บทที่ 28: เครื่องยนต์พลังงานไฟฟ้า!

“ด็อกเตอร์ ดูสิว่าข้านำอะไรมาฝาก!”

ทันทีที่ลิงค์ก้าวเข้าไปในห้องทดลองของซิงด์ เขาก็เห็นซิงด์กำลังจดจ่ออยู่กับบันทึกการทดลอง

“อ้อ มาแล้วหรือ” ซิงด์ตอบโดยไม่เงยหน้าขึ้น ลิงค์เดินเข้าไปหาเขาพร้อมกับหอบดอกทานตะวันสีฟ้า วางมันลงบนโต๊ะอย่างสบาย ๆ พลางหยิบหน้ากระดาษจากบันทึกการทดลองขึ้นมาอ่าน

เป็นบันทึกการแปลงสภาพของ แวนเดอร์

“ด็อกเตอร์ ควรใช้เวลาอยู่กับโอริอานน่าให้มากกว่านี้นะ” ลิงค์พูดพลางนั่งลงที่โต๊ะทำงาน แขนสองข้างยันบนโต๊ะ ซิงด์ยังคงจดจ่ออยู่กับบันทึกการทดลอง

“ตอนข้าอายุเท่าเจ้า ข้าก็เข้าใจแล้วว่าถ้าอยากมีชีวิตที่มั่นคง ก็ต้องทำงานหนัก”

จากนั้นซิงด์เงยหน้าขึ้น สบตาลิงค์ “นอกจากนั้น เจ้าก็มาหาข้าเพราะหมอนั่น”

ซิงด์พยักหน้าไปทางแวนเดอร์ ลิงค์ยักไหล่ “ก็จริง แต่ก่อนอื่นดูนี่ก่อน”

ลิงค์ยื่นตัวอย่างใบไม้ที่ได้มาจากเอคโค่ให้ซิงด์ พอซิงด์รับมา เห็นเส้นใบสีน้ำเงินที่ผิดปกติ ก็ขมวดคิ้ว “นี่มัน—”

“การกัดกร่อนของพลังงาน Hextech” ลิงค์อธิบาย “ข้าเก็บมาจากต้นไม้ใหญ่ในซอน”

“แสดงว่า Hextech แทรกซึมเข้าสู่แหล่งน้ำและดินของซอนไปแล้วสินะ” ซิงด์หยิบใบไม้มาส่องดูใกล้ ๆ ใต้แสงไฟบนโต๊ะ “งดงามจริง ๆ!”

“ข้าเข้าใจมุมมองท่านนะ ด็อกเตอร์” ลิงค์เคาะโต๊ะเบา ๆ “แต่พวกคนที่เอาตัวอย่างมาให้น่ะ พวกเขาจะมองเห็นแค่ Hextech เป็นภัยคุกคามต่อการอยู่รอดของตัวเอง”

“เพื่อให้ได้วิวัฒนาการ ก็ต้องมีการเสียสละ มันเป็นสัจธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้” ซิงด์วางใบไม้ลง “แล้วเจ้าอยากให้ข้าทำอะไร?”

“คิดค้นโพชั่นที่ต้านการกัดกร่อนของพลังงานพวกนี้ได้”

“ไม่ใช่งานเล็ก ๆ เลยนะ”

“ข้ารู้ เดี๋ยวข้าจะมาช่วยทีหลัง”

“แล้วตอนนี้เจ้าจะไปทำอะไร?” ซิงด์มองลิงค์อย่างสนใจ ลิงค์ยักไหล่ “ข้ามีไอเดียใหม่อยากลอง ถ้าต้องการให้ช่วย ก็มาหาข้าที่เวิร์กช็อปได้เลย ท่านรู้ทาง!”

ว่าจบ ลิงค์ก็หมุนตัวเตรียมเดินออก พอถึงประตู เขาก็เอียงตัวพิงกรอบประตูแล้วชี้ไปที่ดอกทานตะวันสีฟ้า

“ว่าแต่ ด็อกเตอร์ ยินดีกับบ้านใหม่ด้วยนะ!”

“อ้อ—” ซิงด์เพิ่งเหลือบไปเห็นดอกทานตะวันสีฟ้า พอใบไม้หล่นจากมือ เขารีบเดินไปหยิบดอกไม้นั้นขึ้นมา “เจ้าพวกนี้ช่างงดงามจริง ๆ!”

“ลิงค์ เจ้านี่—” ซิงด์เหมือนอยากถามอะไรต่อ แต่พอเงยหน้าก็พบว่าลิงค์หายตัวไปแล้ว

ซิงด์วางดอกไม้ลงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะถอนหายใจพลางส่ายหัว “เด็กคนนี้นี่… ช่างรู้วิธีปั่นหัวคนจริง ๆ!”

“เอาเถอะ สงสัยชีวิตข้าคงถูกกำหนดมาให้ทำงานพวกนี้ล่ะนะ!”

ซิงด์เก็บใบไม้ที่ทิ้งไว้เมื่อครู่ขึ้นมาใหม่ แต่สายตากลับเหลือบไปมองแวนเดอร์ที่ยังถูกแขวนอยู่

“อืม… บางที ข้าอาจลองอะไรใหม่ ๆ ดูก็ได้”

…..

เมื่อลิงค์กลับมาถึงเวิร์กช็อป ก็ไม่พบจันน่าอยู่ที่นั่น

เขาคาดว่าเธอคงออกไปหาแรงบันดาลใจ เลยไม่ได้ใส่ใจนัก รีบตรงไปยังโต๊ะทำงานแล้วหยิบพิมพ์เขียวแผ่นใหม่ออกมา

“พลังงานไฟฟ้า— แหล่งพลังงานที่จะเปลี่ยนโลก!”

ลิงค์เริ่มร่างแบบบนพิมพ์เขียว ความรู้จากชาติที่แล้วบวกกับทักษะที่เขาสั่งสมในชาตินี้ ก่อให้เกิดแนวคิดเครื่องยนต์แบบใหม่ที่ผสานเทคโนโลยี Clockwork เข้าไปด้วย

“มันไม่เพียงแต่ปลดปล่อยมนุษย์จากการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลโบราณ แต่ยังสามารถแปลงรูปพลังงานได้หลายแบบ!”

“พลังงานกล พลังงานความร้อน พลังงานแสง— ทั้งหมดสามารถถูกแปลงผ่านพลังงานไฟฟ้า!”

“เทคโนโลยี Clockwork มีจุดเด่นตรงที่สามารถเปลี่ยนพลังงานกลเล็ก ๆ ให้กลายเป็นพลังงานกลที่ทรงพลังได้ และถ้านำมาจับคู่กับปฏิกิริยาแม่เหล็กไฟฟ้า ก็จะได้ เครื่องยนต์กลไฟฟ้า (Clockwork Electric Engine)!”

ลิงค์มองดูภาพเครื่องยนต์กลไฟฟ้าแบบทรงกระบอกที่อยู่ในพิมพ์เขียวแล้วหัวเราะบาง ๆ

“ด้วยเครื่องนี้ ข้าจะอัปเกรดเอ็กโซสเกเลตันของข้าได้อีกครั้ง!”

“อืม… การสร้างชุดเกราะกลอาจใช้เวลานานเกินไป เอาเป็นว่าทำอัปเกรดเวอร์ชันใหม่แทนแล้วกัน!”

เขากวาดตามองพิมพ์เขียว ก่อนจะเดินไปทางเตาหลอม

เช้าวันถัดมา จันน่าก็กลับมาที่เวิร์กช็อป ขี่สายลมมาอย่างร่าเริง

แววตาเธอเปล่งประกาย เห็นได้ชัดว่ามีเรื่องอยากเล่าเต็มที่ทันทีที่กลับถึงเวิร์กช็อป

แต่พอเข้ามา เธอก็พบว่าลิงค์กำลังยืนยิ้มกว้างอยู่หน้ากระบอกแก้วทรงยาวที่ตั้งนอนบนโต๊ะทำงาน

“เจ้าหัวเราะอะไรอยู่เนี่ย?” จันน่าบินมาเกาะหัวลิงค์ ใช้กรงเล็บเกาหัวที่มีคราบน้ำมันของเขาเบา ๆ “นี่ เจ้าน่ะ เมื่อไหร่จะอาบน้ำสระผมซักที?”

“ไม่สำคัญหรอกตอนนี้! การทดลองสำคัญกว่า!” ลิงค์อุ้มจันน่าลงมาวางบนโต๊ะทำงาน “มาดูนี่สิ— สิ่งประดิษฐ์ใหม่ของข้า เครื่องยนต์กลไฟฟ้า (Clockwork Electric Engine)!”

“หา?”

จันน่ากระโดดขึ้นไปบนเครื่องยนต์แล้วใช้กรงเล็บจิ้มกระจกครอบอย่างสนใจ

ภายในกระจกครอบ มีโครงสร้างขดเป็นรูปเลข “8” กลับหัว พันด้วยลวดทองแดงรอบ ๆ มีตลับลูกปืนอยู่ตรงแกนกลาง และฝังแม่เหล็กแรงสูงอยู่ภายใน

“เครื่องยนต์กลไฟฟ้า เป็นเครื่องยนต์ชนิดพิเศษที่สร้างพลังงานไฟฟ้าได้” ลิงค์อธิบายสั้น ๆ ก่อนพูดต่อ “ช่วยไปตาม ดร. เลอวิค มาทีสิ”

“เห้ย! ข้าพึ่งกลับมาเองนะ!”

“ช่วยหน่อยเถอะ จันน่า” ลิงค์ทำหน้าจริงจัง จนจันน่าชูคอขึ้นสูง “เจ้านี่ ขาดข้าไม่ได้จริง ๆ เลยนะ!”

“ก็ได้ ๆ เดี๋ยวข้าไปตามให้”

จันน่าแปรเปลี่ยนเป็นลมแล้วพุ่งออกไป ก่อนจะกลับมาพร้อมพาดซิงด์มาด้วย

ดร. เรเวค มาถึงเวิร์กช็อปของลิงค์ แล้วก็ถึงกับยืนอึ้งไปเมื่อเห็นจันน่า

“ลิงค์… นี่เธอ—”

“ด็อกเตอร์ ข้าขอแนะนำให้รู้จัก!” ลิงค์รีบพูดแนะนำ “นี่คือ เทพีแห่งสายลมผู้เปลี่ยนแปลง เทพผู้พิทักษ์ซอน — จันน่า (Janna) ผู้ครอบครองพลังพายุและการเยียวยา!”

“พระเจ้า! ข้านึกว่ามีแค่ในตำนานเสียอีก” ซิงด์รีบเดินไปทางจันน่า ขณะที่ลิงค์หัวเราะเบา ๆ “ขอโทษที ด็อกเตอร์ เมื่อวานมันวุ่นมาก เลยยังไม่ได้แนะนำเธอ”

“ไม่ ๆ ไม่เป็นไรเลย!” ซิงด์โบกมือเร็ว ๆ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็น เครื่องยนต์กลไฟฟ้า “นี่ใช่ที่เจ้าบอกให้จันน่าไปตามข้าหรือเปล่า?”

“ใช่แล้ว” ลิงค์ถอยออกไปเล็กน้อยให้ซิงด์มองได้ถนัด “นี่คือเครื่องยนต์พลังงานรูปแบบที่สาม ที่แตกต่างจากเครื่องยนต์อัลเคมี กับพลังงาน Hextech — เครื่องยนต์กลไฟฟ้า (Clockwork Electric Engine)!”

“มันใช้พลังงานกลผ่าน วาล์วพลังงานกล (Clockwork Power Valve) และอาศัยหลักการเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้า เพื่อเปลี่ยนพลังงานกลให้เป็นพลังงานไฟฟ้า!”

ลิงค์พูดพลางยกมือไปหมุนวาล์วพลังงานกลด้านขวาของเครื่องยนต์ พอวาล์วเริ่มทำงาน ตลับลูกปืนด้านในก็เริ่มหมุนช้า ๆ ก่อนที่ความเร็วจะค่อย ๆ เพิ่มขึ้น จนเกิดประกายไฟกระจายระหว่างขดลวดเลข 8 กลับหัวกับแกนลูกปืน

ลิงค์ปรับระดับการจ่ายพลังงาน จนพลังงานกลถูกดึงจนถึงขีดสุด

ในเสี้ยววินาที ประกายไฟสีน้ำเงินสดใสก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสไฟฟ้าที่สว่างวาบภายในกระจกครอบ

กระแสไฟฟ้าพุ่งพล่านอยู่ด้านใน พร้อมกับทำให้ ช่องเชื่อมต่อเครื่องยนต์ ที่ติดตั้งอยู่ด้านซ้ายของเครื่องยนต์ส่งเสียงหึ่ง ๆ ดังขึ้น

ชั่วขณะหนึ่ง แสงไฟสีฟ้าสว่างเจิดจ้าไปทั่วใบหน้าของพวกเขา

ซิงด์โน้มตัวเข้าไปดูใกล้ ๆ คิ้วขมวดเล็กน้อย “ช่างเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่น่าทึ่งจริง ๆ! ข้าไม่เคยเห็นใครสร้างเครื่องยนต์ที่เรียบง่ายและมีประสิทธิภาพแบบนี้มาก่อน!”

“ไม่เลวใช่มั้ย?” ลิงค์กอดอกทำหน้าภูมิใจ

จันน่าบินเข้ามาใกล้เครื่องยนต์ ใช้ปีกแตะกระจกครอบอย่างสงสัย

“โอ้ว! กระจกมันอุ่นนะ”

“อุ่น?” ลิงค์กระพริบตาด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะเอามือไปแตะเองแล้วก็ถึงกับสะดุ้ง

เขารีบหยุดการทำงานของวาล์วพลังงานกล ขณะเฝ้ามองตลับลูกปืนด้านในค่อย ๆ หมุนช้าลง จนโล่งใจที่มันไม่ระเบิดออกมา

“แปลกแฮะ ข้านึกว่าติดตั้งวาล์วตัดความร้อนไว้แล้วนะ!” ลิงค์ตรวจสอบวาล์วของตัวเอง ก่อนที่ซิงด์จะเอานิ้วเคาะกระจกครอบเบา ๆ

“การออกแบบของเจ้าสุดยอดมาก เพียงแต่… วัสดุที่ใช้ทำกระจกครอบน่ะ คุณสมบัติยังไม่ดีพอ”

“ก็… จริงของท่าน”

ลิงค์พยักหน้าเบา ๆ เขารีบร้อนจนไม่ได้ใส่ใจเรื่องวัสดุครอบมากนัก

“ข้ามีสูตรแก้วความแข็งสูง เดี๋ยวจะไปเอามาให้ นอกจากนี้ โพชั่นที่เจ้าขอ ข้าก็เตรียมไว้แล้วนะ จะเอาเมื่อไหร่ก็มารับได้”

“ส่วนเรื่องการทดลองปลุกจิตสำนึกความเป็นมนุษย์ของแวนเดอร์… ข้าก็มีไอเดียบางอย่างอยู่”

“โอ๊ะ?” ลิงค์ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ “คิดออกเร็วขนาดนั้นเลยหรือ?”

ซิงด์หัวเราะเบา ๆ “มันก็แค่เพราะบางสิ่งที่งดงาม จุดประกายความคิดข้าก็เท่านั้น”

ลิงค์ถึงกับกะพริบตาถี่ — หรือว่าสองกระถางดอกทานตะวันสีฟ้าที่เขาเอามาฝาก มันจะสร้างแรงบันดาลใจให้ซิงด์ได้มากขนาดนั้นจริง ๆ?