บทที่ 122 พลุไฟ (2)
บทที่ 122 พลุไฟ (2)
[\แปลโดยแฟนเพจ ยักษาแปร\มาติดตามในแฟนเพจ\เพื่อติดตามข่าวสารได้นะ\]
[\Thai-novel \ลงไวกว่าที่อื่น\ทุกที่ 5 ตอน\แต่จะราคาแพงที่สุด\]
[\หลังแปลจบจะมีการแก้ไขคำอ่านใหม่ตั้งแต่ต้นอีกครั้ง จะแก้ไขแบบเทียบคำต่อคำให้ตรงตามหลักไวยากรณ์ อ่านแบบเทียบภาษาต้นฉบับคำต่อคำ ซึ่งถ้าอ่านแบบเถื่อนหรือแชร์กันเป็นคณะ\100คน\ก็อ่านไปครับ เพราะผมจะแก้แบบแปลใหม่อีกรอบแค่ในThai-novel กับเว็บอื่น ๆ และแหล่งที่ผมแปลครับ ซึ่งถ้ารู้ว่าหลุดจากที่ไหนก็จะไม่แก้ไขตรงเว็บนั้นครับ ส่วนคนที่อ่านที่อื่นก็จะได้อ่านแบบเวอร์ชั่นแรกไปนะครับ\]
บทที่ 122 พลุไฟ (2)
ไม่ใช่นักแสดงระดับท็อปงั้นเหรอ? คำพูดของผู้กำกับเคียวทาโร่ที่แฝงไปด้วยเส้นผมสีดอกเลา ทำเอาสามนักข่าวถึงกับนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
“······?”
“······เอ๋?”
แต่สีหน้าเรียบเฉยของผู้กำกับเคียวทาโร่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไป นี่ไม่ใช่เรื่องตลก ในไม่ช้าเหล่านักข่าวก็หันไปมองหน้ากันและสบตากัน พวกเขาไม่ได้เอ่ยปากพูด แต่ใช้สายตาสื่อสารกันอย่างรวดเร็ว
‘ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ล้อเล่นนะ?’
‘นักแสดงหน้าใหม่?? แค่นักแสดงเกาหลีร่วมแสดงก็เป็นเรื่องใหญ่แล้ว แต่นักแสดงนำที่คัดเลือกมาเป็นนักแสดงหน้าใหม่งั้นเหรอ?’
‘ทำไมไม่ใช่นักแสดงระดับท็อป แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่??’
ก็น่าแปลกใจอยู่หรอก อยู่ ๆ ก็มีนักแสดงหน้าใหม่โผล่มาแทนที่จะเป็นนักแสดงระดับท็อปของเกาหลี ทำไม? ทำไมกัน? ด้วยชื่อเสียงของผู้กำกับเคียวทาโร่กับนักเขียนอาคาริ ต่อให้นักแสดงระดับท็อปก็สามารถพามาร่วมงานได้อย่างง่ายดาย? ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย นักข่าวคนหนึ่งก็เอ่ยปากถามขึ้นอย่างยากลำบาก
ด้วยน้ำเสียงที่ไม่อยากจะเชื่อ
“ผู้กำกับครับ หมายความว่า ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ มีการคัดเลือกนักแสดงเกาหลีจริง แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่นักแสดงระดับท็อป แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่งั้นเหรอครับ?”
คำตอบของผู้กำกับเคียวทาโร่ยังคงกระชับและชัดเจนเช่นเคย
“ใช่ครับ”
“แล้วเรื่องภาษาจะทำยังไงครับ? ถึงจะฝึกฝน แต่ก็ต้องมีติดขัดบ้างแน่ ๆ”
“ไม่มีปัญหาครับ”
“······พอจะบอกได้ไหมครับว่ามีขั้นตอนยังไง?”
“บอกรายละเอียดไม่ได้หรอกครับ”
“ผู้กำกับครับ ต้องบอกก่อนว่าที่ประเทศเราก็แทบจะไม่มีนักแสดงหน้าใหม่มารับบทนำนะครับ แต่นี่เป็นนักแสดงหน้าใหม่จากเกาหลี ถือเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์เลยนะครับ ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหมครับ-”
“ไม่ครับ ขั้นตอนนั้นมันยาวเกินไป และอาจมีความเข้าใจผิดปนอยู่ ผมขอไม่พูดถึงดีกว่า”
ดวงตานักข่าวทุกคนหรี่ลงอย่างพร้อมเพรียง ในตอนนั้นเอง ผู้กำกับเคียวทาโร่ก็พ่นลมหายใจเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยปากเสริม
“อืม...จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่ทั้งผมและคุณอากิระ ทากิกาวะ ผู้เขียนต้นฉบับนวนิยายเรื่องนี้ ก็เห็นพ้องต้องกันในจุดนี้”
“หมายความว่าคุณทากิกาวะก็เห็นด้วยเหรอครับ?”
“ใช่ครับจะบอกว่าเห็นด้วยก็คงไม่ถูก ต้องบอกว่ามั่นใจมากกว่า เพราะทั้งผมและคุณทากิกาวะ ได้ตัดสินใจหลังจากที่ได้เห็นนักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีคนนั้นด้วยตาตัวเองแล้ว”
“แหม ขอทราบชื่อได้ไหมครับว่าเขาเป็นใคร”
“ตอนนี้ยังไม่สะดวกที่จะบอกครับ”
สิ้นคำพูด น้ำเสียงที่ดังขึ้นจากนักข่าวทุกคนแฝงไปด้วยความไม่พอใจ แต่ผู้กำกับเคียวทาโร่ก็ยังคงพูดสิ่งที่เขาเตรียมมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจ
“ตอนนี้เรื่อง ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ คำถามที่ทุกคนอยากรู้ คงหนีไม่พ้นประเด็นนี้ ผมเข้าใจดี แต่ตอนนี้ รวมถึงทีมงานทุกคนกำลังทุ่มเทให้กับการสร้างผลงานชิ้นนี้อย่างเต็มที่”
“เอ่อ ครับ”
“ขอความกรุณาอย่าเพิ่งถามอะไรมากไปกว่านี้เลยนะครับ”
นักข่าวทั้งสามคนเบิกตาวาวระยับหลังจากฟังคำอธิบายจบ วันนี้เป็นเพียงกำหนดการสัมภาษณ์สั้น ๆ พวกเขาแค่ตั้งใจจะถามคำถามเกี่ยวกับประเด็นร้อนที่กำลังเป็นกระแสอยู่ในญี่ปุ่นเท่านั้น พอมีประเด็นให้เล่น พวกเขาก็พอใจแล้ว
แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้ตักข่าวใหญ่โดยไม่ได้ตั้งใจ
นักข่าวทุกคนหัวเราะอย่างตะกิดตะกอย บ่งบอกให้รู้ว่าใกล้ถึงเวลาจบการสัมภาษณ์แล้ว แน่นอนว่าผู้กำกับเคียวทาโร่จงใจให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ซึ่งเขาก็พอใจมาก
‘ดูจากแววตาแล้ว พวกนั้นคงจะเอาไปเล่นข่าวใหญ่แน่ ๆ เท่านี้ก็คงพอ’
ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาได้วางแผนไว้ไม่มีผิดเพี้ยน
ผ่านไปไม่นานนัก
‘นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลี’ ประโยคนี้ผู้อำนวยการสร้างเคียวทาโร่ เพิ่งจะออกมาพูดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ที่ผ่านมานี้เอง และมันก็แพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ตของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว
『ในที่สุด 「ผู้อำนวยการสร้างเคียวทาโร่ ทาโนะงูจิ」 ก็ออกมาพูดถึงประเด็นร้อนนี้ “เป็นเรื่องจริงที่เราเลือกนักแสดงเกาหลี แต่เขาไม่ใช่นักแสดงเบอร์ต้น ๆ แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่ต่างหาก” 』
เพราะเป็นประเด็นที่ถกเถียงกันอย่างกว้างขวางอยู่แล้ว มันจึงกลายเป็นข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งทันที แน่นอนว่าทั้งพาดหัวและเนื้อหาข่าว ล้วนอ้างอิงมาจากบทสัมภาษณ์ผู้อำนวยการสร้างเคียวทาโร่ทั้งสิ้น ซึ่งก็หมายความว่า มันคือเรื่องจริง ยิ่งไปกว่านั้น ในเนื้อข่าวยังมี
[ “ตอนนี้ผมยังพูดอะไรมากไม่ได้แต่ที่ยืนยันได้อย่างหนึ่งก็คือ การที่เราเลือกนักแสดงเกาหลีมาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง 「การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า」 นั้นเป็นเรื่องจริง และเราก็เลือกตัวแสดงได้แล้วด้วยเป็นนักแสดงชายครับ” ]
[ “เขาไม่ใช่นักแสดงเบอร์ต้น ๆ ของเกาหลี แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่” ]
เนื้อหาในข่าวมีการแนบคลิปสัมภาษณ์ผู้อำนวยการสร้างเคียวทาโร่ที่พูดถึงเรื่องนี้ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซึ่งนี่ก็ถือว่าเป็นการแสดงจุดยืนอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเขา หลังจากที่เลือกจะเงียบมาตลอด จนทำให้สื่อญี่ปุ่นที่ยังคงเคลือบแคลงสงสัย พากันกระโจนเข้าใส่ข่าวนี้ทันที
『เป็นเรื่องจริงที่ได้เลือกนักแสดงเกาหลีมาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง 「การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า」 แล้ว แต่ทำไมถึงเป็นนักแสดงหน้าใหม่ล่ะ? 』
『「การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า」 ภาพยนตร์ของผู้กำกับชื่อดัง ที่เลือกนักแสดงเกาหลีหน้าใหม่มารับบทนำ ถือเป็นการตัดสินใจที่ค่อนข้างแปลก』
ประเด็นที่เคยเป็นเพียงข่าวลือหรือข่าวปลอม ตอนนี้ถูกตอกย้ำด้วยตราประทับว่าเป็นเรื่องจริงเรียบร้อยแล้ว
『เพราะเหตุใดถึงเลือกนักแสดงเกาหลีหน้าใหม่มารับบทนำ? 「ผู้เขียนอะคาริ ทาคิกาวะ ผู้เขียน」 ยังคงปิดปากเงียบ』
บุคคลที่เป็นศูนย์กลางของเรื่องราวอย่าง ผู้กำกับทาโนะงูจิ เพิ่งจะยอมปริปาก ทำเอาญี่ปุ่นกลับมาสั่นสะเทือนอีกครั้ง สิ่งที่น่าสนใจคือ ผู้กำกับทาโนะงูจิ ออกมาเคลียร์ประเด็นนี้ด้วยตัวเองแท้ ๆ แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเพิ่มข้อสงสัยให้คนยิ่งขึ้นไปอีก เรียกได้ว่าเป็นเรื่องราวที่จุดชนวนความข้องใจแบบไม่รู้จบ
ทั้งสื่อและความเห็นของคนญี่ปุ่นต่างก็ไม่ต่างกัน
- นี่สรุปว่าไม่ใช่ข่าวปลอมงั้นเหรอ? แล้วยิ่งไปกว่านั้น ดันไม่ใช่ท็อปสตาร์ แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่เนี่ยนะ ยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่
- ถ้าเป็นนักแสดงหน้าใหม่….ทำไมถึงต้องเลือกนักแสดงจากเกาหลีด้วยนะ….ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
- ใครกันน่ะ!! บอกมาเดี๋ยวนี้เลย ผู้กำกับ!!
- นี่เหมือนจะเป็นครั้งแรกเลยมั้ง ที่มีการแคสนักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลีมาเป็นนักแสดงนำ
- ผู้กำกับทาโนะงูจิ พาใครมาเนี่ย???
- แบบนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในวงการภาพยนตร์เลยไม่ใช่เหรอ?
- นี่ผมถามจริง นี่ใครกันแน่ นักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลีคนนั้นน่ะ! ใครก็ได้ บอกผมที!
เพราะเป็นประเด็นที่ร้อนแรงมาก กระแสความสนใจจึงเหมือนกับคลื่นยักษ์สึนามิที่ถาโถมเข้าใส่ญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าขนาดของมันใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
และแน่นอนว่า คลื่นยักษ์ลูกนี้ใช้เวลาไม่นานก็เดินทางมาถึงฝั่งเกาหลี
『[ข่าวเด็ด] ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ ข่าวลือเรื่องการแคสนักแสดงชาวเกาหลีได้รับการยืนยันแล้ว··· แต่ว่าเป็นนักแสดงหน้าใหม่งั้นเหรอ? 』
ข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วกลายเป็นเรื่องจริงจังขึ้นมาในเวลาประมาณห้าทุ่มของวันที่ 14 ล่วงเลยถึงเที่ยงคืนและลากยาวไปจนถึงเช้าตรู่ของวันที่ 15 ประเด็นนี้ได้สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในเกาหลี และจุดเริ่มต้นก็ไม่ใช่ที่ไหน แต่เป็นในคอมมูนิตี้ต่าง ๆ นี่เอง
-(แชร์)ตอนนี้ญี่ปุ่นแตกตื่นกันใหญ่แล้ว ผู้กำกับทาโนะงูจิ แคสนักแสดงเกาหลีจริงด้วย
-ผู้กำกับทาโนะงูจิ บอกเองเลยว่าแคสนักแสดงเกาหลี! แล้วยังบอกด้วยว่าเป็นนักแสดงหน้าใหม่!.jpg
แน่นอนว่าข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วประเทศเกาหลีอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครั้งนี้สื่อดูจะตื่นเต้นกว่าประชาชนเสียอีก
『[ประเด็นข่าวเด่น] ผู้กำกับเคียวทาโร่เลือก ‘นักแสดงนำ’ เป็นนักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีคนไหน? 』
สถานการณ์แตกต่างจากครั้งก่อน เหตุผลก็ง่ายแสนง่าย ครั้งก่อนอาจเป็นแค่ข่าวลือ แต่ครั้งนี้ผู้กำกับเคียวทาโร่เป็นคนประกาศเองกับมือ
เรื่องแบบนี้ ถ้าสื่อในประเทศจะอยู่เฉยก็คงโง่เต็มที
ก็นี่มันเรื่องใหญ่นะ ผู้กำกับระดับปรมาจารย์ของญี่ปุ่นเลือกนักแสดงชาวเกาหลี แถมยังไม่ใช่นักแสดงดัง แต่เป็นนักแสดงหน้าใหม่มารับบทนำในหนังฟอร์มยักษ์ เรื่องแบบนี้มันเร้าใจจะตาย สื่อไม่แห่กันมาทำข่าวก็แปลกแล้ว
『 ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ ความสนใจต่อ ‘นักแสดงหน้าใหม่’ ที่มารับบทนำพุ่งสูง ขณะที่คนในวงการภาพยนตร์เผย “เรียกได้ว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน” 』
ด้วยเหตุนี้ สื่อบันเทิงของเกาหลีจึงกระหน่ำปล่อยข่าวออกมาไม่หยุดหย่อน ตั้งแต่เช้ายันค่ำ และเช่นเดียวกับที่ญี่ปุ่น ประชาชนชาวเกาหลีก็พากันแตกตื่น
-ห๊ะะะะะะะะะะะะะะะะ??
-มีข่าวแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย? ทำไมจู่ ๆ ถึงเป็นนักแสดงหน้าใหม่วะ? 55555
-วอทเดอะ 55555 ผู้กำกับเคียวขึ้นชื่อเรื่องชอบเกาหลีอยู่แล้ว 5555 แต่ไม่คิดว่าจะเอานักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีไปเล่นด้วย 5555 แถมยังเป็นบทนำอีก 55555
-เรื่องจริงดิ? 555 เคยมีแบบนี้ด้วยเหรอ?
- ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’ นี่มันหนังสือขายดีอันดับหนึ่งเลยนะ? 5555 ปังมากเว้ย?
-นักแสดงหน้าใหม่ชาวเกาหลีได้เล่นบทนำงั้นเหรอ??? บ้าไปแล้ว 55555
- ??แต่ว่าใครจะได้เล่นก็ช่างเถอะ แต่ภาษาญี่ปุ่นจะเอาไงล่ะ? หนังญี่ปุ่นนะ จะมาเรียนแบบลวกๆ ไม่ได้หรอก
-ชิบหาย! อยากรู้ชะมัด!ออกโรงหน่อยสิ เหล่านักสืบโคนัน!!!
•
•
•
•
•
เพราะทั้งแปลกใหม่และไม่เคยเห็นมาก่อนและ ชเวซองกุนเองก็รู้สถานการณ์นี้ดี
“โอเค เริ่มเป็นเรื่องใหญ่แล้ว”
เช้าวันหนึ่งที่คังวูจินกำลังจะไปหาสถานที่ถ่ายทำ วูจินที่กำลังเตรียมตัวออกไปก็เพิ่งเช็กโทรศัพท์มือถือพอดี
“อ่า- เรื่องมันเป็นแบบนี้ไปได้ไงเนี่ย? เจ๋งเป็นบ้า”
เวลาประมาณบ่ายโมงของวันเดียวกัน วันที่ 15
สถานที่คือ ไลฟ์คาเฟ่แห่งหนึ่งใน โซลแสงไฟโดยรวมค่อนข้างสลัวมีขนาดค่อนข้างใหญ่ผังโดยคร่าว ๆ ด้านหน้ามีเวทีเล็ก ๆ และมีเครื่องดนตรีหลายชนิดโต๊ะของลูกค้าถูกจัดวางในลักษณะที่สามารถมองเห็นเวทีได้
ทีมงานหลายสิบคนมารวมตัวกันที่ไลฟ์คาเฟ่แห่งนี้
เป็นทีมถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนชายมีการติดตั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น กล้องอุปกรณ์เครื่องเสียง ไว้ที่บริเวณทางเข้าไลฟ์คาเฟ่
- สวบ
ไมโครโฟนบูมถูกยกขึ้น
ตอนนี้โต๊ะของลูกค้าว่างเปล่า แต่หลังจากนี้จะเต็มไปด้วยนักแสดงประกอบซึ่งจะถ่ายทำแยกต่างหากในภายหลังอย่างไรก็ตาม ทุกอุปกรณ์ต่างโฟกัสไปที่ ฮวาลิน และนักแสดงสมทบชายที่ยืนอยู่ฮวาลิน สวมเสื้อแจ็กเก็ตยีนส์และกระโปรงยีนส์เป็นชุดส่วนนักแสดงสมทบชายดูเหมือนอายุประมาณ 50 ปีรับบทเป็นเจ้าของร้านกาแฟ
ในตอนนั้นเอง
“ไปกันเถอะ!”
ผู้กำกับชินดงชุน ที่มีใบหน้าเหลี่ยมนั่งอยู่ตรงที่วางจอมอนิเตอร์ท่ามกลางทีมงานหลายสิบคนตะโกนขึ้น
“เทค แอ็กชัน!”
กล้องจับภาพไปที่ฮวาลินในทันที พร้อมกันนั้น ฮวาลินก็สวมวิญญาณเป็นอีโบมิน นางเอกของเรื่องในทันทีเธอคว้าแขนเจ้าของร้านกาแฟที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ แววตาของเธอแสดงความรู้สึกได้อย่างชัดเจน
“คุณผู้จัดการคะ! วันนี้คุณสัญญาว่าจะเปิดเพลงของฉันไม่ใช่เหรอคะ ทำแบบนี้ได้ยังไง!”
ในทางกลับกัน สีหน้าของผู้จัดการร้านกาแฟกลับเต็มไปด้วยความไม่สนใจและรำคาญ
“ไม่ใช่แบบนั้น! นี่- บอกกี่ครั้งแล้ว! อะไรนะ?! นักร้องที่จะมาร้องเพลงนั้นมันเบี้ยวงานน่ะสิ! ฉันจะทำยังไงได้ล่ะ?!”
“···แม้แต่ติดต่อก็ไม่ได้เลยเหรอคะ?”
“โอ้ย น่ารำคาญ! ฉันก็หัวเสียเหมือนกัน พวกนั้นมันนึกว่าตัวเองดังมากรึไง? พูดบ้าพูดบออะไร พวกนั้นชอบหายหัวไปเฉย ๆ แบบนี้อยู่เรื่อย!”
“ถ้างั้น อย่างน้อยก็เปิดเวอร์ชันไกด์ให้ฟังก็ได้ นี่คะ! ไม่สิ ฉันร้องเองก็ได้! ฉันร้องเอง!”
“นี่ ๆ พอได้แล้ว นึกว่าที่นี่ มีแต่เธอคนเดียวรึไง?”
ผู้จัดการสะบัดแขนอย่างหยาบคาย อีโบมินพยายามอย่างไม่ลดละ
“ผู้จัดการคะ! แค่ครั้งเดียวค่ะ! แค่ครั้งเดียว!”
“ไปให้พ้น! นี่มันร้านไลฟ์ ร้านไลฟ์! จะเปิดเพลงอัดทำไม! ไม่ต้องมาตื๊อ ไปหาที่อื่นเลยไป!”
ผู้จัดการผลักอีโบมินจนเซ
คัต ตรงนี้ จากนั้นก็ถ่ายทำแอคชั่นต่อ การถ่ายทำเป็นมุมของ อีโบมิน และมุมของผู้จัดการร้านกาแฟ สลับกันสองสามรอบ มุมกล้องก็เปลี่ยนไปหลายครั้ง ผู้กำกับชินดงชุนก็ให้สัญญาณเริ่มฉากใหม่อีกครั้ง
“แอคชั่น!”
เพื่อไม่ให้ฉากขาดตอน ผู้จัดการจึงต้องผลักอีโบมินออกไปก่อน
ทันใดนั้นเอง
- ตึก ตึก!
เสียงเคาะไมโครโฟนดังก้องไปทั่วร้านไลฟ์ อีโบมินและผู้จัดการร้านกาแฟหันขวับไปทางเวทีพร้อมกัน รวมถึงกล้องด้วย
ทั้งคู่มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่บนเวที
คังวูจินสวมฮู้ด ไม่สิ ‘ฮันอินโฮ’ ต่างหาก ใบหน้าเรียบเฉยดูเหมือนไม่คิดอะไร พลันการปรากฏตัวบนเวทีแบบไม่ทันตั้งตัวของ ‘ฮันอินโฮ’ ทำให้หน้าของเจ้าของร้านกาแฟบูดบึ้ง
“อะไรเนี่ย ไอ้เด็ก นั่น!”
อีโบมินเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นฮันอินโฮซึ่งกำลังจะไปห้อง แต่งหน้าอยู่บนเวที
‘หมอ นั่น- ทำไมอยู่ตรงนั้น? หรือว่าจะมาหยอกล้อกันเล่นเนี่ย??’
ในไม่ช้าเจ้าของร้านก็ถามอีโบมินอย่างเกรี้ยวกราด
“รู้จักมันไหม?!”
“ขอ- ขอโทษค่ะ! เดี๋ยวฉันไปพามาเดี๋ยวนี้ค่ะ!”
ทันใดนั้นเอง
-♬♪
เพลงหนึ่งก็ดังกึกก้องไปทั่วร้านกาแฟ ทันใดนั้นอีโบมินที่กำลังจะวิ่งไปก็หยุดชะงัก พูดพึมพำกับตัวเอง
“···เอ๊ะ? เพลงฉัน?”
สิ้นเสียงของเธอ ฮันอินโฮบนเวทีก็ขยับตัวอย่างไม่ใส่ใจ เขาร้องใส่ไมโครโฟนแบบตั้งพื้นบนเวที
-♬♪
เสียงร้องของฮันอินโฮแทรกเข้ามาในเพลง MR ที่อีโบมินแต่ง กล้องจับภาพฮันอินโฮบนเวทีแบบเต็มตัว เสียงร้องของฮันอินโฮดังต่อเนื่องชั่วครู่ เสียงต่ำและทุ้ม ในขณะเดียวกัน เจ้าของร้านกาแฟที่ค่อย ๆ คลายโกรธลงก็ลูบคางแล้วพูด
“โอ้- อะไรเนี่ย หมอนี่ เจ๋งนี่หว่า นี่เธอเตรียมนักร้องไว้หรือไง? หรือว่าเด็กฝึกหัด?”
อีโบมินตอบกลับบทสนทนาที่ส่งมาให้เธอไม่ได้ เธอได้แต่มองฮันอินโฮบนเวทีอย่างโง่งม นานประมาณ 3 วินาที ปากของเธอก็ค่อย ๆ เปิดออก
“ไม่ค่ะ···ฉันก็ไม่รู้น่ะค่ะ เพิ่งเคยเจอ”
ฉากนี้ปรากฏในตอนที่ 2 และเพลงที่ฮันอินโฮร้องอยู่นี้คือ ‘เพลงธีมฮันอินโฮ’ ซึ่งก็คือเพลงประกอบละครเรื่อง ‘เพื่อนชาย’ อย่างเป็นทางการเพลงหนึ่งนั่นเอง
เสียงร้องของฮันอินโฮดังก้องไปทั่วทั้งร้านกาแฟ และแล้ว...
“······คัต!! โอเค!!!”
ผู้กำกับชินดงชุนลุกขึ้นยืนปรบมือ ชื่นชมว่ายอดเยี่ยมที่สุด แต่ฉากนี้ไม่จบแค่นี้ เพราะถ่ายทำไปทั้งหมด 3 เทคด้วยกัน
ไม่ใช่ว่าคังวูจินกับฮวาลินแสดงได้ไม่ดี การแสดงของทั้งคู่ยอดเยี่ยมเกินกว่าที่คิดไว้เสียอีก แต่เป็นเพราะความต้องการของผู้กำกับชินดงชุนเอง ‘เพราะนี่เป็นฉากแรกที่เสียงร้องอันแปลกใหม่ของฮันอินโฮปรากฏ’
-♬♪
ไม่นานนัก
“คัต ๆ !! โอเค!! คุณวูจิน! คุณฮวาลิน! ขอบคุณที่เหนื่อยมากนะครับ !!”
ผู้กำกับชินดงชุนประกาศจบฉาก พร้อมกับปรบมือชื่นชมนักแสดงทั้งสองคนที่อยู่ในกองถ่าย ซึ่งคำพูดนั้นส่งผลไปถึงทีมงานคนอื่น ๆ ด้วย
-แปะ แปะ--
ฮวาลินที่อยู่บนเวทีเอ่ยขึ้น
“ผู้กำกับก็เหนื่อยมากแล้วค่ะ! ทุกคนขอบคุณที่เหนื่อยกันมามากนะคะ!”
คังวูจินที่อยู่บนเวทีกับผู้กำกับชินดงชุนโค้งคำนับให้กับทีมงานหลายสิบชีวิต
“ขอบคุณครับ- เหนื่อยกันมามากแล้วนะครับ”
เสียงปรบมืออย่างรุนแรงและเสียงตะโกนอย่างดีใจดังไปถึงนักแสดงนำทั้งคู่
“โอ้โห! เทคสุดท้ายสุดยอดไปเลย!”
“นักแสดงทั้งสองคนทำงานหนักแล้วนะครับ !!”
“เสียดายจังเลยครับ แค่นี้ก็สนิทกันแล้วแท้ ๆ !”
“ฮ่า ๆ ๆ ว่าจะถ่ายทำต่ออีกสักสองสามเดือนเหรอครับ?”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ! แค่นี้ก็เหนื่อยกันมากแล้วล่ะครับ!”
“จบแล้วโว้ย!!”
ผู้กำกับชินดงชุนยิ้มกว้าง พยายามควบคุมบรรยากาศที่แสนวุ่นวาย
“เอาล่ะ ๆ ! ฉลองปิดกล้องค่อยว่ากันทีหลัง! ตอนนี้เก็บของกันก่อน! เหลือเวลาเช่าสถานที่ไม่มากแล้ว!”
Netflix ของ ‘เพื่อนชาย’ ถ่ายทำเสร็จหมดแล้ว
ขณะเดียวกัน ช่วงเวลานี้ สื่อของเกาหลีก็กำลังคึกโครมกับประเด็น ‘การสังเวยอันน่าสะพรึงกลัวของคนแปลกหน้า’
- ผู้กำกับเคียวทาโร่เลือกนักแสดงหน้าใหม่ของเกาหลีคนนี้หรอ? คังวูจินนี่นา อ๊ะ นี่มันคังวูจินชัด ๆ
-ใช่แล้ว เป็นคังวูจินแหงเลย
จบ