ตอนที่ 156 เพชรตัดเพชร

นักรบรอบข้างกำลังพูดคุยกันอยู่

เจียงวู่เฉิงในชุดคลุมสีดำในมือถือดาบสะบั้นชีพ ทันใดนั้นแก่นแท้แห่งดาบก็ถูกปล่อยออกมา

แก่นแท้แห่งดาบที่เต็มไปด้วยความต้องการสู้แผ่ออกมาจากเจียงวู่เฉิง!

ความต้องการสู้ที่แผ่ออกมาทำให้ทั่วบริเวณสงบเงียบ

ทุกคนต่างรอคอยว่าจะเกิดอะไรต่อไป

ฟึบ!ฟึบ!

ร่างสองร่างปรากฏถัดจากเจียงวู่เฉิง พวกเขาคือหยางจู่ซวนและซูรู ใบหน้าของพวกเขาเย็นเมื่อจ้องมองไปที่รุ่นเยาว์ปีศาจเสวี่ยหยุนที่อยู่ไม่ไกลจากพวกเขา

"ฮี่ฮี่ ข้าแค่อยากจะทักทาย อย่าจริงจังไปนัก!"เสวี่ยหยุนยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนปีศาจ

"ทักทาย?วิธีการทักทายของหอคอยขนนกโลหิตช่างพิเศษจริงๆ"เจียงวู่เฉิงเย้ยหยัน

เสวี่ยหยุนเลิกคิ้วขึ้นและพูดว่า"เจียงวู่เฉิงข้าไม่เคยได้ยินชื่อเจ้ามาก่อน แต่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนชื่อของเจ้าก็เป็นที่รู้จักดีในหอคอยขนนกโลหิต"

"ก่อนหนึ่งเดือนก่อนที่เจ้าบุกเข้าไปในป้อมปราการสายน้ำด้วยตัวคนเดียว และเจ้าฆ่านักฆ่าไปมากกว่าหนึ่งร้อยคน แม้แต่นักฆ่าหน้ากากม่วงทั้งสองคนก็ยังพ่ายแพ้ให้แก่เจ้า และหลบหนีมาได้คนนึง เจ้าแข็งแกร่งขนาดนั้น?"

เสวี่ยหยุนพูดอย่างใส่ใจ ในขณะที่สิ่งที่เขาพูดได้ทำให้นักรบหลายคนในบริเวณนั้นตกใจ

"เขาบุกป้อมปราการสายน้ำด้วยตัวคนเดียว?"

"เขาฆ่านักฆ่ามากกว่าหนึ่งร้อย และแม้แต่นักฆ่าหน้ากากทองก็พ่ายแพ้ให้แก่เขา คนหนึ่งตายอีกคนหนีออกมาได้?"

"นักฆ่าหน้ากากม่วง?พวกเขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินหยางงั้นหรือ?"

"เจียงวู่เฉิงมีผลการต่อสู้ที่น่าหวาดหวั่น?คาดไม่ถึง!"

...

"เมื่อเปรียบเทียบกับหอคอยขนนกโลหิต สิ่งที่ข้าทำไม่นับเป็นอะไรเลย"เจียงวู่เฉิงพูดอย่างเย็นช้า

เสวี่ยหยุนยิ้มเยาะ

"เจ้าทั้งสอง"เสียงต่ำดังขึ้นมาจากหนึ่งในทหารเกราะทองที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำ

"ความเกลียดชังใดๆระหว่างพวกเจ้าจะสามารถแก้ไขได้ในระหว่างการต่อสู้คัดเลือกที่กำลังจะมาถึง ตอนนี้ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะหยุดไว้ชั่วคราว แม้ว่าพวกเจ้าทั้งสองจะแข็งแกร่ง แต่พวกเราจะหยุดยั้งพวกเจ้าอย่างแน่นอน"

หัวหน้าเหล่าทหารพูดอย่างจริงจัง

เมื่องมองไปที่ทหารที่รวมตัวกันอยู่รอบๆเจียงวู่เฉิงเงยหน้ามองเสวี่ยหยุนและพูด"ข้าจะไปหาเจ้าเมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น!"

"ข้าจะรอ"เสวี่ยหยุนพูดอย่างภาคภูมิใจด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

คำพูดของพวกเขาสร้างความวุ่นวายไปรอบๆลานโล่งทันที

ทุกคนตื่นเต้น

ทุกคนรู้ว่าจะมีการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นไร้ที่เปรียบในการคัดเลือกครั้งนี้

การเผชิญหน้าที่ดุเดือดระหว่างเจียงวู่เฉิงและเสวี่ยหยุนในตอนนี้เป็นเพียงแค่การอุ่นเครื่อง

มีหลายคนรวมตัวกันอยู่บนอากาศไม่ไกลจากลาน บางคนลอยอยู่และบางคนก็ขี่สัตว์อสูรที่บินได้ กลุ่มแรกมีคนอย่างน้อยสิบคน คนเหล่านี้ล้วนแล้วเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ยอมเยี่ยมขั้นระเบิดหยินหยาง

พวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดจากนิกายต่างๆ

ซึ่งรวมถึงจ้าววังดำและขาวจากวังมังกร คนที่สวมชุดคลุมสีเทาจากหอคอยขนนกโลหิตและหนึ่งในผู้นำจากลานนักสู้

ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นบนลานโล่งและมีบางคนกำลังพูดคุยกัน

"ฮ่าฮ่า เด็กน้อยเหล่านี้ช่างนิสัยไม่ดี"

"หนึ่งคือเสวี่ยหยุนจากหอคอยขนนกโลหิตและอีกหนึ่งคือเจียงวู่เฉิงจากวังมังกร ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาต้องการที่จะสู้กัน ความเกลียดชังระหว่างเจียงวู่เฉิงและหอคอยขนนกโลหิตเป็นที่รู้กันทั่วไป"

"แน่นอน การต่อสู้ของพวกเขาจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างเพชรและเพชร ข้าจะรอคอยสิ่งนี้"

"จ้าววังและผู้อาวุโสชุดเทา พวกท่านไม่มีอะไรจะพูดเหรอ?ทั้งคู่เป็นศิษย์ภายใต้การดูแลของเจ้า"

ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินหยางเหล่านี้กำลังพูดคุยและหัวเราะ

"ไม่มีอะไรที่จะพูด เจียงวู่เฉิงเป็นเป้าหมายคำสั่งสีเลือดของหอคอยขนนกโลหิต เขาต้องตายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"ผู้อาวุโสชุดคลุมสีเทากล่าวอย่างเย็นชา

"ฮึ่ม ท่านชอบที่จะพูดเกินจริงยิ่งนัก ระวังว่าจะกัดลิ้นตัวเองเหมือนที่ได้รับบทเรียนเมื่อสองปีก่อนละกัน"จ้าววังขาวเหลือมองไปที่ผู้เฒ่าชุดเทาและพูดอย่างเย็นชา

"สองปีก่อน?"เขายิ้มอย่างสยดสยองและกล่าวต่อ"ถ้าไม่ใช่เพราะขุมอำนาจยิ่งใหญ่อีกสองแห่งแอบช่วยพวกเจ้าเมื่อสองปีก่อน อาศัยเพียงวังมังกรของเจ้าไม่สามารถทำให้หอคอยขนนกโลหิตของพวกเราอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้!ไร้สาระ"

"โฮ่ เจ้าก็แค่พวกชอบพาล"จ้าววังขาวกล่าวเย้ยหยัน

"เจ้าก็เช่นกัน รอดูเถอะ อัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมของเจ้าจะต้องตายในการต่อสู้คัดเลือกนี้"ผู้เฒ่าชุดคลุมเทากล่าว

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของจ้าววังขาวจึงมืดลง นางกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องของเจียงวู่เฉิง

"เด็กบ้านั่นควรเข้าร่วมการต่อสู้คัดเลือกอย่างปกติ ทำไมเขาต้องนำตัวเองเข้าไปสู้กับเสวี่ยหยุนเหมือนดังคนโง่"

เสวี่ยหยุนเป็นที่รู้จักในนามอันดับหนึ่งของทำเนียบมังกรปฐพี ความแข็งแกร่งของเขาน่ากลัวอย่างมากเมื่อสามปีก่อน นอกจากนี้ในช่วงเวลาสามปีที่ผ่านมาความแข็งแกร่งของเขาได้รับความก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก

ทุกคนในราชวงศ์เทียนซ่งรู้ดีว่าตอนนี้เสวี่ยหยุนเป็นสัตว์ประหลาดอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าที่จะท้าทายเขา

อย่างไรก็ตาม เจียงวู่เฉิงนั้นมุ่งมั่นที่จะสู้กับสัตว์ประหลาดตนนี้

"หากเขาหลีกเลี่ยงกับต่อสู้กับเสวี่ยหยุน เขาจะได้ตำแหน่งในการคัดเลือกอย่างแน่นอน แต่หากเขาเผชิญหน้ากับเสวี่ยหยุนมันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะมีชีวิตรอดไม่ต้องพูดถึงการเป็นตัวแทน"

ทั้งคู่ต่างเหลียวมองกัน จ้าววังขาวและดำต่างก็เป็นห่วงในเรื่องนี้

แต่ในขณะนั้น....

"ฮ่าฮ่า น่าสนุกดีนี่"

เสียงที่อ่อนโยนและน่ารักก็ดังขึ้นในทันที ขณะที่เก้าอี้ทองคำปรากฏที่ใจกลางของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ บนเก้าอี้ปรากฏชายหนุ่มหล่อเหลาในเสื้อคลุมสีทอง

เมื่อเห็นชายที่สวมชุดจักรวรรดิที่ปรากฏขึ้นในทันที ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินหยางทุกคนต่างก็นอบน้อม

"สวัสดี ฝ่าบาท!"

"สวัสดี ฝ่าบาท!"

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนโค้งคำนับให้กับชายที่สวมเสื้อคลุมของจักรพรรดิ นั่นรวมถึงจ้าววังขาว จ้าววังดำและผู้เฒ่าชุดเทาพวกลุกจากที่นั่งและทำความเคารพ

ในราชวงศ์เทียนซ่งทั้งหมดมีเพียงคนเดียวที่ได้รับการขนานนามว่านายเหนือหัว

เขาคือต้าซือ ราชาแห่งราชวงศ์เทียนซ่ง

ต้าซือไม่เพียงแต่เป็นราชแห่งราชวงศ์เทียนซ่งเท่านั้น เขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งในรายชื่อทำเนียบมังกรสวรรค์มานานหลายทศวรรษ เขาถูกลบชื่อออกจากรายชื่อทำเนียบมังกรสวรรค์เพราะว่าเขาไม่ได้ปรากฏตัวนาน

"ไม่จำเป็นต้องเป็นทางการมากนัก นั่งลงเถอะ"ทันทีที่ต้าซือโบกมือ เขาก็พูดเบาๆให้ทุกคนนั่งลง

"ข้าเห็นการต่อสู้ระหว่างเด็กหนุ่มทั้งสอง พวกเขานั้นยอดเยี่ยมอย่างมากโดยเฉพาะเสวี่ยหยุน ความแข็งแกร่งของเขาโดดเด่นอย่างมาก และเขายังไม่ได้แสดงมันออกมาเต็มที่"ต้าซือกล่าวอย่างไม่เป็นทางการ

"เด็กหนุ่มที่ชื่อเจียงวู่เฉิงก็ยอดเยี่ยมเช่นกัน เขาอยู่เพียงขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้งในตอนนี้ แต่เมื่อใดที่เขาเข้าสู่อาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุด เขาจะเทียบเคียงได้กับเสวี่ยหยุนอย่างแน่นอน"

"เป็นเรื่องน่าเสียดายที่เด็กหนุ่มสองคนที่โดดเด่น จะต่อสู้กันเพื่อความเป็นความตาย"

...