บทที่ 19: รีดผู้มาสาย

บทที่ 19: รีดผู้มาสาย

สำหรับพามาร์แล้ว รีดไม่กล้าที่จะล่วงเกินเลยแม้แต่น้อย อีกฝ่ายไม่เพียงแต่จะเป็นนักปรุงยาอัจฉริยะเท่านั้น แต่อาจารย์ของเธอยังเป็นนักปรุงยาพันธุกรรมระดับ A เพียงคนเดียวในเขตดาราจักรทางช้างเผือก—มาดิโค

เครือข่ายความสัมพันธ์ของมาดิโคเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง แทบทุกคนในระดับสูงของเขตดาราจักรทางช้างเผือกล้วนเป็นที่รู้จักของเขา และยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาอีกด้วย นักปรุงยาก็เป็นอาชีพที่พิเศษเช่นนี้ รัฐบาลสหพันธรัฐคอยเอาใจ โจรสลัดอวกาศก็กลัวที่จะล่วงเกิน ส่วนกองกำลังอื่นๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ประจบประแจงยังแทบไม่ทัน

พามาร์ในฐานะลูกศิษย์สายตรงของมาดิโค แถมยังเป็นสาวงามอีกด้วย ความนิยมแม้จะสู้มาดิโคไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ห่างกันมากนัก วงสังคมที่เธอคลุกคลีในวันธรรมดาก็ล้วนแต่เป็นระดับสูงของรัฐบาลสหพันธรัฐ เกรงว่าเพียงแค่คำพูดเดียวของเธอก็สามารถทำให้เส้นทางอนาคตของตนเองดับวูบได้

หลังจากตอบคำถามที่พามาร์ถามอย่างระมัดระวังอยู่สองสามข้อ ในที่สุดรีดก็พูดเรื่องที่กู่ติงถูกส่งตัวไปยังศาลสหพันธรัฐออกมา ในตอนนี้ ก็ช้ากว่าเวลาที่คาดการณ์ไว้ไปแล้วกว่ายี่สิบนาที

“ฉันจะไปกับเธอด้วย เจ้าพรีเซนนั่นฉันก็เคยได้ยินชื่อเสียงมาเหมือนกัน เหม็นโฉ่มาก แถมยังเจ้าคิดเจ้าแค้นอีกต่างหาก ความแค้นระหว่างเขากับเคนฉันก็เคยได้ยินคนพูดถึงมาก่อน อันที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย แต่ดูจากตอนนี้แล้ว เคนหนีไปได้ พรีเซนคงจะโยนความแค้นทั้งหมดไปที่กู่ติงแล้ว กู่ติงต้องซวยแน่ๆ ถ้าการพิจารณาคดีจบลงแล้วยังไม่มีผลตัดสิน เกรงว่าเขาคงจะยื่นขอส่งตัวกู่ติงเข้าคุกโดยตรง แล้วใช้การทรมานเพื่อบีบให้รับสารภาพ” พามาร์คลุกคลีอยู่ในวงสังคมชั้นสูงของสหพันธรัฐมาพักหนึ่งแล้ว สำหรับกฎใต้ดินบางอย่างก็เคยได้ยินมาบ้าง เธอค่อนข้างกังวลว่ากู่ติงจะถูกกระทำเช่นนี้

“งั้นผมไปก่อนนะครับ คุณก็รีบตามไปแล้วกัน มีคุณช่วยพูดให้ พรีเซนคงไม่กล้าทำอะไรมั่วซั่ว” ในใจของรีดพลันตึงเครียดขึ้นมา ในฐานะทนายความอาวุโส สำหรับกฎใต้ดินบางอย่างในวงการที่เกี่ยวข้อง แม้จะไม่เคยเห็นด้วยตาตนเองก็เคยได้ยินมาบ้าง ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้คิดไปในทางนั้น เพราะเขามั่นใจในตัวเองว่าคดีนี้ต้องชนะแน่นอน แต่พอได้ยินพามาร์พูดถึงเรื่องแบบนี้ขึ้นมา เขาก็เริ่มเป็นห่วงกู่ติงขึ้นมา

เมื่อขึ้นรถ เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังศาลสหพันธรัฐ ในฐานะทนายความอาวุโส เขาเคยรับว่าความมาแล้วหลายร้อยคดี สำหรับที่ตั้งของศาลสหพันธรัฐย่อมไม่แปลกหน้าอยู่แล้ว

เขาใช้เวลาเพียงยี่สิบห้าทีก็มาถึงศาล เขาก้มลงดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ ก็ยังคงสายไปยี่สิบนาที

เมื่อผลักประตูศาลสหพันธรัฐเข้าไป ก็ได้ยินผู้พิพากษาประธานพูดว่า “เอาล่ะ นำพยานคนแรกขึ้นมาได้”

หลายคนได้ยินเสียงเปิดประตูก็หันมามองทางรีด เขาก็เดินไปยังที่นั่งของทนายความข้างๆ กู่ติงอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน “ขอโทษที พอดีมีเรื่องติดขัดนิดหน่อย เลยมาช้าไปหน่อย”

“นายคือรีด?!” หลังจากที่ทนายของพรีเซนเห็นรีด สีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่า เขารู้จักรีด

“คุณคือทนายของพรีเซนเหรอ?” รีดหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ ดูเหมือนเขาจะไม่รู้จักอีกฝ่าย และก็ไม่ได้เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตามากนัก “ผมคงได้แต่ขอให้คุณโชคดีแล้วล่ะ”

“ที่แท้ทนายของเธอก็คือคุณรีดนี่เอง” ผู้พิพากษาประธานเห็นรีดก็พยักหน้าเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าคุ้นเคยกับเขาเป็นอย่างดี

“เจ้าเด็กนี่เป็นใคร?” พรีเซนถามเสียงเบา

“เขาชื่อรีด เป็นทนายความอาวุโสเพียงคนเดียวบนดาวสมุทรคราม และยังเป็นสมาชิกซูเปอร์วีไอพีของสมาคมกฎหมายเขตดาราจักรทางช้างเผือกอีกด้วย อายุสิบสี่ปีก็ได้ใบอนุญาตว่าความระดับอาวุโสแล้ว ไม่เพียงแต่จะทำลายสถิติของทั้งเขตดาราจักรทางช้างเผือก ในทั้งสหพันธรัฐจักรวาล เขาก็สามารถติดอันดับหนึ่งในสิบได้ คดีที่เขารับว่าความแม้จะมีไม่มาก เพียงห้าร้อยกว่าคดี แต่เขาก็ไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง” ทนายวัยกลางคนกดเสียงให้ต่ำลงอธิบาย

ผู้พิพากษาประธานเคาะค้อนตุลาการอีกครั้ง ให้ทนายทั้งสองฝ่ายเริ่มซักถามพยาน

พยานคนแรกก้าวขึ้นมา กู่ติงและรีดก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าสภาพจิตใจของอีกฝ่ายไม่ค่อยดีนัก ดูเหมือนจะไม่ได้นอนมาอย่างดี สายตาค่อนข้างเหม่อลอย เมื่อเห็นพรีเซน สีหน้าก็แสดงความหวาดกลัวอย่างชัดเจน

“เจ้าหมอนี่ เมื่อคืนต้องโดนทรมานซักฟอกมาแน่ๆ” ไห่หวงก็เห็นภาพของอีกฝ่ายเช่นกัน

“เดี๋ยวก่อนครับ!” รีดเอ่ยปากขึ้นมาก่อนที่อีกฝ่ายจะเริ่มถามคำถามแรก

“คุณรีด คุณยังมีปัญหาอะไรอีกหรือครับ?” ผู้พิพากษาประธานขมวดคิ้วเล็กน้อยถาม

“ท่านผู้พิพากษาครับ โดยส่วนตัวแล้วผมคิดว่าคำให้การที่ได้มาจากการใช้การลงทัณฑ์เพื่อบีบบังคับนั้นไม่น่าเชื่อถือ ท่านผู้พิพากษาว่าอย่างไรครับ?” รีดลุกขึ้นยืนโดยตรง พูดอย่างไม่รีบร้อน

“ศาลสหพันธรัฐไม่อนุญาตให้มีการใช้การทรมานเพื่อบีบให้รับสารภาพ คำให้การที่ได้มาด้วยวิธีการเช่นนี้ ศาลสหพันธรัฐก็ไม่รับพิจารณาเช่นกัน” ผู้พิพากษาประธานพยักหน้า

“คุณอาศัยอะไรมาพูดว่าพยานคนนี้ถูกพวกเราใช้การทรมานบีบบังคับ?” ทนายฝ่ายตรงข้ามคัดค้านทันที

“ง่ายมากครับ” รีดหันไปมองกู่ติง “กู่ติง นายเห็นอะไรจากคนคนนี้บ้าง?”

“มือของเขาสั่นอย่างผิดธรรมชาติ ตอนที่หยิบกระดาษก็ไม่กล้าออกแรง เห็นได้ชัดว่ากำลังทนทุกข์ทรมานอย่างมาก เล็บทั้งสิบนิ้วของเขาแดงกว่าคนปกติมาก เป็นเพราะเล็บเหล่านี้เพิ่งงอกขึ้นมาใหม่จากสารฟื้นฟูเซลล์ เล็บจึงค่อนข้างบาง อยากจะพิสูจน์ก็ง่ายมาก เพียงแค่บีบเล็บของเขาแล้วออกแรงกดเล็กน้อย เล็บของเขาก็จะหักจากโคนเลย แต่ว่า ที่ทำให้มือของเขาไม่สามารถออกแรงได้ ไม่ใช่เพราะสาเหตุที่ถูกถอดเล็บ”

“บาดแผลทางผิวหนังธรรมดา ผ่านการแช่สารฟื้นฟูเซลล์ระดับ F สามชั่วโมงก็จะหายดี แต่ความเสียหายที่กระดูกได้รับกลับไม่เร็วขนาดนั้น อย่างน้อยต้องแช่ต่อเนื่องสามวันถึงจะหายสนิท แต่กลับเป็นอาการกระดูกนิ้วทั้งสิบหักหลายท่อน สารฟื้นฟูเซลล์ระดับ F แช่เพียงวันเดียว กระดูกที่ถูกเนื้อหุ้มอยู่ทำได้แค่ประสานกันเบื้องต้น ออกแรงนิดหน่อยก็จะหักอีกครั้ง แน่นอนว่า รอยแผลเหล่านี้สามารถมองเห็นได้ผ่านเครื่องสแกนทะลุทะลวง แพทย์ผู้เชี่ยวชาญสามารถตัดสินเวลาที่อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บได้จากภาพสแกนอย่างสมบูรณ์”

“แล้วก็ เขาเข้ามาในศาลยังไม่ถึงสองนาที แต่ใบหน้าของเขากลับแสดงอาการเจ็บปวดออกมาเป็นพักๆ แต่ต้นตอของความเจ็บปวดของเขากลับไม่ได้อยู่ที่มือ แต่อยู่ที่ภายในร่างกายของเขา ผ่านสารฟื้นฟูเซลล์ บาดแผลภายนอกหายได้ง่าย แต่บาดแผลภายในกลับไม่ใช่ตำแหน่งที่สารฟื้นฟูเซลล์จะไปถึงได้ อยากจะพิสูจน์ว่าเขามีบาดแผลภายในหรือไม่ พาเขาไปทำสแกนทั่วร่างกายก็พอแล้วครับ”

หลังจากกู่ติงพูดจบ รีดก็ยกนิ้วโป้งให้ “กู่ติงพูดได้ตรงประเด็นมาก งั้นผมขอเสริมอีกหน่อย”

“หลังจากที่พยานคนนี้เข้ามา ผมสังเกตเห็นรายละเอียดอย่างหนึ่ง สายตาของเขาเหม่อลอยมาก สภาพจิตใจไม่ค่อยดี เมื่อกี้ตอนที่กู่ติงบรรยาย ผมก็ได้ตรวจสอบข้อมูลของคนคนนี้ผ่านการเปรียบเทียบภาพถ่ายแล้ว ตอนนี้ผมจะอ่านให้ทุกคนฟัง”

“เบลเลนท์ โจรสลัดอวกาศ ค่าหัว 130 ล้าน มีความผิดฐานฆ่าคน, วางเพลิง, คดีล่วงละเมิดทางเพศ ถูกรัฐบาลสหพันธรัฐตัดสินจำคุกสามร้อยสามสิบปี” รีดพูดจบก็เงยหน้าขึ้นมองพรีเซน “ค่าหัว 130 ล้าน ในเรือนจำดาวสมุทรคราม ก็น่าจะถือว่าสูงสุดแล้วใช่ไหมครับ ท่านผู้บัญชาการเรือนจำ?”

“ก่อนหน้าเคน เขาคือสูงสุด แล้วยังไง?” พรีเซนตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“นั่นก็หมายความว่า ไม่ว่าจะเป็นก่อนที่เคนจะเข้าคุก หรือหลังจากที่เคนหนีไปแล้ว ค่าหัวของเขาก็ยังคงสูงสุดอยู่ดี แล้วขอถามหน่อยว่า ในคุกมีใครกล้าไปหาเรื่องเขา? สภาพจิตใจของเขากลายเป็นแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าได้รับความกระทบกระเทือน และความกระทบกระเทือนทางจิตใจ โดยปกติแล้วมีสาเหตุสองอย่าง อย่างแรกคือร่างกายเคยถูกทรมานอย่างผิดมนุษย์ เกินกว่าขีดความสามารถในการรับไหวของบุคคล จนทำให้สภาพจิตใจพังทลายลง อีกสาเหตุหนึ่งคือ ถูกผู้หญิงทิ้ง”

หลังจากรีดพูดจบก็หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อว่า “เมื่อกี้ตอนที่เขาเข้าศาลมา พอเห็นท่านผู้บัญชาการเรือนจำของเรา ก็แสดงอาการหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจน”

“นี่มันก็แค่การคาดเดาของพวกคุณเท่านั้นแหละ เอาหลักฐานออกมาหน่อยสิ!” พรีเซนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“ต้องการหลักฐานเหรอครับ ง่ายมาก” รีดพยักหน้า “งั้นขอความร่วมมือจากท่านผู้บัญชาการเรือนจำด้วยครับ”

พรีเซนไม่ได้สนใจว่ารีดต้องการจะทำอะไร เพราะเขาไม่คิดว่ารีดจะสามารถทำอะไรได้

“ท่านผู้บัญชาการเรือนจำครับ กรุณายืนตรงตำแหน่งของผมด้วยครับ” รีดเดินตรงไปยังหน้าพยานเบลเลนท์ เบลเลนท์เพียงแค่มองเขาอย่างเหม่อลอยแวบหนึ่ง ไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ แล้วก็ก้มหน้าลงไป

คราวนี้พรีเซนพอจะเดาความคิดของรีดออกแล้ว เขาพยายามอย่างที่สุดที่จะยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลาย ค่อยๆ เดินไปยังตำแหน่งของเบลเลนท์

หลังจากที่เบลเลนท์เห็นพรีเซน สีหน้าก็ตึงเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ในสายตาของเขา สีหน้าที่ยิ้มแย้มของพรีเซนน่ากลัวกว่าตอนที่ทำหน้าเคร่งขรึมเป็นหมื่นเท่า เพราะตอนที่เขาทรมานตนเองก็ยิ้มแบบนี้แหละ เมื่อมองดูพรีเซนที่ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ ร่างกายของเบลเลนท์ก็เริ่มสั่นสะท้านอย่างรุนแรง “อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา... ได้โปรด... ผมจะบอกคุณทุกอย่าง...”

รีดกางมือออก “ปฏิกิริยาของพยานก็เพียงพอที่จะอธิบายทุกปัญหาได้แล้วใช่ไหมครับ? ผมคาดว่า พยานหลายคนที่ท่านผู้บัญชาการเรือนจำว่า น่าจะอยู่ในสภาพนี้ทั้งหมดใช่ไหมครับ?”

“นำพยานคนอื่นๆ ขึ้นมาทั้งหมด หากมีสภาพจิตใจที่คล้ายคลึงกัน คำให้การจะถือเป็นโมฆะ!” ผู้พิพากษาประธานพยักหน้า แล้วเคาะค้อนตุลาการอีกครั้ง