ตอนที่ 43 มิติแห่งวิญญาณ

แม็กซ์ไม่ได้มุ่งตรงไปยังร้านค้าที่ขังวิญญาณไว้ทันที เขาเดินไปที่แผงลอยที่เต็มไปด้วยหน้ากากก่อน อย่างไรก็ตาม ด้วยความวุ่นวาย แผงลอยนั้นถูกพลิกคว่ำ หน้ากากกระจัดกระจายเต็มพื้น

เขาหยิบหน้ากากชิ้นหนึ่งขึ้นมาดู และสังเกตว่ามันไม่มีรูสำหรับตาเลย หน้ากากนั้นเป็นสีขาวล้วน

"ฉันไม่ต้องใช้ตาเวลาที่อยู่ในโหมดร่างสามมิติ" แม็กซ์พึมพำพลางสวมหน้ากาก ความมืดปกคลุมทัศนวิสัยของเขา แต่ก็ถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยการมองเห็นที่ชัดเจนกว่าทุกสิ่งรอบตัว

เมื่อใส่หน้ากากเรียบร้อย เขาก็ไม่เสียเวลา รีบมุ่งหน้าไปยังร้านค้า

ระหว่างทาง เขาไม่สนใจมอนสเตอร์ที่เข้ามาขวางทาง เป้าหมายของเขาคือช่วยเหลือเพื่อนของมิมิให้ได้

เวลาผ่านไป แม็กซ์มายืนอยู่หน้าแผงร้านค้า รอบข้างเต็มไปด้วยมอนสเตอร์ที่กำลังอาละวาดในตลาด

เขาเพ่งเป้าหมายและเดินเข้าไปหา ไม่มีใครตั้งคำถามว่าเขากำลังทำอะไรหรือจะเอาอะไร ส่วนใหญ่กำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์หรือตกอยู่ในความตื่นตระหนกหนีเอาตัวรอด

'พวกวิญญาณจะสามารถเก็บไว้ในร่างฉันได้ไหม?' แม็กซ์สงสัยพลางเอื้อมมือไปหาลูกแก้วที่ขังวิญญาณไฟไว้

ทันใดนั้น การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

[แม็กซ์ วอยด์วอล์กเกอร์ ได้สัมผัสกับวิญญาณแล้ว]

[เงื่อนไขบรรลุ]

[ขอแสดงความยินดีกับแม็กซ์ วอยด์วอล์กเกอร์ สำหรับการปลดล็อกมิติแห่งวิญญาณ]

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนทั้งสาม แม็กซ์ยิ้มน้อย ๆ ขณะที่ความทรงจำใหม่เกี่ยวกับ "มิติแห่งวิญญาณ" ไหลเข้าสู่จิตใจ

'อย่างนี้นี่เอง... มิติแห่งวิญญาณสามารถใช้เก็บวิญญาณ และยังช่วยให้พวกมันเติบโตได้อีกด้วย' แม็กซ์คิด เข้าใจถึงศักยภาพเต็มของมิตินี้

เขาหันไปหาเพื่อนของมิมิทั้งสอง จากนั้นสัมผัสลูกแก้วทั้งไฟและน้ำแข็ง ทำให้พวกมันทั้งสองถูกนำเข้าสู่มิติแห่งวิญญาณ

"เสร็จแล้ว งั้นฉันจะเริ่มฆ่าพวกมอนสเตอร์นี่ล่ะ" แม็กซ์พึมพำ มองไปที่มิมิที่ยังคงรออย่างอดทน "แต่เอาเข้าจริง ให้คนอื่นจัดการดีกว่า ดันเจี้ยนนี้มันแค่แรงค์ F เอง"

มิมิมองไปรอบ ๆ หาแม็กซ์ สงสัยว่าเมื่อไหร่พี่ชายของเธอจะมาถึง

"พี่อยู่นี่ มิมิ" แม็กซ์พูดขณะลูบหัวเธอ เมื่อเขาปรากฏตัวต่อหน้าเธอ

"พี่เอาเพื่อนของมิมิมาด้วยไหม?" มิมิถาม ใบหน้าเปล่งประกายด้วยรอยยิ้มกว้าง

แม็กซ์พยักหน้า "พวกเขาอยู่กับพี่ แต่ตอนนี้เอาออกมาไม่ได้ เพราะยังมีคนเลวอยู่เต็มไปหมด"

"มิมิเข้าใจ มิมิจะรออีกหน่อย" มิมิพูด

แม็กซ์พยักหน้าและมองไปรอบ ๆ ความวุ่นวาย

เขาสังเกตเห็นมิโนทอร์ตัวใหญ่ถือดาบต่อสู้อยู่กับกลุ่มคน กลุ่มนั้นแทบจะไม่สามารถสร้างความเสียหายใด ๆ ให้กับมันได้เลย

แม็กซ์ถอนหายใจเมื่อเห็นสถานการณ์ "มิมิ ขอเวลาอีกแป๊บนึงได้ไหม? พี่อยากไปจัดการพวกมอนสเตอร์เลวนั่น"

มิมิคิดอยู่ครู่หนึ่ง "งั้นมิมิจะไปกับพี่ชาย" เธอพูดก่อนจะหายตัวไปจากหน้าแม็กซ์

'เธอหายไป… หรือ...' แม็กซ์หลับตาและเห็นว่าเธอไปปรากฏตัวอยู่ในมิติแห่งวิญญาณ กำลังเล่นกับเพื่อน ๆ ของเธออยู่ 'หรือว่าเธอคือวิญญาณ?' เขาคิด ความสามารถของเธอทำให้เขาเชื่อว่าเธอไม่น่าจะเป็นมนุษย์

"พี่ชาย ไปฆ่ามอนสเตอร์เลว ๆ เลย มิมิจะเล่นกับเพื่อน ๆ ของมิมิเอง"

ทันใดนั้น เสียงของมิมิก็ดังขึ้นในหูของแม็กซ์

"เข้าใจแล้ว มิมิ" แม็กซ์ตอบ ก่อนจะพุ่งตัวไปหามิโนทอร์

กลุ่มคนที่ต่อสู้กับมิโนทอร์กำลังยืนหยัดอย่างยากลำบาก ทุกการฟันของสัตว์ร้ายทำให้พวกเขาปลิวกระเด็น บางคนยังโดนโจมตีซ้ำ ๆ จนแทบยืนไม่ไหว การต่อสู้เป็นไปอย่างสูญเปล่า

ตลาดเจนเป็นหนึ่งในตลาดเล็ก ๆ ในเมืองเครสต์ฟอร์ด โดยส่วนใหญ่มีเลเวลอยู่ระหว่าง 5 ถึง 8 แทบไม่มีใครถึงเลเวล 9 และเลเวล 10 แทบจะไม่มีเลย

ผู้ที่แข็งแกร่งกว่านี้มักจะไปตลาดใหญ่ที่มีของดี ๆ ไม่มาสนใจตลาดแผงลอยแบบนี้

เพราะเหตุนี้ ตลาดนี้จึงไม่มีนักสู้ระดับสูง และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่แข็งแกร่งพอจะป้องกันตัวเอง

มิโนทอร์ซึ่งเป็นบอสระดับเลเวล 10 จึงสามารถครอบงำพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

เมื่อมิโนทอร์กระแทกกลุ่มคนกระเด็นอีกครั้ง แม็กซ์ก็ปรากฏตัวต่อหน้ากลุ่มนั้นและตะโกน

"ถอยไป ฉันจะจัดการมันเอง"

ในจังหวะนั้น มิโนทอร์ก็เหวี่ยงดาบใส่แม็กซ์ทันที

"เฮ้ เด็กนั่น ระวัง!" คนหนึ่งในกลุ่มตะโกน เมื่อเห็นว่าแม็กซ์มีเลเวลแค่ 5 เท่านั้น

แม็กซ์ยิ้มอยู่หลังหน้ากาก และเปิดใช้งานพลังของ "สารสกัดมังกร" ทั้ง4 ในทันที

พลังป่าเถื่อนแผ่ซ่านจากร่างของเขา

ทันใดนั้น ดาบของมิโนทอร์ก็พุ่งเข้ามา

ผู้คนที่ต่อสู้กับมิโนทอร์ต่างเบือนหน้าหนี พวกเขาไม่อยากเห็นภาพร่างของเด็กคนหนึ่งถูกสับเป็นชิ้น ๆ

"ฉั่ก!"

ดาบกระแทกลงมา แต่ไม่มีเลือด ไม่มีเศษเนื้อ ทุกอย่างเงียบกว่าที่ใครคาดคิด

มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

ขณะที่ดาบขนาดมหึมากำลังจะฟาดลง แม็กซ์ยื่นมือออกไปรับไว้ได้อย่างง่ายดาย พื้นดินใต้เท้าเขาแตกร้าวด้วยแรงมหาศาล แต่แม็กซ์ยังคงยืนอย่างมั่นคง ไม่มีร่องรอยของความเจ็บปวดหรือหวั่นไหวบนใบหน้า

เหมือนกับว่าเขากำลังถือแค่ดาบธรรมดา ไม่ใช่อาวุธขนาดใหญ่ของมิโนทอร์ที่กำลังคลั่งอยู่

"แบบนี้เป็นยังไงบ้าง?" แม็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยอันตราย เขาใช้พลังของสารสกัดมังกรเพิ่มเป็น 5 ชุด ก่อนจะบีบดาบอย่างแรง

แกร๊ง!

ดาบขนาดใหญ่แตกละเอียดเป็นเศษเสี้ยวกระจายไปทั่ว พลังการทำลายล้างทำให้คนดูยืนนิ่งอึ้ง

มิโนทอร์จ้องมองมือที่ว่างเปล่าของตัวเองอย่างไร้คำพูด ก่อนที่แววตาจะเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด มันพุ่งเข้าหาแม็กซ์พร้อมหมัดทั้งสองข้าง

แม็กซ์ปัดหมัดทั้งสองด้วยแขนซ้าย แล้วชกกลับด้วยหมัดทรงพลัง

ปัง!

มิโนทอร์ลอยละลิ่วเหมือนว่าวขาด แต่ยังไม่ตาย

แม็กซ์ใช้ความเร็วเหนือมนุษย์จากสกิล "สปีดพุ่งเลเวล 100" หายตัวเป็นเงา แล้วปรากฏตัวเหนือร่างของมิโนทอร์ที่ยังลอยอยู่กลางอากาศ

หมัดของเขาเปล่งแสงจากพลังของสารสกัดมังกรทั้ง 6  และตะโกนคำรามออกมา พร้อมกระแทกหมัดลงไปเต็มแรง

บึ้ม!

แรงปะทะทำให้พื้นสั่นสะเทือน มิโนทอร์ถูกบดขยี้จนเป็นเศษเนื้อ เลือดและกระดูกกระจายไปทั่วสนามรบ

พลังทำลายล้างทิ้งความเงียบทั่วบริเวณ ทุกคนตกตะลึงไม่พูดไม่จา พวกเขาไม่อยากเชื่อว่าเด็กเลเวล 5 จะมีพลังแบบนี้

"ใครกัน เด็กนี่? เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?"

"ดูหน้ากากสิ ไม่มีรูตาเลย เขาเห็นอะไรได้ยังไง?"

"ฉันยังสงสัยว่าเขาเป็นเด็กจริง ๆ ไหม ถึงมีพลังระดับแรงค์แอพเพรนทิสรึเปล่า?"

"เขาเป็นเด็กจริง ๆ นั่นแหละ เสียงตะโกนก็ยังเป็นเด็กอยู่เลย"

"ถ้าเขาเป็นเด็กจริง นั่นก็เป็นอัจฉริยะของแท้ ฆ่ามอนสเตอร์เลเวล 10 ได้ง่ายขนาดนี้ทั้งที่ตัวเองแค่เลเวล 5 ใครจะทำได้?"

แม็กซ์ได้ยินคำพูดพวกนั้นและหันไปมอง "ทุกคนไม่เป็นไรใช่ไหม?" เขาถาม

"เราไม่เป็นไร เด็กน้อย" คนหนึ่งในกลุ่มพูด พลางมองหน้ากัน ก่อนจะพูดต่อ

"ในเมื่อเธอช่วยชีวิตพวกเราไว้ เราจะไม่ปล่อยให้เธอกลับไปมือเปล่า ขออะไรมาก็ได้ เราจะให้ฟรี"

แม็กซ์คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วไอเดียหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว

"ฉันมีข้อเสนอที่พวกคุณน่าจะชอบ…"