บทที่ 11.1: การฟื้นฟูเหนือมนุษย์ (2)

บทที่ 11.1: การฟื้นฟูเหนือมนุษย์ (2)

เทือกเขารูทัสกว้างใหญ่ไพศาล

หลังจากข้ามตีนเขาแล้วเข้าสู่พื้นที่ป่าทึบ ฉันก็ได้ตระหนักว่าการพาไกด์มาด้วยเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด

ใครกันจะสามารถหาทางในสถานที่ซับซ้อนแบบนี้ได้?

ถ้าออกเดินทางโดยหวังพึ่งเพียงความทรงจำล่ะก็ คงหลงจนหาทางกลับไม่เจอแน่ อย่าว่าแต่จะหาจุดที่พลังลี้ลับถูกซ่อนไว้เลย

การค้นหาพลังลี้ลับดูเหมือนจะยากกว่าที่คิดไว้เสียอีก

ท้ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ง่ายดายในโลกใบนี้

หลังจากเหม่อมองสายน้ำในหุบเขาได้สักพัก ฉันก็ละสายตาจากมันแล้วลุกขึ้นยืน

“ไปต่อเถอะ”

“รับทราบ ขอรับ”

คานที่กำลังตรวจดูพื้นที่โดยรอบอยู่ เดินนำไปข้างหน้าอีกครั้ง

ฉันกับแอชเชอร์ก็เดินตามไป

ไม่ต้องพูดถึงแอชเชอร์ คานเองก็ไม่ใช่คนที่มีระดับต่ำ ดังนั้นการเดินเขาแบบนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับพวกเขา แต่ฉันนั้นต่างออกไป

เพราะแบบนั้นทุกครั้งที่หมดแรง ฉันก็ทำได้แค่พักสักหน่อยโดยแสร้งว่ากำลังชมทิวทัศน์โดยรอบอย่างเพลิดเพลิน

ถ้าพวกเขาเห็นแม้แต่ภาพที่ฉันหอบหายใจอย่างน่าเกลียดแม้แต่อำนาจของลอร์ดก็คงร่วงหล่นไปนอนกับพื้น

มันคงจะดีถ้าร่างกายบ้าบอนี่เก่งกว่าค่าเฉลี่ยบ้าง…

แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่ใช่คนเดียวที่กำลังลำบากจึงหยุดบ่นไป

คานที่กำลังทำหน้าที่เป็นไกด์อย่างขยันขันแข็งนั้น แค่เหลือบตามองก็เห็นว่าเขาดูเกร็งตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว

การมีฉันอยู่ด้วยคงเป็นภาระไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นก็ดีกว่าตอนเริ่มเดินทางมากแล้ว

พอคิดดูก็เข้าใจได้ทันที คงไม่มีทางที่เขาจะจินตนาการออกเลยว่าชีวิตนักผจญภัยของเขาวันหนึ่งจะต้องมานำทางให้กับลอร์ด

“เราเข้ามาลึกในภูเขาขนาดไหนแล้ว?”

ฉันเกิดความสงสัยขึ้นมา จึงเอ่ยถามคาน

จำได้ว่าลึกเข้าไปในเทือกเขารูทัสจะมีมอนสเตอร์อันตรายอาศัยอยู่มากมาย

“ข้าไม่เคยเข้าไปลึกกว่านี้เลยขอรับ ด้านในมีสัตว์อสูรดุร้ายเยอะเกินไป มันอันตรายสำหรับข้า”

“เคยเจอสัตว์ประเภทไหนบ้าง?”

“ที่จำได้แม่นสุดก็คือหมียักษ์ แต่มันไม่ใช่หมีธรรมดานะขอรับ เพราะทั้งตัวมันมีหนามแหลมขึ้นเต็มไปหมด”

เขาคงหมายถึงเจ้าหมีหนามสินะ

เมื่อฉันถามนู่นถามนี่ไปเรื่อย ๆ ความตึงเครียดของคานก็ดูจะผ่อนคลายลงและเขาก็เริ่มพูดมากขึ้น ปกติแล้วเขาก็เป็นคนพูดเก่งอยู่แล้ว

“ช่วงนี้ยังมีข่าวลือบ้าบออีกเรื่องด้วยนะขอรับ มีนักผจญภัยคนหนึ่งบอกว่าเห็นงูยักษ์ขนาดมหึมาในภูเขาทางเหนือด้วย”

งูยักษ์งั้นเหรอ?

ถ้ามันอยู่ทางเหนือ งั้นก็คงอยู่แถวนี้แหละ

“ครั้งหนึ่งนักผจญภัยคนนั้นเคยโวยวายใหญ่โต บอกว่าไม่มีใครหยุดเจ้าสัตว์ประหลาดนั่นได้ ถ้ามันลงมาถึงเมืองเมื่อไหร่ล่ะก็ เมืองคงปั่นป่วนแน่และเราคงต้องขอความช่วยเหลือจากปราสาทของจอมราชันเลยทีเดียว”

“แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”

“ตอนแรกเจ้าเมืองก็รับฟัง แล้วก็บอกว่าจะจัดตั้งทีมสอบสวนร่วมกับกิลด์นักผจญภัย แต่แน่นอนว่าคนส่วนใหญ่ไม่เชื่อขอรับ ตามที่เล่ากัน มันเป็นงูที่ใหญ่กว่ากำแพงเมืองเสียอีก แต่เทือกเขารูทัสก็ไม่ใช่สถานที่อันตรายระดับนั้นเสียหน่อย จะมีสัตว์ประหลาดแบบนั้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะขอรับ?”

งูที่ใหญ่กว่ากำแพงของเมืองป้อมปราการอย่างเจนิกซ์

รายชื่อของมอนสเตอร์ประเภทงูต่าง ๆ ผุดขึ้นในหัวฉันทันที

ในหมู่พวกนั้น มีเพียงหนึ่งชื่อที่ผุดขึ้นมา...

...เบลเลวาโกร่าห์?

มันไม่ได้อยู่ในภูเขาสีเขียวแบบนี้ แต่เป็นบอสระดับตั้งชื่อที่อาศัยอยู่ในแดนอสูรต่างหาก

หรือฉันจะคิดมากไปเอง? มันอาจจะเป็นแค่งูยักษ์สายพันธุ์ปกติก็ได้?

แต่งูยักษ์มันมีในเทือกเขารูทัสด้วยเหรอ?

เอาจริง ๆ แล้ว มอนสเตอร์แต่ละประเภทก็จะมีพื้นที่ประจำของมัน

งูยักษ์มักจะอาศัยอยู่ในป่าทึบเพราะงั้นจะโผล่ที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ถ้ามันโตเต็มวัยแล้ว ระดับพื้นฐานก็คงอยู่ที่เลเวล 50 ซึ่งถือว่าเป็นมอนสเตอร์ระดับหายนะตามมาตรฐานทั่วไปเลยทีเดียว

แต่ถึงจะเจอกับมันจริง ๆ ก็คงไม่ใช่ปัญหา

เพราะฝั่งเรามีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นอยู่นั่นคือแอชเชอร์

แล้วโอกาสที่จะเจอเจ้าสัตว์ประหลาดแบบนั้นในเทือกเขากว้างใหญ่ขนาดนี้ก็คงต่ำมาก...

กรอบแกรบ...

พุ่มไม้ใกล้ ๆ สั่นไหว ก่อนจะมีบางสิ่งปรากฏตัวออกมา

[Lv.22]

หมาป่า

ท้องของมันใหญ่ผิดปกติและที่ปลายหางยาวของมันมีบางสิ่งคล้ายกระบองเหล็กหนามแหลมติดอยู่ หมาป่ากระบอง

คานวางมือไว้บนด้ามดาบด้วยใบหน้าตึงเครียด

เจ้าหมาป่าจ้องมาทางนี้ ก่อนจะสะบัดหางแล้วส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ ออกมา จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่พวกเรา

แสงสีน้ำเงินวาบหนึ่งผ่ามันเป็นสองซีก

เลือดกระเซ็น เนื้อชิ้นใหญ่ที่ถูกฟันออกอย่างเรียบร้อยกลิ้งกระแทกพื้นพร้อมเสียงดังเปาะแปะ

ฉันกระพริบตาแล้วมองซากศพ ก่อนจะหันไปอีกด้าน

ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ฉันเห็นแอชเชอร์กำลังเก็บดาบกลับเข้าฝัก

คานที่เหมือนจะช็อกไปครึ่งหนึ่ง มองไปมาระหว่างซากศพที่ถูกผ่าครึ่งกับแอชเชอร์อย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ฉันแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไปกันเถอะ”

“อะ อืม...”

เพราะสุดท้ายแล้ว เราไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องมอนสเตอร์เลย

เพราะเรามีผู้คุ้มกันที่แข็งแกร่งอยู่ด้วยน่ะสิ