บทที่ 16.2: เวิร์กช็อปอัลคิมัส (3)

บทที่ 16.2: เวิร์กช็อปอัลคิมัส (3)

“วาเรีย”

วาเรียกับบาร์กที่เดินผ่านห้องโถงกลางของเวิร์กช็อปและกำลังจะมุ่งหน้าไปยังทางออกหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมา

คนที่เรียกพวกเขาไว้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเทน

“มีธุระอะไรงั้นเหรอ?”

เทนมองทั้งสองคนสลับกันไปมาก่อนจะจ้องมองบาร์กแล้วพูดต่อ

“บาร์ก ข้าขอท้าดวลกับเจ้า”

เมื่อได้ยินประโยคนั้น บาร์กเบิกตากว้างแล้วชี้มาที่ตัวเองพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“เมื่อกี้ว่าไงนะ ดวลกับข้าเนี่ยนะ?”

วาเรียก้าวออกมาแล้วพูด

“ไม่รู้ว่าเจ้าคิดจะทำอะไรแต่เทนอาทิมาที่นี่คือเวิร์กช็อป เจ้ารู้ความหมายของที่นี่ดีไม่ใช่เหรอ?”

“ไม่เกี่ยวกับที่นี่ ข้าทำในฐานะส่วนตัว”

“แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงมาท้าดวลกัน?”

“เพราะหมอนั่นดูหมิ่นพี่สาวข้า ข้าไม่คิดว่าบาร์กจอมสังหารตาเดียวจะปฏิเสธเพียงเพราะกลัวนักดาบหนุ่มอย่างข้าหรอกนะ”

บาร์กมองเทนด้วยสายตาเหมือนกำลังมองลูกหมาตัวหนึ่ง

การใช้การดวลเพื่อคลี่คลายเรื่องขัดแย้งเล็กน้อยนั้นเป็นเรื่องธรรมดาในโลกนี้

แต่นั่นก็ใช้ได้เฉพาะเมื่อทั้งสองฝ่ายมีสถานะพอ ๆ กันเท่านั้น ทว่าบาร์กคือยอดนักรบผู้มีชื่อเสียงที่สุดของวาเรีย ถึงขนาดได้รับสมญานามว่าจอมสังหารตาเดียว

ถ้าเทนสามารถเอาชนะบาร์กได้ที่นี่ ก็จะทำให้วาเรียไม่สามารถเคลื่อนไหวโดยประมาทได้

เขาจึงเลือกทำแบบนี้ เพราะคิดว่าคุ้มค่า

แม้จะอายุยังน้อย แต่เทนก็เป็นนักดาบฝีมือเยี่ยม เขามีความมั่นใจในตัวเอง เพราะฝีมือได้พัฒนาอย่างก้าวกระโดดเมื่อไม่นานมานี้

บาร์กเหลือบมองวาเรีย

วาเรียยิ้มกว้างก่อนจะพยักหน้าเหมือนส่งสัญญาณให้น้องชายจัดการตามสบาย

“ดีเลย ข้าจะเสียเวลากับเจ้าสักหน่อยก็แล้วกัน”

บาร์กยิ้มออกมาแล้วก้าวออกไปข้างหน้า

ห้องโถงกลางกว้างพอที่จะให้คนสองคนดวลดาบกันได้อย่างสบาย

“เทน อาทิมา ตอนนี้เจ้าเริ่มมีชื่อเสียงไม่น้อยในเมืองหลวงแถมได้เข้ารอบชิงในงานประลองดาบที่เมืองดาร์ธแมดล่าสุดด้วยใช่ไหม? การท้าดวลจากนักดาบหนุ่มผู้เปี่ยมพรสวรรค์แบบนี้น่ะ ข้ายินดีต้อนรับอยู่แล้วล่ะ”

เทนเป็นฝ่ายชักดาบออกมาก่อน ตามด้วยบาร์กที่ชักดาบอย่างเชื่องช้า

บาร์กยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนดาบไปถืออีกข้าง

“จะให้ข้าจะออมมือให้เจ้าหน่อยดีไหม? ข้าเป็นคนถนัดขวา งั้นข้าจะใช้มือซ้ายก็แล้วกัน แค่นี้ก็น่าจะพอ”

“…ทำตามที่เจ้าต้องการเถอะ!”

เทนพุ่งเข้าโจมตีเต็มแรงทันที ตั้งใจจะทำให้บาร์กตกใจและต้องใช้ทั้งสองมือ ดาบของเขาเปล่งประกายแสงสีฟ้า

แกร๊ง!

ดาบที่ฟาดลงมาด้วยแรงมหาศาลถูกปัดออกอย่างง่ายดาย

ไม่รู้ตัวเลยว่าเมื่อไหร่ บาร์กใช้เพียงมือเดียวโดยอีกมือไพล่หลัง รับดาบของเทนไว้ได้อย่างมั่นคง แม้แต่ดาบของบาร์กก็ยังมีออร่าฟ้าปรากฏขึ้นเช่นกัน

การโจมตีถูกหยุดไว้ได้อย่างง่ายดาย

เทนรู้สึกตกใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะถอยหรือขยับแม้แต่น้อย แต่เขาก็ยังคงพุ่งเข้าโจมตีต่อเนื่อง

เคร้ง! ฉวับ! ฉึก!

เส้นแสงสีฟ้าตัดกันกลางอากาศ เสียงฟาดฟันดังสนั่นต่อเนื่อง

ประกายดาบที่เร็วเกินกว่าตามนุษย์ธรรมดาจะตามทัน พุ่งเข้าใส่ไม่หยุดหย่อน

ดาบของเทนทั้งรวดเร็วและแม่นยำ ชัดเจนว่าเขาเป็นนักดาบระดับสูงในวัยของเขา

ทว่าการโจมตีทั้งหมดกลับถูกปัดป้องและทำลายโดยดาบของบาร์กที่เหวี่ยงอย่างเบา ๆ

“คุ่ก..!”

ยิ่งเวลาผ่านไป ใบหน้าของเทนก็ยิ่งมืดมนลงขณะเขาฟาดดาบ

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าช่องว่างระหว่างพวกเขาจะมากขนาดนี้

ปัง!!

และในจังหวะหนึ่ง เศษโลหะก็ปลิวกระจายไป

มือของบาร์กที่เร่งความเร็วขึ้นในพริบตา ฟาดใส่จนดาบของเทนแตกกระจาย

“คะ…!”

เทนที่ยังคงช็อกกับเหตุการณ์ เผลอร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น

บาร์กยิ้มเหี้ยมลงมองเขา

ผู้คนเริ่มทยอยมาถึงในเวลาเดียวกัน สการ์เล็ตกับเหล่าผู้อาวุโสรีบออกมาเมื่อได้ยินเสียงเอะอะจากด้านล่าง

“…เทน!”

สการ์เล็ตตะโกนด้วยใบหน้าเคร่งเครียดก่อนจะวิ่งเข้ามาหา จากนั้นก็หันไปจ้องวาเรียอย่างคมกริบ

“เจ้าทำอะไรลงไป?”

“อา อย่าเข้าใจผิดสิ คนที่ท้าดวลก่อนน่ะ คือน้องชายของเจ้าเองต่างหากล่ะ”

เทนก้มหน้าลงด้วยสีหน้าเจ็บปวดบิดเบี้ยว หลีกเลี่ยงสายตาของสการ์เล็ต เมื่อเห็นเช่นนั้น สการ์เล็ตก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ

“…ข้าขออภัยแทนน้องชายข้าด้วย การต่อสู้ครั้งนี้ผลก็ชัดเจนแล้ว ได้โปรดหยุดได้เถอะ”

แต่เมื่อได้ยินเช่นนั้น บาร์กกลับแสยะยิ้มชั่วร้ายแล้วกล่าวว่า

“หมอนั่นเป็นคนเริ่มก่อนเองนะ งั้นถ้าข้าจะปิดฉากให้มันสมบูรณ์ก็คงไม่แปลกใช่ไหมล่ะ?”

ฟึบ

เขาจ้วงดาบลงไปที่แขนของเทนซึ่งนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

“อ๊าาาาก…!”

ใบหน้าของสการ์เล็ตและเหล่าผู้อาวุโสซีดเผือด

“น้องชายของเจ้าของเวิร์กช็อปเลือดร้อนเกินไป แบบนี้ก็ต้องสั่งสอนกันหน่อยใช่ไหมล่ะ”

“ยะ หยุด...พอได้แล้ว!”

“เชอะ ไม่ได้จะฆ่าซะหน่อย จะเครียดไปทำไม? ที่นี่ก็มีโพชั่นดี ๆ เยอะจะตายไป ไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องการรักษาหรอก”

บาร์กพูดจบก็เหวี่ยงดาบฟันลงไปที่แขนอีกครั้ง เทนทนไม่ไหวจึงส่งเสียงกรีดร้องออกมา

“หยุดนะ! หยุดเดี๋ยวนี้!!”

สการ์เล็ตสูญเสียความสงบอย่างสิ้นเชิง เธอตะโกนออกมาอย่างสิ้นหวังราวกับกำลังอ้อนวอน

บาร์กหัวเราะอย่างสนุกสนาน

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ถ้าดูสิ้นหวังขนาดนั้น ก็ลองคุกเข่าลงขอร้องแบบจริงจังดูหน่อยสิ เจ้าของเวิร์กช็อป ถ้าทำแบบนั้นข้าอาจจะ…”

ในจังหวะนั้นเอง

แกร๊ก!

ทันใดนั้น ประตูทางเข้าห้องโถงก็เปิดออกและอัศวินกลุ่มหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างพร้อมเพรียง

สายตาทุกคู่หันไปมองตามเสียงฝีเท้าอย่างตกตะลึงกับการปรากฏตัวอันกะทันหันนั้น

วาเรียเบิกตากว้าง

ผู้ที่ก่อนหน้านี้ยังคงยิ้มเยาะชมสถานการณ์อยู่ เอ่ยพึมพำด้วยสีหน้าสับสน

“…อัศวินเลือดเหล็ก?”

อัศวินเลือดเหล็ก หน่วยอัศวินภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของลอร์ดลำดับที่เจ็ด

วาเรียไม่เข้าใจเลยว่าทำไมกองกำลังที่ถือเป็นหัวกะทิที่สุดของลอร์ด ผู้ซึ่งจะไม่เคลื่อนไหวหากไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถึงได้ปรากฏตัวที่นี่ในตอนนี้

สการ์เล็ตกับเหล่าผู้อาวุโสมองดูพวกเขาด้วยสีหน้างุนงง ขณะที่บาร์กดึงดาบที่ปักอยู่ในแขนของเทนออก

ชายผมสีบลอนด์ที่อยู่หัวขบวนอัศวินมองไปรอบ ๆ ก่อนจะเดินตรงเข้าสู่กลางห้องโถงและเอ่ยปากพูด

“วาเรีย เจ้าของกองคาราวานวาเรีย”

“…”

จงตามเรามาเดี๋ยวนี้ เจ้าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธและเราจะไม่ตอบคำถามใด ๆ ทั้งสิ้น”

จากนั้นเขาก็หันไปทางสการ์เล็ตพร้อมเปลี่ยนท่าทีเป็นสุภาพขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ท่านคือสการ์เล็ต เจ้าของเวิร์กช็อปอัลคิมัสใช่หรือไม่?”

“…ใช่ ข้าเอง”

“ขอให้ท่านตามเรามาด้วย ท่านลอร์ดต้องการพบท่าน”

“…!”

สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจ

เพราะหากอัศวินผู้นั้นเรียกใครบางคนว่าลอร์ด ก็ไม่มีใครอื่นนอกจากลอร์ดลำดับที่เจ็ดแน่นอน

ในขณะเดียวกัน บาร์กก็ขมวดคิ้วแล้วถามขึ้น

“นี่เจ้าจะพาเราไปปราสาทของลอร์ดงั้นเหรอ? ทำไมจู่ ๆ ถึงจับพี่ข้าไป อย่างน้อยก็บอกเหตุผลหน่อยสิ”

ควับ!

คำพูดของบาร์กถูกตัดขาดในทันที

เพราะอัศวินที่เขาเอ่ยถามชักดาบออกมาโจมตีโดยไม่ให้สัญญาณล่วงหน้า

บาร์กรีบดึงดาบขึ้นมาป้องกัน แต่กลับถูกฟันจนดาบแตกกระจาย

“คึ่ก…!”

บาร์กทรุดลงคุกเข่ากับพื้น เลือดสด ๆ ไหลทะลักจากบาดแผลลึกกลางหน้าอกที่ถูกฟันเป็นแนวทแยง

อัศวินคนนั้นจ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเก็บดาบกลับเข้าฝัก

“ข้าบอกแล้วว่าไม่รับคำถาม เจ้ายังกล้าตั้งคำถามต่อคำสั่งของท่านลอร์ดอีกงั้นเหรอ?”