ตอนที่ 157 กฏ

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ต้าซืออดไม่ได้ทื่จะเสียดาย

การไล่ล่าสุดตะวันออกนั้นโหดร้ายและน่าหวาดกลัวอย่างมาก

ในฐานะอาณาจักรเล็กๆอย่างราชวงศ์เทียนซ่งสามารถที่จะแข่งขันกับอาณาจักรอื่นๆได้ก็ต่อเมื่ออัจฉริยะทั้ง15คนร่วมมือกัน หากมีความขัดแย้งภายในนั่นก็เหมือนกับการฆ่าตัวตาย

และเป็นเพราะว่าเจียงวู่เฉิงนั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อเสวี่ยหยุน จะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเป็นตัวแทนในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก และอีกหนึ่งจะต้องออกจากการคัดเลือกในครั้งนี้

"ใกล้จะถึงเวลาแล้ว เริ่มกันเลย"ต้าซือกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้ ทหารเกราะทองที่ยืนอยู่ข้างๆเขาก็พยักหน้าด้วยความเคารพและเดินจากไป

บริเวณพื้นที่โล่งกว้างมีนักรบจำนวนมากรวมตัวกัน ทุกคนต่างจับจ้องไปที่เจียงวู่เฉิงและเสวี่ยหยุน

"เจียงวู่เฉิง เจ้าแย่งความสนใจไปจากข้า"ไป่หลีเฉิงกล่าวติดตลกขณะที่เดินไปหาเจียงวู่เฉิง

"มันเป็นคนเริ่ม"เจียงวู่เฉิงยักไหล่

"ข้ารู้"การแสดงออกของไป่หลีเฉิงเปลี่ยนเป็นน่าเกรงขามและพูดขึ้นว่า"แต่เจ้าต้องระวังเสวี่ยหยุน เขาค่อนข้างที่จะน่ากลัว"

"น่ากลัว?"เจียงวู่เฉิงเหลียวมองไป่หลีเฉิง"อัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมอันดับสองของทำเนียบมังกรปฐพี จริงๆแล้วคำนี้มีไว้ใช้เพื่อเรียกนักรบในระดับเดียวกัน"

"เขาน่ากลัวอย่างมาก"ไป่หลีเฉิงพูดอย่างจริงจัง"เมื่อสามปีก่อน ข้าได้ร่วมมือกับฉิงกังเพื่อต่อสู้กับเขา ผลลัพธ์คือเสมอ แต่ในเวลานั้นเขาอยู่เพียงขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้งเท่านั้น และในตอนนั้นเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่อาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้งไม่ใช่จุดสูงสุด แต่ตอนนี้การบ่มเพาะของเขาอยู่ที่อาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุด!"

พลังของเขาเพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆ หากนับความสามารถของเขาในช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมา ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับแก่นแท้นั้นต้องเพิ่มขึ้นอย่างมาก ตอนนี้เขาต้องเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวอย่างมาก!"

"แม้ว่าจะเป็นข้า แต่ข้าก็กลัวว่าจะไม่มีคุณสมบัติจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาในตอนนี้"

"ข้าก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน"ฉิงกังที่เงียบตลอดเวลาแสดงความคิดเห็นด้วยเสียงต่ำ"แม้ว่าข้าจะไม่ได้ต่อสู้กับเขาในช่วงสามปีที่ผ่านมา แต่ข้าก็รู้สึกว่าเขามาถึงระดับที่ข้าไม่สามารถที่จะแตะต้องได้"

"โฮ่?"ดวงตาของเจียงวู่เฉิงเบิกขึ้นเล็กน้อย

ไป่หลีเฉิงและฉิงกังเป็นสองคนที่ร่วมกันต่อสู้กับเสวี่ยหยุน แต่พวกเขาต่างหวาดกลัว

เจียงวู่เฉิงนั้นวิตกกังวลเช่นกัน

เขารู้ว่าเสวี่ยหยุนแข็งแกร่งอย่างมาก!

แต่เขาก็แข็งแกร่งเช่นกัน

เมื่อสองปีที่แล้วเขาเกือบจะฆ่านักฆ่าหน้ากากม่วงจากหอคอยขนนกโลหิตได้ สองปีต่อมาความแข็งแกร่งของเขานั้นก้าวหน้าอย่างมาก

ณ ตอนนี้...

วูม!

ทหารเกราะทองก็ปรากฏตัวขึ้นในอากาศเหนือลานโล่งและความกดดันก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของเขา

ทั่วลานโล่งตกอยู่ในความเงียบ

นักรบทุกคนในลานโล่งรวมถึงผู้เชี่ยวชาญจากทำเนียบมังกรปฐพีก็สั่นสะเทือนภายใต้แรงกดดันนี้

"ขั้นระเบิดหยาง!"เจียงวู่เฉิงมีร่องรอยความหวาดกลัว

ระเบิดหยินหยางนั้นถูกแบ่งออกเป็นสองระดับ ระเบิดหยินและระเบิดหยาง ซึ่้งระเบิดหยางนั้นแข็งแกร่งกว่า

ทั้งสองระดับถูกแบ่งออกเป็นสี่ระดับย่อย แรกเริ่ม,ลึกซึ้ง,สูงและสูงสุด

นักฆ่าหน้ากากม่วงทั้งสองที่เจียงวู่เฉิงเจอในป้อมปราการสายน้ำล้วนอยู่ในขั้นระเบิดหยินแรกเริ่ม พวกเขานั้นอยู่ต่ำที่สุดในบรรดาผู้เชี่ยวชาญของขั้นระเบิดหยินหยาง

ผู้เชี่ยวชาญ20อันดับแรกของทำเนียบมังกรปฐพี เป็นที่รู้กันโดยทั่วไปว่าพวกเขานั้นมีพลังเทียบเคียงกับขั้นระเบิดหยินหยางและสิบอันดับแรกนั้นสามารถฆ่านักรบขั้นระเบิดหยินหยางได้ อย่างไรก็ตามสิ่งที่ได้กล่าวมาทั้งหมดนั้นหมายถึงขั้นระเบิดหยินแรกเริ่มของอาณาระเบิดหยินหยางเท่านั้น

หากเป็นขั้นระเบิดหยินลึกซึ้ง มันจะแต่งต่างกันโดยสิ้นเชิง

เช่นเดียวกับหลินหยุนเจ้าเมืองหิมะ เขาอยู่ในขั้นระเบิดหยินลึกซึ้งเมื่อสองปีก่อน

สำหรับระเบิดหยางนั้นน่ากลัวและน่ากลัวยิ่งกว่าขั้นระเบิดหยิน จ้าววังขาวและจ้าววังดำจากหอคอยขนนกโลหิตและผู้เฒ่าชุดเทาจากหอคอยขนนกโลหิตล้วนอยู่ขั้นระเบิดหยาง

ทหารเกราะทองซึ่งปรากฏตัวในเวลานี้เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยาง

ทหารเกราะทองซึ่งลอยอยู่บนอากาศใช้พลังของเขาเพื่อปิดกั้นเสียงทุกคนด้านล่าง จากนั้นเขาก็เริ่มพูด"นักรบทั้ง68คนในขั้นอาณาแก่นทองคำ ผู้เข้าร่วมการคัดเลือกครั้งนี้ จงตั้งใจฟัง..."

"สถานที่ของการคัดเลือกคือเทือกเขาเมฆาครามที่อยู่ถัดไปจากพวกเจ้า!"

"เทือกเขาเมฆาครามประกอบไปด้วยภูเขายักษ์15ลูก ในตอนนี้มีสัตว์ลมปราณอยู่15ตัวประจำอยู่ในภูเขาแต่ละลูก บททดสอบของการคัดเลือกเป็นเรื่องที่ง่ายอย่างมาก เพียงแค่พวกเจ้าฆ่าสัตว์ลมปราณตัวใดก็ได้และได้รับแก่นพลังของมันมา"

"การคัดเลือกจะกินระเวลาเจ็ดวัน คนทั้ง15คนที่นำแก่นพลังของสัตว์ลมปราณมาให้ข้าจะเป็นผู้ผ่านการคัดเลือก!"

เสียงของทหารเกราะทองนี้ดังกังวาลไปทั่วพื้นที่ ดังนั้นนักรบทั้งหมดในพื้นที่นี้จึงได้ยินเสียงของเขาอย่างชัดเจน

"ฆ่าสัตว์ลมปราณและนำแก่นพลังกลับมา?"การแสดงออกของเจียงวู่เฉิงแปลกไปเล้กน้อย

เขาเคยต่อสู้กับสัตว์ลมปราณ ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวพวกมัน

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือระยะเวลาของการคัดเลือกในครั้งนี้

เทือกเขาเมฆาครามนั้นค่อนข้างที่จะเล็ก ด้วยกลุ่มคนทั้งหมดการค้นหาสัตว์ลมปราณและฆ่าพวกมันสามารถทำได้ภายในครึ่งวัน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือตัวแทนทั้ง15ตำแหน่งอาจจะหาได้ภายในหนึ่งวัน

แต่ระยะเวลาการคัดเลือกกลับมีถึงเจ็ดวัน?

ก่อนวันที่เจ็ด ถึงแม้ว่าใครจะถือแก่นพลังของอสูรลมปราณก็ไม่มีความหมายแต่อย่างใด แกนพลังอสูรนั้นสามารถทำให้ผ่านการคัดเลือกโดยการมอบให้กับทหารเกราะทองภายในวันที่เจ็ด

"ฮึ่ม ดูเหมือนว่าพวกเขาอยากจะให้เราสู้กันเป็ดระยะเวลา7วัน การคัดเลือกครั้งนี้มีคนเข้าร่วมถึง68คน อย่างไรก็ตามผู้ที่ได้เป็นตัวแทนกลับมีเพียง15"เจียงวู่เฉิงเข้าใจกฏของการคัดเลือกครั้งนี้ เขายิ้มเล็กน้อย

เสียงของทหารคนดังกล่าวยังคงดังก้องอยู่

"ในการคัดเลือกทั้งเจ็ดวัน จะไม่มีใครสามารถออกมาจากเทือกเขาเมฆาครามได้ เว้นแต่ว่าจะยอมแพ้"

"นอกจากนี้เจ้ายังได้รับอนุญาตให้ฆ่ากันได้ในการคัดเลือกครั้งนี้ หรือกล่าวได้ว่าหากแข็งแกร่งไม่พอก็จะตายได้ในการคัดเลือกครั้งนี้"

"ในทำนองเดียวกัน ตราบใดที่เจ้าแข็งแกร่ง เจ้าจะสามารถฆ่าศัตรูและแย่งชิงแก่นพลังอสูรได้ หากเจ้าโจมตีคนจากนิกายหรือผู้เชี่ยวชาญจากที่ใด วังมังกรทองของพวกเราสามารถช่วยพวกเจ้าได้ หรือในอีกนัยหนึ่งคือในการคัดเลือกครั้งนี้สามารถทำอะไรก็ได้ที่พวกเจ้าต้องการ"

"แต่มีกฏเพียงอย่างเดียว ระหว่างการคัดเลือกห้ามดื่มหรือกินยาที่สามารถเพิ่มพลังการบ่มเพาะในช่วงเวลาสั้นๆ หากใครแหกกฏจะถูกประหารในทันที หรือพูดง่ายๆก็คือพวกเจ้าใช้ได้เพียงความแข็งแกร่งของตนเอง

"เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้เชี่ยวชาญทั้ง68คนล้วนแต่วิตกกังวล มีเพียงส่วนน้อยในพวกเขาเท่านั้นที่มั่นใจในความแข็งแกร่งของตน

เห็นได้ชัดว่าการคัดเลือกครั้งนี้โหดร้ายอย่างมาก

...