยออกมา ด้วยความที่วูจินเป็นบุคคลที่โด่งดังมากในญี่ปุ่นตอนนี้กระแสตอบรับจึงมาถึงอย่างรวดเร็ว
- คุยหลังฝน ทำงานดีมาก! นาน ๆ ทีจะดูรายการสดสักครั้ง!
- ฮวาลินมาเป็นแขกรับเชิญด้วยเหรอเนี่ย?!? เห็นรูปตอนที่ทั้งคู่เดินทางเข้าประเทศแล้วดูเหมาะสมกันมากเลย ไม่ได้คบกันอยู่หรอกเหรอ?
- เพราะคอมเมนต์แบบนายนั่นแหละ ถึงทำให้เกิดข่าวลือมั่ว ๆ
- ฉันไม่ค่อยชอบนักแสดงคนนี้นะ บุปผาเร้น ขอให้เขาออกไปทีเถอะ!
- พอดูจาก นิติจิตวิทยาการแสดงเขาก็ถือว่าดีนะ… แต่ไม่รู้สิ รู้สึกแปลก ๆ
- นี่พูดกันเกินไปรึเปล่า? นักแสดงบ้านเราก็แสดงดีจะตาย
- คังวูจิน! น่ารักจัง! จะได้ดู คุยหลังฝนเมื่อไหร่กันนะ!?
- ฉันเจอคังวูจินที่สนามบินด้วยแหละ บอกเลยว่าด้านวิชวล ญี่ปุ่นเทียบเกาหลีไม่ได้เลย….
- รอบุปผาเร้นไม่ไหวแล้ววววว
•
•
•
•
เกินครึ่งที่เป็นความคาดหวัง แต่ในทางกลับกันก็มีคอมเมนต์คอยแซะ หรือวิจารณ์ในด้านลบอยู่บ้าง ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องปกติของคนที่กำลังโด่งดัง ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเอาเป็นว่าประเด็นหลักมันอยู่ที่…
- ไปกดติดตาม SNS และ Youtube ของคังวูจินกัน! จะได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขายังไงล่ะ!
คังวูจินนั้น ยิ่งนานวัน ความโด่งดังในญี่ปุ่นของเขาก็ยิ่งทวีคูณ พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว จนสื่อเกาหลีเองก็คงปล่อยผ่านสถานการณ์นี้ไปไม่ได้
『 ปัจจุบัน ญี่ปุ่นกำลัง 'คลั่งไคล้ คังวูจิน' ดาวรุ่งดวงใหม่ / ภาพแสดงให้เห็นถึงชื่อเสียงของเขาที่แพร่กระจายราวกับโรคระบาด 』
จะเรียกว่าเป็น'กระแสชาตินิยม' ก็คงไม่ผิดนัก บทความวิเคราะห์ความนิยมของคังวูจินในญี่ปุ่นก็ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด
『 ปรากฏการณ์ความนิยมอย่างไม่น่าเชื่อของ'คังวูจิน'ในญี่ปุ่น ผู้เชี่ยวชาญด้านการตลาดเผย "วงการบันเทิงญี่ปุ่นที่ซบเซาเป็นปัจจัยหนึ่ง" 』
แน่นอนว่ากระแสตอบรับของชาวเกาหลีต่างก็รู้สึกภาคภูมิใจไม่น้อย
วันอังคารที่1 กันยายน สถานีโทรทัศน์ HTBS กรุงโซล
แม้จะเป็นเวลาเช้าตรู่ แต่บรรยากาศในสำนักงานฝ่ายวาไรตี้ก็ดูวุ่นวายจอแจไปหมด เหล่าPDต่างก็กำลังยุ่งกับการรับโทรศัพท์และประชุมกับทีมงาน บนโต๊ะทำงานและพื้นที่ว่างตามมุมห้องเต็มไปด้วยอุปกรณ์ประกอบฉากมากมาย
ราวกับหลุดเข้ามาในตลาดนัดอย่างไรอย่างนั้น
ท่ามกลางความโกลาหลนั้น ห้องทำงานของหัวหน้าฝ่ายกลับสงบเงียบต่างกันราวฟ้ากับเหว ชายหนุ่มร่างท้วมกับชายหนุ่มอีกคนที่สวมแว่นตาอย่างคุ้นเคยกำลังนั่งอยู่บนโซฟา 5 ที่นั่งใจกลางห้องพวกเขาคือหัวหน้าฝ่ายวาไรตี้ และ ยุนบยองซอน PDยักษ์ใหญ่แห่งวงการบันเทิง
"ช่วงนี้นายนี่หายหน้าหายตาไปเลยนะ PDยุน"
"งั้นผมขอพักหน่อยดีมั้ยครับ ไปนั่งจิบเบียร์เม้าท์มอยกับท่านหัวหน้าแถวนี้สักหน่อยเป็นไง?"
"ท่านหัวหน้าอะไรกัน ฟังแล้วขนลุก เล่นเอาซะฉันรู้สึกแก่ไปเลย แค่พูดแบบปกติก็พอ"
"ก็ถ้าผมเรียกพี่ ๆ มันจะดูไม่ให้เกียรติกันสิครับ"
"นายนั่นแหละแก่"
ช่วงนี้ ยุนบยองซอน แทบจะไม่เคยได้เหยียบประเทศเกาหลีเลยก็ว่าได้ สาเหตุก็แสนจะเรียบง่าย นั่นก็เพราะรายการ'ครัวเรือนหรรษาของเรา' ที่เขาเป็นผู้ปลุกปั้นขึ้นมาตั้งแต่การวางแผนรายการยันการคัดเลือกนักแสดง ซึ่งกำลังจะกลายเป็นรายการวาไรตี้ฟอร์มยักษ์ที่ทั้งโลกต้องจับตามองนั่นเอง
การถ่ายทำครั้งนี้เป็นการถ่ายทำต่างประเทศ พวกเขาจึงต้องเดินทางไปมาระหว่างญี่ปุ่นกับอเมริกา
พี่ยุนบยองซอน PDรายการเพิ่งกลับมาจากอเมริกาได้สองวัน เขายื่นแฟ้มใสที่เพิ่งเตรียมมาให้กับหัวหน้า
“พอ ๆ วันนี้ฉันก็ยุ่ง รีบเซ็นนี่ให้หน่อยสิ”
“โหย~ คุณPDซุปตาร์ ไหน ๆ ก็ฝากเซ็นหน่อยสิ สมกับเป็นPDที่ได้โบนัสครั้งละหลายร้อยล้านวอนจริง ๆ เลยนะเนี่ย”
“ถ้าจะไม่เซ็นก็รีบบอกมา ฉันจะได้ยกเลิกทุกอย่างแล้วไปเที่ยว”
หัวหน้าฝ่ายวาไรตี้ดึงแฟ้มใสจากมือพี่ยุนบยองซอนที่กำลังจะดึงกลับไป ก่อนจะคว้าปากกาที่วางอยู่บนโต๊ะมาอย่างรวดเร็ว
“ล้อเล่นน่า พี่บอกนายแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ต้องให้เซ็นทีละอย่าง ๆ ให้นายจัดการเองได้เลย? ประธานก็บอกแบบนั้น”
“ผมก็แค่ชอบแบบนี้ รู้สึกเหมือนงานมันคืบหน้าไปอีกขั้นน่ะครับ”
“จริง ๆ เลยนายเนี่ย แปลกคนชะมัด เออ ๆ แล้วนี่ตอนนี้ใช้งบไปเท่าไหร่แล้ว”
“ตรงนี้ครับ แล้วก็มีค่าเดินทางไปต่างประเทศครั้งนี้อยู่ข้างล่างด้วยครับ”
“นี่! เซ็นให้แล้ว”
หัวหน้าฝ่ายวาไรตี้ที่เพิ่งส่งแฟ้มใสคืนให้ก็หัวเราะออกมา
“เอาเถอะ คนอื่น ๆ ก็ว่าไปอย่าง แต่นายนี่รู้ได้ยังไงว่าคังวูจินจะเป็นแบบนี้เนี่ย ตอนที่นายพูดกับฉันครั้งแรกว่าจะเอาเขาเข้ารายการนอกจากเรื่องนิติจิตวิทยาแล้ว เขาก็ไม่มีอะไรเลยไม่ใช่เหรอ? แต่นี่ตอนนี้ กลายเป็นนักแสดงหน้าใหม่คนแรกที่ดังไกลถึงญี่ปุ่นเลยนะเนี่ย พูดตามตรง นายแอบมีพลังวิเศษอะไรหรือเปล่า?”
“จะมีได้ยังไงครับ”
“แล้วทำไมคนที่นายเลือกถึงดังกันทุกคน โดยเฉพาะคังวูจิน เขาเป็นอะไรที่เกินคาดมากจริง ๆ”
“วูจินเขาก็เป็นเคสที่ค่อนข้างพิเศษหน่อยนึงน่ะครับ”
“หน่อยนึง? หน่อยนึงงั้นเหรอ? ไอ้แบบนั้นน่ะ? ฉันกินข้าวในวงการบันเทิงมามากกว่า 25 ปี ก็เพิ่งเคยเห็นนะ ตัวตนแบบนั้นน่ะ รู้มั้ยว่าไอดอลหน้าใหม่ที่เดบิวต์ไม่ถึงปี ทำให้เกิดกระแสแบบนี้ในวงการได้ยังไง?”
พี่ยุนบยองซอน PDผู้มีผมสั้นสลวยลุกขึ้นจากโซฟา
“ถ้าเก่งจริง มันก็ต้องเป็นที่ตัวคุณวูจิน ไม่ใช่ผมหรอกครับ รายการ ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ออนแอร์เมื่อไหร่ คุณจะต้องอึ้งกว่านี้อีก”
“ทำไม? คังวูจิน เขามีดีอะไรอีก?”
“ผมไปละครับ-”
ผู้อำนวยการฝ่ายวาไรตี้ตะโกนไล่หลังPDยุนบยองซอนที่เดินไกลออกไป
“เฮ้ย ๆ! แล้วตกลงว่า ‘ครัวเรือนหรรษาของเรา’ ซีซัน 1จะไปถ่ายที่ไหน?! ญี่ปุ่นงั้นเหรอ?!”
PDยุนบยองซอนที่เปิดประตูออกไปแล้ว ส่ายหน้า
“ไม่ใช่ครับ เราจะเริ่มที่อเมริกาก่อน”
เมื่อเขาตอบคำถามเสร็จก็เดินออกจากห้องผู้อำนวยการ ทีมผู้ช่วยและนักเขียนที่รออยู่ก็กรูเข้ามาหา PDยุนบยองซอนดันแว่นขึ้นแล้วสั่งงานพวกเขาตรง ๆ
“ไปประชุมกันเถอะ”
“ครับ!”
“แล้วก็ติดต่อไปหาคนที่จะมาออกรายการ เริ่มถ่ายทำสัมภาษณ์เบื้องต้นสำหรับตอนแรกได้แล้ว โดยเฉพาะคุณวูจิน ตรวจสอบตารางงานให้แน่นอนด้วยนะ? คงจะยุ่งที่สุดเลยล่ะ”
“เดี๋ยวผมจะติดต่อร้านอาหารที่จะไปถ่ายทำครับ”
“เออ แล้วก็บอกคนที่จะมาออกรายการด้วยว่าซีซัน 1 ถ่ายที่อเมริกา”
“ครับ ๆ ตกลงว่าจะทำอาหารเกาหลีประเภทไหนครับ?”
PDยุนบยองซอนยิ้มแล้วตอบ ในขณะที่กดลิฟต์
“อาหารเกาหลีไง อาหารเกาหลี”
ณ เวลาเดียวกัน ที่ญี่ปุ่น
สถานีรถไฟโตเกียว ไม่ไกลนัก ใกล้ ๆ กับย่านยูราคุโจ อาคารสูงตระหง่านรูปทรงเหลี่ยมตั้งตระหง่านอยู่ แต่ไกล ผู้คนต่างรู้จักกันดีว่าคือบริษัทคาชิฮิกรุ๊ป
บนชั้นสูงสุดของตึกคาชิฮิกรุ๊ป
มีห้องทำงานของเจ้าของบริษัทตั้งอยู่ ณ สุดทางเดินอันหรูหราโอ่ อ่า นั่นก็คือห้องประธานบริษัท เจ้าของห้องนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น ประธานฮิเดกิ โยชิมุระ ผู้เพิ่งรู้จักคังวูจินจากหลานชาย ห้องนั้นกว้างขวางราวกับโรงแรม
แต่สิ่งที่แปลกก็คือหนังสือมากมายมหาศาล
หนังสือเหล่านั้นเต็มไปหมด ทั้งชั้นวางที่กินพื้นที่ทั้งฝาผนัง โต๊ะ และโซฟาขนาดใหญ่ บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าประธานฮิเดกิเป็นหนอนหนังสือตัวจริง
"อืม..."
ประธานฮิเดกิตอนนั้นถอดเสื้อสูทออก นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานบานใหญ่ข้างหน้าต่างกำลังฟังเลขานุการรายงาน
"อย่างที่คุณประธานทราบ คังวูจินเสร็จสิ้นตารางงานที่ญี่ปุ่นแล้วกลับเกาหลีไปแล้ว ค่ะ"
ประธานฮิเดกิคว้าแว่นมาสวมแล้วหยิบเอกสารที่เธอยื่นมาให้ขึ้นดู พยักหน้าช้า ๆ
"น่าเสียดายจริง ๆ เขาไม่ได้บอกหรือว่าจะกลับมาญี่ปุ่นอีกทีเมื่อไหร่เหรอ?"
"ยังไม่มีกำหนดการในตอนนี้ค่ะ"
"งั้นเหรอ ว่าต่อเลย"
เลขานุการสาวผู้มีผมทรงรวบเรียบร้อย เริ่มรายงานต่อ
"ตอนนี้คังวูจินกำลังมาแรงในเกาหลีค่ะ เขาเริ่มจากการแสดงหนังสั้นตอนเดบิวต์ หลังจากนั้นก็มีผลงานละครที่ทำเรตติ้งได้ถึง 25% ทำให้คนรู้จักมากขึ้น ส่วนเรื่องต่อไป…"
เธอสาธยายผลงานของคังวูจินตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบันอย่างคล่องแคล่ว ข้อมูลส่วนใหญ่นั้นเป็นที่เผยแพร่ในสื่ออยู่แล้วจึงหาง่าย และเธอยังเสริมว่ามีผู้ทรงอิทธิพลมากมายให้ความสนใจวูจิน
“ที่ญี่ปุ่น นิติจิตวิทยาเข้าฉายไปแล้ว และมีละครเรื่องเพื่อนชายที่กำลังจะเข้าฉายค่ะ ภาพยนตร์เรื่องบุปผาเร้นของผู้กำกับเคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ ที่คุณก็รู้จักกำลังอยู่ในขั้นเตรียมงานสร้าง ชื่อเสียงของคังวูจินในญี่ปุ่นพุ่งสูงขึ้นก็เพราะ บุปผาเร้น นี่แหละค่ะ”
“อืม ก็จริง บุปผาเร้นน่ะเหรอ หนังสือต้นฉบับของการสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า? ฉันก็อ่านนะ สนุกดี”
“กระแสของคังวูจินทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่นกำลังพุ่งสูงขึ้นมากค่ะ โดยเฉพาะในเกาหลี ยืนยันได้เลยว่าเป็นกระแสที่ไม่มีใครเทียบได้”
ประธานฮิเดกิฟังรายงานด้วยสีหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะแล้วหันไปถามเลขานุการของเขาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ทั้งหมดนี่เกิดขึ้นในเวลาไม่ถึงปีอย่างนั้นหรือ”
“ใช่ค่ะ”
“แบบนี้ก็มีด้วยหรือ ฉันค่อนข้างประหลาดใจนะ ดูอย่างพวกนางแบบที่เซ็นสัญญากับบริษัทแม่หรือบริษัทลูกของเราก็เถอะ อย่างน้อย ๆ ก็กว่าจะมีชื่อเสียงก็ต้องใช้เวลาสามถึงห้าปี”
“เป็นกรณีที่หาได้ยากมากค่ะ สำหรับในเกาหลีฉันยังไม่แน่ใจ แต่ในญี่ปุ่นนี่ เท่าที่ทราบก็เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกเลยค่ะ”
“งั้นในเกาหลีเขาก็น่าจะเป็นคนเดียวสินะ”
ความจริงแล้วประธานฮิเดกิค่อนข้างตกใจ ผลงานของนักแสดงเกาหลีที่ชื่อคังวูจินช่างไม่ธรรมดาเอาเสียเลย น นอกจากจากความรู้สึกที่คล้ายคลึงกันแล้ว หากมองในฐานะนักธุรกิจ ความเร็วและผลลัพธ์แบบนี้ก็ทำให้เขาต้องสนใจเป็นธรรมดา
‘ฉันเองยังลำบากใจไม่น้อยเลยนะ- แล้วนี่เขาทำสำเร็จได้ยังไงกัน อายุแค่นี้······ ทั้งการแสดง ภาษาญี่ปุ่น ภาษามือญี่ปุ่น แล้วYoutubeก็เน้นเรื่องเพลงอีก จะหลายอย่างเกินไปแล้ว’
ประธานฮิเดกิ ผู้เพิ่งจะวางรายงานลงบนโต๊ะ หันมาสนใจเรื่องราวของคนรอบข้างคังวูจินแทน
‘คนเก่ง ๆ นี่อยู่ใกล้ตัวเขาทั้งนั้นเลยแฮะ พวกตัวท็อปทั้งนั้น ผู้กำกับเคียวทาโร่ ทาโนะงูจิก็ด้วย’
เขาแน่ใจในสิ่งหนึ่ง
“ไม่รู้ว่าต้องฝึกหนักขนาดไหนถึงทำได้ขนาดนี้”
“คะ?”
“อ๋อ เปล่า ๆ ไม่มีข้อมูลเรื่องภาษามือใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะท่านประธาน ไม่มีข้อมูลเรื่องภาษามือเลยค่ะ”
ประธานฮิเดกิพยักหน้ารับ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุย
“สังกัดของเจ้าหนูนี่ไม่ใหญ่นี่ บริษัทสื่อบันเทิงbw?”
“ใช่ค่ะ เพิ่งเปิดได้ไม่นานเองค่ะ เทียบกับต้นสังกัดอื่นที่เกาหลีแล้วถือว่าเล็กมากค่ะ”
“เพิ่งตั้งไข่นี่เอง”
“นักแสดงในสังกัดก็มีแค่สองคนครับ คือคุณคังวูจินกับคุณฮงฮเยยอนที่เป็นนักแสดงเบอร์หนึ่งของบริษัท”
“อ่าาา นักแสดงหญิงคนนั้นสินะ”
“ใช่ค่ะ แต่ดูเหมือนว่าช่วงนี้ผลงานของคุณคังวูจินกับคุณฮงฮเยยอนจะไปได้สวย บริษัทเลยน่าจะกำลังวางแผนขยายกิจการอยู่ครับ”
“เหรอ ขยายกิจการงั้นหรอ-”
ประธานฮิเดกิพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ดวงตาของเขาวาวโรจน์ขึ้นมา จิตวิญญาณแห่งความสนใจกำลังก่อตัว
“ภาวะแบบนี้ต้องขยายฐานให้ใหญ่ไว้ก่อน ถึงจะรองรับทุกอย่างไหว ไปสืบเรื่องนี้เพิ่มอีกหน่อยแล้วกัน”
“···ได้ค่ะ”
“ว่าแต่มีอะไรแปลก ๆ อีกมั้ย”
เลขานึกถึงเรื่อง ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ ขึ้นมาได้ทันที
“ดูเหมือนว่าจะเงียบ ๆ กันอยู่นะคะ แต่เท่าที่ฉันตรวจสอบดู ‘บุปผาเร้น’ น่าจะมีปัญหาหน่อยค่ะ”
ทันใดนั้น ดวงตาของประธานฮิเดกิก็เบิกกว้างขึ้นอย่างประหลาดใจ
“ปัญหา? ปัญหาอะไร?”
วินาทีนั้นเอง ใบหน้าของชินโงะที่สัญญากับเขาไว้ก็ลอยเข้ามาในหัวเขา หรือจะพูดให้ถูกคือ ประธานฮิเดกิขมวดคิ้วขึ้นเมื่อนึกถึงสัญญาที่ให้ร่วมกับหลานเรื่องจะไปดู ‘บุปผาเร้น’ ด้วยกัน
“หรือว่าเป็นเรื่องเงิน?”
“ถูกต้องแล้วค่ะ ปัญหาเรื่องเงินลงทุนค่ะ”
ประธานฮิเดกิพยักหน้าช้า ๆ สีหน้าผ่อนคลายลงเล็กน้อย
“ถ้าเป็นเรื่องเงินก็ไม่มีปัญหาอะไร”
ณ สตูดิโอแห่งหนึ่งในโซล ประเทศเกาหลีใต้
แม้สตูดิโอนี้จะไม่ได้มีขนาดใหญ่ แต่ก็ไม่ได้เล็ก ห้องบันทึกเสียงหลักมีขนาดกว้างขวาง ด้านหน้ามีจอภาพและหน้าจอมากมาย อุปกรณ์ประกอบเสียงต่าง ๆ ปุ่มต่าง ๆ บนเครื่องเสียง รวมถึงเก้าอี้หลายสิบตัวที่วางอยู่ด้านหลังเครื่องเสียง
‘คงจุคนได้ 50 คนเห็นจะได้’
และมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เพราะตอนนี้ภายในสตูดิโอมีคนอยู่มากกว่า 30 คน แสงไฟสลัว ๆ ส่องให้เห็นคังวูจิน ซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงกลาง วันนี้เขาก็ยังคงดูเย็นชาเช่นเคย
แต่ทว่า...
‘ฉันมาแล้ว!’
ในใจเขากลับตื่นเต้นสุดขีด สาเหตุก็คือภาพที่ฉายอยู่บนหน้าจอตรงหน้า
-♬♪
เสียงดนตรีประกอบดังกึกก้องไปทั่วสตูดิโอ ดนตรีท่วงทำนองหนักแน่นและทรงพลัง จากนั้นตรงกลางหน้าจอสีดำก็มีตัวอักษรสีขาวปรากฏขึ้นเป็นรายชื่อผู้ลงทุนมากมาย แล้วทันใดนั้นเสียงเพลงก็ดังขึ้นพร้อม ๆ กับที่ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
-[พ่อค้ายาเสพติด]
สีดำและแดงผสมปนเปกัน รูปแบบตัวอักษรนั้นดุดัน ก่อนจะเลือนหายไปราวกับควัน จางลงจนเผยให้เห็นตัวอักษรอื่นปรากฏขึ้นมาแทนที่คราวนี้ก็ยังคงความดิบเถื่อนไม่ต่างกัน
-[จินแจจุน]
ชื่อของเหล่านักแสดง
-[พัคพันซอ]
รายชื่อนักแสดงนำตามมาด้วยชื่อของนักแสดงอีกหนึ่งคน
-[และ คังวูจิน]
‘พ่อค้ายาเสพติด’ ฉายรอบปฐมทัศน์แล้ว
จบ