บทที่ 39 - รางวัลล่อตาล่อใจ

“คุณชาย! สู้ ๆ นะคะ! เซี่ยเหอเชื่อว่าท่านต้องทำได้แน่นอน”

เซี่ยเหอให้กำลังใจจ้าวอู๋ซวงก่อนเขาออกเดินทาง

“อืม เจ้าอยู่รอที่บ้านให้ดี แล้วดูว่าเจ้าของบ้านคนนี้จะกลับมาพร้อมตำแหน่งอันดับหนึ่งยังไง”

จ้าวอู๋ซวงยิ้มกว้างมั่นใจ

เซี่ยเหอแม้ในใจจะไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ไม่อยากทำลายความมั่นใจของเขา จึงพยักหน้าอย่างแรง

“ข้าไปล่ะ”

จ้าวอู๋ซวงกล่าวลา ทิ้งไว้เพียงเงาหลังอันสง่างามก่อนจะมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดการประลองใหญ่ของสำนัก—ยอดเขาเฉียนหลง

ยอดเขาเฉียนหลงเป็นหนึ่งในสี่ยอดเขาหลักของสำนักลั่วเทียน

อีกสามยอดเขาส่วนใหญ่ใช้เป็นสถานที่ฝึกฝนของเหล่าศิษย์ระดับสูง

ส่วนยอดเขานี้ถูกใช้สำหรับจัดงานประลองเป็นหลัก ซึ่งเป็นธรรมเนียมสืบต่อกันมา

เมื่อไปถึง จ้าวอู๋ซวงยื่นป้ายเข้าร่วมให้กับผู้ดูแล

หลังตรวจสอบเรียบร้อย ก็มีศิษย์นำเขาไปยังจุดรวมตัวที่กำหนดไว้

พอไปถึง เขาก็เห็นคนคุ้นหน้าไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นอวิ๋นหนีซาง, ซือเจี้ยนข่าย, จงโส่ว, คุยหลาง และศิษย์ฝ่ายในชื่อดังอีกหลายคน

“อรุณสวัสดิ์”

จ้าวอู๋ซวงทักทายด้วยรอยยิ้ม

“ศิษย์พี่จ้าว มานั่งตรงนี้สิ”

ซือเจี้ยนข่ายเรียกอย่างอบอุ่น ตบที่นั่งข้างตัวให้เขานั่งด้วยกัน

ส่วนคุยหลางกับจงโส่วแค่ปรายตามอง ถือเป็นทักทายเล็กน้อยตามมารยาท

อวิ๋นหนีซางยิ้มให้เบา ๆ

รอยยิ้มนั้นอบอุ่นดั่งลมฤดูใบไม้ผลิ พัดผ่านใจจ้าวอู๋ซวงจนล้างความหม่นหมองทั้งหมด

เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ พบว่าทุกที่นั่งล้วนหันหน้าไปทางทิศเหนือ

และยอดเขาทางทิศเหนือนั้นคือยอดเขาเถิงอวิ๋น

ศิษย์ที่เข้าร่วมทยอยมาถึงครบแล้ว

ทันใดนั้น เงาหนึ่งก็ปรากฏในสายตาจ้าวอู๋ซวง

ผู้มาใหม่สวมชุดสีคราม รูปร่างสมส่วน ศีรษะสวมหมวก ประดับหยกที่เอว

พลังอำนาจแผ่ออกมาเบาบางแต่กดดัน ราวกับราชาหนุ่ม

ด้านหลังมีชายหนุ่มหน้าตากระอักกระอ่วนเดินตาม

“ดูนั่นสิ! เยี่ยเม่ามาแล้ว!”

เสียงร้องด้วยความตื่นเต้นดังขึ้น

ชื่อของเยี่ยเม่า จ้าวอู๋ซวงเคยได้ยินมานาน

ว่ากันว่าเขาแข็งแกร่งจนยากจะหยั่งถึง นิสัยถ่อมตัว ไม่ชอบก่อเรื่อง

เป็นศิษย์ฝ่ายในที่แข็งแกร่งที่สุด และได้รับฉายา “ศิษย์พี่ใหญ่”

แต่พอเห็นตัวจริง จ้าวอู๋ซวงกลับรู้สึกไม่ชอบมาพากล

ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้หนังตากระตุก

ขณะที่เยี่ยเม่ากำลังหาที่นั่ง สายตาของเขาก็แวบมาทางจ้าวอู๋ซวงพอดี

แววตาเย็นเยียบวาบผ่านก่อนจะหันไปทักทายคนรอบตัว

“เมื่อครู่…ข้ารู้สึกไปเองหรือเปล่า?”

จ้าวอู๋ซวงคิดในใจ เขามีประสาทสัมผัสต่ออันตรายสูงมาก

เมื่อครู่เขาสัมผัสได้ว่าเยี่ยเม่ามีท่าทีเป็นศัตรูอย่างลึกลับกับเขา

หลังจากเยี่ยเม่ามาถึง

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งก็เดินออกมากลางเวที พร้อมประกาศเสียงดัง

“การประลองของศิษย์ฝ่ายในจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า

ขอประกาศรางวัลก่อน—อันดับที่ 100 ถึง 51 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 10 ก้อน ทองคำ 10,000 ตำลึง!”

“อันดับที่ 50 ถึง 21 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 20 ก้อน ทองคำ 20,000 ตำลึง!”

“อันดับที่ 20 ถึง 11 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 50 ก้อน

พร้อมคัมภีร์หรือทักษะยุทธ์ระดับ 2 อย่างละหนึ่งเล่ม!”

“อันดับที่ 10 ถึง 4 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 100 ก้อน

พร้อมทักษะยุทธ์หรือคัมภีร์ระดับ 3 ขั้นต่ำ อย่างละหนึ่ง!”

“อันดับที่ 3 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 200 ก้อน

พร้อมคัมภีร์หรือทักษะระดับ 3 ขั้นต่ำอย่างละหนึ่ง!”

“อันดับที่ 2 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 300 ก้อน

พร้อมทักษะหรือคัมภีร์ระดับ 3 ขั้นกลางอย่างละหนึ่ง!”

“อันดับที่ 1 จะได้รับหินวิญญาณระดับล่าง 500 ก้อน!

พร้อมคัมภีร์หรือทักษะระดับ 3 ขั้นกลางอย่างละหนึ่ง!

และเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ระดับสูงโดยอัตโนมัติ!”

“นอกจากนี้ ศิษย์ที่ติดอันดับ 10 อันดับแรก

จะได้รับสิทธิ์ในการลงแช่ในสระวิญญาณ!”

“การประลองของศิษย์ฝ่ายใน—เริ่มได้!”

“ว้าว!!”

ทันทีที่ประกาศรางวัลออกมา

บรรดาศิษย์ต่างร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

ปีนี้รางวัลช่างงดงามเหนือคาด—เพียงแค่ติดอันดับ 100 ก็ได้หินวิญญาณแล้ว!

ในอดีตมีเพียงอันดับ 50 ขึ้นไปเท่านั้นถึงจะได้รางวัลแบบนี้

ยิ่งพวกคัมภีร์และทักษะขั้นสูง—ทุกคนต่างถวิลหา

ต้องยอมรับว่าสำนักลั่วเทียนช่างใจกว้างนัก

และที่สำคัญที่สุดคืออันดับ 1 จะได้เลื่อนเป็นศิษย์ระดับสูงทันที

โดยไม่ต้องผ่านการทดสอบ หรือทำผลงานพิเศษใด ๆ

ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอีก—คือสิทธิ์ลงแช่ในสระวิญญาณ

ว่ากันว่าแค่แช่ครั้งเดียว หมูยังกลายเป็นเซียนได้เลย!

“พี่เม่า! ดูท่ารอบนี้ท่านจะได้เลื่อนขั้นแน่นอนแล้วล่ะ!”

โหวซู่ประจบขึ้นเสียงหวาน

“หึ แน่นอน—ในฝ่ายใน ใครจะมาสู้ข้าได้อีก?”

เยี่ยเม่ายิ้มบาง ๆ มั่นใจเต็มเปี่ยม

“ปีนี้ ศิษย์ระดับสูงกับศิษย์นอก ไม่จัดประลองพร้อมกันเหรอ?”

จ้าวอู๋ซวงสงสัย

ปีก่อน ๆ ทั้งหมดมารวมกันที่ยอดเขาเฉียนหลง

แต่ปีนี้เหมือนจะจัดแยกกัน

“ใช่ ศิษย์นอกแข่งกันแยกที่ ส่วนศิษย์ระดับสูงก็ไปที่อื่น

ปีนี้เหลือแค่ฝ่ายในเท่านั้นที่แข่งบนยอดเขาเฉียนหลง”

ซือเจี้ยนข่ายอธิบาย

“แบบนี้…ข้าจะโชว์พลังให้คนทั้งสำนักดูได้ยังไงกัน?”

จ้าวอู๋ซวงลอบบ่นเสียดายในใจ

ทันใดนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัว

“ติง! ระบบออกภารกิจ: คว้าอันดับ 1 ในการประลองของศิษย์ฝ่ายใน

รางวัล: การ์ดประสบการณ์ระดับ 3 ×2, 『เคล็ดลับหลอมโอสถเทพเกษตร』 (ระดับจักรพรรดิ), เบ้าหลอมสี่象เก้าทิศ (เวอร์ชันไม่สมบูรณ์), สิทธิ์สุ่มรางวัล ×1”

“โอ้! ในที่สุดก็มีภารกิจมาแล้ว ข้าก็นึกว่าระบบลืมข้าไปแล้วเสียอีก!”

จ้าวอู๋ซวงดีใจเมื่อเห็นรางวัลบนจอระบบ เขาน้ำลายแทบไหล

ของรางวัลระดับนี้แม้แต่ศิษย์ชั้นยอดยังไม่กล้าฝันถึง

การ์ดประสบการณ์ระดับ 3 สามารถอัปพลังได้ในพริบตา

คัมภีร์หลอมโอสถระดับจักรพรรดิแสดงว่าระบบกำลังผลักเขาให้เดินสายหลอมโอสถ

แต่สิ่งที่เขาสนใจที่สุด—ก็คือ “สิทธิ์สุ่มรางวัล”

ครั้งก่อนเขาได้สายเลือดเทพปีศาจโบราณมาจากการสุ่ม

ครั้งนี้…ต้องไม่ธรรมดาแน่!

“เอาล่ะ มาเถอะ ข้าพร้อมแล้ว!”

แววตาของจ้าวอู๋ซวงเปล่งประกายเจิดจ้า

ผู้อาวุโสสะบัดแขนเบา ๆ

สะพานทองขนาดใหญ่พุ่งขึ้นจากยอดเขาเฉียนหลงเชื่อมไปถึงยอดเขาเถิงอวิ๋น

ความยาวกว่า 10 ลี้!

“ด่านแรก—ข้ามสะพานสวรรค์

ผู้ที่ไปถึงจุดหมายเป็นสิบคนแรก จะเข้าสู่ด่านสองก่อน

ส่วนผู้ที่ตามหลังอันดับ 500—จะถูกคัดออกทันที!”

“ฮึ่ย!”

เสียงสูดลมหายใจดังขึ้นพร้อมกัน

ใครจะคิดว่าด่านแรกจะโหดขนาดนี้? คัดออกกว่าพันคน!

ศิษย์ที่ได้สิทธิ์มาเข้าร่วม ล้วนเป็นยอดฝีมือของฝ่ายใน

แต่ตอนนี้ยังต้องแย่งกันขึ้นแท่นสิบอันดับแรก—การแข่งขันรุนแรงกว่าทุกปีที่ผ่านมา

ซือเจี้ยนข่ายเหงื่อซึม

เพราะถ้าวัดตามลำดับพลังจริง ๆ เขาอาจยังไม่ติดแม้แต่ 500 อันดับแรก

“บัดนี้—ด่านแรก เริ่มต้น!”

(จบตอน)