c.4

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา วิลเฮล์มฝึกฝนอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่ปล่อยให้เวลาสูญเปล่าแม้แต่ชั่วลมหายใจเดียว

เพื่อไขว่คว้าอิสรภาพ และไม่ตกเป็นเบี้ยของใครอีกต่อไป เขาจำเป็นต้องครอบครอง พลังพลังที่แท้จริง พลังอันเป็น สัมบูรณ์

และหากวันหนึ่งผลประโยชน์ของเขาต้องปะทะกับบิ๊กมัม วิลเฮล์มจะไม่ลังเลแม้แต่น้อย หากการล้มแม่แท้ ๆ และช่วงชิงอำนาจของทั้งตระกูลชาร์ล็อตต์คือราคาที่ต้องจ่ายเพื่อให้เขาหลุดพ้นจากโซ่ตรวนแห่งโชคชะตา…

เช่นนั้นก็ จงพังทลายมันซะ

เพราะ “บุรุษแท้” ไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่ใต้เงาใคร

เส้นทางของเขาจะถูกสลักขึ้นด้วยปลายดาบของตนเอง ต่อให้ต้องแลกด้วยทุกสิ่งเขาก็จะ เดินไปข้างหน้า

วิลเฮล์มพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง

“ถึงเวลาที่ต้องใช้พลังของ ผลผลิผลิ แล้ว…ถ่ายโอนพลังเยียวยาของผลปีศาจนี้ให้กับ เท็นเซย์กะ”

ผลการแปลง คือผลปีศาจสายพารามีเซียที่วิลเฮล์มบังเอิญค้นพบเมื่อหลายปีก่อน ระหว่างการฝึกฝนบนเกาะอันเต็มไปด้วยอสูรป่า

พลังของมันมิอาจเรียกได้ว่าสามัญหากไม่ใช้คำว่า “โกงเกินไป” คงไม่พออธิบาย

ผู้ครอบครองผลนี้สามารถ ถ่ายโอน ตัวเอง หรือเป้าหมายใด ๆ ไปยังจุดหมายที่อยู่ในระยะสายตา หรือแม้กระทั่งในขอบเขตของฮาคิสังเกตได้ นอกจากนี้ยังสามารถ สลับตำแหน่ง ระหว่างตัวเองกับเป้าหมาย หรือแม้แต่ เป้าหมายสองสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกัน ได้อย่างอิสระ

ในแง่ของการควบคุมมิติ มันใกล้เคียงกับคำว่า “ไร้เทียมทาน”

หากฮาคิของศัตรูอ่อนเกินไป หรือพวกมันเผลอเปิดช่องวิลเฮล์มสามารถ ขว้างพวกมันลงทะเล ได้ทันที ถือเป็นเคาน์เตอร์ที่ร้ายแรงต่อผู้ใช้ผลปีศาจแทบทุกคน

แน่นอนว่า ผลผลิผลิ ก็มีข้อจำกัดอยู่เช่นกัน ระยะที่สามารถถ่ายโอนหรือสลับได้ยังคงมีขีดจำกัด ซึ่งจะขยายออกตามความแข็งแกร่งของผู้ใช้

วิลเฮล์มเคยคิดติดตลกว่าหากไม่มีขีดจำกัด เขาคงได้โยนศัตรูขึ้นไปตกบนดวงจันทร์ หรือเหวี่ยงไปกลางดวงอาทิตย์ซึ่งเทคนิคแล้วก็ยังถือว่าอยู่ใน สายตา

แม้จะมีข้อจำกัด แต่ ศักยภาพ ของผลนี้…ไม่มีใครปฏิเสธได้เลย

ผ่านการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง วิลเฮล์มได้ค้นพบความสามารถอีกอย่างหนึ่งที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่าเดิมการถ่ายโอน “ปีศาจ” ที่อยู่ในผลปีศาจจากร่างที่เพิ่งเสียชีวิตไปยังร่างใหม่

พลังนี้เองที่ทำให้ ชิกัน มาสติฟฟ์คู่ใจ กลายเป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายโซออน

ผลนก โมเดลแร้ง ที่วิลเฮล์มสกัดได้เมื่อหกเดือนก่อน ในระหว่างการพิชิตกลุ่มโจรสลัดเงา

เขาได้ฆ่าหัวหน้าของพวกนั้น และพบว่าสุนัขพันธุ์พั๊กของศัตรูเป็นผู้ครอบครองผลนั้นอยู่ ก่อนที่ “ปีศาจผลปีศาจ” จะกลับไปสู่ธรรมชาติและเกิดใหม่ที่อื่น วิลเฮล์มก็ใช้พลังของ ผลผลิผลิ ถ่ายโอนมันมาให้ ชิกัน

นั่นคือเหตุผลที่มาสติฟฟ์ธรรมดา จึงกลายเป็นสัตว์ร้ายทรงพลังที่สามารถบิน แปลงร่าง และใช้พลังของแร้งได้เต็มรูปแบบ

“เคร้ง!”

เสียงชักดาบดังขึ้นพร้อมประกายแสง

ดาบเล่มนั้นคือ เท็นเซย์กะดาบประดับอัญมณีที่วิจิตรงดงามยิ่งกว่างานศิลป์ ปลายคมแหลมเปล่งประกายระยับจนแทบเห็นไอของความตาย

คมดาบสลักลวดลายเรขาคณิตประณีตจับใจ ด้ามดาบฝังอัญมณีหลากสีราวอัญมณีท้องฟ้ากลางราตรี

นี่มิใช่อาวุธธรรมดา วิลเฮล์มใช้สายสัมพันธ์ของคาตาคุริให้ช่วยระดมทรัพยากรของกลุ่มโจรสลัดบิ๊กมัมเพื่อสร้างมันขึ้นมา

ช่างตีดาบในตำนานเป็นผู้รังสรรค์ผลงานเล่มนี้ด้วยสองมือ และ ไม่ออมมือแม้แต่นิด

ในบรรดา 21 ดาบชั้นยอด เท็นเซย์กะได้รับการยกย่องให้อยู่ในระดับสูงสุดของอันดับ

เป้าหมายสูงสุดของวิลเฮล์ม คือ หลอมมันให้กลายเป็นดาบสีดำเพื่อผลักมันขึ้นสู่ระดับ 12 ดาบชั้นเลิศ อย่างแท้จริง