c.32

“ท่านรองผู้บัญชาการเบลนคะทำไมท่านถึงตัดสินใจเข้าร่วมกองกำลังรักษาความสงบล่ะคะ?

ท่านต้องมีอุดมการณ์สูงส่งอะไรสักอย่างแน่ๆ เลย ใช่ไหม?”

เซริวถามขึ้นด้วยสีหน้าที่เปี่ยมด้วยความอยากรู้

สมาชิกในหน่วยยังไม่รู้เบื้องหลังของเบลนมากนัก

สิ่งเดียวที่พวกเขารู้คือเขาได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากมหาเสนาบดี

และที่สำคัญ…ได้รับการแนะนำตัวโดยแม่ทัพเอสเดธด้วยตนเอง

ด้วยเหตุนี้ หลายคนจึงมองว่าเบลนคงเป็น “ดาวรุ่งพุ่งแรง” บางประเภท

“…จริงๆ ก็ไม่ได้มีอะไรสูงส่งขนาดนั้นหรอก”

เบลนตอบอย่างเก้อๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

ความจริงก็คือ…เขาแค่รับตำแหน่งนี้เพื่อ ศึกษาระบบและโลกใบนี้ให้ลึกยิ่งขึ้น เท่านั้น

“โธ่ ท่านก็แค่ถ่อมตัวน่ะสิ~”

เซริวยิ้มกว้าง ดูไม่เชื่อแม้แต่นิดเดียว

“แต่ข้าน่ะต่างหาก! ข้าเข้าร่วมหน่วยนี้เพื่อ ‘พิทักษ์ความยุติธรรม’ และ ‘กำจัดความชั่วร้ายให้หมดสิ้น’!”

ถ้อยคำของนางเด็ดขาด

แววตาแน่วแน่เต็มไปด้วยแรงศรัทธาไม่ใช่คำล้อเล่นแม้แต่น้อย

“เป้าหมายของเจ้าก็น่านับถือดี”

เบลนตอบเบาๆ

แน่นอน…หากความยุติธรรมที่นางเชื่อถือไม่ใช่สิ่งที่บิดเบี้ยวหรือวิปริต

ในสายตาเขา ถ้าเซริวยึดมั่นใน “ความยุติธรรมที่แท้จริง” ได้จริงๆ

บางที…นางอาจเป็นแสงสว่างหนึ่งเดียวในนครจักรวรรดิที่เต็มไปด้วยความมืดมิดนี้ก็ได้

“เนอะ~!”

เซริวดูเปี่ยมความสุขที่ได้รับการยอมรับจากรองผู้บัญชาการ

ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึง กองบัญชาการหลักของกองกำลังรักษาความสงบ

“ท่านรองผู้บัญชาการเบลน! ถึงแล้วค่ะ~!”

เบลนกวาดตามองรอบๆ เห็นว่าทุกคนสวมเครื่องแบบเดียวกัน

เกราะอกและเกราะไหล่สีเทาอันเป็นเอกลักษณ์ของหน่วยนี้

พิธีการไม่ซับซ้อนอะไรนัก

เพราะเขาได้รับการแต่งตั้งโดยตรงแล้ว ขั้นตอนที่เหลือจึงมีแค่

การพบกับผู้บัญชาการหน่วย

และการทำความรู้จักกับทีมงานเท่านั้น

ซึ่งดูเหมือนว่า…เซริวจะได้รับมอบหมายให้พาเขาทำทุกขั้นตอน

เบลนเริ่มคิดในใจว่า เธออาจจะเป็นแค่ “ทหารฝึกหัดที่โดนใช้วิ่งงาน” เท่านั้น

“ท่านรองผู้บัญชาการคะ! ต่อไปข้าจะพาไปพบกับ ‘ผู้บัญชาการโอเกร’ ก่อนเลย~

ท่านโอเกรเก่งมากนะ! ถึงขั้นมีฉายาว่า ‘โอเกรอสูรเลือด’ เลยทีเดียว

พวกอาชญากรกลัวท่านมาก~! ข้าน่ะ อยากเก่งแบบเขาให้ได้ จะได้กำจัดความชั่วได้เยอะๆ!”

“เหรอ…งั้นก็ขอให้โชคดีแล้วกัน”

เบลนตอบเรียบๆ ไม่ได้ห้ามหรือส่งเสริม

ไม่นานนัก ทั้งคู่ก็มาหยุดหน้าประตูสำนักงานใหญ่

“ท่านโอเกรอยู่ข้างในค่ะ!”

“อืม ขอบใจ”

เบลนผลักประตูเปิดเข้าไป

เบื้องหลังโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ มีชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่

ใบหน้าเหี้ยมเกรียม มีรอยแผลเป็นพาดผ่านดวงตาซ้ายอย่างเด่นชัด

สิ่งที่สะดุดตาเบลนที่สุดกลับไม่ใช่ชายผู้นั้น

แต่เป็น…ห้องทำงานที่หรูหราเกินคาด

ตำแหน่งผู้บัญชาการในหน่วยนี้…ถึงกับใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยขนาดนี้เลยหรือ?

“ท่านโอเกร นี่คือท่านรองผู้บัญชาการเบลนค่ะ ข้านำมาส่งเรียบร้อยแล้ว!”

เซริวทำความเคารพอีกครั้งด้วยความเคารพอย่างจริงจัง

“ดีแล้ว”

โอเกรพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนส่งสายตาเป็นสัญญาณว่าเซริวสามารถออกไปได้

จากนั้น เขาก็หันมายังเบลน

น้ำเสียงที่เปล่งออกมานั้น สุภาพอย่างน่าประหลาด

“ท่านรองผู้บัญชาการเบลน พวกเรายังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวท่านมากนัก

แต่สิ่งหนึ่งที่เรารู้คือท่านย่อมไม่ใช่บุคคลธรรมดา”

“ยินดีร่วมงานด้วย”

แม้เขาจะเป็นถึงหัวหน้าหน่วย

แต่ก็ไม่มีท่าทีโอหังหรือถือตัวเลยแม้แต่น้อย

…และแน่นอนว่า นั่นไม่ใช่เพราะ “นิสัยอ่อนน้อม” หากแต่เพราะ

ผู้ที่ได้รับการรับรองโดยตรงจาก ‘แม่ทัพเอสเดธ’

หาใช่คนที่ใครจะกล้าปฏิบัติลวกๆ ไม่…