ตอนที่ 169 การปิดกั้น
ตอนที่ 169 การปิดกั้น
ถึงเวลาของเจ้าแล้ว!
เป็นคำพูดที่เรียบง่าย แต่ดูเหมือนจะเป็นคำพูดที่มอบความตายให้แก่เสวี่ยหยุน
"หืม?เจ้าต้องการที่จะฆ่าข้า?"เสวี่ยหยุนหัวเราะและพูดต่อ"ข้ายอมรับว่าข้าพ่ายแพ้ แต่ใครจะหยุดยั้งข้าได้ หากข้าต้องการที่จะหนี?"
เมื่อพูดจบ เสวี่ยหยุนก็กระโจนขึ้นและพุ่งไปที่รอบนอกของเทือกเขาเมฆาคราม
"เขาวิ่งหนี!"
"เสวี่ยหยุนหนียังงั้นหรือ?"
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า นักรบที่เฝ้ามองการต่อสู้ต่างตกตะลึง
เสวี่ยหยุนหลบหนีออกมาจากการต่อสู้ เขาได้รับการจัดอันดับว่าอยู่อันดับที่1ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีมาเป็นเวลาหลายปี ซึ่งอาจเรียกได้เขานั้นเป็นดั่งตำนาน แต่ตอนนี้มันถูกทำลายลงโดยเจียงวู่เฉิง
"หนี?"เจียงวู่เฉิงเย้ยหยัน"เจ้าคิดว่าข้าไม่ได้คิดไว้ก่อนที่จะเริ่มสู้กัน?"
"น้องสี่!"
เจียงวู่เฉิงตะโกนเสียงต่ำ จากนั้นเด็กสาวคนหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าเสวี่ยหยุนทันที
"เป็นนาง?"หลายคนรู้แล้วว่านางคือซูรู
ในการคัดเลือกครั้งนี้ มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่ไม่เคยอยู่ในทำเนียบมังกรปฐพีปรากฏขึ้น พวกเขามีความแข็งแกร่งอย่างน่าอัศจรรย์
อย่างเช่นหยางจู่ซวน
ซูรูก็เป็นอีกคนหนึ่งที่แสดงความแข็งแกร่งได้อย่างยอมเยี่ยมในการคัดเลือกนี้
ในขณะนี้ซูรูกำลังปิดกั้นเส้นทางหลบหนีของเสวี่ยหยุน
"เจ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้ด้วยการอาศัยเพียงตัวเจ้า?"เสวี่ยหยุนเย้ยหยันและฟันมีดสีแดงเลือดไปทางซูรู
"ไปตายซะ!"
เสวี่ยหยุนนั้นดื้อดึง กระบวนท่าที่เขาใช้ออกมาทำให้ทั้งโลกตกอยู่ในความมืดมิดอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ซูรูยืนอยู่หน้าเสวี่ยหยุนด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม ช่วงเวลาที่เสวี่ยหยุนฟันออกมา ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวออกมาจากร่างของนาง
พลังของออร่านั้นเทียบเท่ากับออร่าทมิฬที่เสวี่ยหยุนนั้นปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มกำลัง
ทันใดนั้นแสงไฟส่องประกายแวววับ
ฮูม~~~
พลังงานสีฟ้าที่พุ่งพล่านก่อตัวเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกราก จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าด้วยความรุนแรงอันน่าเหลือเชื่อ
เสวี่ยหยุนพุ่งเข้าหากระแสน้ำที่เชี่ยวกรากพร้อมกับใบมีดของเขา แต่ไม่มีที่ใดที่ใบมีดจะโจมตีลงได้ แทนที่จะชนกับกระแสน้ำ มันเหมือนกับใบมีดฟันลงไปที่ปุยฝ้าย
ใช้เวลาสักครู่ก่อนที่พลังของเสวี่ยหยุนที่ปลดปล่อยออกมาจะสลายไป อย่างไรก็ตามกระแสน้ำโดยซูรูยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยไม่สูญเสียพลังแต่อย่างใด
"เป็นไปได้ยังไง?"ใบหน้าของเสวี่ยหยุนมึดครึ้ม
เสวี่ยหยุนถูกล้อมรอบไปด้วยกระแสน้ำ เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะต่อต้านมัน แต่ก็จบลงที่เขากระเด็กถอยหลังไปถึงสอบเมตร
หากเขาหนีเพื่อที่จะรักษาชีวิต มันย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ตอนนี้มีคนผู้หนึ่งปิดกั้นทางหนีของเขาและบังคับให้เขาต้องล่าถอย
เกิดอะไรขึ้้น?
"ไม่มีทาง!"
"ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?นางสามารถทำให้เสวี่ยหยุนถอยหลังได้ยังไง?"
ทุกคนตกตะลึง
ความแข็งแกร่งของเสวี่ยหยุนนั้นน่ากลัวเพียงใด?
เห็นได้ชัดว่าจากการต่อสู้ที่ดุเดือดในที่แห่งนี้ มันเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เชี่ยวชาญที่ติดสิบอันดับแรกของทำเนียบมังกรปฐพีที่จะต้านหนึ่งกระบวนท่าของเสวี่ยหยุน แต่ซูรูกลับทำได้และยังผลักให้เขากลับมาอีก?
เมื่อเห็นอย่างนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเจียงวู่เฉิง
เขารู้มานานแล้วว่าซูรูนั้นมีความลับและมีความพิเศษบางอย่าง ดังนั้นก่อนที่การคัดเลือกจะเริ่มขึ้น เขาได้เอ่ยถามกับซูรูว่านางสามารถสกัดกั้นเสวี่ยหยุนได้ไหม?
ซูรูตอบ"ตราบใดที่การบ่มเพาะของเขายังไม่ถึงขั้นระเบิดหยาง แม้ว่าเขาจะอยู่ระเบิดหยินขั้นสูงสุด ข้าก็สามารถที่จะหยุดเขาไว้ได้ แม้จะเพียงชั่วครู่ แต่ข้าก็สามารถที่จะขัดขวางเขาได้"
เมื่อได้ยินคำตอบของซูรู เจียงวู่เฉิงก็ตกใจเล็กน้อย เขาขอให้ซูรูช่วยขัดขวางเสวี่ยหยุนทันที เมื่อเสวี่ยหยุนจะหลบหนีตอนที่สู้กับเขาในวันสุดท้าย
ตอนนี้ซูรูช่วยเขา นางขัดขวางเสวี่ยหยุนจากการหลบหนีและผลักเขากลับมา
เสวี่ยหยุนถูกทำให้กระเด็นกลับมา เจียงวู่เฉิงก็พุ่งเข้าหาเขาทันที
"เสวี่ยหยุน ข้าบอกแล้วว่าถึงเวลาของเจ้าแล้ว!เจ้าจะต้องตายที่นี่อย่างแน่นอน!"
จิตสังหารนั้นเพิ่มขึ้นอย่างท่วมท้นภายในดวงตาของเจียงวู่เฉิง เขาฟันดาบออกไปอย่างรุนแรง เงาดาบบินออกไปอย่างต่อเนื่องโดยไม่ทิ้งโอกาสให้เสวี่ยหยุนได้พักหายใจ
ในที่สุดเสวี่ยหยุนก็เริ่มตื่นตระหนก เขาต้านทานการโจมตีของเจียงวู่เฉิงอย่างบ้าคลั่งและกำลังมองหาวิธีที่จะหลบหนี
แต่ในไม่ช้า เขาก็ตระหนักได้ว่ากระแสน้ำเชี่ยวกรากหรือพลังที่ถูกปล่อยออกมาจากหญิงสาวคนหนึ่งได้ปิดกั้นทางหนีรอบๆตัวเขา ไม่ว่าเขาจะเลือกทิศทางไหนในการหลบหนี มันก็จะถูกปิดกั้นไว้โดยนาง
"ข้าไม่สามารถที่จะหนีได้!"
"ถ้าข้ายังคงต่อสู้กับเจียงวู่เฉิง ข้าจะตายอย่างแน่นอนเมื่อพลังลมปราณของข้าหมด"
"ช่วยข้าด้วย ท่านผู้เฒ่าชุดเทา โปรดช่วยข้า!"
เสวี่ยหยุนใบหน้าบิดเบี้ยวและคำรามเหมือนกับคนบ้า
เสียงนั้นดังไกลออกไปอย่างมาก
"กึก!"
ผู้เฒ่าชุดเทาที่นั่งอยู่บนอากาศ หลังจากได้ยินเสียงคำรามของเสวี่ยหยุน ใบหน้าของเขาก็มืดลงและรีบที่จะออกไปช่วย
"วืบ!"
ทันใดนั้น ร่างสองร่างก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา พวกเขาคือจ้าววังขาวและจ้าววังดำจากวังมังกร
"เจ้าเฒ่า เจ้าจะทำอะไร?"จ้าววังขาวยิ้มและกล่าวด้วยเสียงเย็นชา
ผู้เฒ่าชุดเทาดูหงุดหงิดและพูดด้วยเสียงต่ำ"เสวี่ยหยุนเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆในหอคอยขนนกโลหิตและเขาเป็นศิษย์ของประมุขหอคอย เขาไม่สามารถที่จะตายที่นี่"
"โฮ่?เจ้าต้องการจะช่วยเขา?"จ้าววังขาวยิ้มอย่างเย็นชา
"เจ้าเฒ่า เจ้าจะละเมิดกฏของการคัดเลือกงั้นหรือ?"จ้าววังดำมองเขาอย่างเย็นชาและพูดว่า"เสวี่ยหยุนเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆของหอคอยขนนกโลหิต แล้วไม่ใช่ว่าผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำคนอื่นที่เสียชีวิตในการคัดเลือกครั้งนี้ไม่ใช่อัจฉริยะอันดับต้นๆในนิกายของพวกเขา"
"อัจฉริยะทั้งสอบของวังมังกรที่เข้าร่วมการคัดเลือกครั้งนี้ จนถึงตอนนี้มีห้าคนแล้วที่เสียชีวิตรวมถึงฉิงกัง!"
"ประมุขตระกูลโอวหยางเป็นอีกหนึ่งตัวอย่าง โอวหยางห่าวเทียนและโอวหยางห่าวยื่อแห่งตระกูลโอวหยางก็ได้เสียชีวิตในการคัดเลือกครั้งนี้"
"พวกเขาทั้งหมดเป็นอัจฉริยะอันดับต้นๆ ใครจะไม่รู้สึกแย่อย่างมกา"
"อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครที่จะออกไปช่วยเหลือไม่ว่าจะเป็นวังมังกรของเราหรือตระกูลโอวหยางหรือผู้เชี่ยวชาญจากนิกายอื่นๆ"
ผู้เชี่ยวชาญทุกคนมองไปที่ผู้เฒ่าชุดเทา
มันเป็นความจริงที่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเสียชีวิตในการคัดเลือกครั้งนี้และส่วนใหญ่เป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมในนิกายของพวกเขา
พวกเขาไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ นอกจากความรู้สึกเศร้าเกี่ยวกับการตายของลูกศิษย์เพราะแข็งแกร่งไม่เพียงพอ
ไม่มีใครก้าวออกไปช่วยเหลือเหล่าลูกศิษย์ของตัวเองตลอดการคัดเลือกครั้งนี้ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพวกเขาเอง
แต่ตอนนี้ ผู้เฒ่าชุดเทาต้องการจะช่วยเหลือศิษย์ของตัวเอง?
ทำไม?
ผู้เฒ่ามีสีหน้าเคร่งเครียด เขารู้ว่ามันไม่ควร แต่เสี่ยหยุนนั้นเป็นศิษย์คนสำคัญในหอคอยขนนกโลหิต
"ท่านผู้เฒ่า"เสียงเย็นเปล่งออกมาจากต้าซือที่นั่งอยู่ตรงกลาง
"ฝ่าบาท"ผู้เฒ่ากล่าวด้วยความเคารพ"เสวี่ยหยุนเป็นศิษย์ของท่านประมุขของข้า และเขาจะเป็นประมุขคนต่อไป ตำแหน่งของเขาในหอคอยขนนกโลหิตนั้นสำคัญเป็นอย่างมาก ดังนั้นได้โปรดให้ข้าไปช่วยเขาด้วย ฝ่าบาท"
...