ตอนที่ 135 การจู่โจมและสังหารท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ!

ฝนตกอย่างหนัก ที่ใจกลางรอยแยก มีลานขนาดใหญ่ที่ประกอบไปด้วยสนามส่วนนอกและสนามส่วนใน

ใต้หลังคาของสนามด้านนอก มีร่างที่สวมชุดคลุมสีดำกำลังยืนและนั่งอยู่ที่แห่งนั้น คนทั้งหมดสวมหน้ากาก คนส่วนใหญ่สวมหน้ากากทองแดง มีส่วนน้อยที่สวมหน้ากากเงินและหน้ากากทองคำเพียงสี่คน

ไม่มีเสียงในสนามยกเว้นแต่เสียงฝน แม้แต่นักฆ่าของหอคอยขนนกโลหิตที่รวมกันอยู่ยังคงเงียบ

ขณะที่ด้านหลังประตู ทางด้านขวาของสนามมีนักฆ่าหน้ากากเงินยืนอยู่ เขาเงยหน้าและมองไปที่ความว่างเปล่า

"ฝนจะหยุดตกเมื่อไหร่?"นักฆ่าหน้ากากเงินพึมพำ

ทันใดนั้น...

ตูม!

ประตูที่อยู่ข้างหลังของเขาเปิดออกและบินตรงมาข้างหน้า

"อะไรกัน?"นักฆ่าหน้ากากเงินยืนอยู่ด้านหลังประตู เขาเป็นคนแรกที่ถูกโจมตี นั่นเป็นเพราะเขาอยู่ใกล้กับประตูมากจนเขาไม่สามารถที่จะหนีจากมันได้เมื่อมันมาถึงตัวเขา

ปัง!

ประตูที่ใหญ่และหนักชนเขาซึ่งทำให้เขาบาดเจ็บอย่างหนัก เขากระอักเลือดออกมาทันทีขณะที่กระเด็นกลับเข้ามาที่กลางลาน

"อะไร?"

ทั่วทั้งลานเคลื่อนไหว มือสังหารของหอคอยขนนกโลหิตยืนขึ้นขณะที่ทุกคนมองไปที่ประตู

ร่างที่สวมหมวกไม้ไผ่และเสื้อคลุมฝนยืนอยู่ที่ประตูพร้อมกับดาบยาวที่สะพายอยู่ที่หลังของเขา

เมื่อเห็นเขา ลมหายใจของเหล่านักฆ่าต่างเย็นยะเยือก

"มันคือใคร?"นักฆ่าตะโกน

เจียงวู่เฉิงไม่สนใจ เขาเดินช้าๆไปที่ลานทีละก้าว แต่ละก้าวนั้นมั่นคงราวกับมีพลังเวทย์มนตร์

"หึ่มๆ..."ทั่วทั้งลานเต็มไปด้วยเสียงพึมพำ

เม็ดฝนรวมตัวกันบนพื้นและกระเพื่อม คลื่นมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาซึ่งทำให้มือสังหารของหอคอยขนนกโลหิตรู้สึกราวกับว่าโลกกำลังหายไป พวกเขาสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงของคลื่นได้ เจียงวู่เฉิงที่กำลังเดินอย่างช้าๆ และดาบอันทรงพลังก็เปล่งประกายออกมาจากเขา

"นั่นอะไร?"

"นี่คือเรื่องบ้าอะไรกัน?"

พวกเขาทั้งหมดประหลาดใจ

พวกเขานั้นไม่รู้ว่านี่แค่เพียงการใช้แก่นแห่งน้ำอย่างรุนแรง

ทันใดนั้นเจียงวู่เฉิงหยุดและเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มันแสดงให้เห็นใบหน้าที่หล่อเหลาภายใต้หมวกไม้ไผ่ อย่างไรก็ตามใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยความเย็นชาและภายในดวงตาสีเข้มของเขานั้นเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟันราวกับว่ามีอาวุธที่แหลมคมเล็งไปที่พวกเขา

หวืด!

ในพริบตาเจียงวู่เฉิงมาถึงหน้านักฆ่าหลายสิบคนที่อยู่ใกล้เขาอย่างรวดเร็ว

ชึบ!แสงดาบเย็นยะเยือกกระพริบขึ้นทันที

ตั้งแต่แรกที่เห็น แสงดาบนั้นดูเหมือนฝนที่ตกอย่างหนัก

"นี่อะไรน่ะ?"

"หยดน้ำ?"

"เป็นหยดน้ำที่ใหญ่?"

นักฆ่าที่อ่อนแอบางคนตอบสนองไม่ทัน

"ระวัง!"

"ไสหัวออกไป!"

นักฆ่าตะโกนใส่พวกเขา

แต่มันสายเกินไปแล้ว

แสงดาบเย็นวาบและกวาดผ่านลำคอของพวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นนักฆ่าสวมหน้ากากทองแดงหรือนักฆ่าที่สวมหน้ากากเงิน

ชึบ!ชึบ!ชึบ!ชึบ!...

นักฆ่า13คน ซึ่งแปดคนเป็นนักฆ่าสวมหน้ากากทองแดงและอีกห้าคนเป็นนักฆ่าสวมหน้ากากเงินถูกฆ่าตายภายในเสี้ยววินาที

จากนั้นเจียงวู่เฉิงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอีกครั้ง หยดน้ำที่เย็นยะเยือกได้กวาดไปยังนักฆ่าห้าคนที่อยู่ใกล้เคียง คมดาบทั้งห้าปะทะกับนักฆ่าห้าคนในเวลาเดียวกันและฆ่าพวกมันในทันที

เมื่อมาถึงจุดนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

"บัดซับ ฆ่าเขาซะ!"

"ฆ่า!"

มีนักฆ่าเกือบร้อยคนที่ลานด้านนอก แม้ว่าเจียงวู่เฉิงจะฆ่า18คนในคราวเดียว แต่ก็มีนักฆ่าอีกหลายคนที่จะเข้ามาฆ่าเจียงวู่เฉิง ในหมู่ฝูงชนที่ใกล้เข้ามานักฆ่าที่สวมหน้ากากทองคำที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ที่ด้านหน้า

นักฆ่าหน้ากากทองเป็นผู้เชี่ยวชาญในขั้นอาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุด

ในขณะนี้นักฆ่าสวมหน้ากากทองทั้งสี่ได้ล้อมเขาเอาไว้พร้อมๆกัน อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นกระแสลมที่ดุเดือดก็พัดกระหน่ำและเม็ดฝนที่ร่วงหล่นก็ปะทุอยู่เหนือนักฆ่าที่สวมหน้ากากทองคำทั้งสี่

ดวงตาของพวกเขาทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็ร่วงลงไปในเวลาเดียวกัน

นักฆ่าที่สวมหน้ากากทองคำทั้งสี่คนที่แข็งแกร่งที่สุดถูกฆ่าตายโดยกระบวนท่าเดียวของเขา

"นี่เป็นไปได้อย่างไร?"

"นักฆ่าสวมหน้ากากทองคำทั้งสี่คนถูกฆ่าด้วยการเคลื่อนไหวครั้งเดียวได้ยังไง?"

"ความแข็งแกร่งนี่คืออะไร?"

นักฆ่าทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ในบริเวณนี้นั้นตกอยู่ในความตกตะลึงทุกคน

"นักฆ่าหน้ากากทอง?"เจียงวู่เฉิงไม่ได้สนใจพวกเขา

เขาสามารถฆ่านักฆ่าหน้ากากทองภายในหนึ่งกระบวนท่าได้ตั้งแต่สองปีก่อน ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาเยอะขึ้นกว่าเมื่อสองปีที่แล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถฆ่านักฆ่าหน้ากากทองได้หลายคนด้วยกระบวนท่าเดียวในครั้งนี้

"ต่อไป ตาพวกเจ้าแล้ว"

เจียงวู่เฉิงมองไปรอบๆที่นักฆ่าหน้ากากเงินและทองแดง เจตนาฆ่าฟันในสายตาของเขานั้นรุนแรงมากขึ้น

"ทุกคนที่อยู่ในหอคอยขนนกโลหิตต้องตาย!"

ชึบ!

เจียงวู่เฉิงเคลื่อนไหวอีกครั้ง "หยดน้ำ"ที่น่าหวาดหวั่นในสายฝนไม่สามารถที่จะมองเห็นได้ชัดเจนและพวกมันก็กวาดผ่านนักฆ่าเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย

การสังหารหมู่!

การสังหารหมู่ทั้งหมด!

แม้แต่หน้ากากทองที่แข็งแกร่งสี่คนก็ถูกฆ่าตาย นักฆ่าหน้ากากเงินและหน้ากากทองแดงที่เหลืออยู่ไม่มีโอกาสแม้แต่จะป้องกัน...

ในขณะที่เจียงวู่เฉิงทำการสังหารทุกคนในลานด้านนอก หลายสิบร่างรวมตัวกันอยู่ในห้องของลานด้านใน

มีนักฆ่าหน้ากากทองคำแปดคนและนักฆ่าหน้ากากสีม่วงสองคน นอกจากพวกเขาแล้วยังมีคนที่สวมเสื้อคลุมสีม่วงที่ไม่ได้สวมหน้ากาก แต่สถานะของเขาไม่ต่ำไปกว่านักฆ่าหน้ากากม่วง

เขาคืออันหยิง!

"คราวนี้เป้าหมายของเราคือนาง"

อันหยิงเปิดม้วนกระดาษในมือ ข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญถูกเขียนลงไป

"หนึ่งในผู้อาวุโสแห่งนิกายดาบเทียนหยวน กู่เชียงหาน"เสียงของเฒ่าหยิงนั้นเย็นชาเมื่อเขาพูดต่อ"สายลับที่เราส่งไปแฝงตัวอยู่สำนักดาบเทียนหยวนนั้นมีตำแหน่งที่สูงในตอนนี้ และมีความเป็นไปได้ที่เขาจะเป็นประมุขคนใหม่ของนิกายดาบเทียนหยวน อย่างไรก็ตาม กู่เชียงหานต่อสู้กับเขามาหลายปีแล้ว ดังนั้น..."

"นางต้องตาย!"

เมื่อได้ยิน นักฆ่าที่สวมหน้ากากทองและนักฆ่าที่สวมหน้ากากม่วงสองคนนั้นไม่ได้เปลี่ยนการแสดงออกของพวกเขา

ผู้อาวุโสแห่งนิกายดาบเทียนหยวน แม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินหยาง แต่มันก็ไม่ยากเกินไปที่จะฆ่าเขาอย่างเงียบๆ

"มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนในสำนักดาบเทียนหยวน ซึ่งหลายคนได้ไปถึงขั้นระเบิดหยินหยางแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะนางภายในนิกายดาบเทียนหยวน ดังนั้นเราต้องรอจนกว่านางจะออกมาจากสำนักดาบเทียนหยวน..."

อันหญิงและนักฆ่าที่าสวมหน้ากากสีม่วงสองคนกำลังคุยกันถึงวิธีฆ่ากู่เชียงหาน

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้น...พวกเขารู้สึกถึงคลื่นพลังลมปราณที่แข็งแกร่งและได้ยินเสียงโหยหวนมากมายจากลานด้านนอก

...