ตอนที่ 22 ก้าวสู่เลเวล 4

แม็กซ์พบว่าตัวเองอยู่ในป่าไหม้ทันทีที่ก้าวผ่านพอร์ทัลเข้าไป

'ที่นี่ดูไม่เหมือนใครเลย แต่ร้อนชะมัด' เขาคิดพลางเช็ดเหงื่อจากหน้าผาก เขาเพิ่งมาถึงแท้ ๆ แต่เหงื่อก็ไหลซ่กออกมาแล้ว ทำให้เขาสงสัยว่าเขาจะทนอยู่ในดันเจี้ยนนี้ได้ตลอดหรือไม่

เมื่อมองไปรอบ ๆ เขาเห็นว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางป่าที่เต็มไปด้วยตอไม้ไหม้ดำที่ยังคงมีควันกรุ่น ๆ ลำต้นแต่ละต้นไร้ใบ แต่กลับเรืองแสงจาง ๆ ราวกับมีเส้นเลือดของพลังงานหลอมละลายไหลผ่านภายใน

ใบไม้สีแดงเลือดเกาะติดอยู่กับบางกิ่งอย่างดื้อดึง แสงไฟจากสีของใบเหล่านั้นส่องแสงประหลาดให้กับภูมิทัศน์ที่รกร้าง ลำธารลาวาไหลคดเคี้ยวอยู่บนพื้นดินของป่า อากาศสั่นไหวด้วยความร้อนรุนแรง ทำให้บรรยากาศทั้งหมดราวกับเป็นประตูสู่นรก

'ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงร้อนขนาดนี้' แม็กซ์พึมพำ ขณะมองดูผู้คนจำนวนมากที่ปรากฏตัวใกล้ ๆ เนื่องจากไม่ใช่ทุกคนจะถูกส่งมายังจุดเดียวกัน กลุ่มคนจึงกระจายตัวอยู่ทั่วภูมิทัศน์ที่ถูกเผา และแม็กซ์ก็อยู่ในหนึ่งในกลุ่มนั้น

“เฮ้ ไอ้หนู แกอยู่กลุ่มเดียวกับพวกเรา แต่ฟังไว้นะ ต่อให้แกใกล้ตายแค่ไหน เราก็จะไม่ช่วยแกเด็ดขาด” ใครบางคนพูดเย้ยทันทีที่เห็นเขา

“ใช่ เตรียมตัวตายได้เลย แคคะ!”

“เป็นความผิดของแกเองที่ไปล้อเล่นกับคนที่ไม่ควรยุ่ง”

แม็กซ์ถอนหายใจกับความโง่ของพวกนั้น พวกเขาคิดจริง ๆ เหรอว่าเขาจะมาที่นี่ทั้งที่รู้ว่าจะตายด้วยพลังที่ว่า "น้อยนิด" ของเขา? โง่จริง ๆ!

“เวรเอ๊ย พวกยุงพวกนั้นยังตามมากวนฉันอีก” เขาพึมพำพลางโบกมือไล่ราวกับไล่แมลง

“ไอ้เด็กบ้านี่! ฉันจะฆ่าแก!”

“กล้าดียังไงถึงล้อเลียนพวกเราอีก!?”

“เขาไม่กลัวตายรึไง?”

คนรอบตัวแม็กซ์โกรธจนเดือด พวกเขาไม่คาดคิดว่าเขาจะกล้าเหยียดหยามพวกเขาอีกครั้ง ด้วยการเรียกว่า “ยุง” ความโกรธพลุ่งพล่านจนแทบจะเข้าทำร้ายเขา

“ทุกคน หยุดทะเลาะกันเถอะ”

ในขณะที่ดูเหมือนว่าพวกเขาอาจจะเข้าทำร้ายแม็กซ์ เสียงผู้หญิงสงบ ๆ ดังขึ้นทำลายความตึงเครียด

แม็กซ์และคนอื่น ๆ หันไปมองสาวผมแดงที่พูดขึ้น

“ที่นี่คือดันเจี้ยน อะไรก็เกิดขึ้นได้ เราควรระวังและร่วมมือกันดีกว่า” เธอเสนอ

หลายคนในกลุ่มขมวดคิ้ว พวกเขาไม่ชอบการถูกสั่ง โดยเฉพาะจากคนที่อายุน้อยกว่า และยิ่งไม่ชอบเมื่อคนหนึ่งในกลุ่มนั้นเคยล้อเลียนพวกเขา

“แล้วเธอเป็นใครถึงจะมาสั่งพวกเรา?” ใครบางคนท้าทายเธอ

สาวผมแดงมองชายที่พูด แล้วมองไปยังฝูงชนก่อนจะส่ายหัว “ช่างมันเถอะ” เธอหันไปพูดกับหญิงสาวผมสีน้ำตาลที่ยืนข้าง ๆ ว่า “ไปกันเถอะ”

หญิงสาวผมสีน้ำตาลพยักหน้าและเดินตามเธอไปอย่างเงียบ ๆ ทั้งคู่มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าดำไหม้

แม็กซ์ยักไหล่แล้วเดินทางของตัวเองเข้าไปในป่า

“เป้าหมายของฉันคือหาห้องลับ และเก็บคริสตัลมานาให้ได้เยอะ ๆ” เขาพึมพำ พลางเดินผ่านพื้นดินที่แห้งไหม้และดำสนิท

“กรรรร!!”

หมาป่า 5 ตัวปรากฏตรงหน้าเขา คำรามอย่างดุดัน

“หือ?” แม็กซ์มองพวกมันและสังเกตว่าพวกมันเป็นหมาป่าขนาดธรรมดา แต่ร่างกายกลับถูกปกคลุมด้วยเปลวไฟแทนที่จะเป็นขน

“เลเวล 6” เขาพูดเบา ๆ แล้วปล่อยกระสุน 5 เม็ดใส่พวกมัน

ลำแสงสีน้ำเงิน 5 สายพุ่งออกจากนิ้วของเขา พวกหมาป่าไม่ทันตั้งตัวและไม่ทันหลบ

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

หมาป่าทั้ง 5 ตัวระเบิดตายเมื่อกระสุนปะทะร่าง

ด้วยสกิล กระสุนเวทมนตร์ ที่เลเวล 100 หมาป่าพวกนี้ไม่มีทางต้านเขาได้

“พวกนี้คงเป็นหมาป่าระดับต้นของดันเจี้ยนแรงค์ F” แม็กซ์พึมพำขณะเดินไปเก็บของดรอป

แต่ทันทีที่เขาไปถึง เขาก็หันกลับแล้วยิงกระสุน 5 ลูกขึ้นฟ้า

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนพุ่งใส่นกภูเขาไฟ 5 ตัวที่บินอยู่เหนือหัว ฆ่าพวกมันทันที

นกพวกนี้มีขนาดครึ่งหนึ่งของตัวแม็กซ์ ร่างกายทำจากลาวาทั้งหมด ปากยาวของพวกมันทำให้ดูน่ากลัว แต่พวกมันบินไม่คล่องตัวนัก

“พวกนี้ก็เลเวล 6 ทั้งหมดเหมือนกัน” แม็กซ์พึมพำขณะเก็บของจากหมาป่า และเดินไปเก็บของที่ตกจากนก

หลังจากเก็บทุกอย่างเสร็จ แม็กซ์ประมาณว่าคอร์จากมอนสเตอร์พวกนี้น่าจะเพียงพอให้เขาอัปเลเวลเป็นเลเวล 4 ได้

‘แต่ที่นี่ไม่มีที่ปลอดภัยให้เลเวลอัปอย่างสบายใจเลย’ เขาคิดอย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินหน้าต่อไป

หลังจากสำรวจไปราวครึ่งชั่วโมง แม็กซ์ก็เจอนกและหมาป่าลาวาอีกมาก ทั้งหมดเลเวล 6 ยิ่งทำให้เขามั่นใจว่าเขายังอยู่ในเขตเริ่มต้นของดันเจี้ยน

‘แล้วทำไมฉันยังไม่เจอคริสตัลมานาเลยสักชิ้น?’ แม็กซ์ขมวดคิ้ว เขาไม่เชื่อว่าโชคของเขาจะซวยขนาดที่คนอื่นเก็บหมดก่อนแล้ว

“ฉันแน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามาในส่วนนี้ของป่ามาก่อน” เขาพึมพำ สีหน้าเคร่งเครียด “ฉันควรค้นหาให้ละเอียดกว่านี้ อาจจะพลาดอะไรไป”

แม็กซ์เริ่มตรวจสอบป่าอย่างละเอียด ฆ่าสัตว์อสูรทุกตัวที่เจอ และตรวจทุกซอกทุกมุม เขาสำรวจยอดไม้ ใต้หิน ก้อนหิน และแม้แต่ขุดดิน แต่ก็ยังไม่เจออะไรเลย

“อะไรฟะเนี่ย?!” แม็กซ์อุทานด้วยความงุนงงที่ยังไม่เจอคริสตัลมานา

“โฮกกกก!!”

เสียงคำรามของหมาป่าดังสะเทือนไปทั่วป่า

“นั่นมัน?” แม็กซ์ขมวดคิ้ว มองไปยังทิศทางของเสียง “เสียงคำรามนั่น…หรือว่าจะเป็นหมาป่าลาวาเลเวล 8?” ดวงตาของเขาส่องประกายตื่นเต้น

“ฉันควรไปทางนั้น แต่ก่อนอื่นต้องอัปเลเวลให้ถึงเลเวล 4 ก่อน” แม็กซ์พึมพำก่อนจะปีนขึ้นต้นไม้ เพื่อดูดซับคอร์เลเวล 6 ที่เขาเก็บมา เขาต้องการความระมัดระวังเมื่อต้องเผชิญหน้ากับหมาป่าเลเวล 8 เพราะไม่รู้ว่ามันจะแข็งแกร่งแค่ไหน

[ขอแสดงความยินดีกับ แม็กซ์ วอยด์วอล์คเกอร์ สำหรับการเลเวลอัปเป็นเลเวล 4 ของแรงค์มือใหม่]

หลังจากดูดซับคอร์ตัวที่ 6  ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา แต่เขายังไม่หยุด เขาดูดซับต่อไปจนหมด

เมื่อรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น แม็กซ์กระโดดลงจากต้นไม้แล้วมุ่งหน้าไปยังต้นเสียงคำราม เนื่องจากไม่มีวี่แววของคริสตัลมานา เขาจึงตัดสินใจว่าหมาป่าเลเวล 8 ก็นับเป็นของตอบแทนที่คุ้มค่า.