ตอนที่ 23 เหตุผลเบื้องหลังการเสื่อมถอยของตระกูลเซ็นจู

เมื่อเหล่านักเรียนรวมตัวกันบนลานกว้างในที่สุด ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็ขึ้นประจำโพเดียม

เขาเริ่มกล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าเหล่านักเรียน อธิบายถึงแก่นแท้ของ "เจตจำนงแห่งไฟ" หรือพูดง่ายๆ คือพิธีล้างสมองได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว วิธีโน้มน้าวใจของเขานั้นช่างน่าทึ่งเสียจริง

คำพูดของเขาไหลลื่นราวสายน้ำ พูดถึงเปลวไฟที่ยังคงลุกโชน หล่อเลี้ยงหมู่บ้าน ให้ใบใหม่แตกหน่อแทนใบเก่าที่ร่วงโรย เป็นสัญลักษณ์ของการเติบโตของโคโนฮะ

แม้แต่ มาโกโตะ เองก็ยังเผลอถูกดึงดูดให้ตั้งใจฟังโดยไม่รู้ตัว

[อุจิฮะ ฟุงาคุ: หึหึ… ฟังดูซิ! คำพูดไหลมาไม่หยุดเลย]

[อุจิฮะ มาดาระ: หมอนี่มีฝีมือจริงๆ ไม่ต้องใช้เนตรลวงตาด้วยซ้ำ!]

[เซ็นจู โทบิรามะ: หรือว่าเจ้าลิงน้อยใช้วิธีพวกนี้ทำให้หมู่บ้านเจริญรุ่งเรือง?]

[อุจิฮะ อิซึนะ: แบบนี้สิถึงเรียกว่าพรสวรรค์!]

[อุจิฮะ มาดาระ: ถ้าข้าพูดแบบนี้บ้าง คงมีคนตามข้าก่อกบฏทั้งตระกูลแน่!]

[นามิคาเสะ มินาโตะ: ไม่ได้ฟังโฮคาเงะรุ่นที่สามพูดเรื่องอุดมคติมานานแล้ว ฟังแล้วยังรู้สึกซาบซึ้งอยู่เลย]

[อุจิฮะ ชิสุย: ใช่เลย ฉันเองก็รู้สึกสงบทุกครั้งที่ได้ฟังเขาพูด]

[อุจิฮะ อิซึนะ: มาอีกสองคนแล้ว! โดนล้างสมองเรียบร้อย!]

[อุจิฮะ ฟุงาคุ: เฮ้อ... ถ้ารู้แบบนี้ ฉันควรพาตระกูลอุจิฮะไปล้างสมองคนบ้าง พวกเรามีเนตรวงแหวนด้วยนะ!]

——————————

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: มาโกโตะ นักเรียนโรงเรียนนินจามากันครบไหม?]

มาโกโตะหยุดนิ่งชั่วครู่หลังอ่านข้อความของฮาชิรามะ เพราะนี่คือช่วงเวลาที่เขารอคอย เขาจึงแสร้งมองไปรอบๆ อย่างไม่ใส่ใจ แล้วตอบกลับ

[อิโตะ มาโกโตะ: ครบครับ นักเรียนทุกคนมาแล้ว มีอะไรหรือเปล่า?]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: อะไรบางอย่างมันผิดปกติ! เจ้ายังดูไม่ออกอีกเหรอ?]

[เซ็นจู โทบิรามะ: ผิดปกติอะไรหรือพี่ชาย?]

[อิโตะ มาโกโตะ: ก็ดูปกติดีนี่ครับ นักเรียนมากันครบ]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: ถ้าที่นี่คือโรงเรียนนินจา นักเรียนทุกตระกูลควรจะอยู่ที่นี่... แล้วพวกตระกูลเซ็นจูอยู่ไหน? ทำไมไม่มีใครเลยบนลานแห่งนี้?]

[เซ็นจู โทบิรามะ: อะไรนะ!?]

เมื่อเห็นข้อความของพี่ชาย โทบิรามะก็รีบกวาดตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว และพบว่าไม่มีนักเรียนจากตระกูลเซ็นจูเลย และในห้องเรียนของมาโกโตะก่อนหน้านี้ก็ไม่มีเช่นกัน

ตอนที่ฮาชิรามะเคยพูดถึงเรื่องนี้ โทบิรามะก็เริ่มสงสัยแล้ว และตอนนี้ความสงสัยยิ่งเพิ่มขึ้น เมื่อมองอีกครั้งก็ยังไม่เห็นใครจากตระกูลเซ็นจูอยู่เลย

[เซ็นจู โทบิรามะ: ...นี่มันอะไรกันแน่!?]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: นักเรียนจากตระกูลเซ็นจูน่าจะอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ!? มันดูแปลกเกินไป!]

[เซ็นจู โทบิรามะ: ตอนที่ข้าก่อตั้งโรงเรียนนินจา ข้าบอกกับทุกคนในตระกูลแล้วว่าเด็กทุกคนต้องเข้าเรียนทันทีเมื่อถึงวัยที่เหมาะสม!]

มาโกโตะแอบยิ้มอยู่ในใจ ความจริงที่เขารอคอยมานานใกล้จะถูกเปิดเผยแล้ว ละครเรื่องใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น

[อุจิฮะ ฟุงาคุ: โอ้ ความจริงกำลังจะถูกเปิดโปงแล้วสินะ ท่านรู้ไหมว่าฉันอดทนเงียบไว้นานแค่ไหน!]

[เซ็นจู โทบิรามะ: หุบปากซะ ไอ้อุจิฮะน่ารังเกียจ!]

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: จากที่ผู้นำอัจฉริยะพูด ดูเหมือนจะมีเรื่องอยู่เบื้องหลัง มาโกโตะ เจ้าพอจะอธิบายให้พวกข้าฟังได้ไหม?]

[อิโตะ มาโกโตะ: อา เรื่องนี้มันง่ายมากเลย ตระกูลเซ็นจู... ถูกล้างตระกูลก่อนตระกูลอุจิฮะซะอีก]

ทันทีที่มาโกโตะส่งข้อความไป ฮาชิรามะและโทบิรามะที่อยู่ในแดนบริสุทธิ์ก็ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

[เซ็นจู ฮาชิรามะ: อะ...อะไรนะ!?]

[เซ็นจู โทบิรามะ: เป็นไปได้ยังไง!?]

สองพี่น้องถึงกับช็อกไปหมด

ตระกูลเซ็นจูเคยเป็นหนึ่งในขุมพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจา เป็นเสาหลักในการก่อตั้งโคโนฮะ เป็นไปไม่ได้เลยที่ตระกูลจะสูญสิ้นไปได้ง่ายๆ

ตระกูลเซ็นจูเคยกดดันตระกูลอุจิฮะมายาวนาน แล้วจู่ๆ จะล่มสลายไปได้ยังไง!?

[อุจิฮะ ฟุงาคุ: แต่เรื่องนี้คือความจริง!]

[เซ็นจู โทบิรามะ: มาโกโตะ บอกข้ามาให้ชัดเจน! ตระกูลเซ็นจูล่มสลายได้อย่างไร? จากที่เจ้าพูดมา ข้ารู้สึกว่าเจ้าต้องรู้อะไรมากแน่ๆ!]

[อิโตะ มาโกโตะ: ใช่ ผมรู้เรื่องนี้ดี เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังนะ มันเป็นเรื่องยาว…]

[เซ็นจู โทบิรามะ: ถ้าอย่างนั้นก็อธิบายให้ยาวที่สุดเลยล่ะ!]

มาโกโตะถึงกับคิ้วกระตุกเมื่อเห็นข้อความของโทบิรามะ

[อิโตะ มาโกโตะ: เฮ้อ... เรื่องมันเริ่มตั้งแต่สมัยโฮคาเงะรุ่นที่สามที่ไม่ได้มาจากตระกูลเซ็นจู ขุนนางและตระกูลใหญ่อื่นๆ เห็นเขาเป็นเสี้ยนหนาม บางคนในตระกูลเซ็นจูก็ไม่ยอมรับเขา]

ทุกอย่างเงียบลงทันที เหมือนทุกชิ้นส่วนของปริศนาเริ่มต่อกันติด

[อิโตะ มาโกโตะ: แล้วโฮคาเงะรุ่นที่สามทำยังไง? เขาคิดอยู่พักใหญ่ แล้วก็หาวิธีรับมือได้ในที่สุด]

เขาไม่ได้เลือกเผชิญหน้ากับอำนาจของตระกูลใหญ่โดยตรง แต่เริ่มจากการสนับสนุนให้ตระกูลเซ็นจูแต่งงานกับคนธรรมดา และมันก็ได้ผล เพราะฮาชิรามะกับโทบิรามะเคยสนับสนุนแนวคิดนี้อยู่ก่อนแล้ว

ดวงตาของโทบิรามะเบิกกว้างอย่างช้าๆ เมื่อตระหนักถึงความจริงที่ซ่อนอยู่

[เซ็นจู โทบิรามะ: เดี๋ยวนะ... เจ้าหมายความว่า ฮิรุเซ็นจงใจทำให้พลังของตระกูลเซ็นจูกระจายออกไปผ่านการแต่งงานงั้นหรือ?]

[อิโตะ มาโกโตะ: ไม่ใช่ความหมายของผม แต่เป็นสิ่งที่เขาพูดไว้เอง]

"การให้แต่งงานกับคนธรรมดา จะทำให้เกิดลูกหลานที่มีสายเลือดเซ็นจูมากขึ้น ซึ่งจะขยายอิทธิพลของตระกูลโดยอ้อม"

ในแดนบริสุทธิ์ ใบหน้าของโทบิรามะเต็มไปด้วยความสลด

“อ๊ากกกกก!!!! ฮิรุเซ็น! แกกล้าทำแบบนี้กับตระกูลข้าเรอะ!!!”