ตอนที่ 133 เจียงวู่เฉิง?

เงียบ! ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ

ภายในภัตตาคารสวรรค์อมตะเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มหล่น

"อ่า นี่มัน..."ทุกคนจากตำหนักขุนพลดาบและกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งที่ยังมีชีวิตอยู่ล้วนตกตะลึง

สามพี่น้องแห่งตระกูลซูผู้โด่งดังได้ตายไปแล้ว?

ซูเปาที่เป็นน้องเล็กที่เอาชนะทั้งเมิ่งหยูและซือหยู เขาทำความเสียหายได้อย่างรุนแรงจากการต่อยทั้งสองครั้ง อย่างไรก็ตามเขายังเป็นคนแรกที่ถูกฆ่าตายด้วยกระบวนท่าเดียว

ต่อไปก็พี่ใหญ่ซูหลง เขานั้นมีชื่ออยู่ในทำเนียบมังกรปฐพี การปลดปล่อยพลังของเขาได้ทำให้ทุกคนหวาดกลัว อย่างไรก็ตามเขาถูกฆ่าตายในกระบวนท่าเดียว

สำหรับพี่คนรองอย่างซูฮู เขาไม่ได้ทำอะไรเลยจนกระทั่งถูกฆ่าในกระบวนท่าเดียว

สามพี่น้องตระกูลซูถูกฆ่าด้วยการเคลื่อนไหวแค่เพียงสามครั้ง

แค่หนึ่งการเคลื่อนไหวสำหรับพวกเขา

ไม่มีที่ว่างสำหรับการดิ้นรน

นี่เป็นความแข็งแกร่งแบบใดกัน?

น่ากลัว!

น่าสะพรึงกลัว!

ทุกคนมองไปที่นักดาบที่สวมชุดคลุมสีดำอย่างระแวดระวัง

มันเป็นนักดาบที่ฆ่าสามพี่น้องภายในเสี้ยวนาที

ตึง!ตึง!ตึง!

นักดาบเดินเข้าไปยังทิศทางของผู้คนจากตำหนักขุนพลดาบ

ในขณะนั้น ทุกคนจากตำหนักขุนพลดาบพลันกลั้นหายใจ ทั้งเมิ่งหยูและซือหยูก็สั่นไหวเล็กน้อย

ทุกคนเข้าใจว่านักดาบชุดคลุมสีดำฆ่าสามพี่น้องตระกูลซูได้อย่างง่ายดาย เขาก็ฆ่าทุกคนในทีนี้ได้อย่างง่ายดายเช่นกัน

นักดาบชุดคลุมดำเดินช้าๆ เขาไม่ได้ตั้งใจที่จะโจมตีใคร เขาเดินไปที่บันไดซึ่งมันต้องผ่านเจียงเมิ่งเอ๋อ

มันยังคงมีความหวาดกลัวในจิตใจของนาง เมื่อนักดาบผ่านไปและไม่โจมตีแต่อย่างใดนางก็รู้สึกโล่งใจ แต่แล้วนางก็สังเกตเห็นดาบยาวที่เขาถืออยู่

"อ่า นั่นมัน?"เจียงเมิ่งเอ๋อตัวเกร็งในทันที

นางฝึกดาบยาวเล่มนั้นเป็นเวลาสองเดือน ดังนั้นนางจึงคุ้นเคยกับมัน

"ดาบสะบั้นชีพ มันคือดาบสะบั้นชีพ"เจียงเมิ่งเอ๋อร์จดจำได้ในทันที นางตะโกนต่อ"เจียงวู่เฉิง เจ้าคือเจียงวู่เฉิง!"

นักดาบที่กำลังก้าวลงบันไดได้หยุดอย่างกะทันหัน แต่มันก็เพียงชั่วครู่เดียว จากนั้นเขาก็เดินต่อไป

"เจียงวู่เฉิง..."เจียงเมิ่งเอ๋อร์ตะโกนและกำมือแน่น

"เมิ่งเอ๋อร์เจ้าพูดเรื่องไรอะน่ะ?"เจียงซินหงตะโกนขึ้นอย่างกะทันหัน"เจียงวู่เฉิงเสียชีวิตเมื่อสามปีก่อน เขาจะอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"

"ท่านประมุข"เจียงเมิ่งเอ๋อร์มองเจียงซินหงอย่างประหลาด

อย่างไรก็ตาม เจียงซินก็กะพริบตาให้นาง

เจียงเมิ่งเอ๋อร์ขมวดคิ้วและเรียกสติกลับคืนมา"อาจจะ"

"เจ้าต้องผิดพลาดอย่างแน่นอน"เจียงซินหงพูดเสียงเบา

"ทำความสะอาดซากของสามพี่น้องตระกูลซูซะ ตราบใดที่พวกเขาตายพวกเราไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งอีก สำหรับพวกเจ้า..."เจียงซินหงจ้องมองไปที่นักรบของกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งอย่างดุร้าย

"ท่านประมุข ได้โปรดเมตตา..."

"เราจะยุบกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งในทันที!"

"ท่านประมุข พวกเราขอร้องโปรดเมตตา"

นักรบที่เพิ่งทะลวงเข้าสู่ขั้นอาณาแก่นทองคำแรกเริ่มขอร้องทันที

"ไร้สาระที่จะขอความเมตตาจากข้า"เจียงซินหงกล่าว หลังจากนั้นเขาก็หัวเราะและตามด้วยโจมตีในทันที

หลังจากนั้นครู่หนึ่งนักรบทั้งหมดก็ถูกฆ่าตายในทันที

ต่อจากนั้นผู้คนจากตำหนักขุนพลดาบก็ทำความสะอาดทันที ในเวลานั้นเจียงซินหงดึงเจียงเมิ่งเอ๋อร์ออกไปข้างนอกและถามนางด้วยน้ำเสียงที่เบาว่า"เมิ่งเอ๋อร์ เจ้าแน่ใจหรือว่านักดาบคนนั้นคือเจียงวู่เฉิง"

"ใบหน้าของเขาถูกซ่อนไว้ใต้หมวก ดังนั้นข้าจึงไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน"เจียงเมิ่งเอ๋อร์ส่ายหัวและพูดต่อ"แต่ข้าจำดาบถือเขาถือว่าได้ มันเหมือนกับดาบสะบั้นชีพที่ข้าเคยใช้ฝึกถึงสองเดือน ยิ่งกว่านั้นข้ายังรู้สึกถึงความคุ้นเคยจากรูปร่างของเขา นักดาบชุดคลุมดำนั่น ข้าค่อนข้างที่จะมั่นใจว่าเขาคือเจียงวู่เฉิง!"

"เขาคือเจียงวู่เฉิงแน่นอน ดาบสะบั้นชีพและรูปร่างของเขาเป็นหลักฐานได้เป็นอย่างดี เจียงวู่เฉิงจะพกดาบสะบั้นชีพอยู่ตลอดเวลาและรูปร่างที่คุ้นเคยของเขา นอกจากนี้เขายังช่วยเราในวิกฤตกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งครั้งนี้"เจียงซินหงยิ้มและพูด"ผู้ชายคนนี้หายตัวไปเป็นเวลาสามปีและกลับมาในที่สุด แต่เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?"

เจียงเมิ่งเอ๋อร์ดูประหลาดใจ

เขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน?

ผู้เชี่ยวชาญอย่างซูหลงที่อยู่ในอันดับทำเนียบมังกรปฐพี เขายังถูกเจียงวู่เฉิงฆ่าด้วยกระบวนท่าเดียว

เคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว พลังของเขาน่าเหลือเชื่อขนาดนี้ได้อย่างไร?

แม้กระทั่งพี่ใหญ่ของนาง หลิงเฟิงที่นางคิดว่าเป็นคนที่เก่งที่สุดสำหรับนางก็ไม่น่าที่จะฆ่าซูหลงได้ในกระบวนท่าเดียว

นางกลับมาด้วยความมั่นใจที่จะสู้กับเจียงวู่เฉิงและลบความอัปยศเมื่อสามปีก่อน อย่างไรก็ตาม..ช่องว่างระหว่างพวกเขานั้นกว้างขึ้นเรื่อยๆ นั่นทำให้นางเกือบที่จะหมดหวัง

ตอนนี้มันเป็นแค่เรื่องตกลง

"ไอ้บัดซบนั่น เขาจะก้าวหน้าขนาดนี้ได้อย่างไร?"

มันยากสำหรับเเจียงเมิ่งเอ๋อร์ที่จะยอมรับความจริง แต่ทางเลือกเดียงของนางคือต้องเชื่อมัน

...

เจียงวู่เฉิงออกจากสวรรค์อมตะและเดินออกไปที่ถนน แต่เขาอดไม่ได้ที่จะเหลียวไปมองข้างหลัง จากนั้นเขาสั่นศรีษะของเขาเบาๆ"แม้ว่าข้าจะซ่อนใบหน้าของข้าและพยายามเปลี่ยนเสียง แต่เจียงเมิ่งเอ๋อร์ก็ยังจำข้าได้"

"เป็นเพราะดาบสะบั้นชีพ นางถึงจำข้าได้"

เจียงวู่เฉิงไม่สามารถทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะได้รับการยอมรับ แต่เขาก็ไม่ต้องการที่จะอยู่ข้างหลังและพูดคุยกับพวกเขา

ถ้าเขากลับไปที่ตำหนักขุนพลดาบด้วยตัวตนที่แท้จริงของเขา มันจะเป็นหายนะสำหรับตำหนักขุนพลดาบ เหมือนตอนที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อนหรือแย่กว่านั้น

"อย่างไรก็ตาม ตำหนักขุนพลดาบยังอยู่ในสถานการณ์ที่ดีและศาลาดาบยังคงอยู่ที่นั่น อย่างนั้นก็ดี"เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อย ตอนนี้เขาสังเห็นว่ามีผู้เชี่ยวชาญบางคนติดตามเจียงซินหงเป็นคนจากศาลาดาบ เนื่องจากพวกเขามีเครื่องหมายของศาลาอยู่ที่เสื้อ นั้นแสดงให้เห็นว่ายังมีศาลาดาบอยู่ในตำหนักขุนพลดาบ

เจียงวู่เฉิงพักที่นี่อีกหนึ่งวัน เขาจะรู้สึกไม่สบายใจหากสามพี่น้องตระกูลซูไม่ตายและกลุ่มสัตว์ป่าคลั่งกูทำลายโดยสิ้นเชิง

หลังจากนั้นเขาไปที่ลานนักสู้เพื่อไปหาไป่ฉง

เจียงวู่เฉิงรู้สึกขอบคุณไป่ฉง ไม่ใช่เพียงแค่ไป่ฉงช่วยเขาเมื่อตอนเขายังเด็ก ไป่ฉงยังช่วยเขาจากนักฆ่าของหอคอยขนนกโลหิตเมื่อสามปีก่อน อย่างไรก็ตามเจียงวู่เฉิงรู้สึกเป็นหนี้อย่างมาก

อย่างไรก็ตามมันน่าเสียดายที่เจียงวู่เฉิงไม่สามารถพบกับไป่ฉงได้ที่ลานนักสู้ ได้มีการกล่าวว่าไป่ฉงได้ออกจากเมืองปาชุยเมื่อสามปีก่อนและไม่มีใครรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

เจียงวู่เฉิงไม่สามารถทำอะไรได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาจากไปทันทีในคืนนั้น

หลังจากพักผ่อนอย่างมั่นใจเกี่ยวกับตำหนักขุนพลดาบ เขากำลังจะไปแก้แค้นหอคอยขนนกโลหิต!

"วันที่ข้ากลับมาคือวันที่พวกเจ้าต้องตาย!"

ตอนนี้เขากลับมาแล้ว...