บทที่ 479 เวทมนตร์ต้องห้ามทั้งสี่

บทที่ 479 เวทมนตร์ต้องห้ามทั้งสี่

ภายในป้อมพวกเขามีกำลังสนับสนุนอยู่อีกกว่า 500,000 คน เขาจึงไม่เชื่อว่าลู่หยางจะสามารถใช้เวทมนตร์ต้องห้ามสังหารผู้เล่นเหล่านี้ได้ทั้งหมด แต่สิ่งที่เขาไม่รู้นั่นก็คือเวทมนตร์ต้องห้ามของทางฝั่งลู่หยางมีความสามารถจะถล่มทั้งป้อมปราการได้จริง ๆ

“กองกำลังทั้งหมดเดินไปข้างหน้า 50 ก้าว” ลู่หยางตะโกนสั่งหลังจากที่ได้เห็นไป๋ฉือขึ้นไปบนกำแพงแล้ว

“1!”

“2!”

“3!”

…

ผู้เล่นกว่า 200,000 คนตะโกนขึ้นมาพร้อม ๆ กัน ซึ่งหลังจากที่พวกเขาก้าวเท้ามาจนครบ พวกเขาก็อยู่ห่างจากประตูป้อมปราการเพียงแค่ 50 เมตร

“บุกโจมตีได้!” ลู่หยางตะโกนสั่งการอีกครั้ง

“บุก!” ไป๋ฉือและบิทเทอร์เลิฟที่อยู่บนกำแพงเมืองตะโกนขึ้นมาพร้อม ๆ กัน

“ฆ่ามัน!” กองกำลังทั้ง 40,000 คนบนกำแพงต่างก็ร้องตะโกนเพื่อทำลายขวัญกำลังใจของศัตรู

“บอกให้นักเวททั้งหมดมารวมกันที่นี่แล้วให้นักเวทดินใช้เอิร์ธเควคดราก้อน 2 ครั้งที่ใต้เท้าของฉัน” ลู่หยางหันไปบอกกับแบล็คเฟลม

“ครับ” แบล็คเฟลมรับคำสั่งก่อนจะกระจายคำสั่งต่อไปในทันที

นักเวทดิน 2 คนก้าวเท้าออกมา ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มใช้เอิร์ธเควคดราก้อนใต้ฝ่าเท้าของลู่หยางและนักเวทอีก 3 คน

คลื่น!

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนที่เสาดินขนาดใหญ่จะยกลู่หยางขึ้นไปในอากาศ 30 เมตร

ทันใดนั้นเสาดินอีกต้นก็งอกต่อขึ้นจากตำแหน่งเดิมทำให้พวกลู่หยางยืนอยู่ในอากาศสูงขึ้นไป 60 เมตร ซึ่งมันเป็นความสูงที่สูงกว่ากำแพงป้อมปราการอยู่ 10 เมตร

ตอนนี้ผลของเมเทโอเชาเวอร์สิ้นสุดลงแล้ว ไป๋ฉือกับบิทเทอร์เลิฟจึงกำลังนำกองกำลัง 40,000 คนปะทะกับศัตรู

ขณะเดียวกันกำลังเสริมจากด้านล่างก็กำลังวิ่งขึ้นบันไดหินทั้ง 16 แห่งไปบนกำแพงเมืองตามคำสั่งของโซลออฟอีเทอนิตี้ ส่วนทางด้านลานโล่งภายในป้อมปราการก็มีผู้เล่นกำลังยืนรอทำสงครามอยู่เป็นจำนวนนับไม่ถ้วน

“แบล็คไนท์ นายพร้อมแล้วหรือยัง?” ลู่หยางถาม

แบล็คไนท์คือนักเวทที่โดดเด่นที่สุดในบรรดานักเวทมิติทั้ง 18 คน ลู่หยางจึงตัดสินใจมอบเวทมนตร์ต้องห้ามที่แท้จริงแบล็คโฮลให้กับเขา

“ผมพร้อมแล้วครับหัวหน้า”

“เซาธ์วินด์ เธอพร้อมแล้วหรือยัง?” ลู่หยางถาม

“พร้อมแล้วค่ะ”

“ดีมาก ถ้าอย่างนั้นทั้งสองคนก็เริ่มใช้เวทมนตร์ต้องห้ามได้เลย เซาธ์วินด์ให้เล็งไปที่เขตเมืองชั้นใน แบล็คเฟลมให้เล็งไปที่พื้นที่ทางฝั่งซ้าย ส่วนแบล็คไนท์ให้ให้เล็งไปที่พื้นที่ทางฝั่งขวา” ลู่หยางสั่งการ

“ครับ/ค่ะ” ทั้ง 3 คนตอบรับพร้อมกัน

สาเหตุที่เวทมนตร์ต้องห้ามถูกเรียกว่าเวทมนตร์ต้องห้าม นั่นก็เพราะว่าพวกมันเป็นสิ่งที่ไม่สมควรถูกนำมาใช้ในสนามรบ ท้ายที่สุดเมื่อไหร่ก็ตามที่เวทมนตร์ต้องห้ามถูกใช้ออกมา พวกมันก็มักจะนำพาหายนะมาอยู่เสมอ

ทั้ง 4 คนเริ่มท่องคาถาขึ้นมาพร้อมกันทำให้มวลมานาภายในอากาศเริ่มเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง บนท้องฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำอันหนาทึบ บริเวณด้านล่างมีลมพัดอย่างรุนแรงก่อให้เกิดเสียงสายลมที่ดังราวกับดวงวิญญาณกำลังร้องโหยหวน

ไป๋ฉือเงยหน้าขึ้นบนท้องฟ้า ก่อนที่เขาจะอดกลืนน้ำลายลงคอเข้าไปไม่ได้

“หัวหน้ากำลังจะทำอะไรเนี่ย ทำไมมันน่ากลัวขนาดนี้?”

รัศมีการโจมตีของเดโมนิคเฟลมคือ 2,000 เมตร, ธันเดอร์พรีสซันคือ 500 เมตร, แบล็คโฮลคือ 1,000 เมตรและแบล็คเฮล 500 เมตร

30 วินาทีต่อมาทั้ง 4 ก็ร่ายคาถาเสร็จพร้อม ๆ กัน

เดโมนิคเฟลม!

ธันเดอร์พรีสซัน!

แบล็คโฮล!

แบล็คเฮล!

แสง 4 สีพุ่งลงมาจากเมฆดำบนท้องฟ้า ทันใดนั้นเหนือศีรษะของกองกำลัง 300,000 คนในเขตเมืองชั้นในก็ปรากฏหัวกะโหลกไฟที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 กิโลเมตร

“นั่นมันอะไร?!”

“หนีเร็วเข้า นั่นมันเวทมนตร์ต้องห้าม!”

ฝูงชนเริ่มวิ่งหนีกันจ้าละหวั่นแต่ด้วยพื้นที่อันแออัดทำให้ทุกคนเคลื่อนไหวได้ช้ามาก แต่ในทันใดนั้นเองพื้นที่ทางด้านซ้ายก็ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟสีดำ พื้นที่ทางด้านขวาถูกปกคลุมไปด้วยหลุมดำขนาดมหึมา ขณะที่พื้นที่ตรงกลางถูกฟาดลงมาด้วยสายฟ้าสีม่วง

การโจมตีในครั้งนี้ทำให้กองกำลังทั้ง 300,000 คนไม่เหลือพื้นที่ให้หลบซ่อนอีกต่อไป เพราะไม่ว่าพวกเขาจะเคลื่อนที่ไปทางไหน แต่ท้ายที่สุดทุกคนก็ยังคงตกอยู่ในรัศมีของเวทมนตร์ต้องห้ามอยู่ดี

“นักบวชรีบฮีลเร็วเข้า!”

…

เหล่าบรรดาทหารภายในกองทัพต่างก็ส่งเสียงตะโกนขึ้นมาอย่างวุ่นวาย ซึ่งในระหว่างนั้นโซลออฟอีเทอนิตี้, บลัดไทแรนท์, แบล็คบลัดและออทัมสปริงต่างก็มองดูภาพอันโหดร้ายจากหอคอยด้วยสีหน้าที่ให้ความรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของพวกเขาได้หลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว

—

[มุมมองการถ่ายทอดสดอย่างเป็นทางการของเซคคัลเวิลด์]

ภาพจากทางตัวเกมเป็นภาพจากมุมสูงที่สามารถมองเห็นกองหนุนของ 4 กิลด์ใหญ่ที่รออยู่ภายในป้อมปราการได้อย่างชัดเจน ผู้ชมจึงมองเห็นเหตุการณ์เวทมนตร์ต้องห้ามเข้าถล่มผู้เล่นจนทำให้พื้นที่บริเวณนั้นกลายเป็นที่ว่างและมีผู้เสียชีวิตจากการโจมตีในครั้งนี้ไม่น้อยไปกว่า 100,000 คน

การโจมตีของพวกลู่หยางทำให้พวกโซลออฟอีเทอนิตี้ที่อยู่บนกำแพงสูญเสียกองหนุนไปโดยสิ้นเชิง สมาชิกของพวกเขาที่เหลืออยู่บนกำแพงจึงมีอยู่เพียงแค่ 10,000 กว่าคนเท่านั้น ขณะที่ไป๋ฉือกับบิทเทอร์เลิฟยังคงนำกองกำลัง 40,000 คนกวาดล้างศัตรูบนกำแพงอย่างต่อเนื่อง

กำแพงของป้อมปราการแบล็คร็อคมีพื้นที่กว้างมากและเพื่อความสะดวกของผู้เล่นที่ทำการป้องกันป้อมปราการ ทางตัวเกมจึงได้เผื่อพื้นที่เอาไว้ให้ผู้เล่นยืนทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่มีความกว้างออกไป 50 เมตร ทั้ง ๆ ที่ในโลกแห่งความเป็นจริงพื้นที่บนกำแพงมีความกว้างเพียงแค่ประมาณ 30 เมตรเท่านั้น

“ไป๋หู ไป๋เหลิงปิดเส้นทางขึ้นกำแพงเอาไว้ ส่วนคนอื่น ๆ ตามฉันไปบุกยึดหอคอยเพื่อเปิดประตู” ไป๋ฉือตะโกนสั่ง

“ครับ” ไป๋หูกับไป๋เหลิงตะโกนรับ ก่อนที่พวกเขาจะนำกำลังพล 2,000 คนเข้าไปประจำจุดรับผิดชอบของตัวเอง

ทันใดนั้นมันก็มีแสงสีแดงเพลิงพุ่งมาปรากฏบนกำแพงอย่างฉับพลัน ก่อนที่ร่างของลู่หยางจะมาปรากฏตัวตรงหน้าไป๋ฉืออย่างรวดเร็ว

“หัวหน้ามาที่นี่ทำไมครับ?” ไป๋ฉือถามอย่างตกใจ

“ฉันอยากจะมาส่งพวกเขาทั้ง 4 คนด้วยตัวเอง นายนำกำลังพลกวาดล้างศัตรูได้เลย เดี๋ยวฉันรับหน้าที่จัดการทำลายแนวรับของพวกมันเอง” ลู่หยางกล่าว

“ได้ครับ” ไป๋ฉือตอบรับ ก่อนที่เขาจะหันไปสั่งการลูกน้องภายในทีม

“ทุกคนบุก!”

ไป๋ฉือนำทัพ 10,000 คนจู่โจมศัตรูทางด้านหน้า โดยพวกเขาจัดแนวป้องกันยาว 50 เมตรเพื่อป้องกันหอคอย 3 ชั้นด้านหลัง ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญบนกำแพงเมือง

แปลงร่าง!

ร่างของลู่หยางถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิง ก่อนที่เขาจะกลายเป็นปีศาจเพลิงขนาดใหญ่ตัวสูงกว่า 8 เมตร

“เทพแห่งเพลิงผู้ยิ่งใหญ่…”

ชายหนุ่มเริ่มท่องคาถา ก่อนที่ในอีก 10 วินาทีต่อมาเขาจะชี้นิ้วไปยังกองกำลังที่ป้องกันด้านข้างของหอคอย

เมเทโอฟอลล์!

เมฆสีดำบนท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง ก่อนที่มันจะมีอุกกาบาตขนาดใหญ่พุ่งตกลงมาโดยมีเป้าหมายเป็นกองกำลังทางด้านซ้ายของหอคอย

“รีบหนีเร็วเข้า นั่นมันเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม”

อินแชนติ้งดีม่อนกับเฟิร์สคลาสบิวตี้ที่นำทีมป้องกันป้อมปราการร้องตะโกนอย่างตื่นตระหนก อย่างไรก็ตามไป๋ฉือกับบิทเทอร์เลิฟก็นำกองกำลังบีบเข้ามาใกล้หอคอยจากทั้งสองด้านทำให้พวกเขาไม่สามารถกระจายตัวกันหลบหนีได้เลย

ตูม!

อุกกาบาตขนาดใหญ่พุ่งตกลงกลางฝูงชนและทำให้ศัตรูทุกคนในรัศมี 100 เมตรติดสตั๊นเป็นเวลา 10 วินาที

เมเทโออิมแพค!

ลู่หยางเรียกอุกกาบาตสีแดงเพลิงเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 เมตรลงมาจากฟ้าเพื่อโจมตีศัตรูทางด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง

ในตอนที่เดินทางเข้าไปในเผ่าสัตว์อสูร ลู่หยางได้ทำสิ่งที่แตกต่างจากลูกน้องคนอื่น ๆ อยู่เล็กน้อย เพราะว่าเขาได้ทำการสังหารผู้เล่นเผ่าสัตว์อสูรไปเป็นจำนวนมาก อุปกรณ์ที่เขาติดตั้งอยู่ในตัวจึงเป็นชุดเกียรติยศระดับทองเลเวล 50

นอกจากนี้อุปกรณ์ทุกชิ้นยังถูกติดตั้งอัญมณีเสริมสติปัญญาเอาไว้อย่างครบครัน ทำให้พลังโจมตีเวทมนตร์ของลู่หยางมีอยู่เกินกว่า 5,000 หน่วย นอกจากนี้ความเสียหายพื้นฐานของเมเทโออิมแพคเลเวล 5 ยังอยู่ที่ประมาณ 1,000 หน่วย ทำให้โดยรวมแล้วการโจมตีของลู่หยางในแต่ละครั้งจะสามารถสร้างความเสียหายได้เกือบ ๆ 6,000 หน่วย

นักรบโล่คนหนึ่งมีพลังชีวิตอยู่แค่ประมาณ 10,000 หน่วย อุกกาบาตแต่ละลูกจึงสามารถลดพลังชีวิตของพวกเขาลงไปได้มากกว่าครึ่ง

-5,879

-5,766

…

เดิมทีนักรบโล่ส่วนใหญ่ก็ถูกความเสียหายจากเมเทโอฟอลล์จนเหลือพลังชีวิตนิดเดียวอยู่แล้ว เมื่อพวกเขาถูกอุกกาบาตจากเมเทโออิมแพคโจมตีลงมาเสริม มันก็ทำให้พวกเขาเสียชีวิตกันทั้งแนวป้องกัน

ไป๋ฉือเห็นจุดอ่อนของศัตรูได้ในทันที เขาจึงนำกองกำลังบุกเข้าไปในแนวรบของศัตรูอย่างรวดเร็ว