บทที่ 14.2: เวิร์กช็อปอัลคิมัส (1)

บทที่ 14.2: เวิร์กช็อปอัลคิมัส (1)

วันถัดมา หลังจากได้เพลิดเพลินกับงานเลี้ยง...

ฉันก็เริ่มลงมือทำสิ่งที่ต้องทำ

เอามาซะเยอะเชียว

ฉันมองลงไปยังถังใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยหนอนตัวอ่อนที่กำลังดิ้นพล่าน

พ่อบ้านเป็นคนไปนำมาให้หลังจากได้รับคำสั่งจากฉัน

ตัวอ่อนพวกนี้คือวัสดุทดลองที่จะถูกใช้ในการตรวจสอบพลังสังหารในพริบตาอย่างแม่นยำ

“มาเริ่มกันเถอะ”

ฉันหยิบมีดขึ้นมา

จุดประสงค์ของการทดลองครั้งนี้ คือการตรวจสอบว่า หลังจากที่เลือดหลั่งออกจากร่างกายไปแล้ว พลัง สังหารในพริบตา จะยังคงมีผลอยู่ได้นานแค่ไหน

วิธีการก็ง่ายมาก

ฉันจะหยดเลือดลงบนตัวหนอนแล้วใช้สังหารในพริบตา ทุกครั้งที่สำเร็จฉันก็จะเพิ่มเวลาหน่วงออกไปอีกห้าวินาที

หลังจากสังเวยหนอนตัวอ่อนนับสิบตัวไป...

การทดลองก็สำเร็จเรียบร้อย

ประมาณสามนาที

จากผลการทดลอง พลังสังหารในพริบตาที่ใช้ผ่านเลือดของฉันจะมีระยะเวลาที่มีผลอยู่ประมาณสามนาทีเท่านั้นเอง

เลือดที่ไหลออกจากร่างเกินสามนาทีนั้น ไม่สามารถกระตุ้นสังหารในพริบตาได้

สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว เมื่อฉันครุ่นคิดถึงวิธีใช้ประโยชน์จากข้อมูลใหม่นี้ ก็คือ เทคนิคโลหิตของแวมไพร์

ถ้าฉันมีความสามารถควบคุมเลือดได้อย่างอิสระล่ะก็ การผสานกับสังหารในพริบตาคงจะเป็นอะไรที่ทรงพลังสุด ๆ

แต่ปัญหาก็คือ ฉันไม่สามารถเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ของตัวเองได้

ในโลกนี้โดยทั่วไปแล้ว ไม่มีวิธีไหนที่จะเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ที่ตนเกิดมาได้เลย

และถึงจะสามารถเปลี่ยนได้ ฉันเองก็ยังอยากจะคงสภาพเป็นมนุษย์ไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เวทโลหิตที่สามารถใช้ได้แม้ไม่ใช่แวมไพร์

มีสิ่งหนึ่งที่นึกออก แต่มันเป็นวิธีที่มีความเสี่ยงสูงอยู่พอสมควร

เอาไว้ค่อยคิดเรื่องนั้นทีหลังก็แล้วกัน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ฉันได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว แต่ก็ยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่รู้

เช่น ขอบเขตของเป้าหมายที่สามารถถูกสังหารได้ในทันทีนั้นมีอะไรบ้าง? พวกอันเดธหรือวิญญาณจะได้รับผลด้วยหรือเปล่า?

เรื่องพวกนี้ก็ต้องรอจังหวะเหมาะ ๆ แล้วค่อยทดสอบภายหลัง

สิ่งต่อไปที่ต้องจัดการตอนนี้ก็คือ เวิร์กช็อปอัลคิมัส

ฉันหันไปพูดกับแอชเชอร์ที่กำลังรออยู่หน้าห้อง

“ข้าจะออกไปข้างนอกสักหน่อย”

นอกจากอยากสำรวจเวิร์กช็อปแล้ว ฉันยังสงสัยอยู่ว่าโพชั่นในโลกนี้จะมีประสิทธิภาพแค่ไหนอีกด้วย

......

อาเรียเป็นศิษย์ฝึกงานของเวิร์กช็อปอัลคิมัส

งานประจำยามเช้าของเธอคือการดูแลเคาน์เตอร์ในอาคารร้านค้า

รายได้หลักของเวิร์กช็อปแห่งนี้มาจากสภาเมืองของเมืองใกล้เคียง รวมถึงบัคฮอร์นและพวกนักผจญภัย

แต่พวกสภาเมืองมักไม่ค่อยมาที่ร้านโดยตรง เพราะพวกเขามักสั่งของล็อตใหญ่ทีเดียว

ส่วนพวกนักผจญภัยก็ยังไม่เริ่มเคลื่อนไหวกันในช่วงเวลานี้ของวัน

พูดง่าย ๆ ก็คือ ตอนนี้อาเรียกำลังมีช่วงเวลาอันแสนชิล เพราะลูกค้ามีน้อยมาก

อาเรียที่กำลังหาวอยู่นั้น เหลือบเห็นเงาร่างของลูกค้ารายหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน

เธอรีบหุบปากในทันที

แขกผู้มาเยือนเป็นชายหนุ่มกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้ติดตาม ชายหญิงคู่นั้นทั้งคู่หน้าตาดีอย่างไม่น่าเชื่อ โดยเฉพาะชายหนุ่ม

อาเรียกล่าวต้อนรับอย่างสดใส ขณะคิดว่าเช้านี้โชคดีเหลือเกินที่ได้เห็นของดีต่อสายตาตั้งแต่เช้า

“ยินดีต้อนรับค่ะ!”

ชายหนุ่มพยักหน้าเงียบ ๆ แล้วเดินดูโพชั่นที่จัดแสดงอยู่

คุณชายจากเมืองอื่นหรือเปล่านะ?

หน้าเขาไม่คุ้นเลย

ชายหนุ่มคนนั้นที่ยืนพิจารณาโพชั่นอยู่นาน ในที่สุดก็เดินเข้ามาใกล้เคาน์เตอร์

“โพชั่นทั้งหมดที่มีอยู่ตอนนี้ อยู่บนชั้นวางหมดแล้วใช่ไหม?”

“อ๋า โพชั่นที่วางโชว์อยู่น่ะเป็นของคุณภาพต่ำกว่ามาตรฐานทั้งหมดเลยค่ะ โพชั่นคุณภาพสูงปกติจะต้องสั่งทำเป็นกรณีพิเศษค่ะ”

ชายหนุ่มพยักหน้า แล้วถามต่ออีกครั้ง

“ข้าต้องการซื้อโพชั่นรักษาคุณภาพสูงที่สุดที่เวิร์กช็อปมี”

อาเรียหัวเราะในใจทันที

ดูเหมือนว่าคุณชายผู้ไม่รู้เรื่องคนนี้ จะไม่เข้าใจเลยว่าโพชั่นที่ว่านั้นมันแพงขนาดไหน โดยเฉพาะถ้าเป็นโพชั่นที่สร้างโดยอัลคิมัสล่ะก็…

“ถ้าพูดถึงโพชั่นรักษาที่คุณภาพสูงที่สุด ก็คงเป็นสการ์เล็ตค่ะ”

“นั่นไม่ใช่ชื่อของเจ้าของเวิร์กช็อปเหรอ?”

“ใช่ค่ะ เพราะเป็นโพชั่นที่คิดค้นโดยท่านเจ้าของ เลยใช้ชื่อนั้นตั้งเป็นชื่อโพชั่นด้วยค่ะ”

“ราคาเท่าไหร่?”

อาเรียตอบกลับด้วยรอยยิ้มสดใส ขณะคิดจะแกล้งอีกฝ่ายนิดหน่อย

“สามเหรียญแพลตินัมค่ะ”

ถ้าเทียบกับเหรียญทอง ก็ประมาณ 300 เหรียญเลยทีเดียว

เป็นจำนวนเงินที่ไม่มีใครจะควักออกมาซื้อได้แบบไม่คิดหน้าคิดหลังแน่นอน

อาเรียมองใบหน้าของชายหนุ่มคนนั้น ด้วยความคาดหวังว่าจะได้เห็นสีหน้าตกตะลึง

แต่เขากลับพยักหน้าโดยไม่แสดงสีหน้าเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย

“ข้าจะซื้อ”

“…เอ๋?”

“ถ้าต้องสั่งทำ ต้องรอนานแค่ไหน? ข้าจ่ายเต็มจำนวนล่วงหน้าได้ไหม?”

ว่าจบ ชายหนุ่มก็ควักถุงเงินที่เต็มไปด้วยเหรียญทองและเหรียญแพลตินัมออกมาจากอกเสื้อ

อาเรียถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบพูดติดอ่างออกมา

“ดะ เดี๋ยวค่ะ! ข้าจะไปตามเจ้าของเวิร์กช็อปมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”