ตอนที่ 4 เลือกหนึ่งในเทมเพลตทั้งสอง

ขณะเดียวกัน ณ ห้องประชุมของอิมเพลดาวน์ ซึ่งการหารือเกี่ยวกับมาตรการรับมือกับ ยุคสมัยโจรสลัด ยังคงดำเนินต่อไป ผู้อำนวยการสเตนเดินกลับเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด สีหน้าของเขาเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอจะยืนยันสิ่งที่ทุกคนในห้องได้ยินจากหอยทากสื่อสารไปก่อนหน้า—ว่ามีบางสิ่งที่เลวร้านืยเกิดขึ้น

น้ำเสียงของสเตนเต็มไปด้วยความหม่นหมองขณะประกาศ “ชิกิ ราชสีห์ทองคำ ตายแล้ว”

เขาพูดต่อ สีหน้ายิ่งมืดครึ้มยิ่งขึ้น “และผู้ทำลายโลก เบิร์นดี้ เวิลด์ ก็ตายเช่นกัน”

“ว่าไงนะ?!” ดวงตาของรองผู้อำนวยการ มาเจลแลน เบิกกว้างด้วยความตกใจ มือทั้งสองกำโต๊ะแน่นขณะพยายามรับมือกับข่าวที่ได้ยิน

ตรงข้ามกับเขา ชิริว ผู้คุมจอมเยือกเย็นกลับแสดงสีหน้าใคร่รู้มากกว่าตกใจ “รู้ไหมว่าใครเป็นคนทำ?”

แม้ชิริวจะขึ้นชื่อว่าโหดเหี้ยมกับนักโทษ แต่นั่นก็ไม่เคยขยายไปถึงผู้ต้องขังระดับสูงสุดอย่างผู้ที่ถูกขังในนรกชั่วนิรันดร์ การตายอย่างกะทันหันของนักโทษระดับตำนานเช่นนี้ยังคงทำให้เขาอึ้งไปเหมือนกัน

คำตอบของสเตนนั้นมั่นคง แต่น้ำเสียงแฝงไปด้วยความโกรธ “ผู้คุมที่ชื่อว่าอเล็กซ์ มันเตรียมการมาดีมาก”

เขาหันไปมองมาเจลแลนด้วยสายตาจงใจ ก่อนจะอธิบาย “มันสามารถขโมยตัวอย่างพิษของนายมา และใช้มันวางยาเพื่อนร่วมทีมผ่านการสูดดม จากนั้นก็อ้างว่าจะปฏิบัติหน้าที่ต่อ แล้วแอบลงไปชั้นหกเพียงลำพัง และในช่วงเวลานั้น... มันใช้ปืนฆ่าราชสีห์ทองคำ และวางยาพิษจนเวิลด์ตาย”

ปัง!

กำปั้นของมาเจลแลนกระแทกโต๊ะเต็มแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด “นี่มันความผิดของข้าเอง ข้าไม่ทันสังเกตว่าพิษหายไปจากคลัง... ถ้าจับมันได้ ข้าจะสอบสวนมันด้วยตัวเองว่า ‘มันต้องการอะไรกันแน่!’”

สเตนส่ายหัว “ไม่ทันแล้ว มันหนีไปแล้ว ตามคำให้การของผู้คุมชั้นหนึ่ง... อเล็กซ์เหมือนกับ ‘ลอยตัว’ ขึ้นไปในอากาศ แล้วก็บินหนีไปเลย”

“ผลลอยตัว...” ชิริวพึมพำ ดวงตาแคบลง “มันถึงได้ฆ่าชิกิเพื่อชิงพลังสินะ”

“เรายังยืนยันไม่ได้แน่ชัด” สเตนตอบ แม้จะหยุดไปเล็กน้อยก่อนพูด “บางที... มันอาจจะมีพลังบินอยู่ก่อนแล้วก็ได้ แต่ที่เจ้าพูดมาก็มีความเป็นไปได้สูง ชิริว”

ความคิดที่ว่ามีใครสักคนสามารถฆ่าโจรสลัดระดับตำนานอย่างชิกิเพื่อแค่ชิงผลปีศาจฟังดูเกินจริง แต่เมื่อดูจากการเคลื่อนไหวของอเล็กซ์ตลอดปีที่ผ่านมา—ก็ชัดเจนว่าเขาไม่ใช่ผู้คุมธรรมดา การกระทำของเขาไม่ใช่การล้างแค้น แต่คือแผนที่วางไว้อย่างรอบคอบเพื่อรอเวลาลงมือ

เมื่อไม่มีข้อมูลมากกว่านี้ สิ่งที่ทำได้มีเพียงการส่งรายงานด่วนไปยัง รัฐบาลโลก และ กองบัญชาการกองทัพเรือ แจ้งเหตุการณ์การลอบสังหารนักโทษชื่อกระฉ่อนสองราย และการฝ่าแนวป้องกันของอิมเพลดาวน์

ในขณะที่ข่าวเริ่มแพร่กระจายไปทั่วรัฐบาลโลกและกองทัพเรือ ตัวการ—อเล็กซ์—ก็กำลังล่องลอยอย่างอิสระอยู่เหนือท้องทะเลไร้ขอบเขต

“นี่คือโลกในสายตาของชิกิ... มุมมองของชายที่ปกครองทะเลจากกลางเวหา...” อเล็กซ์พึมพำ พลางก้มมองลงมาจากความสูง ทุกสิ่งเบื้องล่างดูเล็กจ้อยในสายตา ความรู้สึกตื่นเต้นเอ่อล้นในอก ขณะที่ร่างของเขาลอยอยู่เหนือทุกสิ่ง... ราวกับผู้พิชิตที่แท้จริง

ใครจะคิดว่าไม่นานมานี้ เขายังเป็นเพียงผู้คุมระดับล่าง? แต่ในเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง เขากลับครอบครองพลังของผลปีศาจทรงอำนาจถึงสองชนิด—ความฝันที่เคยฝังลึกไว้กำลังอยู่ในมือเขาแล้ว

เขายังไม่ลืมถึงทางเลือกที่ยังคงค้างอยู่ในใจ เมื่อเห็นเกาะแห่งหนึ่งในเขตสายลมสงบเบื้องล่าง เขาจึงตัดสินใจลงจอด เลือกพื้นที่ที่เขาเชื่อว่าไร้ผู้คน

เขาร่อนลงอย่างระมัดระวังบนยอดไม้สูง สูดหายใจลึก แล้วจดจ่อกับการเลือกปริศนาที่ยังค้างอยู่ในจิต

ทันใดนั้น การ์ดสองใบก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า—หนึ่งคือภาพของชิกิ ราชสีห์ทองคำ อีกใบคือเบิร์นดี้ เวิลด์ ทั้งสองการ์ดมีคำว่า “เทมเพลต” กำกับไว้

ขณะใคร่ครวญ อเล็กซ์ก็ดูดซับข้อมูลที่ระบบลึกลับนี้ถ่ายทอดให้ นี่คือ “การโกง” ของเขาอย่างแท้จริง—ความสามารถในการ “สืบทอด” ความสามารถและพรสวรรค์ของผู้ถูกสังหารในรูปแบบของเทมเพลต ซึ่งจะช่วยให้เขาได้รับประโยชน์จากทักษะและพรสวรรค์ของเป้าหมาย พร้อมเร่งการเติบโตของตนเองอย่างรวดเร็ว

แต่มีข้อจำกัด—เขา สามารถเลือกได้เพียงหนึ่งเทมเพลต เท่านั้น แม้จะมีผลปีศาจสองพลังอยู่ในมือก็ตาม

เขาพินิจแต่ละใบอย่างถี่ถ้วน:

[พรสวรรค์ของชิกิ ราชสีห์ทองคำ: ฮาคิเกราะ, ฮาคิสังเกต, ฮาคิราชันย์, ความชำนาญระดับเชี่ยวชาญในดาบคาตานะ]

[พรสวรรค์ของเบิร์นดี้ เวิลด์: ฮาคิเกราะ, ฮาคิสังเกต, ความรู้ในศิลปะการต่อสู้ วิชาหกรูปแบบ แห่งทหารเรือ]

คำตอบนั้นชัดเจน—แม้วิชาหกรูปแบบจะมีประโยชน์ แต่ก็สามารถเรียนรู้จากแหล่งอื่นได้โดยไม่จำเป็นต้องเสียสิทธิ์นี้ไป

เขาจึงไม่ลังเล เลือกเทมเพลตของ ชิกิ ราชสีห์ทองคำ ทันที

ในวินาทีนั้น เขารู้สึกได้ราวกับพลังและทักษะของชิกิกำลังหลอมรวมเข้ากับร่างกายของตน

ฮาคิราชันย์... แม้ยังไม่เข้าใจวิธีใช้โดยสมบูรณ์ แต่เขากลับสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคย ราวกับมันเป็นบางสิ่งที่อยู่ในสายเลือด เช่นเดียวกับวิชาดาบ—หากเขาหยิบดาบขึ้นมาตอนนี้ มันจะให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าเขาฝึกมานานนับปี

คลื่นความตื่นเต้นพุ่งขึ้นมา เขาไม่อาจห้ามใจที่จะทดลองพลังใหม่

เขากระโจนลงจากยอดไม้ ลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวล แล้วหยิบกิ่งไม้แห้งที่ร่วงหล่นขึ้นมาในมือ พร้อมจินตนาการว่ามันคือดาบ จากนั้นจึงปล่อยให้ “สัมผัสแห่งกระบวนท่าดาบ” ที่เพิ่งได้รับไหลเวียนพาเขาไป

ฟึ่บ!

แม้ไม่มีพลังดาบพุ่งออกมา แต่ความเร็วในการฟันกลับแล่นทะลุอากาศอย่างเฉียบขาด

ไม้กิ่งบาง ๆ ทิ้งรอยกรีดตื้น ๆ ไว้บนลำต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า.