ตอนที่ 27 สายเลือด

“มาดูกันว่าข้างในมีอะไรบ้าง” แม็กซ์พึมพำ แต่ก่อนที่เขาจะได้เคลื่อนไหว งูยักษ์ลาวาเลเวล 9 ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาและเริ่มส่งเสียงขู่ไม่หยุด

“โอเค ๆ… ฉันจะไม่ฆ่านายก็ได้” แม็กซ์หัวเราะเบา ๆ ขณะลูบหัวงูที่ถูหัวกับเขาอย่างสนิทสนม

“รออยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวฉันกลับมา” แม็กซ์พูดกับงู ก่อนจะเดินเข้าไปในถ้ำ

ถ้ำนี้ดูเหมือนถ้ำธรรมดาทั่วไป แต่กลับเต็มไปด้วยเปลวไฟสีดำ แม็กซ์เดินอย่างระมัดระวัง มุ่งลึกเข้าไปด้านใน

ไม่นานเขาก็มาถึงสุดปลายของถ้ำ และสิ่งที่รอเขาอยู่ที่นั่นทำให้แม็กซ์ประหลาดใจ

เขาเห็นโครงกระดูกมนุษย์นั่งพิงกำแพง กล่องที่มีรูนสลักอยู่ข้าง ๆ ถูกเปิดทิ้งไว้

แต่สิ่งที่ดึงความสนใจของแม็กซ์กลับเป็นโครงกระดูกนั่นเอง

“โครงกระดูกนี้…” แม็กซ์จ้องมองไปยังมัน ซึ่งเต็มไปด้วยเปลวไฟสีดำทั่วร่าง กระดูกของมันเป็นสีดำสนิท พร้อมลวดลายสีทองที่เรืองแสงอยู่บนผิวกระดูก

จากนั้นเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น โครงกระดูกขยับและคว้ามือของเขาไว้

“ปล่อยนะ!” ดวงตาแม็กซ์เบิกกว้างขณะตะโกน พลางพยายามดึงมือกลับ แต่ไม่ว่าเขาจะทำอย่างไร มือของเขาก็ยังติดอยู่ในกำมือของโครงกระดูก

แต่สิ่งนั้นยังไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด เปลวไฟสีดำเริ่มเคลื่อนไหวจากทั่วร่างโครงกระดูก มารวมที่มือซึ่งกำมือแม็กซ์ไว้

“ไม่!” แม็กซ์ตะโกน พยายามดึงตัวอย่างสุดแรง แต่ไร้ผล เปลวไฟไหลจากมือของโครงกระดูกเข้าสู่ร่างเขาและล้อมเขาไว้ทั้งตัว

“อ๊ากกกกกก!” เสียงกรีดร้องสะท้านขวัญหลุดออกมาจากลำคอเขา ขณะที่ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่าง มันราวกับตะปูที่ลุกเป็นไฟถูกตอกลงในกระดูก ฉีกกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นด้วยพลังโหดเหี้ยม

ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงจนแม็กซ์รู้สึกว่ากำลังจะหมดสติ มันไม่ได้จำกัดแค่บางจุด ทุกเส้นใยในร่างเขาถูกเผาผลาญด้วยความทรมาน

เหมือนเปลวไฟสีดำแผดเผาเขาจากภายใน กินกล้ามเนื้อ กระดูก และเส้นประสาททุกส่วน ทำให้เขาบิดตัวด้วยความทรมานสุดขีด

ความมืดค่อย ๆ คลืบคลานมาหาแม็กซ์ เย็นชาและบีบคั้น ราวกับจะกลืนกินเขาทั้งตัว เขารู้สึกถึงพลังชีวิตที่ค่อย ๆ เลือนหาย ราวกับวิญญาณกำลังถูกดูดออกทีละนิด

แต่เขาไม่ยอมแพ้

“ไม่!!!” เขาคำราม เสียงของเขาเต็มไปด้วยการต่อต้าน เขาจะไม่ตาย ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่แบบนี้ เขายังไม่ได้พบกับพี่สาวของเขา ยังไม่ได้กลับไปหาครอบครัว

“ฉันจะไม่ตาย! ฉันจะไม่ตายง่าย ๆ แบบนี้!” เขาตะโกน เจตจำนงภายในลุกโชนอย่างแรงกล้า ต่อต้านคลื่นแห่งความสิ้นหวัง

แม็กซ์กัดฟันฝืนทน ความเจ็บปวดที่เหมือนจะฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ ยังคงแผดเผาเส้นประสาททุกเส้น กล้ามเนื้อทุกมัด แต่เขายังคงต่อสู้ ยึดมั่นไว้กับชีวิต

แต่ละวินาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าเสมือนชั่วนิรันดร์ แต่แม็กซ์ไม่ยอมล้ม ด้วยทุกแรงใจ เขาต่อสู้ ไม่ใช่แค่กับความเจ็บปวด แต่กับพลังที่พยายามลบเขาออกไปจากโลกใบนี้

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เปลวไฟสีดำที่ปกคลุมตัวแม็กซ์ก็ค่อย ๆ จางหายไป

[ขอแสดงความยินดีกับ แม็กซ์ วอยด์วอล์คเกอร์ ที่ได้รับสายเลือดมังกรดำแห่งความโกลาหล]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบทำให้แม็กซ์ลืมตาขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” แม็กซ์พึมพำ ความกลัวกัดกินเขาเมื่อนึกถึงความเจ็บปวดที่เพิ่งเผชิญ เขาสั่นเมื่อคิดว่าต้องทนมันอีกครั้ง “พระเจ้าได้โปรด อย่ามอบความเจ็บปวดนี้แม้แต่แก่ศัตรูของข้าเลย…” เขากระซิบ ก่อนหันไปสนใจข้อความแจ้งเตือน

“สายเลือด?” แม็กซ์พูดอย่างตกใจ เริ่มตระหนัก “แสดงว่า ทุกสิ่งที่ฉันเผชิญเมื่อกี้ เป็นกระบวนการหลอมรวมสายเลือดมังกรดำเข้ากับร่างกายงั้นเหรอ?”

“งั้นขุมทรัพย์ของถ้ำนี้ก็คือสายเลือดนี้…” เขาเข้าใจทุกอย่างและเปิดหน้าสถานะของตัวเองดู

====================

[แม็กซ์]

แรงค์: [มือใหม่]

เลเวล: 4

คลาส: [ผู้พิทักษ์มิติ]

กายภาพ: 6

วิญญาณ: 6.8

พลังงาน: 9

สกิล: สกิลจากคลาส: [ร่างสามมิติ, มิติกาลเวลา]

สกิลที่ได้รับ: [กระสุนเวทมนตร์ (เลเวล 100), ศิลปะดาบขั้นพื้นฐาน (เลเวล 100), พุ่งพริบตา (เลเวล 100), ฟันต่อเนื่อง (เลเวล 100)]

ความเข้าใจ: [ออร่าดาบ (เลเวล 1)]

สายเลือด: [สายเลือดมังกรดำแห่งความโกลาหล]

แก่นมังกร: [10]

เกล็ดมังกร: [1]

====================

“แก่นแท้มังกรกับเกล็ดมังกร…” แม็กซ์พึมพำเมื่อเห็นหมวดสายเลือดใหม่ปรากฏในสถานะ “ฉันมีแก่นแท้มังกร 10 หน่วย กับเกล็ดมังกรหนึ่งหน่วย… มันเอาไว้ทำอะไรนะ?” เขาครุ่นคิด

“มาลองดูสิ” แม็กซ์ยื่นมือขวาออกไปแล้วจดจ่อทันที มือของเขาลุกโชติช่วงด้วยเปลวไฟสีดำ “ฉันรู้ว่าฉันสามารถใช้ไฟดำได้ เพราะมันเหมือนฝังอยู่ในความทรงจำ และมันควบคุมได้ง่ายมาก” เขาพึมพำขณะดับเปลวไฟ

เขาสามารถใช้เปลวไฟสีดำได้เพราะหลังจากหลอมรวมสายเลือดแล้ว มันมีบางอย่างที่เขารู้โดยสัญชาตญาณ แม้จะยังมีบางจุดที่ไม่เข้าใจก็ตาม

“แล้วเจ้าแก่นแท้มังกรล่ะ…” แม็กซ์จดจ่อกับสายเลือดที่ไหลเวียนในร่างกาย ตอนนั้นเองที่เขาเห็นแสงสีดำจาง ๆ  10 ดวงลอยอยู่ในตัว เขาโฟกัสไปที่ 5 ดวง ทำให้มันส่องสว่างขึ้น แม้จะยังเป็นสีดำ

เมื่อแสงทั้ง 5 ดวงเริ่มเปล่งประกาย แม็กซ์ก็รู้สึกถึงพลังดิบดั่งสัตว์ร้ายที่ตื่นจากการหลับใหล มันไม่ใช่มานา ไม่ใช่พลังที่ควบคุมอย่างประณีตแบบออร่าดาบ แต่มันคือพลังดิบอันเกรี้ยวกราดที่แผ่ออกจากทุกอณูของร่างเขา ราวกับร่างกายของเขากลายเป็นทางผ่านของพลังที่ไร้การควบคุม

“นี่มัน… อะไรกัน?” แม็กซ์พึมพำ เสียงสั่นด้วยความไม่เชื่อขณะกำหมัด ความรู้สึกนี้ช่างน่าอัศจรรย์ เขารู้สึกเหมือนตนไร้เทียมทาน แค่ลมหายใจก็สามารถทำลายโลกได้ กล้ามเนื้อทุกมัดสั่นระริกด้วยพลังรุนแรง และสัญชาตญาณตะโกนให้เขาปลดปล่อยมัน

ไม่อาจต่อต้าน แม็กซ์จึงปล่อยให้ตัวเองไหลตามความรู้สึก เขาต่อยไปในอากาศ ด้วยความมั่นใจที่เอ่อล้นอยู่ในร่าง

ปัง!

อากาศระเบิดออกเป็นวงคลื่น สะท้อนคลื่นลมกระแทกพื้นดินเบื้องล่าง ต้นไม้ที่ไร้ใบเอนไปตามแรงอัด และแม็กซ์ยืนนิ่ง มือยังคงเหยียดอยู่

“ฉัน… ทำแบบนั้นได้จริงเหรอ?” เขากระซิบ ทั้งตกใจและตื่นเต้นเมื่อรู้ถึงขนาดของพลังใหม่

“นี่แค่พลังจากแสงดำ 5 ดวง… ถ้าใช้ครบ 10 ดวงจะเป็นยังไง?” แม็กซ์พึมพำด้วยความสงสัย แววคลั่งไคล้ส่องวาบในแววตา เขาไม่ลังเลที่จะผลักต่อไปอีก

ก่อนอื่น เขาเรียกพลังจากแสงดำ 5 ดวง พลังดิบพุ่งทะลักเต็มร่าง เขาขนลุกซู่ด้วยความตื่นเต้น ต่อมา 6 ดวง พลังเริ่มหนักแน่นและหนาแน่นยิ่งขึ้น ราวกับคลื่นยักษ์กระแทกในอก

ความมั่นใจของเขาเพิ่มขึ้น

แต่พอถึงเจ็ดดวง ความผิดปกติก็เริ่มปรากฏ ความเจ็บปวดแล่นผ่านร่างเขาเหมือนสายฟ้า แหลมคมและไม่หยุดยั้ง กัดกินกล้ามเนื้อและกระดูก

แม็กซ์กัดฟันแน่น แต่ไม่ยอมล้มลง ผลักดันตัวเองด้วยความมุ่งมั่น หรือไม่ก็ความบ้าคลั่งล้วน ๆ.