c.27

“ไปกันเถอะ ข้าไม่มีธุระอะไรที่นี่อีกแล้ว”

เอสเดธกล่าวเรียบๆ ขณะเตรียมพาเบลนจากไป

“แล้วเราจะไปที่ไหนต่อ?”

เบลนถามอย่างสงบ

“ข้าจะพาเจ้าไปทำความรู้จักกับตำแหน่งใหม่ของเจ้า”

และทั้งสองก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับ

เอสเดธไม่แม้แต่จะเหลียวตามองอาเรียเลยสักแวบเดียวแม้นางจะไม่รู้แน่ชัดว่า “อะไร” ทำให้จิตใจขุ่นเคืองแต่เหตุผลนั้นก็เรียบง่ายอย่างน่าตกใจ

นางไม่เคยรู้จักคำว่า “ความรัก”

ความรู้สึกโรแมนติกไม่เคยเกิดขึ้นในใจของนางแม้แต่ครั้งเดียว

ต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่…กว่าสิ่งหนึ่งจะ “ฉุด” ความคิดในใจให้คลิกเข้าที่ และเมื่อถึงวันนั้นนางก็ตั้ง “เงื่อนไข” ไว้สำหรับบุรุษผู้จะควบคู่เคียงนาง

คุณสมบัติทั้งห้าของ ‘ชายในอุดมคติ’ ของเอสเดธ:

มีความทะเยอทะยาน  หากเป็นไปได้ ควรมีเป้าหมายเป็น ‘แม่ทัพ’ เช่นเดียวกับนาง

กล้าหาญ  แม้ไร้อาวุธ ก็พร้อมล่าสายพันธุ์อันตรายเคียงข้างนาง

มีภูมิหลังคล้ายกัน  เป็นคนจากชายแดน ไม่ใช่เมืองหลวง

อายุน้อยกว่า  เพื่อให้ง่ายต่อการ ‘ควบคุม’

รอยยิ้มบริสุทธิ์

จากสายตาของเอสเดธเบลนตรงเกือบทุกข้อ

สิ่งเดียวที่ยังขาด คือ “รอยยิ้มบริสุทธิ์” ซึ่งเขาเคยแสดงเพียงครั้งเดียวในจิเซย์ แค่เพียงชั่วขณะนั้น ก็ยัง ทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในจิตใจของนาง แม้มันจะยังไม่รุนแรงพอจะเรียกว่า “รักแรกพบ” ก็ตาม

แต่เพราะนางยังไม่เข้าใจ ‘ความรัก’ เลยยังไม่ตระหนักว่าอารมณ์อันซับซ้อนนี้…มีชื่อเรียก

สำหรับตอนนี้ นางเพียงรู้สึกว่า…เด็กสาวผมทองคนนั้น “น่ารำคาญ” อย่างไร้เหตุผล

ทางฝั่งอาเรีย การถูกเมินจากเอสเดธกลับกลายเป็น พรแห่งการรอดชีวิต

นางที่ก่อนหน้านี้ตัวสั่นเทา สีหน้าซีดเผือด ราวกับเพิ่งสัมผัสความตาย ตอนนี้ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง

“ค-คุณหนู…เราควรรีบออกจากที่นี่…”

หนึ่งในองครักษ์กระซิบเสียงสั่น เสียงแผ่วจนแทบไม่ได้ยิน

ใครเล่าจะไม่หวาดกลัวเมื่อเผชิญหน้า “แม่ทัพเอสเดธ” อย่างจัง?

อาเรียพยักหน้าเร็วๆ และค่อยๆ ล่าถอยกลับขึ้นรถม้าอย่างเงียบงัน

ด้านหนึ่ง เอสเดธที่เดินเคียงเบลน ก็เริ่มเป็นเป้าสายตา

ความงามกับอำนาจของนางไม่อาจปกปิดได้แม้จะเพียงยืนเฉยๆ

นางเป็นแม่ทัพที่โด่งดังที่สุดในจักรวรรดิ ไม่ใช่แค่เพราะพลัง…แต่นางยังเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ ‘เมตตาต่อสามัญชน’ กว่านักการเมืองหรือขุนนางใดๆ

“นั่นใช่คุณหนูอาเรียหรือเปล่า? ข้าเคยได้ยินว่า…ครอบครัวนางไม่น่าไว้วางใจเอาเสียเลย ล่อคนบ้านนอกเข้าบ้าน แล้วทรมานจนตาย…”

“ข้าก็ได้ยินข่าวลือเหมือนกัน ดูเหมือนจะพยายามล่อเด็กหนุ่มอีกคน…แต่ครั้งนี้เขากลับเป็นคนรู้จักของแม่ทัพเอสเดธ!”

“แน่ละ คนๆ นั้นไม่ธรรมดาแน่นอน ดูแค่วิธีที่เขาคุยกับเอสเดธสิ…ไม่ใช่แค่ทหารธรรมดาแน่ ขุนนางบ้านั่นเกือบได้ลิ้มรสความตายเข้าแล้ว”

เสียงซุบซิบเริ่มกระจายตัวในหมู่ชาวเมืองรอบบริเวณ

รถม้าของอาเรียแล่นจากไปด้วยความเร็ว ทิ้งไว้เพียงกองถุงสินค้าอันฟุ่มเฟือย

“คุณหนู…ครั้งนี้เราทำเรื่องล่วงเกินคนที่ ‘แตะต้องไม่ได้’ เข้าเต็มๆ…”

องครักษ์อีกคนกล่าวเสียงสั่น ขณะหันไปมองทางด้านหลังอย่างระแวง

พวกเขา…ผู้เป็นองครักษ์ประจำตัวของอาเรีย ต่างก็รู้อยู่เต็มอกว่า “กิจกรรม” ของตระกูลนี้ โหดเหี้ยม ขนาดไหน

แต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยทัก หรือแสดงความเห็นใจต่อเหยื่อ เพราะสุดท้าย พวกเขาก็เป็นเพียง “ลูกจ้าง” ที่ไม่อาจเสี่ยงชีวิต… เพื่อคุณธรรมที่ไม่มีใครซื้อได้ด้วยเงิน