ตอนที่ 134 ป้อมปราการสายน้ำ

ในวังสาขาย่อยสาขาหนึ่งในแคว้นเทียนหยาน

เจียงวู่เฉิงยังคงสวมชุดสีดำและหมวกไผ่ เขาเดินตรงมาที่เคาน์เตอร์และหยิบตราของเขาออกมา

"ท่าน ได้โปรดตามข้ามา"หลังจากที่สตรีที่ผมสีฟ้าเห็นตราสัญลักษณ์ นางจึงพาเจียงวู่เฉิงเข้าไปในห้องส่วนตัว

"นำข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับหอคอยขนนกโลหิตมาให้ข้า รวมถึงฐานที่มั่นของหอคอยขนนกโลหิตในแคว้นเทียนหยานและจำนวนผู้เชี่ยวชาญและความแข็งแกร่งของฐานที่มั่นเหล่านั้น นอกจากนี้นำใบรายชื่อทั้งหมดของทำเนียบมังกรปฐพีมาให้ข้าด้วย"เจียงวู่เฉิงกล่าง

รายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีนั้นได้รับการตรวจสอบใหม่ทุกปี และสองปีที่ผ่านมารายชื่อควรจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก

"รับทราบเจ้าคะ"สตรีผมสีฟ้าพยักหน้าและพูด ในไม่ช้านางก็ให้ข้อมูลจำนวนมากแก่เจียงวู่เฉิง

เจียงวู่เฉิงอ่านอย่างระมัดระวัง

"โฮ่ เป็นเหมือนที่ข้าคิดไว้ หอคอยขนนกโลหิตได้รับการแก้แค้นอย่างรุนแรงหลังจากการต่อสู้ที่ทะเลสาบจันทร์กระจ่าง"เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อมูลตรงหน้า

เมื่อวังมังกรได้ยินเรื่องการเสียชีวิตของเจา จ้าววังทั้งสองคนของวังมังกรพร้อมด้วยผู้เชี่ยวชาญชั้นนำมากมายได้ทำการโจมตีหอคอยขนนกโลหิตอย่างเต็มรูปแบบ ฐานที่มั่นหลายแห่งของหอคอยขนนกโลหิตในราชวงศ์เทียนซ่งได้ประสบพบเจอกับความเดือดร้อนจากการนองเลือด และมีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากที่ถูกฆ่าตาย ซึ่งเรื่องนี้เป็นหนึ่งในความพ่ายแพ้ที่หอคอยขนนกโลหิตได้รับ

แต่มันกินเวลาเพียงสองเดือนและก็จบลงทันที

"หอคอยขนนกโลหิตต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างไม่ต้องสงสัย พวกมันกำลังจะถูกทำลายลง แต่ทำไมทุกอย่างถึงหยุด?"เจียงวู่เฉิงไม่เข้าใจ

หากไม่มีเหตุผลที่พิเศษใดๆ พวกเขาคงไม่หยุดอย่างง่ายดาย

"ดูเหมือนว่าเบื้องหลังของหอคอยขนนกโลหิตนั้นไม่ง่ายอย่างที่คิด"เจียงวู่เฉิงคิด

จากนั้นเขาก็ดูข้อมูลอื่นๆ

มันเกี่ยวกับการกระจายฐานที่มั่นของหอคอยขนนกโลหิตในแคว้นเทียนหยางและความแข็งแกร่งของพวกมัน

มันบ่งบอกว่าความแข็งแกร่งของพวกมันนั้นอ่อนแอลงอย่างมาก เพราะเมื่อสองปีก่อนได้มีการนองเลือดเกิดขึ้น ตอนนี้พวกเขาระมัดระวังมากขึ้นกว่าเดิมและฐานที่มั่นของพวกเขาก็ตั้งอยู่ในสถานที่ง่ายต่อการปิดบัง แม้แต่วังมังกรก็หาฐานที่มั่นของพวกมันได้แค่สามแห่งในแคว้นเทียนหยาน

มันสร้างความประหลาดใจเจียงวู่เฉิงอย่างมาก

เป็นที่ทราบกันดีว่าแคว้นเทียนหยานนั้นคือสถานที่สำคัญของหอคอยขนนกโลหิต อย่างไรก็ตามพวกเขามีผู้บัญชาการถึง108คนในแคว้นเทียนหยาน แล้วเขาจะมีฐานที่มั่น3ที่ได้อย่างไร?อย่างน้อยต้องมีถึง12แห่ง

แต่ฐานที่มั่นของพวกเขานั้นเงียบสงบ

แม้ในฐานะที่ดีที่สุดในการรวบรวมข้อมูลในราชวงศ์เทียนซ่ง วังมังกรทองสามารถค้นหาฐานที่มั่นของพวกเขาได้เพียงสามแห่งเท่านั้น

ในสามแห่ง นั้นสองแห่งนั้นมีขนาดเล็ก มีเฉพาะที่สุดท้ายเท่านั้นที่สำคัญ

"ป้อมปราการสายน้ำ?"เจียงวู่เฉิงกะพริบตา

ป้อมปราการสายน้ำตั้งอยู่ในเขตบัญชาการของแคว้นเทียนหยาน มีนักฆ่าที่สวมหน้ากากทองทองแดงและหน้ากากเงินเป็นจำนวนมาก สิ่งสำคัญที่สุดคือมีนักฆ่าที่สวมหน้ากากสีม่วงสองคนและหัวหน้าหน่วยข่าวกรองอยู่ในนั้น

ในขณะที่ฐานที่มั่นขนาดเล็กทั้งสองแห่งนี้มีเพียงนักฆ่าหน้ากากทองเพียงสองคน เจียงวู่เฉิงเมินเฉยต่อพวกเขาอย่างสมบูรณ์

"หอคอยขนนกโลหิตได้สร้างระบบที่ดีขึ้นมา ถ้าข้าลงมือหอคอยขนนกโลหิตจะรู้ในทันที มันเป็นไม่ได้ที่จะมีโอกาสครั้งที่สองในการลงมือ ดังนั้นการลงมือต้องรวดเร็วและไม่หยุดยั้ง มันถึงจะสร้างความสูญเสียได้อย่างยิ่งใหญ่!"ดวงตาของเจียงวู่เฉิงเย็นชา

การสูญเสียนักฆ่าหน้ากากทองนั้นไม่นับเป็นอะไรสำหรับหอคอยขนนกโลหิต พวกเขาเป็นถึงสามขุมกำลังที่ยิ่้งใหญ่ที่สุดในราชวงศ์เทียนซ่ง อย่างไรก็ตามมันจะแตกต่างหากเขาสูญเสียนักฆ่าหน้ากากม่วง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้เมื่อสองปีก่อน หอคอยขนนกโลหิตต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาล แต่หากเป็นนักฆ่าหน้ากากม่วงย่อมมีมูลค่ามหาศาลยิ่งกว่า

"นักฆ่าหน้ากากม่วงสองคนนี้อยู่ในขั้นอาณาระเบิดหยินหยาง แต่เป็นเพียงระเบิดหยินหยางขั้นแรกเริ่มเท่านั้น เขามีความคล้ายคลึงกับนักฆ่าหน้ากากม่วงที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้แต่มือขวาของเขาก็ถูกข้าทำให้พิการในตอนที่อยู่ใกล้กับทะเลสาบจันทร์กระจ่างเมื่อสองปีที่แล้ว มันเป็นไปได้ที่จะฆ่าพวกเขาทั้งคู่"เจียงวู่เฉิงคิด

ความแข็งแกร่งของนักฆ่าที่อยู่ในระดับเดี่ยวกันนั้นอาจจะแตกต่างกันไป บางคนแข็งแกร่งบางคนอ่อนแอ นักฆ่าหน้ากากม่วงสองคนในป้อมปราการนั้นอ่อนแอ

เมื่อสองปีที่แล้ว เจียงวู่เฉิงได้ทำร้ายนักฆ่าหน้ากากม่วงจนบาดเจ็บสาหัสและเกือบตายด้วยทักษะลับผลาญวิญญาณของเขา แต่ตอนนี้...แม้ว่าเขาจะไม่ใช้มัน เขาก็มั่นใจว่าเขาสามารถฆ่ามันได้ด้วยความเข้าใจในแก่นแท้แห่งดาบ

"ข้าจะยึดป้อมปราการสายน้ำ"

เจียงวู่เฉิงตัดสินใจ

แน่นอนว่าเหตุผลที่เขาตั้งเป้าไว้ที่ป้อมปราการสายน้ำไม่ใช่เพียงเพราะนักฆ่าหน้ากากม่วงสองคนนี้ แต่เป็นเพราะผู้ชายอีกคน

เขาเป็นคนที่รับหน้าที่หน่วยข่าวกรองของที่แห่งนั้น

ชื่อของเขาคือเฒ่าหยิง

เจียงวู่เฉิงจะไม่มีวันลืมเขา

สามปีที่ผ่านมา นักฆ่าบางกลุ่มไล่ล่าเขาจากตำหนักขุนพลดาบและผู้นำของพวกเขาคือเฒ่าหยิง

ยิ่งกว่านั้นเขาคือผู้ที่วางยาพิษกร่อนหัวใจซึ่งทรมานป้าของเขามาหลายปี

ป้าของเขาถูกจับได้โดยเฒ่าหญิง และเขาไม่รู้ว่าป้าของเขาเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้

"เฒ่าหยิง ไอ้แก่บัดซบ..."ดวงตาของเจียงวู่เฉิงนั้นเย็นชา จากนั้นเขาก็เรียกสตรีที่มีผมสีฟ้าและบอก"เตรียมกริฟฟินและบางสิ่งที่พิเศษให้แก่ข้า"

....

รอยแยกขนาดใหญ่ในป้อมปราการสายน้ำ

มันเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ในเทือกเขา ตามปกติจะไม่มีใครผ่านมาที่แห่งนี้

ภายในป่าทึบที่ใจกลางรอยแยกนั้นเป็นลานกว้าง มันเป็นฐานที่มั่นของหอคอยขนนกโลหิตป้อมปราการสาบน้ำ ซึ่งเป็นสถานที่ที่สำคัญสำหรับองค์กรนักฆ่าชั้นนำในราชวงศ์เทียนซ่ง

เจียงวู่เฉิงยืนอยู่บนรอยแยกของด้วยความสงบนิ่ง เมื่อมองไปดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา

"หอคอยขนนกโลหิตมีมาตรการความปลอดภัยในการเข้าสู่ภายในอย่างสูง นักฆ่าจากหอคอยขนนกโลหิตจะมีรหัสลับและต้องบอกรหัสลับถึงจะเข้าไปได้ รหัสลับจะเปลี่ยนไปทุกวันนอกจากนั้นนักฆ่าทั้งหมดยังได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี"

"ทางเดียวที่จะเขาไปได้คือ...ฆ่าพวกเขา!"

เจตนาฆ่าฟันที่สามารถเห็นได้ชัดแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเขา

ในเวลานี้ฟ้าร้องเสียงดังกึกก้องอยู่เหนือความว่างเปล่าและท้องฟ้าก็มืดมิด

จากนั้นฝนก็ตกหนักในวินาทีต่อมา

"ฝนตก..."ฝ่ามือของเขายื่นออกไป เจียงวู่เฉิงรู้สึกถึงฝนที่หลังมือของเขา

"เนื่องจากสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ข้าขอสนุกกับการเข่นฆ่าท่ามกลางสายฝน"

เจียงวู่เฉิงคว้าดาบของเขาและเดินตรงไปที่ลานขนาดใหญ่ในใจกลางของรอยแยก

...