บทที่ 131 ออกเดินทาง (5)
บทที่ 131 ออกเดินทาง (5)
[\แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร\มาติดตามในแฟนเพจ\เพื่อติดตามข่าวสารได้นะ\]
[\Thai-novel \ลงไวกว่าที่อื่น\ทุกที่ 5 ตอน\แต่จะราคาแพงที่สุด\]
[\หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง จะแก้ไขแบบเทียบคำต่อคำให้ตรงตามหลักไวยากรณ์ อ่านแบบเทียบภาษาต้นฉบับคำต่อคำ ซึ่งถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ\100คน\ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ซึ่งถ้ารู้ว่าหลุดจากที่ไหนก็จะไม่แก้ไขตรงเว็บนั้นครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบเวอร์ชั่นแรกไปนะครับ\]
บทที่ 131 ออกเดินทาง (5)
ผู้ติดตาม 1 ล้านคน! คำพูดของทีมบริหารระดับสูงจาก Netflix ญี่ปุ่นเป็นจริงอย่างที่เขาพูดไม่มีผิดเพี้ยน และเพื่อเป็นการยืนยันคำพูดนั้น ฮันเยจองก็เดินเข้ามาทางด้านข้างของชเวซองกุนที่มัดผมหางม้าอยู่
"ท่านประธานคะ"
เธอเอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ชเวซองกุนและยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขาดู
"ตอนนี้ยอดถึงแล้วค่ะ"
บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของฮันเยจองปรากฏหน้าหลักของช่อง 'ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน' บน Youtube
[ชื่อช่อง: ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน] [ผู้ติดตาม 1.01 ล้านคน] [วิดีโอ 5 รายการ]
ทันทีที่เห็นเช่นนั้น ริมฝีปากของชเวซองกุนก็ยกยิ้มกว้างจนแทบถึงใบหู
"นี่ยังทำลายสถิติใหม่อีกแล้วเหรอเนี่ย"
เขาพูดพลางชูนิ้วโป้งให้กับคังวูจินที่อยู่บนเวที
แต่ในตอนนั้น คังวูจินที่กำลังพูดภาษาญี่ปุ่นได้อย่างคล่องแคล่วในงานอีเวนต์กลับไม่มีทางล่วงรู้เรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย
"ครับ ผมกับฮวาลินเข้ากันได้ดีมากเลยครับ บรรยากาศในกองถ่ายสนุกสนานตั้งแต่ต้นจนจบเลย ถ้าให้นึกถึงเรื่องที่ประทับใจ... อ่า แต่ผมคงเล่าเรื่องนี้ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวจะเป็นการสปอยล์"
เช้าวันรุ่งขึ้น
หลังจากเสร็จสิ้นงานอีเวนต์ที่จัดขึ้นโดย Netflix ญี่ปุ่นเมื่อวานนี้ วันที่27 เวลาเช้าตรู่ คังวูจินก็มีประชุมกับชินโจ PDผอมกะหร่องจาก 'รายการคุยหลังฝน! ' สถานที่นัดพบคือร้านอาหารภายในโรงแรม โดยมีคังวูจินกับชเวซองกุนนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ส่วนฝั่งตรงข้ามเป็นPDชินโจและทีมงานคนอื่น ๆ
"ฮ่า ๆ คุณวูจิน พอได้มาเจอกันที่ญี่ปุ่นแบบนี้แล้วรู้สึกดีใจเป็นพิเศษเลยนะครับ!"
"สวัสดีครับ คุณPD"
“รู้ใช่ไหมครับ ตอนนี้ที่ญี่ปุ่น วูจินกำลังเป็นประเด็นดังมาก นิติจิตวิทยากระแสดีมาก ตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่รายการเริ่มออกอากาศ กระแสตอบรับก็ต่างจากตอนนี้โดยสิ้นเชิง! ไม่ว่าจะในแวดวงไหน ในSNS วูจินก็ฮอตที่สุด ยิ่งเมื่อวาน วูจินมาถึงญี่ปุ่น กระแสก็ยิ่งแรงเข้าไปอีก”
แววตาของPDชินโจและทีมงานคนอื่น ๆ เปล่งประกายความตื่นเต้น พวกเขาพูดภาษาญี่ปุ่นกันอย่างรวดเร็ว ซึ่งก็ไม่แปลก เพราะตอนแรกพวกเขาเลือก คังวูจินมาร่วมรายการนิติจิตวิทยา เพราะคิดว่าเขาน่าสนใจ แต่ไม่คิดว่าเขาจะดังเป็นพลุแตกขนาดนี้ พวกเขารู้สึกเหมือนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง
“แล้วก็ เมื่อกี๊ผมเห็นว่า ช่องYoutubeของวูจิน ยอดผู้ติดตามพุ่งไป 1.05 ล้านคนแล้วนะครับ สุดยอดจริง ๆ ผมทำงานเป็นPDมานาน ก็เพิ่งเคยเห็นคนดังชั่วข้ามคืนแบบนี้แหละครับ”
คังวูจินทำหน้านิ่งฟังคำชม แต่ในใจกำลังดีใจจนเนื้อเต้น
‘ยอมรับเลย กระทั่งฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง ฉัน- ฉันกำลังจะเป็นยูทูเบอร์แสนวิวแล้วเหรเนี่ย’
คังวูจินนึกถึงความรู้สึกตื่นเต้นเมื่อวาน แล้วก็เริ่มวาดฝันถึงอนาคตอันแสนหวาน
‘แบบนี้ ยอดสองล้านนี่ชิว ๆ เลย สามล้านก็ไม่น่ายาก ไม่สิ แบบนี้ต้องไปถึงห้าล้านชัวร์’
ทันใดนั้น PDชินโจก็เปิดประเด็นเรื่องงาน เขาพูดถึงการถ่ายทำรายการที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า
“เนื่องจากตอนนี้สถานการณ์มันพลิกแบบนี้ พวกเราเลยต้องเปลี่ยนแผนการถ่ายทำทั้งหมดมีหลายอย่างที่ต้องเพิ่มเข้ามา รวมถึงเวลาในการถ่ายทำก็น่าจะนานขึ้นด้วยครับ”
“ไม่มีปัญหาครับ”
“ฮ่า ๆ ขอบคุณครับ เอ่อ- โอเพนนิ่งหรือโคลสซิ่งก็ให้นึกภาพตามปกติได้เลย แล้วก็คุณวูจินมีผลงานที่ร่วมแสดงใช่มั้ยครับ ทั้งนิติจิตวิทยา เพื่อนชาย การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า ผลงานของเกาหลี แล้วก็ช่องYoutubeของคุณวูจินด้วย ผมใส่ลำดับที่มีลักษณะการโปรโมตเอาไว้ค่อนข้างเยอะครับ”
“ครับ คุณPD”
“แล้วก็คือ… ไม่ทราบว่าคุณวูจินพอจะร้องเพลงที่อัพโหลดลงช่องYoutubeได้มั้ยครับ”
“หมายถึงให้ขึ้นแสดงเลยเหรอครับ?”
“ไม่ใช่นะครับ แค่ร้องระหว่างพูดคุยท่อนหนึ่งก็พอแล้วครับ”
“ถ้าแค่นั้นก็พอไหวครับ”
สีหน้าของPDชินโจที่ดูสดใสขึ้นมาทันที ได้เอ่ยถึงวิธีการดำเนินรายการ
“อย่างที่ทราบกันดีว่า การบันทึกเทปรายการจะไม่ได้ถ่ายทำตามลำดับแบบที่ออกอากาศให้ผู้ชมดู การบันทึกค่อนข้างใช้เวลานาน แต่ผู้ชมที่ได้รับเชิญให้มาร่วมรายการมีเวลาแค่สองชั่วโมง เราเลยจะถ่ายทำแบบสลับไปมาตามสถานการณ์ แล้วค่อยไปตัดต่อให้เข้าที่เข้าทางภายหลัง ผมว่าน่าจะเริ่มถ่ายทำจากช่วงถามตอบกับผู้ชมก่อนนะครับ”
“หมายถึงช่วงนั้นจะออกอากาศช่วงท้าย ๆ ใช่มั้ยครับ”
“น่าจะประมาณกลาง ๆ ถึงท้าย ๆ ครับ อ้อ แล้วก็ ที่จริงในช่วงแนะนำภาพยนตร์เรื่องเพื่อนชาย คุณฮวาลินคอนเฟิร์มมาเป็นแขกรับเชิญแล้วนะครับ”
นี่เป็นเรื่องที่วูจินเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก เขาหันไปมองชเวซองกุน พบว่าแม้แต่ชเวซองกุนเองก็ดูประหลาดใจเล็กน้อย ตกลงกันแบบเร่งรัดหรือเปล่านะ พอคิดได้แบบนั้น PDชินโจก็พูดขึ้นมาเหมือนรู้ใจ
“พอดีช่วงเช้าวันนี้ผมลองติดต่อทางฝั่งคุณฮวาลินดู เผื่อว่าจะว่าง ปรากฏว่าทางนั้นตอบกลับมาว่าพอมีเวลาครับ โชคดีจริง ๆ”
ไว้ค่อยถามทีหลังก็ได้ วูจินได้แต่คิดในใจ ก่อนจะตอบรับไปแบบขอไปที ทันใดนั้นPDชินโจที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง…
“ทีมงานได้คัดเลือกผู้ชมที่จะเข้าร่วมรายการเป็นแฟนคลับของคุณวูจินเป็นหลักครับ จำนวนแค่ประมาณ 200 คน”
คังวูจินรู้สึกตกใจอย่างแท้จริง แน่นอนว่าในใจนะ
‘ที่ญี่ปุ่นมีแฟนคลับของเรามากถึง 200 คนเลยเหรอเนี่ย?!’
ทว่า PDชินโจผู้ผอมแห้งกลับเผยเรื่องพลิกความคาดหมายออกมา
“คำขอเข้าชมรายการมีมากกว่า 3,000 คนเลยครับ ผมนี่เลือกกันจนเหงื่อตกเลยล่ะ”
200 คนนี่ ‘แค่’ นั้นเองหรือ?
วันที่29
สองวันที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วกับการให้สัมภาษณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ และตารางงานโปรโมทต่าง ๆ ในที่สุดวันที่29 ก็มาถึง วันนี้เป็นวันที่กำหนดไว้สำหรับการบันทึกเทปรายการทอล์กโชว์ชื่อดังของญี่ปุ่น ‘รายการคุยหลังฝน!’ อย่างเป็นทางการ
เป็นวันที่คิวแน่นเอี๊ยด
สถานที่ก็คือสตูดิโอสำหรับ ‘รายการคุยหลังฝน!’ โดยเฉพาะ ซึ่งตั้งอยู่ภายในสถานีโทรทัศน์เอกชน TBE ของญี่ปุ่น การบันทึกเทปจะเริ่มในช่วงเช้าเวลาประมาณ 10:00 น. ด้วยเหตุนี้ วูจินจึงต้องแวะไปที่ร้านทำผมและแต่งหน้าตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนเครื่อง แต่งกายก็คือเสื้อสูทลำลองสีน้ำตาลทั้งชุด สวมทับเสื้อเชิ้ตสีดำและกางเกงสแล็ค
คังวูจินในชุดแบบนั้น พอเวลาล่วงเลยไปจนเลย 9:30 น.
“ฮึบ ฮู่ว”
เขาก็กำลังหายใจเข้าลึก ๆ อยู่คนเดียวในห้องพักหลังเวที เขาเพิ่งจะได้เดินดูสตูดิโอกับPDชินโจเมื่อประมาณ 30 นาทีก่อน ซึ่งมันกว้างขวางกว่าที่คิด ทั้งโซฟาสองตัวยาวที่ตั้งอยู่ตรงกลางเวทีหลัก ด้านหลังมีโปสเตอร์เกี่ยวกับคังวูจินที่จะแขวนเอาไว้มากมาย รอบ ๆ เวทีประดับไปด้วยโลโก้ของ ‘รายการคุยหลังฝน!’ ด้านหน้าเวทีมีที่นั่งสำหรับผู้ชมประมาณ 200 ที่นั่ง
ถ้าไม่ติดว่ามีไฟส่องสว่าง ที่นี่ก็คงจะเหมือนโรงภาพยนตร์ขนาดใหญ่เลยทีเดียว
‘อะไรกัน ทำไมวันบันทึกเทปรายการมันมาถึงเร็วนักนะ เฮ้อ ชิบหายแล้ว ตื่นเต้นเป็นบ้า’
นึกดูดี ๆ แล้ว คังวูจินก็ไม่เคยออกรายการทอล์คโชว์จริงจังแบบนี้มาก่อน แม้แต่รายการวิทยุหรือ ‘Sport Day’ ในเกาหลี เขาก็แทบจะไม่เคยออกเลยสักครั้ง แล้วนี่อยู่ ๆ กลับต้องมาออกรายการทอล์คโชว์รายการใหญ่ซะอย่างนั้น แล้วยังเป็นรายการวาไรตี้ยอดนิยมของญี่ปุ่นอีก ไม่ใช่เกาหลีด้วยซ้ำ
‘ได้ยินมาว่ารายการทอล์คโชว์นี้มีดาราฮอลลีวูดมาออกด้วยนะ ดาราแถวหน้าของเกาหลีก็มา แล้วทำไมต้องเป็นฉัน?’
คังวูจินได้รับเลือกให้มาออกรายการแบบนี้ มันก็น่าแปลกอยู่หรอกถ้าเขาจะไม่รู้สึกตื่นเต้น มือของวูจินเริ่มมีเหงื่อซึมออกมาเพราะความไม่คุ้นเคยและเลื่อนลอย
‘รายการคุยหลังฝน!’ ไม่ใช่ ‘การแสดง’
พลังของมิติว่างเปล่าจึงไม่จำเป็น เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ด้วยพลังของ ‘คังวูจิน’ เท่านั้น วูจินพยายามสะกดจิตตัวเองด้วยคำว่า ‘ไม่ถอย’
‘ไม่รู้สิจะเป็นยังไงก็ช่าง ทำไปตามที่เคยทำก็พอ’
ในเมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็คงทำได้แค่สนุกกับมันให้มากที่สุด
มันก็เป็นแบบนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ ไม่มีทางถอย มีแต่ต้องเดินหน้าเท่านั้น คังวูจินพยายามควบคุมสติอารมณ์ตัวเองจนในที่สุดก็สงบลงได้
-แกร๊ก!
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องแต่งตัวก็เปิดออก ชเวซองกุนกับผมทรงหางม้าของเขาก็โผล่หน้าเข้ามา
“การอัดรายการเริ่มแล้ว ไปกันเถอะ วูจิน”
วูจินลุกขึ้นจากเก้าอี้ ปล่อยรังสีเย็นชาที่ถูกเสริมเติมแต่งออกมา
“ครับ พี่”
จากนั้น พอคังวูจินกับชเวซองกุนเดินมาถึงทางเดิน ทีมงาน ‘รายการคุยหลังฝน!’ ที่สวมอินเตอร์คอมที่คอก็วิ่งเข้ามาหา พวกเขารีบเดินตามการนำทางของทีมงาน ชเวซองกุนก็พูดขึ้นเบา ๆ
“คนดูเต็มเลยนะ เขาบอกว่าประมาณ 200 คน แต่ฉันว่าเกินแน่ ๆ น่าจะ 250 คนได้”
“อย่างนั้นเหรอครับ?”
“เออ ว่าแต่ไม่กังวลบ้างเหรอ? ถึงยังไงที่นี่ก็ไม่ใช่เกาหลี แต่เป็นญี่ปุ่นนะ ถามไว้ก่อนก็ดี”
ตอนนี้ต่อให้มีคนดู 200 หรือ 2,000 คน วูจินก็ไม่รู้สึกแตกต่าง เพราะเขาได้ควบคุมจิตใจที่แข็งแกร่งของตัวเองไว้ได้แล้ว
“ไม่ว่าจะเป็นเกาหลีหรือญี่ปุ่นก็คงไม่ต่างกันหรอกครับ”
ชเวซองกุนยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตบบ่าของวูจิน
“อย่างน้อยก็มีอย่างนึงที่ฉันสบายใจหน่อย ปรกติถ้าดูแลนักแสดงหน้าใหม่ ฉันจะต้องมาคอยจัดการกับเรื่องจิตใจของพวกนั้น แต่นายนี่ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ดูเฉย ๆ ไปหมดเลย ฮ่า ๆ ๆ”
ครับ ท่านประธาน สงครามครั้งนี้ผมจะเป็นคนสู้เอง วูจินตั้งใจแน่วแน่ ก่อนจะก้าวเข้าไปในสตูดิโอที่จะใช้ในการบันทึกเทปรายการ บรรยากาศภายในกองถ่ายเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ทั้งทีมงานหลายสิบชีวิต กล้อง ไฟ และอุปกรณ์เครื่องเสียงที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้
ไม่นานนัก
- ตึกตัก!
ทีมงานบางส่วนก็รีบวิ่งเข้ามาติดไมโครโฟนให้กับคังวูจิน ชเวซองกุนชี้นิ้วไปทางพิธีกรชายที่นั่งอยู่บนโซฟาบนเวที พร้อมกับกระซิบ
“นั่น คารามัตสึ โซโยเป็นพิธีกรระดับชาติของญี่ปุ่นเลยนะ เคยได้ยินชื่อไหม?”
คารามัตสึ โซโย พิธีกรกำลังตรวจสอบคิวการดำเนินรายการ ใบหน้าของเขากลมป้อมคล้ายกับตัวบีเวอร์ แต่คังวูจิน
“······”
กลับไม่มีสติที่จะไปสนใจ เพราะสายตาของเขามองไปยังผู้ชมที่นั่งเต็มสตูดิโอ ผู้ชมกำลังถ่ายทำฉากแทรกช่วงต้น กลาง และท้ายรายการ ตามคำแนะนำของPDชินโจ
‘บ้าจริง ยิ่งใหญ่อลังการชะมัด พวกนั้นเป็นคนญี่ปุ่นกันหมดเลยเหรอวะเนี่ย?’
ทันใดนั้น ผู้ชมบางคนที่นั่งอยู่แถวหน้าก็สังเกตเห็นคังวูจินที่กำลังถูกติดไมโครโฟน ทำให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้น
“อ๊าย! นั่น คังวูจิน!”
“ไหน ๆ อยู่ไหน?”
“ตรงนั้นน่ะ!”
เสียงกรีดร้องราวกับสัตว์ร้ายดังกระหึ่มจากผู้ชมทั่วทั้งสตูดิโอในทันที เสียงอัศจรรย์ใจอย่าง "สุดยอด" หรือ "ว้าว!" ดังเกินความจำเป็นPDชินโจรีบหันหลังกลับมาหาวูจินทันที
“คุณวูจิน นี่แค่การอัดรายการ ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นก็ได้นะครับ! เอ่อ...อย่างที่บอกไปตอนประชุมเราจะเริ่มถ่ายทำจากช่วงถามตอบกับผู้ชมก่อนนะครับ อ้อ แล้วก็ฮวาลินจะมาถึงกลางรายการครับ”
“ครับเข้าใจแล้วครับ PD”
“พร้อมหรือยัง? อ่าถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นเวทีได้เลย”
วูจินพยายามควบคุมจังหวะหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นแล้วก้าวขึ้นไปบนเวทีที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ โซโย พิธีกรสาวหน้าตาเหมือนบีเวอร์ยิ้มร่าและยื่นมือออกมาหาคังวูจิน
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันคารามัตสึ โซโยค่ะฮ่า ๆ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับนักแสดงที่ฮอตที่สุดในญี่ปุ่นตอนนี้อ๊ะคุณพูดภาษาญี่ปุ่นได้ใช่ไหมคะ?”
“ครับสวัสดีครับผมคังวูจินครับวันนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ”
“หือ...จริงด้วย...นี่มันไม่ใช่แค่พูดได้ธรรมดานะคะ PDชินโจ นี่มันระดับเทพเลย”
หลังจากต่างฝ่ายต่างเอ่ยคำทักทายและชื่นชมกันพอหอมปากหอมคอคังวูจินกับโซโยก็เดินไปนั่งบนโซฟาชินโจ PDยืนอยู่ท่ามกลางทีมงานนอกเวทีก่อนจะตะโกนขึ้นว่า
- เอาล่ะ เริ่มถ่ายทำได้! เริ่มจากช่วงถาม-ตอบเลย!
ทันทีที่เสียงตะโกนของเขาจบลงไฟที่ติดอยู่กับกล้องรอบ ๆ เวทีก็สว่างขึ้นเป็นสัญญาณว่าการถ่ายทำได้เริ่มต้นขึ้นแล้วโซโย พิธีกรสาวถือบัตรคำถามในมือพูดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
“อืมดีมากค่ะงั้นเราลองเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อยดีไหมคะ? เพราะฉันสัมผัสได้ถึงสายตาที่ร้อนแรงของผู้ชมทุกคนมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วเอาล่ะ ค่ะตอนนี้เรามาเข้าสู่ช่วงถาม-ตอบกับผู้ชมในสตูดิโอกันเลยดีกว่าค่ะ!”
เป็นบทสนทนาที่เหมือนกับผ่านการตระเตรียมมาอย่างดี ยังไงก็ตาม ไมโครโฟนไร้สายถูกส่งต่อให้กับผู้ชม ในตอนนี้PDชินโจมีทีมงานสองคนเดินเข้ามาประกบ ซเวซองกุนที่เฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ใกล้ ๆ ก็ยกมือขึ้นเกาคาง
‘ล่าม? ถ้าคนนึงเผื่อไว้สำหรับภาษาเกาหลี อีกคนนึงล่ะ?’
ถึงแม้จะไม่แน่ใจเพราะเป็นภาษาญี่ปุ่น แต่ซเวซองกุนก็ได้ยินคำว่า ‘ล่าม’ จากบทสนทนาระหว่าง PD ชินโจกับทีมงาน เพียงแต่การที่มีล่ามถึงสองคนนั้นดูแปลก ๆ อยู่หน่อย เอาเป็นว่า คำถามแรกจากผู้ชมมาจากผู้หญิงที่นั่งอยู่แถวกลาง ๆ สีหน้าของเธอฉายแววตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะเพิ่งเคยเจอวูจินเป็นครั้งแรก
“อะ สวัสดีค่ะ! ฉันกลายเป็นแฟนคลับของคุณวูจิน จากเรื่องนิติจิตวิทยาค่ะ! ช่วงนี้ติดตามช่องYoutube ‘ตัวตนอีกด้านของคังวูจิน’ อยู่ค่ะ! จะอัปโหลดวิดีโอCoverแนวนี้ไปเรื่อย ๆ ใช่ไหมคะ?”
คังวูจินที่ถือไมโครโฟนไร้สายอยู่ตอบกลับด้วยภาษาญี่ปุ่นที่ฟังดูผ่อนคลาย
“ครับ ผมตั้งใจจะทำอย่างต่อเนื่องเลยครับนอกจากนี้ ผมยังคิดที่จะทำCoverเพลงJPOPและเพลงสากลเป็นภาษาเกาหลีไม่ใช่แค่เพลง KPOP ด้วยครับ”
“ว้าว! แล้วจะอัปโหลดเมื่อไหร่คะ!”
“ผมจะรีบพยายามลงอย่างเต็มที่ครับ”
“ขอบคุณค่ะ!”
“ครับ”
การพูดคุยครั้งแรกล่วงเลยไปอย่างราบรื่นคำถามต่อไปมาจากผู้ชมชายที่ดูอายุน้อยที่สุดเขานั่งอยู่แถวหน้าสุด แต่ว่า
-สวบ
เขากลับไม่ได้เอื้อมมือไปหยิบไมโครโฟน แต่กลับใช้มือทั้งสองข้างในการสื่อสาร นั่นก็คือภาษามือนั่นเอง ไม่รู้ว่า PD ชินโจจงเลือกคนนี้มาถามคำถามหรือเปล่า แต่พอมองเห็นชายหนุ่มที่ใช้ภาษามือซเวซองกุนก็พยักหน้าเบา ๆ
‘อ๋อ ที่ต้องมีล่ามสองคนก็ เพราะแบบนี้นี่เอง’
ซเวซองกุนกอดอกพลางเบนสายตาไปมองคังวูจินบนเวที
‘ภาษามือนี่คือสิ่งที่วูจินเองก็รู้อยู่แล้ว แต่เป็นภาษามือเกาหลี ภาษามือ แต่ละประเทศน่ะมันไม่เหมือนกันนี่นา แสดงว่านั่นก็ต้องเป็นภาษามือญี่ปุ่นสินะ’
ซึ่งนั่นคือคำตอบที่ถูกต้องแล้ว ภาษามือไม่ใช่ภาษาสากล เกาหลี ญี่ปุ่น อเมริกา ทุกประเทศล้วนแตกต่างกัน มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ภาษาของแต่ละประเทศจะต่างกัน กล่าวคือ ภาษามือก็เหมือนเป็นอีกภาษาหนึ่งของแต่ละประเทศนั่นเอง
‘น่าเสียดายจัง’
ชเวซองกุนมองเด็กหนุ่มที่กำลังพยายามใช้ภาษามือญี่ปุ่นอย่างขะมักเขม้นพลางเลียริมฝีปาก
‘ถ้าภาษามือเป็นภาษาสากล วูจินก็โชว์ความสามารถด้านภาษามือเป็นทีเด็ดได้เลยนะ ทุกคนต้องตะลึงกันแน่’
ถ้าเป็นแบบนั้น คังวูจินในรายการ ‘คุยหลังฝน!’ คงเปล่งประกายกว่านี้อีก วงการบันเทิงชื่นชอบเรื่องเซอร์ไพรส์และช็อกแบบนี้เสียด้วยสิ เห็นวูจินใช้ภาษามือเกาหลีคล่องแคล่ว ชเวซองกุนก็ยิ่งเสียดาย
แต่เรื่องนี้ก็ทำได้แค่กล้ำกลืนฝืนทน
ยังไงซะ การจินตนาการก็ไม่เสียเงินอยู่แล้ว ขณะที่ชเวซองกุนกำลังเลียริมฝีปากอย่างเสียดาย PDชินโจกับทีมงานก็เรียบเรียงคำแปลภาษามือญี่ปุ่นแล้วขึ้นจอพรีเซนเตอร์ จากนั้นก็ส่งสัญญาณมือให้พิธีกรโซโยบนเวที
ทันใดนั้นเอง
“······อ๊ะ เอ๊ะ?”
PDชินโจที่ทำสัญญาณมืออยู่ชะงักกึก ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
“P-PDครับ นั่น-”
“···อะไรน่ะ??”
“โอ้โห แม่เจ้า”
“เกิดอะไรขึ้น??”
ทีมงานที่อยู่รอบ ๆ PDชินโจในสตูดิโอก็เป็นแบบเดียวกัน รวมถึงผู้ชมในห้องส่งกว่า 200 คน ทุกคนมองขึ้นไปบนเวทีด้วยแววตาแข็งค้าง อ้าปากเหวอเล็กน้อย ราวกับได้เห็นภาพที่ไม่คาดคิด
ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
PDชินโจ รวมไปถึงทีมงาน 'รายการคุยหลังฝน! ' ทุกคนกำลังมองคังวูจิน คังวูจินนั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางที่ผ่อนคลาย ต่างจากตอนแรกที่ดูเฉยชา
ไม่สิ พูดให้ถูกก็คือ
“······”
เขากำลังตอบคำถามเด็กหนุ่มคนหนึ่งในห้องส่งด้วยภาษามือคังวูจินสบตากับเด็กหนุ่มโดยไม่มองจอพร้อมท์เลย ทำไม ทำไมกัน สิ่งที่แปลกก็คือ
'······ภาษามือญี่ปุ่นงั้นเหระ? '
ชเวซองกุนขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ คังวูจินกำลังแสดงภาษามือญี่ปุ่นอย่างคล่องแคล่ว ไม่ใช่ภาษามือเกาหลี
แต่คังวูจินกลับ
'แบบนี้คงพอแล้วมั้ง เออกำลังดี'
ไม่ได้รู้สึกหนักใจอะไรเลย จะพูดว่าไม่รู้สึกอะไรเลยก็ได้ ทันใดนั้นวูจินก็สังเกตเห็นสีหน้าของเด็กหนุ่มที่แข็งค้าง เด็กหนุ่มทำตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ ก่อนจะเริ่มแสดงภาษามือญี่ปุ่นใส่คังวูจินอีกครั้ง
[ “คุณพูดภาษามือญี่ปุ่นได้ยังไงครับ?” ]
คังวูจินก็เข้าใจได้อย่างง่ายดาย เอ๋? ฉันพูดภาษามือได้- เอ๋? เดี๋ยวก่อนตอนนั้นเองที่คังวูจินก็รู้สึกตัว
'ฉัน···ทำไมถึงพูดภาษามือญี่ปุ่นได้นะ??'
เขาเพิ่งรู้ตัวว่าสิ่งที่เขาทำอยู่นั้นไม่ใช่ภาษามือเกาหลี
จบ