ตอนที่ 170 ข้าจะทำให้เจ้าตายไปด้วย

"โฮ่ เสวี่ยหยุนจะเป็นประมุขหอคอยคนต่อไป?แล้วทำไมถึงมีคำสั่งจากหอคอยขนนกโลหิตแก่เจียงวู่เฉิงเมื่อสองปีก่อน ถึงแม้จะรู้ว่าเขาจะเป็นจ้าววังมังกรคนต่อไป?"จ้าววังขาวเย้ยหยัน

"ท่านผู้เฒ่า"ต้าซือตอบกลับไปด้วยสายตาที่แฝงไว้ด้วยความเศร้า"กฏของการคัดเลือกที่นี่มีมานานแล้ว ไม่มีใครสามารถที่จะฝ่าฝืนได้ ถึงแม้ว่าเสวี่ยหยุนจะมีสถานะที่พิเศษในหอคอยขนนกโลหิต แต่เขาก็เลือกที่จะเข้าร่วมการคัดเลือกและจะต้องตกอยู่ภายใต้กฏนี้"

"แต่ ฝ่าบาท..."ผู้เฒ่าชุดเทาอยากจะพูดมากกว่านี้

"เอาล่ะ"ต้าซือโบกมือขัดจังหวะการพูดของเขา"มาเริ่มการคัดเลือกกันต่อเถอะ ข้าจะลงมือต่อใครก็ตามที่ขัดขวาง"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของผู้เฒ่าชุดเทามีสีหน้าซีดเซียวในทันที เขายอมรับเหตุผลของต้าซือและนั่งลงเฉยๆ

เขารู้สึกหมดหนทาง

"ชะตากรรมของเสวี่ยหยุนต้องตกอยู่ในมือของเขาเอง"

...

ที่การต่อสู้

"ผู้อาวุโส ผู้อาวุโส!"

เสวี่ยหยุนตะโกนมาหลายครั้ง เขาเริ่มที่จะหมดหวังเพราะผู้เฒ่าชุดเทาไม่ปรากฏตัวเพื่อช่วยเหลือเขา

สิ้นหวัง!

หวาดกลัว!

เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาตั้งแต่เขาได้รับตำแหน่งประมุขหอคอยคนต่อไป เมื่อหลายปีก่อน

ตอนนี้ อารมนั้นเหล่านี้กลับมาอย่างท่วมท้นเมื่อการโจมตีของเจียงวู่เฉิงยังคงดำเนินต่อไป

พลังลมปราณของเขายังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง มันลดลงไปกว่า8ใน10ส่วน จากนั้นก็9ส่วน ในที่สุดเสวี่ยหยุนก็หลงเหลือพลังลมปราณเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ตาของเสวี่ยหยุนฉายแววบ้าคลั่งอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

"ข้าจะให้เจ้าตายไปด้วย!"

เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เสวี่ยหยุนแบมือของเขาอย่างกระทันหัน ขวดยาปรากฏบนฝ่ามือของเขา ตัวยานี้ปล่อยกลิ่นเหม็นอย่างมาก แต่เสวี่ยหยุนกลืนมันโดยไม่ลังเล

ทันทีที่กลืนยาลงไป ลมหายใจของเสวี่ยหยุนที่กำลังแผ่นเบาก็ฟื้นคืนกลับมาและพลังลมปราณของเขาก็มาถึงจึดสูงสุดอีกรอบ

พลังที่กลับคืนมาอยู่เหนือกว่าขั้นอาณาแก่นทองคำและยังพลังมากกว่าขั้นระเบิดหยินทั่วไป

"นั่นคือ...ยาโลหิต?"เจียงวู่เฉิงถามพร้อมกับใบหน้าที่มืดมน

เขามีความรู้สึกไม่ดีกับยาดังกล่าาว

เมื่อเขาถูกจู่โจมที่ตำหนักขุนพลดาบเมื่อสามปีก่อน ผู้อาวุโสของหอดาบทั้งสี่คนได้เสี่ยงชีวิตของพวกเขาเพื่อช่วยเหลือชีวิตเจียงวู่เฉิงด้วยการกินยานี้

เม็ดยานี้เผาผลาญพลังชีวิตเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างมากในช่วงเวลาสั้นๆ

มันเป็นเม็ดยาที่สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว

เพราะความตายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่มียาใดๆที่จะทำให้ฟื้นมาจากคายตายได้

เมื่อรู้ว่าเขากำลังจะตายและไม่มีอะไรที่จะเสียอีก เสวี่ยหยุนได้นำเม็ดยาดังกล่าวออกมาใช้ เพื่อที่จะพาเจียงวู่เฉิงให้ตายไปกับเขา

หลังจากกลืนเม็ดยาลงไป ความแข็งแกร่งของเสวี่ยหยุนก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดอีกครั้ง

"ลงนรกไปซะ!"

ใบหน้าของเสวี่ยหยุนบิดเบี้ยวด้วยความดุร้าย เขาฟันมีดของเขาไปที่เจียงวู่เฉิง

นี่คือกระบวนท่าที่แข็งแกร่งของเสวี่ยหยุน แยกปฐพี!

กระบวนท่านี้เป็นทักษะโบราณที่เสวี่ยหยุนใช้ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้กับเจียงวู่เฉิงและแสดงพลังที่น่าตกใจ

เมื่อกลืนเม็ดยา ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของเสวี่ยหยุนทำให้เขาสามารถแสดงพลังที่น่าเหลือเชื่อ

บนอากาศ การแสดงออกของจ้าววังขาวและจ้าววังดำเปลี่ยนไป

ผู้เฒ่าชุดเทาที่เกือบจะหมดหวัง ตอนนี้เขาเงยหน้าขึ้นและมีดวงตาที่เปล่งประกาย"ดี ฆ่าเขาซะ แม้ว่าจะต้องสละชีวิตของเจ้าก็จงฆ่าเขาซะ!"

ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำหลายคนมองด้วยความสยองขวัญ

ก่อนที่ใบมีดจะฟันออกมา ซูรูส่งเสียงต่ำและใช้คลื่นน้ำออกมาบังหน้าเจียงวู่เฉิง

ใบมีดปะทะเข้ากับคลื่นน้ำในทันที

พลังอันยิ่งใหญ่ที่แฝงมาพร้อมกับใบมีดระเบิดขึ้นอย่างกระทันหัน แม้ว่าคลื่นน้ำจะสามารถต้านทานไว้ได้ แต่ในที่สุดมันก็ถูกใบมีดทำลายลง ในที่สุดมันก็พุ่งเข้าไปหาเจียงวู่เฉิง

ในขณะนี้ ความกลัวแฝงอยู่ทุกรูขุมขนของเจียงวู่เฉิง แต่ในวินาทีต่อมาเขาก็ระเบิดพลังลมปราณออกมาให้อยู่ในจุดสูงสุด

เขายกดาบขึ้นเพื่อต้านทาน

ปัง!

เสียงฟ้าร้องดังขึ้นและร่างกายของเจียงวู่เฉิงก็กระเด็นออกมา เขากระอักเลือด ในไม่ช้าลมหายใจของเขาก็แผ่วลง

แม้เขาจะหายใจไม่ทัน แต่เขาก็ยังไม่ตายจากกระบวนท่านี้

"ยังมีชีวิต?"

เสวี่ยหยุนจ้องไปที่เจียงวู่เฉิงด้วยสายตาที่บ้าคลั่ง เขาก้าวไปข้างหน้าและพยายามฟันไปที่เจียงวู่เฉิงอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้นมีร่างสีทองปรากฏตัวต่อหน้าเขา

ตูม!

ร่างของเขากดทับลงที่เสวี่ยหยุนโดยไม่ลังเล ความแรงของหมัดนั้นแข็งแกร่งพอที่จะทำลายภูเขา

ความรุนแรงของการโจมตีทำลายอวัยวะภายในของเสวี่ยหยุน ลมหายใจเขาเริ่มแผ่วเบา

เมื่อเสวี่ยหยุนนอนตาย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจและความเกลียดชัง สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เจียงวู่เฉิง

ในที่สุดเสวี่ยหยุนก็ล้มลง

เสวี่ยหยุนที่ถูกยกให้เป็นอันดับหนึ่งของรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี ซึ่งเป็นดั่งตำนานและสัตว์ประหลาดที่สมบูรณ์แบบในสายตาของนักรบอาณาแก่นทองคำหลายคน เขาตกตายไปแล้ว!

เงียบ!

ที่รอบนอกของเทือกเขาเมฆาคราม มีนักรบกว่าแสนคนรวมตัวกันในที่แห่งนั้น แต่ในเวลานี้ทั่วบริเวณกลับตกอยู่ในความเงียบสนิท

เร็วเกินไป สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเร็วเกินไป

การกระทำที่สิ้นหวังของเสวี่ยหยุนในการนำเม็ดยาสีแดงเลือดออกมา และการตายของเขาเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนนักรบเหล่านั้นตกตะลึง

หลังจากนั้นไม่นาน ความสนใจของพวกเขาก็ถูกเบี่บงเบนไปที่ร่างสีทองที่ปรากฏตัวและฆ่าเสวี่ยหยุน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าร่างสีทองคือทหารเกราะทองที่เป็นคนกล่าวเปิดการคัดเลือก

ทหารกระทองถูกส่งไปประจำการที่รอบนอกของเทือกเขาเมฆาคราม เมื่อเขาเห็นเสวี่ยหยุนใช้เม็ดยาสีแดงเลือดเขาก็ตอบสนองในทันที แต่เขาไปถึงเสวี่ยหยุนและฆ่าเขาก่อนที่เขาจะใช้กระบวนท่าที่สองโจมตีเจียงวู่เฉิง

"ก่อนการคัดเลือกเริ่มต้นขึ้น ข้าได้บอกเอาไว้...."เสียงของทหารเกราะทองดังกังวาล เสียงของเขาดังก้องผ่านเทือกเขาเมฆาครามและไปเข้าหูของเหล่าผู้เชี่ยวชาญระดับสูง

"กลยุทธ์หรือวิธีการทั้งหมดสามารถใช้ในการคัดเลือก ยกเว้นเม็ดยาที่เสริมการบ่มเพาะหรือพลังจิตและเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างมากในช่วงเวลาสั้นๆ ใครก็ตามที่ฝ่าฝืนกฏนี้จะต้องถูกลงโทษ!"

"เสวี่ยหยุนกลืนเม็ดยาสีแดง เขาละเมิดกฏข้อดังกล่าว ดังนั้นเขาจะต้องถูกฆ่า!"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ นักรบทุกคนก็ตกใจจนพูดไม่ออก

เมื่อพูดเสร็จ ทหารกระทองก็กระโดดขึ้นและปรากฏตัวต่อหน้าเจียงวู่เฉิง

"เด็กน้อย เจ้าปลอดภัยนะ?"ทหารเกราะทองถาม

"ข้าสบายดี ยังไม่ตาย"

เสียงของเจียงวู่เฉิงนั้นอ่อนแอ ในขณะที่พยายามลุกขึ้นยืน ใบหน้าและร่างกายของเขานั้นซีดเซียวมันทำให้ร่างกายของเขาดูแย่อย่างมาก

...