บทที่ 469 ศึกทุ่งดอกไม้แดง 5

บทที่ 469 ศึกทุ่งดอกไม้แดง 5

บริเวณด้านข้างของกองกำลังบลัดเติสตี้

จู่ ๆ ทุ่งดอกไม้แดงอันกว้างใหญ่ที่เคยนิ่งสงบก็เกิดการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง กลีบดอกไม้สีแดงถูกพัดลอยขึ้นไปในอากาศเผยให้เห็นกองกำลัง 30,000 คนของบลัดบราเธอร์ที่นำโดยสามพี่น้องตระกูลไป๋โผล่ขึ้นมาจากใต้ดินอย่างฉับพลัน

กลีบดอกไม้สีแดงปลิวไสวประสานไปกับภาพนักรบที่เต็มไปด้วยจิตสังหารทำให้ภาพนี้กลายเป็นฉากที่งดงามแต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย

“บุก!” ไป๋ฉือยกดาบพร้อมกับตะโกนเสียงดัง

ใบดาบของไป๋เหลิงลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิง ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าโจมตีดีม่อนบลัดอย่างรวดเร็ว

ขวับ!

-12,896

ดีม่อนบลัดเสียชีวิตทันที!

เมื่อผู้เล่นในกองทัพได้เห็นผู้นำของตัวเองบุกเดี่ยวเข้าไปสังหารผู้นำของศัตรู ทุกคนต่างก็ส่งเสียงตะโกนขึ้นมาด้วยความฮึกเหิม

“บลัดบราเธอร์บุก!”

ทุกคนต่างก็พุ่งเข้าใส่กองกำลังของดีม่อนบลัดและเวสท์วินด์อย่างไม่ลังเลก่อให้เกิดเสียงอาวุธกระทบกันดังสนั่นไปทั่วทั้งบริเวณ

—

ขณะเดียวกันบริเวณกลางแนวรบห่างเอาไป 2 กิโลเมตรก็มีสมาชิกบลัดบราเธอร์ 30,000 คนอีกกลุ่มหนึ่งที่นำโดยบิทเทอร์เลิฟโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน

หานซานเสวี่ยกำลังคุยเล่นเรื่องที่บลัดไทแรนท์ไว้ใจเขามาก ทันทีที่พวกบิทเทอร์เลิฟปรากฏตัวขึ้นมาหานซานเสวี่ยจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“บุก!” บิทเทอร์เลิฟตะโกนสั่งพร้อมกับมองไปยังศัตรูด้วยแววตาแห่งความเย็นชา

เสียงตะโกนของบิทเทอร์เลิฟดังกึกก้องไปทั่วทั้งทุ่งดอกไม้แดงตามมาด้วยเสียงตะโกนของกองกำลังทั้ง 30,000 คน ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งโจมตีทำลายแนวรบของหานซานเสวี่ยอย่างพร้อมเพรียง

ด้วยการลอบโจมตีอย่างฉับพลันทำให้หานซานเสวี่ยไม่ทันได้ตั้งตัวและก่อนที่เขาจะตั้งสติกลับมาได้ บิทเทอร์เลิฟก็พุ่งเข้ามาฟาดเข้าใส่ลำคอของเขาแล้ว

-18,686

หานซานเสวี่ยตายทันที!

—

บริเวณด้านหลังของกองทัพ

บลัดไทแรนท์เพิ่งให้สัมภาษณ์จบและกำลังพูดคุยกับนักข่าวสาวอย่างผ่อนคลาย ซึ่งในระหว่างนั้นมันก็ยังคงมีทีมงาน 2 คนกำลังตามบันทึกภาพพวกเขาอยู่

“สักครู่นะครับ ผมขอติดต่อไปหาทีมสอดแนมก่อน” บลัดไทแรนท์กล่าวอย่างมั่นใจ

“ได้ค่ะ” นักข่าวสาวตอบ

“มีใครเจอบลัดบราเธอร์ไหม?” บลัดไทแรนท์ถาม

“พวกเรายังไม่เจอศัตรูเลยครับ” หัวหน้าทีมสอดแนมตอบ

บลัดไทแรนท์พยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ แต่ในทันใดนั้นเองมันก็มีเสียงร้องคำรามดังขึ้นมาจากทางด้านข้าง ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะเสียงนี้คือเสียงประกาศสงครามของบลัดบราเธอร์นั่นเอง

“เกิดอะไรขึ้น!” บลัดไทแรนท์หันไปถามเซาธ์โคสท์

แต่ก่อนที่เซาธ์โคสท์จะทันได้ให้คำตอบ ดีม่อนบลัดก็ติดต่อเข้ามาหาบลัดไทแรนท์เสียก่อน

“หัวหน้า พวกเราถูกพวกสามพี่น้องตระกูลไป๋ซุ่มโจมตี” ดีม่อนบลัดรายงานด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ

“หัวหน้า พวกเราถูกพวกบิทเทอร์เลิฟซุ่มโจมตี” หานซานเสวี่ยส่งข้อความมารายงานบลัดไทแรนท์ด้วยเหมือนกัน

“ไร้สาระ! ทีมสอดแนมเพิ่งรายงานว่าพวกเขาไม่พบศัตรูแล้วจู่ ๆ ไอ้พวกนั้นมันโผล่มาจากไหน” บลัดไทแรนท์ตะโกนด้วยความโกรธ

สิ่งที่บลัดไทแรนท์ไม่รู้นั่นก็คือลู่หยางได้ใช้ผลของสกิลเอิร์ธเชคสร้างหลุมลึกขนาดใหญ่สำหรับซ่อนผู้เล่นทั้งกองทัพ จากนั้นเขาก็ให้ผู้เล่นทุกคนกินน้ำยากลั้นหายใจพร้อมกับใช้ดินกลบฝังทั้งกองทัพเพื่อซ่อนตัว

ด้วยการพลางตัวอันแยบยลประกอบกับข้อมูลเส้นทางของพวกบลัดไทแรนท์ที่พวกเขาได้จากการถ่ายทอดสด มันจึงทำให้การลอบโจมตีครั้งนี้ประสบความสำเร็จจนเรียกได้ว่าศัตรูแทบจะไม่มีเวลาตั้งตัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ระหว่างที่บลัดไทแรนท์กำลังพยายามรวบรวมสติ ทีมสอดแนนที่อยู่ด้านหน้าก็รีบรายงานกลับมาอย่างเร่งด่วน

“หัวหน้า พวกเราเจอกองกำลังหลักของบลัดบราเธอร์อยู่ห่างออกไปประมาณ 5 กิโลเมตรครับ!”

“พวกมันมีกำลังคนเท่าไหร่?” บลัดไทแรนท์ถามดีม่อนบลัดโดยพยายามระงับความโกรธเอาไว้

“อย่างน้อย 30,000 คนครับแล้ว พวกมันทุกคนต่างก็ใส่ชุดอุปกรณ์ระดับทองฎ ดีม่อนบลัดตอบกลับอย่างละอายใจ

“แล้วทางฝั่งนายล่ะ? พวกมันมีกันกี่คน?” บลัดไทแรนท์ถามหานซานเสวี่ย

“ประมาณ 30,000 คนครับ ทุกคนต่างก็ใส่ชุดระดับทองกันทุกคนเลย” หานซานเสวี่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ

ทันใดนั้นบลัดไทแรนท์ก็รู้ตัวได้ในทันทีว่าแท้ที่จริงกองกำลังที่ซุ่มโจมตีคือกองกำลังหลักของลู่หยาง ซึ่งมันก็หมายความว่าเขากำลังตกหลุมพรางอีกฝ่ายเข้าอย่างจัง

“พยายามยื้อพวกมันเอาไว้ สั่งให้กองกำลังที่เหลือสกัดกั้นพวกมันเอาไว้ให้ได้” บลัดไทแรนท์ตะโกนสั่งไปยังหานซานเสวี่ย

“หัวหน้า…ผมตายกลับมาเกิดใหม่แล้วครับ กองกำลังส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายตายกลับมาเกิดแล้วด้วยเหมือนกัน พวกมันโจมตีกะทันหันมากเกินไปทำให้พวกเราต้านทานเอาไว้ไม่ได้เลย…” หานซานเสวี่ยตอบกลับอย่างตะกุกตะกัก

บลัดไทแรนท์ชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะเขารู้ดีว่ากองกำลังของดีม่อนบลัดและกองกำลังของหานซานเสวี่ยคือกองกำลังหลักที่แข็งแกร่งที่สุดภายในกองทัพของพวกเขาแล้ว การที่กองกำลังเหล่านี้ถูกโจมตีจนเสียชีวิต มันก็ทำให้กองกำลังผู้เล่นชุดเงิน 150,000 คนที่ตามมาทางด้านหลังไม่ต่างไปจากหมูบนเขียงที่รอเพียงการถูกสังหาร

“อินแชนติ้งดีม่อน, ดาร์กดรีมไนท์และเฟิร์สคลาสบิวตี้นำกองกำลังคนละ 10,000 ไปจัดการบิทเทอร์เลิฟเดี๋ยวนี้” บลัดไทแรนท์หันไปตะโกนสั่งเหล่าบรรดาแม่ทัพด้วยความสิ้นหวัง

หลังได้รับคำสั่งเหล่าบรรดาแม่ทัพก็นำทีมออกไปตามคำสั่งในทันที แต่ถึงกระนั้นความเสียหายจากการลอบโจมตีมันก็มากเกินกว่าที่บลัดไทแรนท์จะควบคุมได้

เมื่อได้เห็นสถานการณ์ทางฝั่งตัวเองไม่ค่อยสู้ดี บลัดไทแรนท์ก็ติดต่อไปหาหวังเถิงด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“คุณหวัง พวกเราถูกบลัดบราเธอร์ลอบโจมตี ตอนนี้กองกำลังของเรารับมือพวกมันเอาไว้ไม่ไหวแล้วครับ”

“พวกมันมีกันเท่าไหร่?” หวังเถิงถามด้วยน้ำเสียงอันเย็นชา

“พวกมันเป็นผู้เล่นชุดทองประมาณ 60,000 คนครับ” บลัดไทแรนท์ตอบ

“ไร้ประโยชน์! นายมีกองกำลังผู้เล่นชุดทอง 70,000 คนและผู้เล่นชุดเงินอีก 150,000 คน แต่นายไม่สามารถหยุดกองกำลังผู้เล่นชุดทองของบลัดบราเธอร์ 60,000 คนได้เนี่ยนะ?! บลัดไทแรนท์ฟังฉันเอาไว้ให้ดี ๆ ถ้านายยื้อพวกมันเอาไว้ไม่ได้ นายก็อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก” หวังเถิงร้องคำรามด้วยความโกรธ

คำตอบของหวังเถิงทำให้บลัดไทแรนท์อึ้งจนพูดไม่ออกแล้วเขาก็รู้ดีว่าความล้มเหลวในครั้งนี้อาจจะทำให้เขาสูญเสียทุกสิ่งที่เขาเพียรพยายามสร้างมาในอดีตได้เลย

“คุณหวังช่วยรีบส่งกำลังเสริมมาหน่อยนะครับ” บลัดไทแรนท์พยายามขอร้อง

หวังเถิงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนที่เขาจะตอบว่า

“กองกำลังเสริมที่อยู่ใกล้นายที่สุดคือกิลด์ซันเซ็ตกับแบล็คบลัด พวกเขาจะไปถึงที่นั่นในอีก 20 นาที นายต้องยื้อศัตรูเอาไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นนายก็เตรียมรับผลที่ตามมาได้เลย!”

เมื่อบลัดไทแรนท์วางสาย เขาก็รีบเตรียมการสั่งกองกำลังทั้งหมดให้ตั้งรับอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตามก่อนที่คำสั่งของเขาจะถูกกระจายออกไป มันก็ได้มีเสียงฟันดังขึ้นมาจากด้านหลังของเขาต่อเนื่องถึง 3 ครั้ง

-16,602

-16,168

-16,186

การโจมตีในครั้งนี้ทำให้บลัดไทแรนท์ล้มลงเสียชีวิต ซึ่งในระหว่างที่ภาพกำลังจะตัดไปนั้นเขาก็สังเกตเห็นสีหน้าของฮั่นชา, ฮั่นหยูและฮั่นเมิ่งที่กำลังมองมาทางเขาด้วยรอยยิ้มอันเยือกเย็น

เมื่อจู่ ๆ มันได้มีมือสังหารปรากฏตัวขึ้นมาจัดการบลัดไทแรนท์อย่างกะทันหัน นักข่าวสาวก็ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจ ขณะที่เซาธ์โคสท์รีบตะโกนสั่งผู้พิทักษ์ทั้ง 20 คน

“แก้แค้นให้หัวหน้า!”

“พวกเรามาแข่งกันดีไหมว่าใครจะฆ่าพวกมันได้มากกว่ากัน?” ฮั่นชากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เอาสิ!” ฮั่นหยูกับฮั่นเมิ่งตอบกลับ ก่อนที่ร่างของทั้งสองจะหายไปกลายเป็นเพียงแค่ภาพเบลอ

ฮั่นหยูไปปรากฏตัวด้านหลังเซาธ์โคสท์เป็นคนแรก ก่อนที่เขาจะเสียบมีดเข้าไปภายในคอของอีกฝ่ายด้วยความแม่นยำ

-20,186

เซาธ์โคสท์เสียชีวิตในทันที!

“พี่แย่งเหยื่อหนู!” ฮั่นเมิ่งปรากฏตัวขึ้นมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ จากนั้นเธอก็ไปปรากฏตัวทางด้านหลังหัวหน้าผู้พิทักษ์และใช้มีดสั้นแทงเข้าใส่ลำคอของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

-19,898

หัวหน้าผู้พิทักษ์เสียชีวิต!

ฮั่นหยูเผยรอยยิ้มอย่างขี้เล่น ก่อนที่เขาจะมุ่งหน้าไปสังหารเป้าหมายรายถัดไป ระหว่างนั้นเขาก็ได้หลบหลีกการโจมตีจากผู้พิทักษ์ทั้ง 4 อย่างว่องไว แต่ในระหว่างที่เขากำลังจะสวนกลับฮั่นเฟยก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันเสียก่อน

ฉึก!

ฮั่นเฟยลงมือสังหารผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ก่อนที่ใครจะทันได้ลงมือ จากนั้นเขาก็ตำหนิน้อง ๆ อย่างไม่พอใจ

“ลืมคำพูดของอาจารย์ไปแล้วเหรอว่าเวลาฆ่าอย่ามัวแต่เล่น!”

“ครับ/ค่ะ” ทั้ง 3 ตอบรับด้วยสีหน้าอันเคร่งขรึม

ทันใดนั้นร่างของฮั่นเฟยก็กลายเป็นแสงสีฟ้าเคลื่อนที่ผ่านผู้พิทักษ์ทั้ง 16 คนในเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที ก่อนที่ผู้เล่นเหล่านี้จะเสียชีวิตด้วยทักษะสเปซเคออสสแลชที่เขาได้ฝึกฝนมา

“พี่รองสุดยอดเลย!” ฮั่นชากล่าวอย่างชื่นชม

“รีบไปกันเถอะ งานของเรายังไม่จบ บอกทีมลอบสังหารด้วยว่าพวกเราจะต้องจบภารกิจภายใน 20 นาที ตอนนี้พวกกิลด์ซันเซ็ตกับดีวายโซลกำลังเคลื่อนที่มาทางนี้แล้ว” ฮั่นเฟยกล่าว

“ครับ/ค่ะ” ทั้ง 3 พยักหน้าตอบรับ ก่อนจะแยกย้ายกันไปปฏิบัติภารกิจด้วยสีหน้าอันเคร่งขรึม

—

เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสงครามในครั้งนี้ลู่หยางได้รวบรวมโจรจากทุกกองทัพได้เป็นจำนวนกว่า 8,000 คนและให้พวกเขาปฏิบัติการลอบสังหารภายใต้การนำของฮั่นเฟยและฮั่นชา

ภายในสนามรบเหล่าบรรดานักฆ่าสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ และสามารถหลบสายตาทีมสอดแนมของบลัดไทแรนท์ได้อย่างสบาย ๆ เนื่องมาจากพวกเขาต่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นผู้เล่นเลเวล 50

“ฉันเป็นนักข่าวจากช่องซินเฟิง อยากจะขอสัมภาษณ์คุณหน่อยได้ไหมคะ?” นักข่าวสาวที่ตั้งสติได้รีบวิ่งเข้ามาคว้าแขนของฮั่นเฟยเอาไว้ด้วยความตื่นเต้น

ฮั่นเฟยหัวเราะเล็กน้อยก่อนที่เขาจะตอบขึ้นมาว่า

“ผมไม่เหมือนกับบลัดไทแรนท์หรอกนะที่จะมาให้สัมภาษณ์ในระหว่างกำลังทำสงคราม ผมขอตัวก่อนนะครับ”

หลังจากพูดจบร่างของฮั่นเฟยก็เลือนหายไปเหลือทิ้งเอาไว้เพียงแค่รอยยิ้มหล่อ ๆ ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและร่างที่หายไปท่ามกลางกลีบดอกไม้เรียกคอมเมนต์จากสาว ๆ ทางบ้านได้อย่างล้นหลาม

“โคตรเท่เลย!”

“เขาคนนี้เป็นใครกันนะ?”

“รีบไปถ่ายเขาต่อเร็วเข้า พวกเราอยากดูต่อ!”

บลัดไทแรนท์กระอักเลือดจนเลือดหมดตัวแน่ 5555