บทที่39:เป้าหมายต่อไปเซาท์บลู!! (ฟรี)
บทที่39:เป้าหมายต่อไปเซาท์บลู!! (ฟรี)
S.P.P บทที่39:เป้าหมายต่อไปเซาท์บลู !!
เดินไปไม่กี่ก้าว,โรแกนก็ได้เดินมาหยุดอยู่ใต้ธงของเรือโจรสลัด "สวิซ!สวิซ!”ด้วยดาบของเขาเขาได้ฟันไปที่ธงรูปหัวกะโหลกและทำให้มันกลายเป็นแค่เศษผ้า
“ต่อแต่นี้ไปชื่อของนายคือ...!”
เสียงเบาๆ ได้ออกมาจากปากของโรแกนและอารมณ์ของเขาดูเหมือนว่าจะยังแย่อยู่ในตอนนี้
น้องชายของโรเจอร์,สถานะนี้นั้นมันได้ให้อะไรกับเขามากมายจริงๆ ไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ดีก็ตาม ตั้งแต่การตายของพี่ชายของเขาโรแกนก็ได้เริ่มหลบหนีอย่างไม่รู้จบ เขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นและแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีกเพื่อทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้าเขาให้หมด เขาจะต้องทำลายพวกมันทั้งหมดลงหรือไม่เขาก็ตาย
โรแกนไม่เคยยอมแพ้ต่อชีวิต และเขาจะไม่อ่อนแอไปตลอด
เขากระหายที่จะแข็งแกร่ง เขาต้องการที่จะเป็นเหมือนพี่ชายของเขา,ราชาโจรสลัด และเขาจะต้องกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก โรแกนและโรเจอร์นั้นแตกต่างกันและแม้แต่แนวทางของพวกเขาก็แตกต่างกัน แต่พวกเขาทั้งสองนั้นต่างก็ปรารถนาที่จะท่องไปทั่วทั้งโลกเหมือนกัน
โรเจอร์มักจะประมาท,เขามักจะทำทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา แต่โรแกนนั้นเขาเป็นคนเงียบๆเขามักจะแก้ปัญหาด้วยความคิดและหลีกเลี่ยงปัญหาทั้งหมดที่เข้ามา
พฤติกรรมที่แตกต่างนี้นั้นมันเป็นเพราะระดับความแข็งแกร่งที่ไม่เหมือนกัน
ด้วยที่รูทดราก้อนนั้นพึ่งถูกทำลายไป มันทำให้โรแกนรู้สึกหดหู่ มันเป็นเรือลำแรกของเขาและเป็นประจักษ์พยานว่าเขาได้เริ่มการผจญภัยในท้องทะเลแห่งนี้แล้ว แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้เขาจำเป็นที่จะต้องทำลายมันเพื่อทำลายร่องรอยทั้งหมดเกี่ยวกับตัวเขา
“เรือของฉันจะมีชื่อว่ารูทดราก้อนเสมอ!”
เขาได้กระซิบด้วยเสียงเบาๆ ดวงตาของโรแกนได้เปล่งประกายออกมาอีกครั้ง
บางคนที่เขาได้จากไปแล้วนั้นบางที่พวกเขาอาจจะยังมีชีวิตอยู่ภายในใจของใครบางคน
เรือในอนาคตของเขาอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง แต่ชื่อของมันจะเป็นรูทดราก้อนเสมอและมันจะไม่เปลี่ยนแปลง
เขาได้เอาเครื่องดื่มจากครัวของเรืออกมาเงียบๆ โรแกนได้เทไปรอบๆตัวเขาแล้วก็ดื่ม
หลังจากที่ดื่มไปหลายอึกเขาก็กลับมามีความสุขและความกังวลก็ได้จางหายไป
“ผู้คนมักพูดว่าสาเกเป็นยารักษาโรคชั้นดี มันเอาไว้รักษาความโศกเศร้าทั้งหมดนี่เอง!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า,ทำไมต้องฉันต้องมานั่งกังวลอะไรด้วย?การแล่นเรือควรเป็นสิ่งที่มีความสุขสิ!”
“ฮ่า!หรือว่ามันจะไม่เป็นอย่างนั้นเสมอไป?”
ทันใดนั้นโรแกนก็ได้ยืนขึ้นมาแล้วเขาก็ได้โยนจอกสาเกในมือออกไปจากเรือ ในตอนนี้สีหน้าของเขาก็ได้กลับสู่ความสงบอย่างที่เคยเป็นอีกครั้ง
“มาดูกันว่าพวกนั้นมันจะมีอะไรเก็บเอาไว้ในคลังสมบัติกันดีกว่า!”
จากที่ได้มองดูคร่าวๆเขานั้นยังไม่สามารถที่จะรู้ได้อย่างแน่นอนว่าพวกเขาจะมีสมบัติประมาณไหนอยู่ในคลังสมบัติของเรือ
โรแกนได้ก้าวเข้ามาในห้องใต้ดิน เขาได้เก็บใบเรือขึ้นแล้วแต่ไม่จำเป็นต้องกังวลในช่วงเวลานี้ลมทะเลนั้นกำลังเปลี่ยนทิศ
เพียงครู่เดียวโรแกนก็ได้เดินมาถึงคลังสมบัติ
เมื่อเขาเข้าไปเขาก็ได้จุดเทียนขึ้นมา คลังสมบัติของเหล่าโจรสลัดนั้นจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกโจรสลัดลักกลุ่มอื่นนั้นเข้ามาขโมย สิ่งพวกนี้นั้นมักเกิดขึ้นเป็นประจำยกตัวอย่างเช่น พวกโจรสลัดที่มารวมตัวกันที่ไม่ใช่เพราะความฝันแต่เป็นเพราะพวกเขาต้องการความมั่งคั่ง
“เฮ้! ระบบ! เอาสมบัติทั้งหมดในคลังสมบัตินี้มาให้ฉันหน่อย!”
เขาได้ก้าวเข้าไปใจกลางของสมบัตินั้นแล้วก็ได้พูดกับระบบ
หลังจากนั้นระบบก็ได้ปรากฏเสียง“ติ่ง!”และเสียงของระบบได้ดังขึ้นมาในหูของโรแกน
“สมบัติทั้งหมดมีมูลค่า 60 ล้านเบรีคุณต้องการเก็บไว้ภายในระบบหรือไม่?” (ระบบได้รับการอัพเกรดตอนที่เถียงกับโรแกนนะครับ)
“60 ล้าน?”
โรแกนได้ฉีกยิ้มกว้างออกมา เขาเห็นขุมทรัพย์ทองคำมากมายกองเป็นภูเขามันเป็นจำนวนเงินที่มากมายจริงๆ เขาไม่ได้คาดหวังว่าสมบัติพวกนี้มันจะมีมูลค่ามากมายขนาดนี้ มันเกินความคาดหมายของเขามาก
“ฆ่าคนบริสุทธิ์และโยนพวกเขาลงไปบนกองเพลิงเพื่อชิงทองคำพวกนี้มาเป็นของตน! อันที่จริงการปล้นโจรสลัดที่ชั่วร้ายพวกนี้ก็นับเป็นวิธีที่ดี”
โรแกนได้พูดกับระบบพร้อมกับหัวเราะออกมา
“เก็บเงิน 50ล้านเอาไว้กับนายแล้วกันระบบแล้วก็เอาเงิน 10ล้านมาให้ฉันเอาไว้ติดกระเป๋าหน่อยละกัน!”
ต้องบอกว่าระบบนั้นเป็นอะไรที่ค่อนข้างสะดวกโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการเก็บเงิน เพียงแค่มีแสงสีทองเปล่งประกายออกกองภูเขาสมบัติที่อยู่ด้านหน้าของโรแกนก็ได้หายไป และถูกแทนที่ด้วยเงินเบรีจำนวนมากที่อยู่ในมือทั้งสองข้างของโรแกน และยอดเงินของระบบก็ได้เพิ่มขึ้น
โรแกนไม่มีอะไรที่ต้องผิดหวังเขาได้รับเงินจำนวนมาก และมันจะช่วยให้เขาแข็งแกร่งขึ้น นอกจากนี้เงินในมือของเขานั้นเพียงพอแล้ว
“ด้วยเงิน 50 ล้านนี้มันสามารถรับประกันความปลอดภัยให้กับตัวฉัน และทำให้ฉันกล้าที่จะทำอะไรโดยไม่ต้องกังวลอีกต่อไป”
50ล้านนั้นเพียงพอสำหรับเขาแล้วที่จะอัญเชิญวิญญาณที่แข็งแกร่งออกมา
วิญญาณระดับสีเขียวนั้นต้องแข็งแกร่งกว่าวิญญาณสามระดับแรกอย่างแน่นอนอยู่แล้ว
“ตอนนี้ฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่เซาท์บลู”
ดวงตาของโรแกนได้กระพริบและเขาก็ได้ก้าวออกจากห้องโดยสารและได้กางใบเรือออกมา
รูทดราก้อนนั้นได้ส่งเสียงคำรามดังออกมา,ลมทะเลได้พัดผ่านมาอย่างรุนแรงและมันก็ได้ช่วยผลักดันเรือของเขา
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงตัวเรือก็ได้มีเสียง“ปัง” ดังขึ้นมาตัวเรือนั้นได้ส่ายไปชนกับภูเขา โรแกนได้ยิ้มออกมา ในตอนนี้รูทดราก้อนนั้นกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว
“น้ำตกกำลังไหลย้อนกลับขึ้นไปบนท้องฟ้า ฉันไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งตัวฉันโรแกนจะได้แล่นเรือแหวกคลื่นพุ่งตรงทะลุเมฆอย่างนี้,ฮ่าฮ่าฮ่า!”
เขาไม่เคยมีประสบการณ์การผจญภัยแบบนี้มาก่อน เขาคิดไม่ออกเลยทำไมน้ำตกนี้มันทำงานยังไงมันไหลย้อนกลับได้ เขาสามารถได้ยินและเพลิดเพลินกับเสียงไหลเชี่ยวของสายน้ำและความสวยงามของท้องฟ้าสีฟ้านี้,ชั่งเป็นบรรยากาศที่สุดยอดจริงๆ
มันช่างกว้างใหญ่ไพศาลดูมีชีวิตชีวา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าหัวใจของเขานั้นกำลังพองโตและอากาศก็กำลังซึมซับเข้าในอกของเขามากขึ้นเรื่อยๆและอารมณ์ก็ดีขึ้น ในเวลานี้โรแกนนั้นมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลมากขึ้น
“อ้าาาา!”
ในตอนนี้โรแกนได้ยืนอยู่บนรูทดราก้อนและเขาก็ได้ตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น
ตลอดทางจนถึงชั้นของเมฆนั้น เส้นทางของรีเวิร์สเมาน์เทนนั้นรวดเร็วมากไม่มีใครรู้ว่าอำนาจที่น่าอัศจรรย์นี้นั้นมาจากไหนมันทำให้ผู้คนรู้สึกหลงใหลในมันอย่างสุดซึ้ง
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมง,โรแกนก็รู้สึกว่าสายน้ำกำลังชะลอตัวลง จากนั้นเขาก็ได้มองไปรอบๆ และพบว่าตัวเองกำลังอยู่บนยอดเขาซึ่งทำให้เขารู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย
“มหัศจรรย์!”
โรแกนได้ถอนหายใจออกมา และบนใบหน้าของเขานั้นได้ปรากฏรอยยิ้มกว้างออกมา
เมื่อความเร็วของเรือได้ช้าลงเรือก็ได้ขึ้นไปถึงยอดเขา ในเวลานี้โรแกนได้ยืนอยู่บนหัวเรือเขาเห็นทุกอย่างชัดเจนจากตำแหน่งนี้ ในตอนนี้มีเส้นทางอยู่สี่ทางให้เขาเลือกเพื่อลงไปจากที่นี่
“ที่นั่นคือแกรนด์ไลน์,ส่วนอีกอันที่หนึ่งคือเวสต์บลู,อันนั้นน่าจะนอร์ทบลู และตรงนั่นคือเซาท์บลู”
โรแกนไม่ลังเลใดๆเขาได้หมุนหางเสือเรือ เรือรูทดราก้อนก็ได้เปลี่ยนทิศทางและชี้ไปที่แม่น้ำที่ทอดยาวไปสู่เซาท์บลู
ในขณะที่ความเร็วของเรือได้ช้าลงและลดลงไปสู่ระดับต่ำสุดรูทดราก้อนก็ได้แล่นไปสู่เส้นทางที่จะเข้าสู่เซาท์บลู
“แกรก!แกรก!”
เสียงกระทบของไม้ได้ดังขึ้นและตำแหน่งหัวเรือของโรแกนก็ได้เอียงลง
สุดท้ายนี้,เขาได้มองไปที่สายน้ำที่นำไปสู่แกรนด์ไลน์ และดวงตาของเขาก็ได้เปล่งประกายออกมา
“ในตอนนี้ฉันจะไม่ไปยุ่งกับนาย,แต่มั่นใจได้เลยฉันจะมาหานายแน่!”
“แกรนด์ไลน์ในตำนานมันจะน่าทึ่งขนาดไหนกันนะ?”
ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ The Soul Purchasing Pirate แปลไทย