c.26

แม้ในสายตาของอาเรีย เบลนจะเป็นแค่ "บ้านนอกไร้ค่า" คนหนึ่ง แต่นางก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า…คำชมว่า "น่ารัก" จากเขา กลับทำให้นางรู้สึกดีอยู่ไม่น้อย

เป็นความรู้สึกประหลาด… เพราะจู่ๆ นางก็ไม่รู้สึกอยาก “ทรมาน” หรือ “ฆ่า” เขาอย่างที่ตั้งใจไว้ตอนแรกอีกต่อไป

บางที…นางควรปล่อยผู้ชายคนนี้ไปดีหรือเปล่านะ…?

ทว่าสิ่งนั้นก็อยู่ได้เพียงครู่เดียว

ทันใดนั้น เบลนรู้สึกถึงบางอย่างไหลวาบขึ้นกลางหลัง สายตาเย็นเยียบปานน้ำแข็งแทงทะลุกระดูกสันหลัง ทำให้ร่างเขาสะท้านเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

สัญชาตญาณบีบให้เขาหันกลับไป

และที่ตรงนั้น…เขาก็สบตากับ นัยน์ตาสีฟ้าเยือกแข็ง ที่คุ้นเคยของ เอสเดธ

โฉมหน้างดงามของนางยังคงสง่าไร้ที่ติ แต่แฝงไว้ด้วย ความเย็นชา และ เงามืดแห่งความไม่พอใจ

“เบลน เจ้าเป็นอะไรหรือ?”

อาเรียถามขึ้นเมื่อเห็นท่าทีผิดปกติ

นางหันไปมองตามสายตาเขา…แล้วก็พบกับ เอสเดธ

แค่สบตาหัวใจของอาเรียก็แทบหยุดเต้น

สีหน้าของนางซีดเผือดทันใด หายใจติดขัดเหมือนมีบางอย่างกดทับอก

นางจำสตรีตรงหน้าได้ทันที…แม่ทัพเอสเดธ ผู้ชั่วร้ายในตำนาน!

“แต่นางมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร…!? และทำไม…ถึงมองข้าเช่นนั้น?”

“เจ้าดูเพลิดเพลินกับการพา ‘สาวอื่น’ เที่ยวอยู่นะ…เจ้าฟ้อ~”

เอสเดธเอ่ยเสียงเรียบพลางก้าวเข้ามา ดวงตาเรียวสวยฉายแววบางอย่างที่ยากจะจับต้อง

ในมือของนางยังคงมีรอยตราสัญลักษณ์แห่ง พันธะเลือดกับเทกุน้ำแข็ง ที่เพิ่งได้รับมา

นางเพิ่งเสร็จธุระกับมหาเสนาบดี และได้รับ เทกุระดับสูง ที่ชื่อว่า

อสูรเทพสถิต : สารสกัดปีศาจ

เทกุนั้นเป็นอาวุธวิเศษที่ต้อง “เข้ากันได้” กับผู้ถือ ผู้ที่ไม่เหมาะสมแค่ได้ลิ้มรสน้ำเลือดเพียงหยดเดียว…ก็อาจคลั่งเสียสติไปในทันที

แต่นางเอสเดธหาใช่เช่นนั้นไม่

นางดื่มเลือดในภาชนะนั้นลงจนหมดในคราวเดียวหาได้กลัวไม่ เพราะภายในจิตใจของนาง…กระหายเลือดอยู่แต่แรกแล้ว

ด้วยเหตุนี้ เทกุแห่งอสูรเทพจึง ยอมรับนางอย่างสมบูรณ์มันกลายเป็นเครื่องมือในมือของปีศาจหญิงไม่ต่างจากร่างกายส่วนหนึ่ง

ถึงแม้ชื่อเสียงของ สารสกัดจากปีศาจ จะรุนแรงเพียงใด… แต่สิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุด กลับเป็น เอสเดธ ผู้ใช้มันอย่างชำนิชำนาญต่างหาก

หลังจากจัดการธุระเสร็จ นางก็เริ่มตามหาเบลน ไม่ยากเลยแค่ถามพวกทหารลาดตระเวนของจักรวรรดิ ก็รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

จากนั้นนางก็เห็น เบลน…กำลังเดินเคียงข้างหญิงสาวผมทอง

กำลังช้อปปิ้งด้วยกัน ภาพนั้นทำให้จิตใจของนางขุ่นมัวอย่างไม่ทราบสาเหตุ

“ข้าแค่พาเดินชมเมือง และทำความรู้จักกับเมืองหลวงนิดหน่อย”

เบลนตอบเสียงเรียบ สายตาไม่หลบ

อาเรียเพิ่งตระหนักขึ้นมา…

เขารู้จักกับแม่ทัพเอสเดธ!?

และความสัมพันธ์ของทั้งสองดู…ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าเขารู้จักนางได้…เขาจะเป็นแค่บ้านนอกโง่ๆ งั้นหรือ?”

คำว่า "คนนอกไร้ค่า" ที่นางเคยตราหน้าไว้เริ่มคลอนแคลน

แต่ตอนนี้นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปเพราะสิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือแม่ทัพเอสเดธ

ถึงแม้นางจะไม่ได้มาเพื่ออาเรียโดยตรง…แต่แค่การปรากฏตัวของเอสเดธก็มากเกินพอที่จะทำให้อาเรีย ตัวแข็งทื่อ

นางไม่สามารถแม้แต่จะหายใจอย่างปกติพลังสังหารในตัวเอสเดธ มหาศาลเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาจะต้านทานได้

ต่อให้ตระกูลของอาเรียจะร่ำรวยเพียงใด แต่ท้ายที่สุด…พวกเขาก็เป็นเพียง พ่อค้าไร้อำนาจ ไม่อาจต่อต้านอำนาจของ แม่ทัพเอสเดธผู้ครองเทกุ ได้แม้แต่น้อย

และในวินาทีนั้นอาเรียก็รับรู้ได้ถึง ช่องว่างของชนชั้น   ราวกับเธอเพิ่งถูกขังอยู่ในคุกน้ำแข็ง…ที่ไม่มีวันหลุดรอดได้อีกเลย…